woensdag, september 19, 2007

Naar wereldje

Een paar dagen geleden stond er een berichtje over Pieter Storms in de krant. Hij zou een idee voor een televisiezender hebben gehad en dat idee zou van hem gejat zijn door Derk Sauer en Ruud Hendriks. Nou kan ik daar niks zinnigs over zeggen, want ik weet er te weinig van. Ik weet wel dat de televisiewereld op dat gebied niet deugt.

In een ver verleden las ik een krantenartikel over twee mensen die programmabedenker van beroep waren. Ze konden er goed van leven. Dat leek mij ook wel leuk. En ik had ideeën zat. Dus ik werkte drie concepten uit en ging televisiemaatschappijen en producenten bellen. Helemaal naïef was ik niet, dus ik zou mijn ideeën niet zomaar van de hand doen. Hoe ik het wél zou doen, wist ik nog niet.

Sommige bedrijven zeiden ‘Oh stuur maar op, hoor. Als het goed is bellen we je wel terug.’ Ja, zo stom was ik nou ook weer niet. Maar IDTV adviseerde mij het anders te doen. Ik moest mijn ideeën registreren bij de notaris, zodat ik kon bewijzen dat ik ze als eerste had bedacht. Dat was niet eens zo heel duur, dus dat deed ik meteen. Daarna stuurde ik de ideeën naar IDTV.

Twee dagen later werd ik gebeld door een enthousiaste medewerker die vooral één van de concepten erg goed vond. Een week later zou het idee tijdens een vergadering besproken worden. Daarna zou hij mij bellen.

Dat gebeurde niet, dus belde ik zelf maar. Goed nieuws. Het idee was in de smaak gevallen. Ze gingen er binnenkort nóg een keer over vergaderen, maar dan uitgebreider. Ik zou teruggebeld worden. Het kon overigens een paar weken duren.

Dat gebeurde niet, dus belde ik zelf maar. Beter nieuws. Het had concept had nu écht een goede kans van slagen. Ik zou gebeld worden. Het kon overigens een maandje duren.

Dat gebeurde dus niet, dus belde ik zelf maar. Slecht nieuws. ‘Om welk idee ging het ook weer? Ach ja. Dat idee. Ja, we kwamen er achter dat we zelf ook al zo’n idee hadden. Het lijkt erop, maar is toch net even anders. We hebben het al aan Veronica verkocht.’ Het zou de Dub-Club gaan heten.

Ik had nog een advocaat gebeld omdat ik immers een geregistreerd idee bij de notaris had liggen. Maar die zei dat ik weinig kans had als alleen al de titel en een programmaonderdeel anders was.

Gelukkig is de Dub-Club nooit uitgezonden. Lekker net goed.

Maar wat was het idee dan?

Het zou een soort talentenjacht worden voor mensen die goed kunnen imiteren. Er zouden filmpjes worden uitgezonden van bekende Nederlanders. Je hoorde er geen geluid bij, de imitatoren moesten een grappige tekst zeggen met hun stem. De beste en grappigste imitatie won. Zo waren er nog meer van dit soort onderdelen, zodat je uiteindelijk de beste imitator van Nederland kon kiezen.

7 opmerkingen:

Jeska zei

Schandalig. achterbaks, huichelachtig en meer van dat!
Wat een verhaal.

Ik moest vanmorgen hondenvoer halen.
Dat doe ik altijd bij de dierenafdeling van de Intratuin.
Daar was toevallig een tv opname van een SBS6 aan de gang.
Die tv-lui liepen rond alsof ze god op aarde waren.
Rare overdreven sjans types zijn het!
Ik wist niet hoe snel ik weg moest wezen. Rare lui.

