woensdag, oktober 31, 2007

Ga naar de wc en red de planeet

Dit hier links is een openbare wc in Beijing (of is het toch Peking?) anno 2007. Erg? Het kan nog erger, want zo´n 730 miljoen mensen in India hebben helemaal geen wc. Maar nou heeft een Indiase uitvinder iets heel slims uitgevonden: een supergoedkope wc die alle viezigheid direct omzet in biogassen. De wc is zo goedkoop te maken dat hij gratis aan heel India verstrekt kan worden. Bovendien levert dat met een miljard inwoners ook nog eens heel wat schone (nou ja, wat je schoon noemt) energie op. En ik heb zo´n vermoeden dat er in China ook wel een markt voor is. Da´s al twee miljard.

maandag, oktober 29, 2007

Koude winter?

Vorig jaar meldde ik op 21 oktober dat er al een dik pak sneeuw in Lapland lag. Dat is momenteel nog helemaal niet het geval. Het is er nu een graad of acht. Het plaatje hier links is van de webcam van Rovaniemi (waar de Kerstman woont) van vandaag: regen. Daarentegen sneeuwde het vorige week weer hard in de Alpen. En dat was een jaar geleden ondenkbaar.

Wat betreft de wintervoorspelling is er een beetje hoop voor kouliefhebbers. Die hoop komt uit de mond van de Duitse meteoroloog Röder. Vroeger baseerde men de winterverwachting op het aantal beukennootjes of aan de kleur blaadjes van de hazelaar. Tegenwoordig doen meneer Röder cum suis dat iets wetenschappelijker. Röder kijkt naar alle huidige luchtdruk- en temperatuurgegevens en vergelijkt die met die van de afgelopen eeuwen. Aan de hand daarvan maakt hij zijn verwachting. De afgelopen tien jaar voorspelde hij een te zachte winter (en kreeg gelijk. Maar statistisch is de kans op een zachte winter bij ons al vijf op zes). Voor het eerst voorspelt hij nu een koude winter.

Het Britse weerstation in Reading voorspelt overigens een heel zachte winter. Maar zij zaten er de laatste jaren flink naast. Toch hebben zij statistisch gezien de grootste kans om gelijk te krijgen.

zondag, oktober 28, 2007

Beste Jan Paul

Beste Jan Paul,

Wat een slap excuus. Te druk. Tsss. Loser die je d´r bent. Kan niet eens een stukje schrijven op zondag. Sukkel.

Hier een foto van mezelf. Eindelijk wat tegenwicht voor die foto´s van die stomme hond van je.

Zoë.


Programmawijziging

Het is iets te druk voor de weekendcolumn (die heeft toch altijd wat meer tijd nodig dan een gewoon stukje). De weekendcolumn vervalt daarom en schuift door naar volgende week. In plaats daarvan kunt u om 11.30 uur op de ARD kijken naar een aflevering van Die Sendung mit der Maus.

vrijdag, oktober 26, 2007

Jacobus Kervel over pasta




Over pasta is veel geschreven. Maar zelden goed. Daarom zet ik hier tien belangrijke misverstanden over pasta op een rij.






  1. De pasta is NIET door Marco Polo meegenomen uit Azië. Op mie lijkende soorten misschien, waar spaghetti op gebaseerd is. Maar pasta voor bijvoorbeeld Lasagne of ravioli werd al gegeten door de Etrusken. Dus nog vóór de Romeinen.
  2. Spaghetti bolognese is van oorsprong GEEN Italiaans gerecht. Italianen mengden vleessauzen niet met lange dunne pastasoorten. De saus blijft niet goed plakken aan de pasta. Ze gebruiken zelf liever macaroni voor dit soort ragu´s. Inmiddels hebben sommige Italianen het gerecht overgenomen van de rest van de wereld…
  3. Spaghetti is fastfood. In de tijd dat je naar de snackbar bent gegaan en je maaltijd hebt besteld zou je pasta ook al klaar zijn. Fruit uitjes en knoflook in olijfolie. Giet er een blik tomaten overheen (doen alle Italianen), kook intussen de spaghetti een minuut of zes, meng alles daarna en klaar. Gezonder, lekkerder, sneller.
  4. De pasta moet je NOOIT afspoelen met water. In het water drijft los zetmeel. Dat zetmeel blijft aan de pasta plakken en zorgt er voor dat ook de saus nog beter aan de pasta blijft zitten.
  5. Het is zelfs aan te raden om een flinke scheut pastawater door de saus te doen. Het verdampt vanzelf, maar het zetmeel blijft achter. Daardoor plakt de saus nóg beter.
  6. Snelkookspaghetti moet verboden worden. Het heeft drie minuten korter nodig dan gewone pasta. Ga je voor drie minuten een maaltijd verpesten met inferieure pasta?
  7. Er zijn twee soorten pasta die je ongekookt kunt herkennen. Glimmende, bijna plasticachtige pasta en wat ruwere ondoorzichtige pasta. Gebruik de eerste soort voor volle dikke sauzen en de twee voor delicate dunne sauzen.
  8. De ribbels, boogjes, vormpjes en figuren zijn er niet voor de sier. Ze hebben als doel om de saus beter op te nemen. Elke pastasoort heeft daarom zijn eigen saus.
  9. De beste sauzen bestaan uit niet meer dan vijf ingrediënten. Met nog wat verse kaas of verse kruiden op het laatste moment toegevoegd.
  10. Kook de pasta wel met zout, maar niet met olijfolie. Om te voorkomen dat de pasta plakkerig wordt, gebruik je een liter water per 100 gram pasta.

Basta.

donderdag, oktober 25, 2007

Eng...

Wetenschappers hebben hem onderzocht. De politie ook. Maar niemand heeft een oplossing voor het raadsel van deze, spontaan bewegende schommel... (Youtube en dit blog gaan niet goed samen, daarom deze plaatjesloze oplossing).

De ster uit het verleden: Monica Lewinsky

Zelf omschreef ze het zo: ´Ik ben wereldberoemd om iets waarvan je niet blij wordt als je daar wereldberoemd door bent´. Het is alweer tien jaar geleden dat het speelde. Maar hoe ging het verder met de voormalige staigiare in het Witte Huis?

Naar eigen zeggen overleefde ze de hectiek en spanning door heel veel te breien. Ook ontving ze een aardig zakcentje met diverse media-optredens. Dat bood haar de mogelijkheid om een eigen handtassenmerk te beginnen. Maar een Lewinsky was geen Gucci, dus dat ging mis. Intussen presenteerde ze ook een reality televisieshow die ook geen succes werd.

Dat bracht haar op het idee om - ondanks de mislukte stage - toch maar weer de collegebanken in te duiken. Met succes. Want ze mag zich sinds een jaar ´Meester in de rechten´ noemen. Die titel haalde ze overigens in Londen, waar ze een tijdje buiten de spotlights vertoefde. Inmiddels is ze zo nu en dan met een enkele B-ster in de trendy restaurants van Manhattan gesignaleerd. Ze moet binnenkort immers toch eens gaan solliciteren...

woensdag, oktober 24, 2007

Beppe Grillo

Er is nog iemand die met succes tegen de corruptie optreedt. Deze man. Beppe Grillo. Grillo was twintig jaar geleden een befaamde Italiaanse televisiekomiek. Hij werd op staande voet ontslagen toen hij een grap maakte over de vermeende corruptie van de toenmalige premier Craxi. Een paar jaar later ontvluchtte Craxi het land omdat hij anders wegens, jawel, corruptie de gevangenis in zou draaien. Craxi stierf in ballingschap in Tunesië.

Met Grillo ging het een stuk beter. Die trok stampvolle zalen in de theaters. En sinds twee jaar heeft hij ook een blog. Een weblog dat dagelijks 160.000 bezoekers trekt. Als hij zich verkiesbaar zou stellen - wat hij niet doet - dan zou hij op 17 procent van de Italiaanse stemmen kunnen rekenen. Alle Italiaanse politici sidderen voor hem omdat hij steeds meer macht krijgt. Telkens weet hij enorm veel medestanders te mobiliseren voor acties en manifestaties. Ze volgen al zijn adviezen en verzoeken blindelings op. Dus ook zijn stemadvies.

Corrupt

Eerder schreef ik al over ‘La Piovra’ de televisieserie uit de jaren ’80 en ’90 over de Italiaanse mafia (ik schrijf het lekker met één f, want ik heb er meer verstand van dan de samenstellers van het Groene Boekje). Inmiddels heb ik alle DVD’s in huis en we hebben er al zo’n twintig afleveringen op zitten. We hikken een beetje tegen serie 4 aan, omdat we weten dat onze geliefde hoofdpersoon commissaris Corrado Cattani daarin wordt doodgeschoten. Ondanks dat loopt elke serie redelijk bevredigend af.

Maar dat is helaas fictie.

De Italiaanse corruptie gaat in werkelijkheid nog veel verder gaat dan in de serie. Operatie Schone Handen, waarin honderden mafiosi werden opgepakt, leek een succes. Maar slechts maar 2 procent van de moordenaars, afpersers, ontvoerders, drugshandelaren, oplichters en witteboordencriminelen zit nu nog vast.

De mafia heeft nu een omzet van minstens 90 miljard euro. En niemand kan er iets tegen doen. Dat komt omdat de corruptie al jaren is doorgedrongen tot het hoogste niveau. Berlusconi bijvoorbeeld. Hij halveerde de tijd waarin misdaden verjaren. Hij schafte de mogelijkheid voor het Openbaar Ministerie af om in beroep te gaan tegen een beslissing van de rechter. Hij snoeide drastisch in het budget van het ministerie van justitie. En hij nam verder nog enkele tientallen(!) maatregelen die het moeilijker maken om corruptie aan te pakken. Om zijn eigen huid te redden, natuurlijk. Maar onder het bewind van zijn opvolger Prodi is geen enkele van die maatregelen teruggeschroefd.

Toch zijn er nog Cattani’s. Commissarissen, rechters en officiers van justitie die iets proberen te doen. Ze ontvangen kogelbrieven en worden tegengewerkt door hun collega’s. En ze werken in kantoortjes waar niet eens geld is voor een nieuw kopieerapparaat. Ze kunnen geen kant op. Want zelfs de minister van justitie is waarschijnlijk zo fout als het maar kan.

Is er dan geen hoop meer? Ja toch wel. Want de burgers zijn het nu zo ongelooflijk spuugzat dat ze in opstand komen. De vuist tegen de corruptie wordt steeds sterker. Mede daardoor zijn er mensen die denken dat ze de mafia er ooit onder zullen krijgen. Niet vandaag. Niet morgen. Maar ooit.

dinsdag, oktober 23, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!

Een makkie lijkt me...

  • Rijwielherstelplaats 'Josti' nog geen succes
  • Acupunctuur bij tandartsen verboden na incident
  • 'Heen hick hac, hun hote hortie hanse hietjes, hun hakje hicken hac huggets hen hun hiedium hola hom hee te hemen hraag.'
  • 'Hie? Hik? Hun hashion hictim? Hecht hiet.'
  • En dat is nog niets vergeleken bij zijn linker tepel...

zondag, oktober 21, 2007

In vuur en vlam...

´Hé, net een mannetje!´ dacht Grzegorz Lukasik toen hij in het vuur staarde. ´Hij lijkt op iemand. Maar op wie?´ Daar hoefde Grzegorz niet lang over na te denken, want het was niet zomaar een vuur. Het vuur was gemaakt tijdens een herdenking van Paus Johannes Paulus (voor vrienden Jan Paul) II. Lukasik maakte er meteen een foto van. Eenmaal thuis bekeek hij de foto nog eens in het groot op de computer. De foto was genomen om 21:37:30 uur. Dat tijdstip kende hij. Het was precies het tijdstip waarop de Paus zijn laatste adem uit blies. Wooooooah! Spooky...

De Weekcolumn: deze week

Het grootste deel van deze week stond in teken van de ´Rotjongens´ in Amsterdam West en hun wangedrag. De meeste mensen pleiten nu voor harder aanpakken. Die kreten komen zelfs uit onverwachte hoek. Maar hoe dan? Harde taakstraffen? In de gevangenis ermee? In ´Rotjongens´ van Bibi - die laatst bij een lezing als ´de wandelende tak´ werd gepresenteerd - staat te lezen dat dit averechts werkt. Ze worden er niet beter van. Maar wat dan? Ik denk dat ik de oplossing heb. Serieus. In ´Rotjongens´ staat ook dat de ouders in de meeste gevallen afwezig zijn. Dus? Geef ze huisarrest! Gedwongen bij hun vader en moeder thuis. Niet op straat. Niet in de gevangenis tussen ander tuig. Maar thuis, om weer eens te ´bonden´ met hun ouders. Met een enkelbandje met rfid-chip om hun locatie te controleren. Reken maar dat die straf aankomt.

Over wandelende takken gesproken, in de Celebeszee zijn weer tientallen nieuwe zeedieren gevonden. We hebben er weer vele vele nieuwe vriendjes uit de natuur bij. Het gaat vooral om allerlei soorten kwallen in rare vormen. Onder andere in de vorm van slakken, pieren en wandelende onderwatertakken dus. En het ´leuke´: ze zijn in één keer ook nog eens allemaal bedreigd. Ze kunnen direct in de computer van het WNF.

Dit jaar lopen ze overigens geen gevaar. Het zal ook in de zee rond de evenaar een ´mastjaar´ worden. Een jaar waarin de natuur welig tiert en de soorten flink in aantal toenemen. Net als de zwijnen op de Veluwe. Dat komt door La Niña, een stroming die ervoor zorgt dat de zee tot twee graden toe kouder wordt dan normaal. Tijdens El Niño, sterven de vissen massaal van de hitte. Tegen die moord door de natuur kunnen geen honderd supercrawlers op. De zee schijnt dan bezaaid te zijn met dode vissen. Dat moet een onvoorstelbare putlucht veroorzaken, lijkt me. Maar La Niña maakt het dus weer een beetje goed.

Het betekent ook dat op veel plaatsen op het Noordelijk Halfrond weer een strenge winter te verwachten is. Misschien zelfs bij ons. In München is het bijvoorbeeld al ijskoud, het heeft er deze week gesneeuwd. Een week na de sluiting van het Oktoberfest. Net te laat, want ik had al die idioten in hun Lederhosen graag zien vernikkelen. Lekker net goed. Dan trek je maar een normale broek aan.
Voor het eerst lijken we een seizoen te krijgen dat niet van slag is. Dat is lang geleden. De vorige herfst leek op een zomer, de winter leek op een herfst, de lente leek op de zomer en de zomer leek op een herfst. Nu hebben we eindelijk weer een herfst die op een herfst lijkt. En misschien dat de seizoenen zich eindelijk weer normaal gaan gedragen. Met eindelijk weer eens een winter die op een winter lijkt.

Wedden dat iedereen dan weer gaat roepen dat Al Gore er naast zit? Ook al blijkt hij op steeds meer punten gelijk te krijgen dan men een paar jaar geleden nog vermoedde? Ik ben geloof ik een van de weinigen die zijn Nobelprijs terecht vindt. Het is overigens een groot misverstand dat deze prijs met de vrede te maken moet hebben. Dat is al lang niet meer zo.

Het was ook de week waarin Plasterk door een kudde hitsige politieke tegenstanders werd aangevallen omdat hij een plan wilde onderzoeken om de studentenbeurs af te schaffen. Dat mocht niet. Hij moet ergens een miljard vandaan halen om de lonen in het onderwijs weer op een normaal peil te brengen. Alleen zo trek je de goede mensen aan die het onderwijs weer verbeteren. Heel belangrijk, lijkt me. Maar de basisbeurs is heilig. Toch ken ik mensen van mijn generatie die zijn geëindigd met een studieschuld van rond de 40.000 gulden. Ieder van hen heeft zijn schuld zonder enige pijn en moeite al lang afbetaald. Maar zelfs een plán om de basisbeurs af te schaffen mag je niet onderzoeken.

Toch zal deze week de geschiedenis in gaan vanwege de dood van Jan Wolkers. Wat een prachtige man, wat een prachtig leven, maar ook: wat een prachtige dood.

vrijdag, oktober 19, 2007

Jacobus Kervel over tomaten

Er zijn weinig producten waar de laatste jaren zoveel onderzoek naar gedaan is als de tomaat. Dat moest ook wel. Want met name de Nederlandse tomaat werd in ons grootste afzetgebied bestempeld met de bijnaam ´wasserbombe´. Van dat imago zijn we nu een beetje af. Maar voor veel ´kenners´ smaken onze tomaten nog steeds niet. Dat is hún schuld.

Want de meeste mensen bewaren een tomaat in de ijskast en dat is dom. Ten eerste geeft een koude tomaat nauwelijks smaak en aroma af. Ten tweede tast de kou de smaak van de tomaat aan. En ten derde kan de tomaat niet narijpen. Tomaten, en zeker die uit de supermarkt, worden vaak onrijp verkocht. Zo gaan ze tijdens het transport minder snel kapot dan de rijpe exemplaren. Gewoon even thuis bij kamertemperatuur laten liggen - in een vochtige omgeving - en alles komt goed.

Toch zijn tomaten uit warme landen lekkerder dan de onze. Tomaten ontwikkelen hun smaak bij hoge temperaturen. Wat te doen dus? Zelf zo´n klimaat creëren. Leg gehalveerde tomaten op een bakplaat in de oven en zet die op de laagste stand. Laat ze zeven uur drogen en op smaak komen. Doe ze daarna in de foodprocessor en giet er naar smaak wat goede olijfolie bij. En voilà, je hebt een pastasaus waar ze zich in Sicilië niet voor zouden schamen.

Over Sicilië gesproken. Wist je dat de tomaat pas sinds iets meer dan een eeuw in de Italiaanse receptenboeken voorkomt? Ook in Nederland moest er een speciale campagne met folders en receptenboekjes aan te pas komen om de tomaat op het boodschappenlijstje van de mooderne huisvrouw te krijgen.

Pippi Langkous (slot)

Het mysterie is opgelost. Op mijn blog van 3 februari dit jaar schreef ik over het feit dat wekelijks tientallen mensen mijn blog bezoeken met de zoekterm ´Pippi Langkous naakt´ of ´Inger Nilsson naakt´. En dat dan in vele talen, bij voorkeur in het Italiaans. Uren googelen leverde niets op.

De laatste tijd wordt er nog meer op deze zoektermen gegoogeld dan anders. En daarom besloot ik om mijn stukje van toen nog eens te herlezen. Wat bleek? Zonder dat ik het wist had bezoekster Apolonia het antwoord gegeven. Dit blog heeft niet zo´n handig rrs-dingetje waardoor je de laatste reacties kunt lezen, dus reacties op stukken van heel lang geleden mis ik altijd.

Maar het zit dus zo. Er circuleren naaktfoto´s van een dame die Heather Christensen heet op internet. En er zijn mensen die denken dat zij vroeger Pippi Langkous was. De foto bij dit stukje is overigens gewoon van Inger Nilsson. De enige echte Pippi.

Gelukkig maar.

donderdag, oktober 18, 2007

Bijna...

Het is nu 7:08. Nog precies 80 bezoekjes en de teller staat op 50.000.

woensdag, oktober 17, 2007

Marcus Miller


Marcus Miller is in Amsterdam. En Marcus Miller is een van de beste bassisten ter wereld. Het geluid dat hij uit zijn bas krijgt bezorgt mij hetzelfde gevoel in mijn buik als een luchtzak in een vliegtuig of een ernstige verliefdheid. Miller is de absolute meester van het hammer & slappen: met de duim op de dikke E-snaar trommelen en met de vingers aan de dunnere snaren plukken. Maar Miller doet meer dan dat. Je ziet zijn handen maar nauwelijks bewegen, maar ondertussen legt hij de snaren in de knoop, wurgt hij ze, trekt hij ze uit elkaar en mishandelt hij ze op minstens dertig manieren. Allemaal in een miljoenste van een seconde. En allemaal perfect ritmisch. Het is niet fijn om de bas van Marcus Miller te zijn. Alleen al met zijn duim moet hij in staat zijn om een flinke stapel karateplanken doormidden te slaan.

Het concert is uitverkocht. Ik ben er ook niet bij. En daarom hier een schrale troost...

dinsdag, oktober 16, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!


Twee foto's uit de link van Coen. Wat is hier gebeurd?

Een jaar oud!


Jaah, dit blog is jarig vandaag. Speciaal daarvoor ben ik eens in de statistieken gedoken. Hierboven is de grafiek van de laatste week. Die is maar net iets hoger dan die van de eerste weken. Gelukkig is dat nog geen reden tot paniek. De kijkcijfers vertonen pieken en dalen en het blog zit even in een recessie. Ik denk dat het te maken heeft met de kinderboekenweek. Het blog wordt - denk ik - vooral gelezen door mensen uit de kinderboekenwereld. En die waren kennelijk te lui om na een hele dag voor schreeuwende kinderklassen te hebben gestaan nog even tien keer mijn weblog te bezoeken.

Het record staat op 375 bezoeken, vanwege mijn rapportage over het beertje Knut. Het absolute dieptepunt is Eerste Kerstdag met twaalf bezoekers. Twee dingen zijn de laatste tijd sterk gestegen: het aantal reacties en het aantal vaste ‘returning’ bezoekers. Dat is overigens hoger dan hier op de grafiek staat. Om de een of andere reden telt hij ze niet allemaal.

Mijn favoriete stukje van het afgelopen jaar? Dat van 1 oktober.

maandag, oktober 15, 2007

Ik maak nooit iets mee

Ik maak nooit iets mee. Behalve dan afgelopen vrijdag, toen ik in een tram met allerlei schoolkinderen zat. We reden door de Leidsestraat en één kind riep: ´Kijk! Daar! Daar kun je Björn Borg ondergoed kopen!´ ´Waar? Waar?´ gilde de rest, buiten zinnen van opwinding. En zo lang als ze konden bleven ze met open monden naar de etalage staren.

En behalve zaterdag. Want toen liep ik door het Vondelpark. De zon toverde een prachtige gouden glans op de bladeren. ´This is the most beautiful place I have ever seen´, zei een Amerikaan tegen zijn vriend. Wat voor paddo´s heeft díé gebruikt, dacht ik bij mezelf. Maar ik keek eens om me heen en begreep hem wel. Het was er inderdaad erg mooi. Sindsdien vind ik het Vondelpark een stuk mooier dan voorheen. Toch zijn er miljoenen mooiere plekken.

En behalve vandaag. Ik liep met Sien naar het park en kwam een leuk ventje tegen. In de ene hand had hij de hand van zijn moeder, in de andere een boterham. ´Mama, ik wil mijn boterham niet meer,´ zei hij. ´Je moet hem toch echt opeten,´ zei zijn moeder. In negen van de tien gevallen gaan kinderen dan zeuren. Maar dit jongetje niet. Daardoor werd hij nóg leuker. Ik keek even later nog eens om. Hij had geen boterham meer in zijn hand. Toen keek ik naar Sien, die net de laatste hap doorslikte.

zaterdag, oktober 13, 2007

Weekendcolumn: de filosofie van dit blog


Aanstaande dinsdag bestaat dit weblog precies een jaar. Een mooi moment om iets over de filosofie achter dit blog te schrijven. Alles draait hier om verwondering. Ik probeer te schrijven over dingen waarvan je niet eens wist dat je ze wilde weten. Voor mijn informatieve boeken geldt ook.


Die verrassing werkt. Iedereen houdt van verrassing. Zo liet ik bij mijn vorige lezing de kinderen altijd raden wanneer je als nijlpaardmannetje nou de Brad Pitt onder de nijlpaarden bent. Ze komen er nooit op. Want niet het grootste, sterkste of mooiste mannetje is het populairst, nee, het mannetje dat zijn poep het verst in de rondte slingert is onweerstaanbaar voor de vrouwtjes. Echt waar.


Verrassing is aangenaam. Daarom zijn een watermeloen, een goed gebraden biefstuk, een radijs en een bounty leuker voedsel dan een aardbei, druif of biscuitje. Ze zien er van binnen heel anders uit dan je van buiten zou vermoeden. Stel nou dat een aardbei van binnen een roomwitte kleur zou hebben, dat een blauwe druif zacht roze van binnen was of dat een biscuitje van binnen een laag chocolade heeft: veel spannender toch? En veel lekkerder.


Verrassing, het onverwachte, is ook een essentieel onderdeel van humor. Als de F-side van Ajax ineens lieve kerstliedjes gaat zingen, komt dat (de eerste keren) grappig over. In dit geval is het zelfs dubbel leuk. Want de herdertjes die bij nachte in het veld lagen, hoorden de engelen ´Ajax! Ajax!´ zingen. Geen grappig voorbeeld? Draai het dan eens om. Een kerk met daarin spandoeken met ´Hup Heilige Geest!´ en ´Beek-Ubbergen groet God´ en waar ze ´Satan is een hondelul´ zingen.


Verrassing, ten slotte, zorgt ervoor dat je opvalt. De Amerikaanse politicus James Garfield was niet bepaald een charismatische figuur. Maar hij deed soms een kunstje waarmee hij toch bij iedereen bekend werd: hij kon tegelijk links en rechts schrijven. Met links schreef hij in het Grieks en tegelijkertijd schreef hij met rechts in het latijn. Het zal niet de voornaamste reden zijn dat hij later tot president van de Verenigde Staten werd gekozen, maar alle beetjes helpen.


Leve de verrassing dus. Al zijn er natuurlijk uitzonderingen. Verrassingen kunnen ook verkeerd uitpakken. Bijvoorbeeld met paddestoelen. Als een rode paddestoel met witte stippen ineens eetbaar blijkt te zijn is er nog weinig aan de hand. Maar anders wordt het als een champignon ineens giftig blijkt te zijn…

vrijdag, oktober 12, 2007

Telegrrrr...


Al Gore heeft de Nobelprijs voor de vrede gewonnen en uiteraard brengt ook mijn lievelingskrant dit nieuws op de site. Nou zijn er duizenden foto´s van Al Gore beschikbaar. Maar de Telegraaf kiest uitgerekend déze ´foto´ bij het bericht...

Jacobus Kervel over béchamelsaus

Men zegt wel eens dat je een goede kok aan de sauzen herkent. Want een stuk vlees of vis braden kan iedereen. Of dat laatste klopt mag je zelf bepalen. Ik heb er zo mijn eigen mening over. Feit is wel dat een goede saus maken lastiger is dan het braden van een gehaktbal.

