vrijdag, augustus 31, 2007

Dirk de Waterduiker

Ome Dirk poetst hier een van zijn vele medailles.

Hij redde 74 mensen, twee honden en een paar katten uit het water, deze Dirk ´de waterduiker´. Officieel heette hij Dirk Rietveldt, maar iedereen in de Amsterdamse Jordaan kende hem als ´Oome Dirk.´ Dirk werd in 1858 geboren in Vlissingen en kon daarom als een van de weinige jordanezen goed zwemmen. Dus zodra er iemand te water raakte, dan dook Dirk er meteen achteraan.

Maar heeft Dirk inderdaad zoveel mensen gered? Nou... het aantal van 74 komt uit zijn eigen mond. En hij gaf toe dat hij zelf de tel een beetje was kwijtgeraakt. Maar het waren er absoluut veel. Zo zijn er bijvoorbeeld al tien officiële politierapporten waarin staat dat Dirk iemand uit het water haalde.

Het is in elk geval niet ondenkbaar dat er zoveel ´te water rakers´ waren. In de tijd van Dirk waren er enorm veel alcoholisten en het gebeurde regelmatig dat een van hen starnakel in het water viel en verdronk. Dat gebeurt vandaag de dag nog steeds met enige regelmaat. Bovendien werkte Dirk altijd op straat. Als ´trekker´ van zwaar beladen karren over bruggen, als graansjouwer, zoutdrager, expeditieknecht of wat dan ook.

Dirk hield overigens zelf ook wel van een borrel. Vandaar dat veel reddingen plaatsvonden voor het Bierhuis aan de Prinsengracht. Zijn alcoholisme is overigens de reden dat hij nooit een koninklijke onderscheiding ontving. Wel kreeg hij flink wat medailles. Daar vroeg hij trouwens zelf om. Als hij weer een heldendaad verrichtte, dan ging hij naar de politie en vroeg: ´Is dat niet een medaille waard?´ En vaak vonden ze dus van wel. Bovendien kreeg hij soms drie gulden voor de moeite. Dirk ging ook daags na de redding bij de drenkelingen langs. Natuurlijk om te weten te komen hoe het met ze ging. Maar ook om een beloning ´op te duiken.´

donderdag, augustus 30, 2007

Topgeheim


Spannend nieuws. Over ruim een maand is het alweer kinderboekenweek en dat staat in het teken van o.a. geheimen. Een bepaalde geheime dienst wil in de kinderboekenweek iets met dit thema doen. Dankzij de onvolprezen M. van een andere geheime organisatie kregen zij de tip om mijn Topgeheim te lezen. Dat hebben ze gedaan en ze vonden het zo leuk dat ze graag een keer met mij wilden afspreken. Daarom breng ik volgende week een bezoekje aan deze geheime dienst. Meer daarover kan ik helaas niet zeggen. Geheim. Maar natuurlijk erg leuk dat professionals het boek op waarde weten te schatten.

Wie wil weten over welk boek het gaat, kan hier een paar bladzijden uit het boek lezen.

Pluizig klein diertje


In verband met tijdelijke personele onderbezetting wordt deze blogruimte nu gevuld met een foto van een pluizig klein babydiertje.

woensdag, augustus 29, 2007

De ster uit het verleden (door het gebalsemde lichaam van Lenin)

Een behoorlijke rel was het, in 1986. Ze zei dat ze vijftien was, maar in werkelijkheid was ze nog niet eens veertien jaar oud. Natuurlijk kwam dat uit, maar toen had Sandra Calderone het Songfestival al glansrijk gewonnen. Wie? Sandera Calderone. Beter bekend als Sandra Kim. Had je haar niet herkend van de foto?

Niemand wilde de uitslag van het Songfestival nog veranderen. De volgende dag rolden er honderdduizenden singles van J’aime la vie van de lopende band. Uiteindelijk werden daar zo’n 1.750.000 exemplaren van verkocht. Niet slecht, toch?

Maar helaas was het ook meteen haar grootste succes. Ze deed herhaalde pogingen om nog een grote hit te scoren. Nationaal lukte dat nog wel, maar internationaal was het voorbij. In 1990 kreeg ze de grote eer om voor het Belgische koninklijk paar J’aine mon pays te mogen zingen.

Na 1999 is Sandra musicals gaan zingen en sinds vorig jaar staat ze op de planken in de show ‘Souldivaz’.

Een bijdrage van het gebalsemde lichaam van Lenin, op locatie vanuit Beverly Hills.

dinsdag, augustus 28, 2007

Kanzi de superaap


Apen kunnen niet praten. Je kunt ze wel gebarentaal leren. Dan krijg je veel bijzondere dingen voor elkaar, maar grammaticaal klopt er geen hout van. Een gemiddelde zin in apengebarentaal komt niet veel verder dan ‘eten ik ik ik snoep eten snoep ik ik ik snoep.’ Dat kunnen Gerard Joling-fans ook.

Dat het mis gaat merk je bijvoorbeeld wanneer je een bal naast een touw legt en aan de aap vraagt wat je doet. Grammaticaal weten ze het verschil niet tussen ‘legt een touw bij de bal’ en ‘legt een bal bij het touw’. Dat is natuurlijk ook lastig. Ook het onderwerp en het lijdend voorwerp halen ze voortdurend door elkaar.

Maar dan is er de bonobo Kanzi. Kanzi begrijpt die grammatica wél. Kanzi is zonder twijfel het intelligentste dier op aarde. Hij praat overigens niet in gebarentaal, maar via pictogrammen. Je kan Kanzi de gekste dingen vragen: ‘aai de meloen’ of ‘kam het water’ en dat doet hij keurig. De superaap begrijpt zo’n 3000 gesproken woorden en zo’n 350 pictogrammen.

De vraag of Kanzi een taal kan leren is niet interessant meer. Daarom leren ze hem nu andere dingen. Hij kan nu dezelfde werktuigen gebruiken (én maken!) als de primitieve mens. Ook heeft hij muziek gemaakt met Peter Gabriel en Paul McCartney. Jaja. Hij wel.

Kanzi’s lievelingseten is ui. Zijn favoriete spel is tikkertje. En zijn favoriete speelgoed is een rood balletje.

maandag, augustus 27, 2007

Ideeën

De Grieken dachten dat goede ideeën zomaar van de berg Olympus kwamen aangewaaid. En dat is niet eens zo´n gekke gedachte. Een goed idee kómt namelijk vanzelf aangewaaid.

Ineens is het er. Kant en klaar.

Zo simpel als ik het nu schrijf gaat het overigens niet. Er moeten eerst uren, soms dagen van vruchteloos peinzen aan vooraf gaan. Dat is vereiste een. Vereiste twee is dat je totaal afstand neemt van het probleem. En dan komt het. Je weet alleen nooit precies wanneer het komt.

Er is een manier om dat proces van afstand nemen te versnellen. Dat is door te mediteren. Mediteren is een soort speed-afstand nemen. En het leuke is, je hoeft het niet eens te kunnen om er toch al de vruchten van te plukken. Lang uitademen, kort inademen en probéren om geen enkele gedachte in je hoofd te hebben. That´s all.

Mediteren werkt zo sterk dat het bijna magisch is. Alsof je dagenlang tevergeefs een berg probeert te beklimmen, na de zoveelste mislukte poging maar gaat slapen en de volgende ochtend tijdens het tandenpoetsen merkt dat je ineens op de top staat. Spiritueel ingestelde mensen noemen het ´je open stellen voor antwoorden uit de kosmos´. Nou, dat gaat me iets te ver. Maar ik snap dat iemand zoiets denkt. Het is de moderne variant op de berg Olympus.

Eigenlijk zou ik elke creatieve werkdag met mediteren moeten beginnen. En zeker als het erg druk is. Maar juist omdat ik het vaak zo druk heb doe ik het bijna nooit. Stom stom stom.

zondag, augustus 26, 2007

Martin

Gisteren zat Bibi bij de Tros Nieuwsshow. Het is niet de eerste keer dat haar naam in dat programma genoemd werd. Vijf jaar geleden gebeurde dat ook al bij de boekenrubriek van Martin Ros. Bij mijn weten heeft hij maar een keer een kinderboek besproken en dat was Het koeienboek van Bibi. Dat ging ongeveer zo (lees dit met de stem van Martin Ros in je hoofd):

Jij weet dat ik gek ben op koeien, hè Peter? En dit boek is een lófzang op de koe. Het is van Bibi Dumon Tak. Bibi Dumon Tak. Onthoud die naam Peter, want deze man kan schrijven, ongelooflijk. Hij beschrijft werkelijk alles, die man! In een kinderboek! Je gelooft het niet! Maar deze man kan dat. Hij...-

En zo ging dat dus nog een tijdje door. Helaas heeft Martin Ros Bibi niet ontmoet, anders kon hij zien dat hij er wat één ding betreft redelijk naast zat.

zaterdag, augustus 25, 2007

Zomerhits

Ja, hier had natuurlijk de laatste Mijn Zomergasten moeten staan. Maar er is iets mis met dit blog en Youtube. Ik kan de filmpjes niet op de juiste manier op het blog zetten. Daar ga ik nog aan sleutelen, dus volgende week komt het goed.

