zondag, september 23, 2007

Ik kan het ik kan het ik kan het

Bij elk begin van elk schooljaar nam ik het me voor. Dit jaar ga ik het heel anders doen. Nu ga ik alles bijhouden. Ik doe keurig mijn huiswerk, zodat ik alles keurig op orde heb als de tentamens en proefwerken komen. Dat scheelt stress, paniekaanvallen, schuldgevoel en ander onheil.

Het is me niet eens gelukt om het een week vol te houden. Telkens begon ik op het állerlaatste moment. En gezien de cijfers had ik elke keer geen honderdste van een seconde later moeten beginnen. Al kwam het dus gelukkig altijd goed. Op een honderdste punt nauwkeurig. Zes jaar lang.

Ik kon het niet ik kon het niet ik kon het niet.

En ik kan het nog steeds niet. Vervelende dingen stel ik uit tot ze écht niet meer uitgesteld kunnen worden. Voor boeken geldt dat gelukkig niet, want er is niets zo prettig als een dag lang geconcentreerd schrijven. Maar voor andere dingen geldt het wel. Zoals mijn boekhouding.

Langzaam maar zeker groeit er in mijn kast een jungle van bonnen, facturen, contracten, giro-afschriften en andere papieren waar bijna niet meer tegen op te kappen valt. Terwijl ik ook elke week vijf minuten kan investeren in het opruimen. Vijf minuten. Meer niet. En dan is het altijd netjes en opgeruimd.

Maar ik kan het niet ik kan het niet ik kan het niet.

Of toch wel? Want zolang ik roep dat ik het niet kan zal ik het ook zeker niet kunnen. Daarom gooi ik het nu over een andere boeg: ik kan het ik kan het ik kan het. Ben benieuwd of het nu gaat lukken.

9 opmerkingen:

Jeska zei

Je kan het!

Of je kan het láten dóen.
Ik heb met de boekhouding de volgende methode:
Ik heb een zakelijke rekening. Zodra ik daar iets van betaal (alleen met pinpas!!) stop ik het bonnetje in mijn portemonnee. Steeds precies achter het laatste bonnetje.
Als het moment daar is (ik lever aan in kwartalen) hoef ik de zooi enkel uit mijn p’nee te halen aan een a4 vel te nieten en op te sturen.

Scheelt veel bonnetjesdozen en uitzoekwerk.

Jan Paul zei

Nou Jeska, ik laat het al doen. Maar dan nog wordt het een puinhoop. Een zakelijke rekening is inderdaad handig. Misschien moet ik dat maar eens doen.

Jeska zei

Ja, een gescheiden rekening scheelt echt heel veel werk. Ik heb het al een hele poos gescheiden en nu ik ook nog alleen met de pin betaal is het helemaal simpel. (omschrijving staat immers op het afschrift.) Alleen het bonnetje nog bewaren, in de p'nee!
Géén contanten meer. Ook al koop je iets van 20 cent...

ted zei

Wat doe je dan met een bonnetje van de Hema waarop staat dat je kaas én ordners hebt gekocht? Reken je dat dan apart af om aan twee bonnetjes te komen? Ik omcirkel de ordners en prik het bonnetje op een soort prikker die ergens bij mij op een kast staat. Na een jaar maak ik die leeg en dan begint de ellende van het uitzoeken.

Jeska zei

Ja, Ted, ik heb een priverekening om kaas e.d te kopen :-)
Dus twee pasjes.
Wel twee keer pinnen in de situatie die je schetst.

Ik doe het liever zo, dan later alles uitzoeken! Want het scheel heel heel veel werk.

marieke zei

Jeska lijkt mij een supergeorganiseerd typje. Als je ooit verlegen zit om werk of klusjes...

Jeska zei

Ha ha, Ik kom je graag eens helpen, Marieke.
Maar is ben niet supergeorganiseerd hoor!
Ik kan wel heel efficiënt zijn, Zoals met de boekhouding. Dat vond ik zo erg om te doen dat ik ben gaan zoeken naar een manier dat ik er het minst last van had.

Het is trouwens erg grappig jezelf salaris te geven.
Ik kan zonder veel moeite salarisverhoging krijgen!

marieke zei

Hoera! Daar houd ik je aan, Jeska. Eens even kijken of ik niet op 2 oktober nog een leuk klusje voor je heb. :)

Jeska zei

Ha! 2 oktober! Deal!
Dan zien we elkaar!