De meeste sauzen worden gemaakt van een mère, een moedersaus. Moedersauzen vormen de basis waar tientallen andere sauzen van gemaakt worden. De oudste van alle mères is de béchamelsaus: die stamt ongeveer uit 1650. Hij wordt gemaakt van boter, bloem en melk. Kortom, hij was peperduur in die tijd. Peperduur?

Ja. In een tijd zonder ijskasten en pasteurisatie was melk een ongekende luxe. Melk bleef maar even goed. Je moest er kaas of yoghurt van maken en verder niets. Alleen de rijken konden zich verse melk veroorloven.

Eén van die rijkaards was Markies Louis de Béchameil. Hij wordt vaak als uitvinder van de saus genoemd, maar dat is onlogisch. Alsof een markies in de tijd zelf achter de pannen ging staan. Nee. Veel waarschijnlijker is het dat de beroemde chef Francois Pierre de la Varenne de uitvinder was. Hij was de meesterkok aan het hof van Lodewijk de Veertiende, waar de markies een graag geziene gast was. Het briljante van de chef is dat hij als eerste een saus maakte met bloem als bindmiddel. Tot die tijd gebruikte iedereen eeuwenlang brood om sauzen dikker te maken. Het lijkt zo simpel, maar je moet er maar op komen.

Gelukkig is béchamel een van de weinige sauzen die bijna niet kan mislukken. Maak een roux van boter en bloem. Giet daar, als de roux begint te kleuren, melk bij en laat het even indikken. Op smaak brengen met peper en zout.

Lekkerder is hij overigens als je er ook nog wat bouillon, een gesnipperd uitje, verse thijm en laurier aan toevoegt. Lang laten pruttelen, maar goed over de bodem blijven roeren.

Heerlijk in lasagne en ovenschotels...

Plant

Hoe gelukkig waren wij toen we met het mooie plantje uit Tuincentrum Osdorp kwamen gereden. We hadden meteen een mooie plek voor hem gevonden met veel licht, en niets wees erop dat ons prille plantengeluk ooit nog verstoord kon worden.

Totdat J en M ons er enkele maanden geleden op wezen dat de kamer er echt mooier uit zou zien zonder die plant. Nou. Als er twee mensen op de planeet zijn van wie je elk esthetisch advies direct kunt aannemen, dan zijn het J en M wel. Gelukkig was het zomer. En de plant was groot genoeg gegroeid om hem, lekker Oud-Zuids, buiten bij de deur te zetten. En het geluk lachtte ons weer even toe. Zeker omdat we oogkleppen hadden opgezet om het naderende onheil van de herfst en winter niet te hoeven zien.

Maar nu is het herfst. En de plant gaat hard achteruit. Sterker nog, de plant wordt ´s nachts zo nu en dan door vandalen aangevallen. Eergisteren hebben ze hem zo hardhandig op de grond gesmeten dat er twee grote takken van afbraken. Als we niets doen is hij over een paar weken dood. Maar hij kan niet meer bij ons terug.

Ik begin een beetje op Prinses Irene te lijken. Ik heb echt medelijden met de plant. Serieus.

Dat het ook andersom kan blijkt hier. (Op het spelertje staat dat het Hans Teeuwen en Theo Maassen zijn. Dat klopt niet. Die laatste moet Theo Bouwman zijn.)

woensdag, oktober 10, 2007

Kopregelverzindinges...

Kinderboekenweek, dus een toepasselijk plaatje. Als er uiteindelijk 0 reacties komen te staan, dan begrijp ik dat. Ik kom er zelf ook nauwelijks uit. Bonuspunten voor iedereen die een kopregel of onderschrift kan bedenken met het woord ´Kinderkomrij´ er in.

  • Telefoongids van China eindelijk gereed.
  • ´Pocketeditie? Oh, wij verstonden sokkeleditie...´
  • Adresboekje met lijst minnaressen Prins Bernhard terecht.
  • Henk ten Cate laat lijst met verbeterpunten voor eerste elftal Ajax achter.

dinsdag, oktober 09, 2007

Leuke vragen

Tijdens de Kinderboekenweek komen schrijvers als ik traditioneel uit onze grotten, spelonken en van onder putdeksels vandaan komen gekropen om scholen te bezoeken. Tegenwoordig vraag ik of kinderen van te voren vragen kunnen bedenken. In dit geval over de geheime dienst. Vandaag was ik op een geweldige school. Dat blijkt alleen al uit een paar van de leukste vragen (ik heb ze nog niet allemaal kunnen bekijken):

  • Wat gebeurt er als een politiehond een spion achterna zit? Wie wint er dan?
  • Waarom houdt de geheime dienst alles geheim?
  • Hoe pleeg je een overval?
  • Hoeveel terroristen heeft u al gevangen?
  • Hoeveel soorten gif heeft u al ontdekt?
  • Zitten er ook heksen bij de AIVD?
  • Waarom schrijft u allemaal van die boeken?
  • Beschermt u de koningin ook?
  • Hebben jullie veel goefend?
  • Maakt de AIVD ook iets?
  • Hoe kom je stiekem het gebouw binnen?

maandag, oktober 08, 2007

Op Schiphol

Op Schiphol moet ik altijd een beetje lachen om het bericht: ´Dames en heren, in verband met veiligheids- maatregelen raden wij u aan om uw eigendommen niet onbeheerd achter te laten.´ Dit wordt vervolgens herhaald in het Engels, Frans en Duits - de Finnen onder ons trekken altijd aan het kortste eind. Stel nou dat die veiligheidsmaatregelen opgeheven worden, komt er dan een bericht met: ´Dames en heren, de veiligheidsmaatregelen zijn niet meer van kracht. U kunt uw bagage dus gerust onbeheerd achterlaten. Gaat u gerust even koffie drinken en shoppen terwijl u uw bagage in de volle hal achterlaat.´?

zondag, oktober 07, 2007

Nieuw: de weekendcolumn

Het is heel gek: als ik in het weekend niets schrijf, dan krijg ik vrij veel bezoekers; schrijf ik wél, dan komt het aantal nauwelijks boven de honderd uit. Wil dit blog dus echt een succes worden, dan moet ik helemaal stoppen.