Toch een zomers onderwerp: zomerhits. Ineens is er een nummer dat iedereen kent en dat de hele dag door als zomerhit op de radio gedraaid wordt. Vorig jaar was het Toppertje van Tropical Danny en Guillermo. Maar we hadden ook het magistrale Dragostea Din Tei, de betoverende Ketchup-song en eerder nog Italiaanse hits als Vamos a la Playa, Dolce Vita en Tarzan Boy. Of wat dacht je van Summer Holiday van DJ Sven en MC Miker G?

Dit jaar is er nog geen. Op dit moment staat Mika met Relax, Take It Easy op een. Maar het is kantjeboord of het inderdaad nog De Zomerhit wordt. Ik denk van niet. Het is een prima nummer, maar het mist dat speciale zomerhit-tintje. We hebben al een zomer met weinig ADS dagen (all day sunshine), misschien hoort daar ook geen echte zomerhit bij.

vrijdag, augustus 24, 2007

Gevraagd telefonistes m/v

In verband met onverwachte drukte zijn wij op korte termijn op zoek naar representatieve medewerkers voor ons perscentrum.

Je moet beschikken over een goede beheersing van de Nederlandse taal. Beheersing van het Engels, Duits of Frans is een pre. Je moet stressbestendig zijn en niet bang voor honden. Ook niet voor valse.

Wij bieden je een prettige functie in een dynamische werkomgeving. En uiteraard een cao-conform salaris op basis van leeftijd en werkervaring.

Sollicitaties kunnen gericht worden aan Sien.

Bij gelijke kandidaten gaat onze voorkeur uit aan iemand met een hekel aan katten.

Werkeiland

Zoals je ziet hebben we ons huis momenteel een beetje anders ingericht. De leuke sloophouten tafel is tijdelijk naar het balkon verplaatst en vervangen door een werkeiland. Ook onze nieuwe bank van Casa e Luce staat tijdelijk op het balkon en is vervangen door een werkeiland. Het bed met die leuke kast staat daar bovenop en is vervangen door een, jawel, werkeiland.

Dit alles om ons ingehuurde personeel werkruimte te geven die aan de arbo-wetgeving voldoet. Het personeel is nodig om de pers adequaat te woord te staan. Bibi´s boek ligt maandag pas in de winkel, maar het mediacircus is losgebarsten. Alleen CNN heeft nog niet gebeld, maar dat lijkt me een kwestie van minuten. Vooralsnog ziet het publiciteitscircus er als volgt uit.

Vandaag: interview in de Volkskrant
Morgenochtend: Tros Nieuwsshow, daarna BNR Nieuwsradio
Dinsdag: Andries Knevel

woensdag, augustus 22, 2007

Kunst



Kijk, die nitwit van een Spencer Tunick zegt dat hij kunst maakt. Maar hij maakt natuurlijk helemaal geen kunst. De mensen die deze advertentie hebben gemaakt zeggen niet dat ze kunst maken, maar dat doen ze wel.

Het is reclame voor kauwgom. Tja, dat snap ik dan weer niet. Maar kunst hoef je niet altijd te snappen om het mooi te vinden.

Nieuwe handtekening!

Laat dat maar aan Jeska over. Aanschouw hier mijn nieuwe handtekening. Ik heb hem al een paar keer geoefend, maar dat was nog geen succes. Nu nog een paar keer verder oefenen.

(P.S. Hèhè, eindelijk doet Blogger het weer. Het lag er uren uit. Ik denk dat iemand er per ongeluk de stekker uit getrokken had. Ik noem geen namen, maar ik vermoed dat het Edward was.)

Geklieder

Vorige week schrok de eigenares van een Australische boekwinkel zich suf toen ze zag dat iemand in de boeken had zitten kliederen. Ze had al zo’n vermoeden wie de dader was en rende de straat op om de man te achterhalen. Die bleek inmiddels al bij de groenten- en fruitafdeling in de tegenoverliggende supermarkt te staan. En nu zag ze hem. Bekend gezicht. Hm. Wacht eens.... Hé, is dat niet...? Jawel, het was Stephen King, Hij had zijn eigen boeken gesigneerd.

Zelf kan ik het nooit laten om in een boekwinkel te kijken of mijn boeken er liggen. Maar ze signeren, dát durf ik niet. Vooral ook omdat ik een verschrikkelijk lelijke handtekening heb. Hij lijkt op een platgeslagen langpootmug. Ik ben bang dat niemand nog een boek van me wil kopen als ik er in gekrabbeld heb.

dinsdag, augustus 21, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!



Ook een reis van 10.000 mijl begint met de eerste stap. Zo begint deze kopregelverzinwedstrijd met de eerste schoten voor de boeg.

* Erg veel zeeëgels dit jaar bij Gele Zee.
* Erg veel nieuwe geisers dit jaar bij Gele Zee.
* Erg veel sidderalen dit jaar bij Gele Zee.
* ´Als je eenmaal "door" bent, valt het best mee.´
* Mijnwerkers graven zo´n diepe schacht dat ze er aan de andere kant van de aarde weer uit komen.

maandag, augustus 20, 2007

Weg met de sportschool (door Miebeth Zalfjes)

Een van de grootste gezondheidsproblemen in de westerse maatschappij is overgewicht. Zo is zo’n 55 procent van de Nederlanders zwaarder dan goed voor ze is. Naar de sportschool dus? Nee juist niet! Doe juist veel leukere dingen. Die houdt u langer vol en u verbrandt soms net zo veel calorieën.

In het onderstaande grafiekje ziet u hoeveel calorieën u gemiddeld verbrandt met welke activiteit. Het eerste getal is het gemiddelde per uur voor een vrouw van 70 kilo, het tweede getal geldt voor een man van 80 kilo.

Biljarten: 174 - 203
Dansen: 419 - 482
Shoppen: 277 - 364
Denksport: 103 - 121
Kanovaren: 222 - 261
Muziek maken: 186 - 220
Lekker eten koken: 172 - 207
Schilderen: 136 - 166
Bowlen: 256 - 304

zondag, augustus 19, 2007

Jouw Zomergasten (door Jeska)

Moon Landing a Fake or Fact?

Nieuwe dingen ontdekken is mooi en oude vindingen onder de loep nemen is
interessant.

Ik vond leuke filmpjes over nieuwe dingen. Zoals Spitart:
http://www.youtube.com/watch?v=p2IoNygc-K0

Kunst of niet? Vluchtige kunst wellicht. Enige behendigheid is noodzakelijk!

Ik vond ook nog een item over een 'Paper Calculator' Alleen het woord vind ik al prachtig.

Maar mijn aandacht bleef hangen bij de volgende vraag: Stond Neil Armstrong
daadwerkelijk op de maan of niet?

Het filmpje dat je ziet is deel 5 van een langer programma getiteld: ?Moon Landing a Fake or Fact: http://www.youtube.com/watch?v=7RXrKRuNvNU&mode=related&search=

Ik vond het intrigerend om alle negen delen te zien. Want er wordt geschiedenis onder de loep genomen. Maar hoe waar is dit alles? Waanzin of waarheid? Ik ben zeer benieuwd naar jullie mening!

vrijdag, augustus 17, 2007

Jouw Zomergasten (door Coen)

Het is wel moeilijk kiezen hoor. Ik heb al zoveel favorieten
http://www.youtube.com/profile_favorites?user=coenpeppelenbos dat ik twee zomers vooruit kan. Ik ga een vrij behoudende, misschien wel voor de hand
liggende keuze doen.

Stel je dit voor: je hebt een groot liefdesverdriet. Liefdesverdriet is iets
wat je alleen achteraf met een glimlach beziet en soms blijft het een heel
leven zeuren en trekken. Maar stel je voor: het liefdesverdriet is op zijn
hoogtepunt. Elk boek, elk tv-programma en elk lied dat je hoort gaat over
hem. Je loopt over de markt van je geboorteplaats en in je herinnering loop
je samen, want het jaar ervoor liep hij nog naast je. Nu loop je alleen. Het
jaarlijkse oogstfeest in het dorp loopt op zijn einde; de meeste mensen zijn
al naar huis en dan klinkt er dit lied over het terrein:

http://www.youtube.com/watch?v=jTg3TxsMeU0

Het was een nummer 1-hit van René Klijn, de prachtige zanger die pas echt
beroemd werd nadat hij in een programma van landelijk Paul de Leeuw beroemd
werd. Alleen zag hij er niet zo prachtig meer uit. Aangetast door AIDS zat
en lag hij in een uitzending van een uur dat aan hem gewijd was. Dat hele
programma is hier
(http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/vara/tv/papaul/19921128-reneklein-hi.
rm ) na te kijken.

Je ziet ook een uur lang een oprechte programmamaker die zijn gast, redelijk
eigenwijs voor een zieke (en dat vind ik ook wel weer mooi), alle ruimte
laat. Ik heb een zwak voor tv-makers met een eigen persoonlijkheid. