woensdag, augustus 22, 2007

Geklieder

Vorige week schrok de eigenares van een Australische boekwinkel zich suf toen ze zag dat iemand in de boeken had zitten kliederen. Ze had al zo’n vermoeden wie de dader was en rende de straat op om de man te achterhalen. Die bleek inmiddels al bij de groenten- en fruitafdeling in de tegenoverliggende supermarkt te staan. En nu zag ze hem. Bekend gezicht. Hm. Wacht eens.... Hé, is dat niet...? Jawel, het was Stephen King, Hij had zijn eigen boeken gesigneerd.

Zelf kan ik het nooit laten om in een boekwinkel te kijken of mijn boeken er liggen. Maar ze signeren, dát durf ik niet. Vooral ook omdat ik een verschrikkelijk lelijke handtekening heb. Hij lijkt op een platgeslagen langpootmug. Ik ben bang dat niemand nog een boek van me wil kopen als ik er in gekrabbeld heb.

24 opmerkingen:

Jeska zei

Zal ik een handtekening voor je ontwerpen? Hoef je hem enkel over te trekken :-)

Jan Paul zei

Graag, Jeska!

Jeska zei

Komt goed.
Een met krullen en zwierig schrift?
Of juist enigszins modern?

marieke zei

Wat kost dat, Jeska? Mijn handtekening is namelijk meer een soort van streep... Ik wil wel iets moderns, maar ook met zwier! :)

@ Jan Paul, je mag wel in een van jouw boeken uit mijn boekenkasten je nieuwe handtekening komen oefenen. No problem.

coen zei

Gebruik een stempel! Net als Wolkers bij zijn boekenweekgeschenk.

Jan Paul zei

Eh Jeska, iets makkelijks graag. En geen krullen en zwieren, want dat worden bibberige kleuterlijntjes bij mij.

Ik heb trouwens daadwerkelijk een stempel overwogen. Maar ik werd door iedereen voor gek verklaard.

Zo'n stempel komt vooral van pas wanneer een complete schoolklas na afloop van een lezing op je af komt met schriften, stukjes papier, gummen en linialen om te signeren.

Er zijn gelukkig ook uitzonderingen. Een keer zei een jongetje na afloop van een lezing: 'Jouw handtekening wil ik niet. Maar hier heb je de mijne.'

marieke zei

Wolkers gebruikte die stempel niet alleen voor het Boekenweekgeschenk, maar voor al zijn signeersessies. Maar hij stempelt het er wel zelf in!!! Al denk ik wel dat je de status van Wolkers moet hebben om door die handeling meerwaarde te geven aan de stempel. (Sorry Jan Paul, daar ben je dus nog te jong voor.)

Jeska zei

Voor jou Marieke? Niets! Dat begrijp je!

Jan Paul zei

Jamaar dat is gemeen Marieke. En discriminatie. Ik weet bovendien zeker dat Wolkers wél een mooie handtekening had.

Jeska zei

Een stempel is wel grappig. Maar dus een Wolkers-ding.
Je kan met stickers werken, Jan Paul! Dan wordt dat jouw idiosyncracy. Bovendien zijn kids gek op stickers.

Ik werk met een loep. Dat is zo ineens ontstaan, kan ik me goed afsluiten/focussen.
Trekt wel de aandacht, moet ik zeggen. Maar men vindt het wel apart.

Jan Paul zei

Een loep? Is je handtekening zo klein dan?

Jeska zei

Nee, joh! Mijn handtekening is juist nogal zwierig en groot.
Nee, ik teken er altijd hele toestanden bij, heel snel. Zo kan ik me focussen op het stukkie papier In plaats van op de dringende kinderen om me heen die allemaal willen zien hoe en wat ik teken.

Het is een manier om me te kunnen afsluiten. Ik weet dat het gek klinkt, maar voor mij werkt het.

bibi zei

Ik zet handtekeningen op armen, handen, etuitjes, agenda's, stukjes papier. Met stiften, potlood, glitterpen. Tien keer, twintig keer, honderd keer. Niets is mij te veel. Een keer begon een jongetje te huilen omdat ik iets voor hem in 'Bezem' schreef. Dat vroeg zijn moeder. Maar het jochie wees en zei: 'Ze kliedert in mijn nieuwe boehoehoehoek!'

marieke zei

Ik vind je nieuwe handtekening echt prachtig, Jan Paul. Gewoon blijven oefenen. Alhoewel ik die stickers ook wel cool vind. Daar ga je het helemaal mee maken. En op elk boek zetten we dan: Met gratis JanPaulSchuttenhandtekeningenvel!!!

Als dat nog niet verkoopt, dan weet ik het ook niet meer.

Marieke zei

En en mijn handtekeningenervaringen? Op het Kinderboekenbal: 'Mag ik je handtekening?' 'Ja maar, ik schrijf geen boeken, hoor.' 'Laat dan maar zitten.'

En een keer op een feestje waar ik moest werken in het entertainment. Een hele dronken jongen van een jaar of 18 kwam met pen en papier naar me toe. Me voorbereidend op de telefoonnummervraag, verraste hij me zowaar met de vraag: 'Mag ik je handtekening?' Daar heb ik dan weer heel erg om moeten lachen.

marieke zei

sorry sorry, 2x 'en' in het begin.

Jan Paul zei

Misschien moet je dan toch binnenkort met de nu al bestseller ´Marieke, mijn leven bij het CPNB´ uitbrengen. Reken maar dat ze voor handtekeningen in de rij zullen staan.

teuntje zei

Je hoeft je boeken niet te signeren als je ze in een boekwinkel vindt, je hoeft ze alleen maar bovenop in het oog liggende stapeltjes te leggen... Dan druk je in ieder geval een soortje stempel op de verkoop.

Jeska zei

Hé Jan Paul, je houdt toch van koken?
Ik bedacht ineens dé oplossing voor je bibberlijntjes.
Je moet je pen vasthouden alsof je met een lepel in een smakelijk sausje roert.
Wedden dat je dan een prachtige strakke lijn krijgt!
Al het signeerleed verledentijd.

Jan Paul zei

Ik ga vrijdag oefenen, Jeska. Morgen zit ik de hele dag op een waddeneiland.

marieke zei

@ Jan Paul: Nu al een bestseller??? Dan moet ik jou toch echt vragen als ghostwriter.

Ik weet alleen niet wat voor boek het dan gaat worden: 'Marieke, mijn leven bij de CPNB'. Geen kinderboek, denk ik. Maar wordt het thriller, chicklit, bouquetreeks...
Ik ben er nog niet uit.

Jan Paul zei

Of nog beter: 'Marieke, mijn leven in de entertainmentindustrie'.

marieke zei

:) sssssst!
Dat klinkt helemaal dubieus... Maar misschien is dat juist wel weer goed voor de verkoop. Doen we wel zonder foto's. We vragen Jeska om illustraties en jij wordt dan dus mijn ghostwriter.

jeska zei

Ik reageer een beetje laat :-)
Ik zat met mijn hoofd in de wolken.
Maar die illustraties da's geen probleem, Marieke. Doe ik.
Hoe gaat het met het opschrijven van die vers ontworpen handtekeningen, jongens?
Makkie?