Maar dat gaat niet gebeuren. Want er komt weer iets nieuws: de weekendcolumn. En de weekendcolumn is een interactieve column. Want de onderwerpen worden door jullie aangedragen o lezers. Jullie mogen in de vorm van trefwoorden (hoe verrassender hoe beter, natuurlijk) aangeven waar ik een weekend later over schrijf. Noemen jullie bijvoorbeeld ´Vader Abraham´, ´theelepels´ en ´Schin op Geul´ voorkomen, dan probeer ik daar een consistent stukje over te schrijven. Ik denk dat een stuk of acht trefwoorden genoeg zijn, dus hier geldt: wie het eerst komt, wie het eerst maalt.

Ik ben benieuwd.

vrijdag, oktober 05, 2007

Jacobus Kervel over eieren

Wij kenden in de 17e eeuw onze tulpengekte; in de Verenigde Staten begon 150 jaar geleden de kippenkoorts. Kippenhandelaren dreven de prijzen tot astronomische bedragen op, zodat sommige speculanten soms vele tientallen dollars voor een ei neerlegden en het tienvoudige vor een kip. Het leidde tot honderden nieuwe kippenrassen, totdat de zeepbel uiteen spatte. Tegenwoordig is er van die diversiteit bijna niets meer over.

Een tijd is het ei tot ingrediënta non grata verklaard door de voedingsdeskundigen. Het bevatte zoveel cholesterol dat je er beslist niet meer dan drie per week moest eten. Tegenwoordig weten beter. Er zit veel cholesterol in, maar een matige consumptie van eieren heeft desondanks nauwelijks invloed op ons eigen cholesterolniveau. Je kunt er gerust heel wat eten. Maar koop natuurlijk wel biologische eieren. En o ja: een ei gaat buiten de ijskast vier keer sneller achteruit dan als je het koel bewaart.

Een ei koken of bakken lijkt toch wel het minste wat een kok moet kunnen, maar dat valt in de praktijk vies tegen. Gekookte eieren gaan vaak kapot, omeletten worden een taaie gruwel en aan een gepocheerd ei durft bijna niemand zich te wagen. Terwijl het helemaal niet zo moeilijk is.

Voor gepocheerde eieren bestaat zelfs een leuke truc. De dooier moet volkomen zacht zijn, terwijl het eiwit is gestold. Maar hoe doe je dat? Met zout en azijn in het water. Doe een theelepel zout en een eetlepel azijn in een liter kokend water. Giet daar voorzichtig het ei in. Het ei zal direct tot op de bodem zinken, maar zodra het perfect klaar is drijft het naar boven.

Het geheim van een goed gekookt ei is dat je het water net onder de honderd graden houdt. De kooktijd voor jouw perfecte ei moet je zelf ontdekken met een stopwatch. Het hangt af van de temperatuur in je ijskast, de grootte van de eieren die je kookt en natuurlijk de manier waarop jij hem het lekkerst vindt. Sommige mensen zweren bij een ei dat een uur op 65 graden wordt verhit.

Een goede omelet ten slotte maak je met nooit meer dan drie eieren. Bak ze niet langer dan twee tot drie minuten op een hoog vuur in een anti-aanbakpak. En vouw de omelet daarna dubbel, zodat de binnenkant zacht is en de buitenkant krokant bruin.

donderdag, oktober 04, 2007

Van de melkman (door Miebeth Zalfjes)

Kunnen mannen borstvoeding geven? Het antwoord zal u waarschijnlijk verbazen: ja, dat kunnen ze. Er zijn in de geschiedenis verschillende gevallen van bekend. Een bizar verhaal komt uit Zuid-Amerika van een eeuw geleden. Daar waren het missionarissen die de borst gaven aan de kinderen daar. De moeders gaven door een ziekte geen melk meer, waarna de missionarissen het overnamen. Maar er zijn meer en recentere gevallen.

De man is namelijk al grotendeels uitgerust voor het geven van melk. Het enige dat echt ontbreekt is een bepaald hormoon: prolactine. Normaal komt dit bij mannen niet in voldoende mate voor, maar er zijn dus uitzonderingen. Zo was er ooit een antidepressivum dat de mannelijke hormoonhuishouding in de war gooide en daadwerkelijk voor ´vadermelk´ zorgde. En ook vandaag de dag is het nog een bijverschijnsel van diverse medicijnen.

