maandag, september 17, 2007

Scherven brengen geluk (door Miebeth Zalfjes)

Bianca Castafiore brak regelmatig glazen in de Kuifje-albums. Maar is dat wetenschappelijk verantwoord? Is een optreden van een operadiva in huis schadelijk voor uw kristalcollectie? Zou u zelf ook een glas kapot kunnen zingen? En zo ja, hoe werkt dat eigenlijk?

Allereerst is het in theorie mogelijk dat iemand met een krachtige stem uw glazenkast aan gort zingt. Maar in werkelijkheid is die kans ongeveer nul. De kans dat ze één glas kapot zingt is vele malen groter, maar komt nog steeds nauwelijks boven de nul uit.

Dat komt omdat zij (hij kan natuurlijk ook) precies in dezelfde toonhoogte als het glas moet zingen. Die toonhoogte ontdek je door even tegen het glas te tikken. Dat is de natuurlijke resonantie van het glas. Zodra het glas door die toon begint te trillen, trilt het in dezelfde geluidsfrequentie. Het geluid wordt daardoor versterkt, zodat het glas nóg harder gaat resoneren. Net zolang tot het glas kapot trilt.

Nou kan een gemiddeld glas wel tegen een stootje, dus u zult flink hard moeten kunnen zingen. Harder dan 105 decibel. Wilt u zeker zijn van succes, dan moet het nog veel harder. Weinig glazen kunnen tegen meer dan 140 decibel. Maar dat is menselijk gezien niet haalbaar en bovendien schadelijk voor het gehoor. Verder moet u dus zuiver zingen. Het helpt om een rietje in het glas te doen. Hoe harder het rietje trilt, hoe zekerder u weet dat u op de goede weg bent.

Het is niet voor iedereen weggelegd en het is ook een kwestie van geluk. Maar op internet wemelt het van filmpjes van mensen die zonder geluidsversterker een glas kapot kunnen zingen. En als dat lukt, dan is één ding heel duidelijk: scherven brengen inderdaad geluk.

Geen opmerkingen: