zaterdag, oktober 13, 2007

Weekendcolumn: de filosofie van dit blog


Aanstaande dinsdag bestaat dit weblog precies een jaar. Een mooi moment om iets over de filosofie achter dit blog te schrijven. Alles draait hier om verwondering. Ik probeer te schrijven over dingen waarvan je niet eens wist dat je ze wilde weten. Voor mijn informatieve boeken geldt ook.


Die verrassing werkt. Iedereen houdt van verrassing. Zo liet ik bij mijn vorige lezing de kinderen altijd raden wanneer je als nijlpaardmannetje nou de Brad Pitt onder de nijlpaarden bent. Ze komen er nooit op. Want niet het grootste, sterkste of mooiste mannetje is het populairst, nee, het mannetje dat zijn poep het verst in de rondte slingert is onweerstaanbaar voor de vrouwtjes. Echt waar.


Verrassing is aangenaam. Daarom zijn een watermeloen, een goed gebraden biefstuk, een radijs en een bounty leuker voedsel dan een aardbei, druif of biscuitje. Ze zien er van binnen heel anders uit dan je van buiten zou vermoeden. Stel nou dat een aardbei van binnen een roomwitte kleur zou hebben, dat een blauwe druif zacht roze van binnen was of dat een biscuitje van binnen een laag chocolade heeft: veel spannender toch? En veel lekkerder.


Verrassing, het onverwachte, is ook een essentieel onderdeel van humor. Als de F-side van Ajax ineens lieve kerstliedjes gaat zingen, komt dat (de eerste keren) grappig over. In dit geval is het zelfs dubbel leuk. Want de herdertjes die bij nachte in het veld lagen, hoorden de engelen ´Ajax! Ajax!´ zingen. Geen grappig voorbeeld? Draai het dan eens om. Een kerk met daarin spandoeken met ´Hup Heilige Geest!´ en ´Beek-Ubbergen groet God´ en waar ze ´Satan is een hondelul´ zingen.


Verrassing, ten slotte, zorgt ervoor dat je opvalt. De Amerikaanse politicus James Garfield was niet bepaald een charismatische figuur. Maar hij deed soms een kunstje waarmee hij toch bij iedereen bekend werd: hij kon tegelijk links en rechts schrijven. Met links schreef hij in het Grieks en tegelijkertijd schreef hij met rechts in het latijn. Het zal niet de voornaamste reden zijn dat hij later tot president van de Verenigde Staten werd gekozen, maar alle beetjes helpen.


Leve de verrassing dus. Al zijn er natuurlijk uitzonderingen. Verrassingen kunnen ook verkeerd uitpakken. Bijvoorbeeld met paddestoelen. Als een rode paddestoel met witte stippen ineens eetbaar blijkt te zijn is er nog weinig aan de hand. Maar anders wordt het als een champignon ineens giftig blijkt te zijn…

9 opmerkingen:

ted zei

Nog een verrassing: getuig je tegen een boef, word je dood gevonden met zuivere cocaïne in je lijf, is het een ongeluk!

Jeska zei

In een woord: WOW!
Prachtig gedaan, Jan Paul.
Gaat er dinsdag een fles vrolijke bubbles open?

Jan Paul zei

Tja, als er vier mensen tegen Holleeder hebben getuigd en ze zijn allevier ineens dood (waarvan drie met een kogel in hun hoofd en een met een overdosis), dan wil dat volgens zijn advocaat nog niet zeggen dat er een verband is...

Jeska, dinsdag gaat er zeker een fles bubbels open, maar dan bij mijn wijncursus!

Jan Paul zei

En dan mogen jullie nu weer langzaam nadenken over de woorden van volgende week...

bibi zei

rotjongens

Jeska zei

Ionen

coen zei

Maar dan niet weer als leidraad 'verrassingen' gebruiken of 'toevalligheden' of zoiets, want dat maakt het wel heel gemakkelijk. Deze keer zie ik het door de vingers.

Woord voor volgende week: putlucht

Gina zei

nog ff en dan is het feest in Bloggerland.

een woord:

seizoenen

Thomas zei

Mooi gedaan, al is die overeenkomst tussen watermeloen, radijs, biefstuk en bounty wel een beetje makkelijk. Er is nog een overeenkomst die je echt van je stoel doet vallen, naar verluidt. Mijn vader heeft 'm bedacht, hij is raadbaar en verantwoord en niet flauw, en pas op 1 januari wordt de oplossing van het raadsel bekendgemaakt.

Mijn woorden voor volgende week:
- Al Gore
- wandelende tak
- lederhosen