Gina zei

ja, naar. sowieso. trouwens wel een leuk idee. een beetje ook in de geest van je kopregel verzin wedstrijd. je richt je op de creativiteit, ter plekke, van de deelnemer. is voor publiek in zaal en thuis leuk, maar ook voor de deelnemer zelf. is behalve imitator ook 'echt' entertainer. dubbel op!

we hebben hier geen NL commerciele zenders. maar ik kan me nog wel herinneren dat ik naar Hints keek met Frank Kramer? die was eigenlijk hartstikke vervelend, een voetballende presentator of presenterende voetballer, met krullen. ik vond hem irritant, maar daarom keek ik ook. en dan telkens van die bekende Nederlanders in het panel. heel Nederland aan de buis gekluisterd. kijkend naar bekende Nederlanders die zich op televisie "aanstellen". iedereen suf op de bank, plezier hebben in hoe een ander een spelletje doet dat je zelf ook met je gezin of familie, vrienden en kennissen kan spelen. daar heb je die BN-ers toch niet voor nodig? kennelijk wel. en dan krijg je een vreemd soort haat-liefde verhouding met het fenomeen 'televisie'. anderen leven je leven voor jou. en krijgen er voor betaald!

naief zijn, je leert er wel van. zo had ik nauwe betrekkingen met een redelijk bekende amerikaanse popmuzikante en haar cd al gehoord, daarover en andere dingen uitgebreid enthousiast geschreven naar een muziekblad met de suggestie dat ik graag een interview of artikel wou aanleveren. kreeg pas na weken een reactie 'dat ze hun eigen redactie daar op hadden ingezet en bedankt voor het onder de aandacht brengen'. je moet soms nog oppassen dat je anderen niet op ideeen brengt! met die popmuzikante is het contact ook bekoeld. je mag alleen een 'fan' zijn die opkijkt. daar leer je ook van.

ik las over Tanith Lee, een bekende dark fantasy schrijfster met toch niet onaanzienlijk succes en een redelijk grote lezersschare. je zou toch denken dat haar nieuwe boeken zonder problemen gedrukt kunnen worden. nou had ze een nieuw boek af, kan de uitgeverij het niet uitgeven. of wil het niet uitgeven. nou moet zij dus gaan 'leuren' met haar werk, alsof ze een debutante is. dat lijkt me na heel veel jaren van publiceren een ontluisterende ervaring.

maar je kunt er wel een leuk boek over schrijven. over de mensen die aan zo'n show meedoen. of een filmscript/scenario schrijven.

FRank zei

Ben Elton heeft een heerlijk boek geschreven over het TV-wereldje. Dead Famous.
In een Big Brother-achtig huis wordt een moord gepleegd, die net niet duidelijk op de camera's staat. Alle vervelende TV-types komen voorbij en Ben Elton heeft er duidelijk plezier in gehad om ze zo vervelend mogelijk neer te zetten

Jan Paul zei

Frank Kramerrr. Dat is nog eens een goeie voor 'De ster uit het verleden'.

Dead Famous heb ik gelezen. Eindelijk kan ik ook eens een keer zeggen dat ik iets gelezen heb. Maar ja. Ben Elton, hè?

Jan Paul zei

In welk programma ben je binnenkort te bewonderen, Jeska? Of ben je uit de buurt van de camera's gebleven?

Jeska zei

Het was een programma over dieren, De Beestenbus, heet het geloof ik. (Hela, reed Bibi niet in een bus genaamd de Beestenbus vorige kinderboekenweek? Dat programma is ook gejat!)

Ik ben ver van de camera’s weggebleven, ik houd ik er niet van. Dus met mijn zakkie Biggels-voer liep ik haastig naar mijn auto.

Die knul hield trouwens echt zijn vingers als een camera voor zich uit, zo met de duim en wijsvinger gestrekt, in de vorm van een L. Hij zocht het beste shot van de ingang of zo. Heel debiel. Mijn auto stond in zijn shot… Ik weet niet of mijn auto houdt van dergelijke aandacht. Volgens mij niet.

Jeska zei

SBS6 heeft van Bibi gejat, bedoel ik, he.
Ik zie ineens dat je mijn formulering ook anders kunt interpreteren.
Beetje slordig opgeschreven. Sorry, ik zie scheel van het tekenen, dan krijg je dit soort slordigheden.