Het blijft dus bij spaarzame incidenten. De meeste mannen zullen het niet meemaken. Tenzij ze tot de Aziatische fruitvleermuizen behoren. Want die mannetjes geven melk alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

woensdag, oktober 03, 2007

Moeder Teresa

Helemaal omstreden was ze niet. Maar ondanks de kritiek die zij en haar organisatie soms kregen, kennen de meeste mensen Moeder Teresa als een levende heilige. Ze ontving vele prijzen, waaronder de Nobelprijs voor de vrede en inmiddels is ze zalig verklaard omdat iemand spontaan genezen is van een dodelijke ziekte toen ze een foto van haar tegen haar borst drukte. Haar hele leven was ze omringd door ellende, armoe en dood.

´Waar vond ze de kracht om zich zo in te zetten voor anderen?´ begon Paus Johannes Paulus II eens in een rede over haar. ´Ze vond het in gebed en in haar band met Jezus, Zijn Heilige Aangezicht en Zijn Heilige Hart.´

Nou nee dus.

De Paus zat er flink naast. Want wat bijna niemand wist is dat Moeder Teresa de laatste tientallen jaren van haar niet meer gelovig was. In haar eigen woorden: ´de stilte en leegte is zo groot, dat ik kijk maar niet zie, dat ik luister maar niet hoor.´

Terwijl ze lid was van een streng gelovige orde, terwijl ze in de media de meest orthodoxe en rechtlijnige meningen verkondigde, geloofde ze er in haar hart geen snars van. Dat blijkt uit een tientallen jaren lange correspondentie met een Amerikaanse dominee.

Ode aan Sien

Gisteren beloofde ik een belangrijke scoop. Die komt zo. Maar nu eerst een ode aan Sien. Ik had al een muzikale ode gemaakt op Youtube, maar nu eentje in woorden.

Het zijn natuurlijk drukke tijden en daarom zijn we veel weg. Gisteren was zelfs het dieptepunt ever, toen we van vier tot twaalf weg waren en de buurman haar moest uitlaten. Ieder mens en de meeste poezen zouden al lang ´stik er nu maar in´ gedacht hebben. Maar Sien niet. Die is niet boos, niet verongelijkt, niet chagrijnig. Nee, die is alleen maar dolblij dat we er weer zijn. En dat vind ik echt heel bijzonder.

dinsdag, oktober 02, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!



De kopregelverzinwedstrijd van vandaag wordt mede mogelijk gemaakt door Jeska V. die zo aardig was om deze foto op te sturen. Dat kan natuurlijk altijd, naar info@janpaulschutten.nl. Ik ben ook nog door Coen P. op foto's gewezen die wellicht bruikbaar zijn voor dit doel (maar wel lastig). Deze valt trouwens ook niet mee.

Schoten voor de boeg:

Zoontje slachtoffer van genetisch gemanipuleerde groente
Jezusbeeld Rio de Janeiro op de vlucht geslagen
Het slachtoffer enkele seconden voordat hij in de gaten had dat de reus aan het hinkelen was...

maandag, oktober 01, 2007

Het monopolie op de waarheid


In de wereld der intellectuelen wordt regelmatig gezegd dat gelovigen het monopolie op de waarheid claimen. De grote grap is dat het tegenovergestelde juist het geval is. Want het zijn vooral de ongelovigen die zeker menen te weten hoe het allemaal precies in elkaar zit. Zij hebben gelijk, want goden bestaan niet. De wetenschap zegt het ook. Alleen al de evolutietheorie en de Big Bang bewijzen hun gelijk. Die stroken immers met geen enkel geloof.

Dat is een gekke manier van redeneren. Als er in mijn horoscoop staat dat Mercurius vandaag in het sterrenbeeld van de boogschutter staat en dat ik daarom schathemeltje rijk word, dan is dat totale onzin. Maar dat wil nog niet zeggen dat het uitgesloten is dat ik vandaag de loterij win. Als ik zeg dat Ajax van Feyenoord gaat winnen omdat Cruijff tegenwoordig zo goed keept, dan houdt die verkeerde veronderstelling niet in dat Ajax dús van Feyenoord verliest. Als de gedachtegang fout is, dan hoeft de conclusie nog niet per se fout te zijn.

Ik hoor de atheïsten onder jullie denken. Ja maar Jan Paul als je het allemaal zo goed denkt te weten, waarom mérk je dan niks van een god? Waarom is hij dan zo afwezig? Geen idee. Maar afwezigheid hoeft nog niet te betekenen dat iemand niet bestaat. Ik merk persoonlijk niks van het Tora Bora-gebergte. Maar dat betekent niet dat het er niet is. De luizen die gekweekt worden bij de Landbouwuniversiteit van Wageningen danken hun bestaan uiteindelijk aan Ronald Plasterk. Maar of zo´n luis ook maar iets van de minister van onderwijs merkt?

Nog een cliché: als er een god zou zijn, waarom is er dan zo veel ellende in de wereld? Alsof een gebrek aan ellende het bewijs van een god is. Alsof het doel van elke god bestaat uit het gelukkig maken van iedereen in het heelal. We hebben in het voor ons geschapen universum te maken met twee belangrijke factoren: sterfelijkheid en schaarste. Voila, genoeg ingrediënten voor een heleboel ellende. Een beetje handige god zou ook een heelal kunnen maken waarin onsterfelijke wezens zich voeden met duisternis en kou: beide zijn oneindig aanwezig in het heelal. Maar zouden deze wezens ooit op het idee komen om ´Erbarme Dich´ te componeren? Of om een leuke show te bedenken waarmee je Carré avond na avond gevuld krijgt? Ik denk het niet.

Nee. Beweren dat je zeker weet dat er geen god bestaat is net zo dom als het omgekeerde.