maandag, maart 10, 2008

Foto

Gisteren stuitte ik per toeval op deze foto. Ik had hem al vaker gezien. De foto is het icoon van de Grote Depressie in de jaren dertig in de VS. Net zoals Sharbat Gula en Phan Thi Kim Phuc dat waren voor de oorlog in Afghanistan en Vietnam. Het is zo'n foto waar je uren naar kunt kijken omdat je er meteen een heel verhaal in ziet.

Ze heeft een schitterend hoofd, maar aan de rimpels alleen al kan je de zorgen en de ellende zien waar ze in verkeert. Ze is 32, maar letterlijk getekend door het leven. Haar ogen staren in de verte naar een oplossing die er niet is. En toch zie je hoop. Haar blik is zo krachtig dat ze hoe dan ook een uitweg vindt. Al moet ze haar kinderen - het zijn er meer dan op de foto - eigenhandig van de Westkust naar de Oostkust dragen.

De foto is overigens bijgewerkt. Dat deden ze ook in 1933 al. Rechts tegen de boom zie je nog net een vinger en een duim. Die zijn wat wazig gemaakt. In het origineel waren ze heel scherp, zodat ze de aandacht van de vrouw afleidden.

Morgen het verhaal van de foto.

Als je op de foto klikt, wordt zie je hem trouwens groter.

3 opmerkingen:

Jeska zei

Absoluut indrukwekkend.
Je voelt haar hart bijna kloppen.
De foto is veelzeggend. De vrouw lijkt haast tastbaar, alsof ze tegenover je zit.

ted zei

Tijdloze foto; het enige waar je aan ziet dat het een oude foto is, is het kapsel van de kinderen.

Gina zei

is haar verhaal gevolgd...? komt het toch nog goed?