zaterdag, december 22, 2007

De mistletoe



Het lijken in de winter net vogelnesten. En als er een paar uilen in kruipen, dan zijn ze dat ook. Maretakken zie je in de winter het best. In de kale bomen. En tijdens de kerstdagen in huis met de Engelse naam mistletoe.

In de loop van de winter groeien er kleverige witte besjes aan de plant. Vooral lijsters zijn er gek op. Het eten van die besjes is een feest voor ze. Maar het uitpoepen ervan is een drama. De kleverige zaadjes blijven namelijk hinderlijk aan hun achterste plakken. De vogels raken de zaadjes alleen kwijt door met hun kont tegen een boomschors te schuren. En dat is precies de bedoeling. De zaadjes kiemen uit en boren hun wortel door de schors om aan de boom verder te groeien.

Al sinds mensenheugenis krijgt de maretak een sterke magische kracht toegedicht. De Romeinse gechiedschrijver Plinius de oudere schreef al over druïden die met een gouden snoeimes maretakken uit de boom sneden. Uderzo en Goscinny deden het daarna nog eens dunnetjes over. Ook de Romeinen zelf vonden de plant belangrijk. De plant bracht geluk. Maar er zijn nog veel meer mythes en tradities rondom de plant. Zoals bij de Scandinaviërs, de Germanen en de Kelten.

Bij Scandinavische stammen was de maretak de traditionele locatie om vredesbesprekingen te voeren. Ook ruziënde echtparen legden hier hun geschillen bij. Maar de traditie van het kussen onder de maretak is Brits. Het komt uit de achttiende eeuw. Een jonge dame die onder een met maretak versierde kerstdecoratie stond mocht niet weigeren als een man haar wilde kussen. Niemand weet precies hoe dat is ontstaan. Maar langzaam maar zeker verovert deze traditie de hele wereld met kerst.

9 opmerkingen:

Altijd een Kabouterhubo bij u in de buurt! zei

Wij protesteren hevig tegen de wijze waarop ons werk op dit weblog wordt gebagatelliseerd. Er wordt ten onrechte gesuggereerd dat het de vogeltjes zijn die zorgen voor de groei van maretakken uit de schors van bomen. Jaja, het zullen wel weer de vogeltjes zijn! Sprookjes! Wíj zijn het die op onze laddertjes (die toevallig tot het einde van het jaar bij onze doe-het-zelf-prachthandel in de aanbieding zijn! Koop ze bij de Dwergengamma en dan zijn ze drie keer zo duur en drie keer zo slecht!) tegen bomen opklimmen om de maretak aan te planten met zaadjes die wij hebben vergaard. Dus kóm naar de Kabouterhubo voor al uw doe-het-zelf-artikelen! Wij zijn tweede kerstdag open!

Jeska zei

Een erg leuk verhaal. Maar ik blijf nieuwsgierig moet ik zeggen. Waarom deze magie juist rondom deze plant? Ik heb trek in nog meer kennis!

Plop zei

Ja. En iedereen weet dat vogels niet bestaan en kabouters wel.

Weg met dit verhaal.

Piggelmee zei

Wat een belachelijk stukje is dit.
Maar die kabouterhubo deugt ook niet. De eikeltjesverf was er vorige week in de aanbieding, maar bij de kassa kreeg ik geen korting. Dus ik naar de servicebalie en wat zeiden ze daar? ´Ja nee, maar dat gold alleen voor vorige week.´ Een schandaal is het.

Jan Paul zei

Kutkabouters.

Jeska, de magische kracht komt uit het feit dat de maretak in de winter bloeit, dat hij groeit op een plaats tussen hemel en aarde (in de boom) en dat hij kan leven op een plaats waar geen andere planten kunnen leven.

En ook nog omdat het sap lijkt op eh... eh... ahum, eh... laten we het ´menselijk levenselixer´ noemen.

Paulus zei

Kut Jan Paul.

David zei

Met je kutfilmpje.

Pinkeltje zei

En probeer je sleutels maar eens te zoeken. Hehehehe...

Ingrid zei

Mooi verhaal over de maretak! Dank je, Jan Paul!
Volgens de Kelten waren de witte bessen symbool van het licht, dat in donkere tijden bleef bestaan. De druïden gebruikten maretakken dus zeker bij hun midwinterzonnewenderituelen.
Jammer genoeg zijn maretakken moeilijk te verkrijgen. Omdat ze parasiteren op een andere boom, kun je ze niet kweken. Maar hoe ze wel gingen groeien, was voor mij tot nu toe een raadsel. Fijn dat je dat nu eindelijk voor me oplost!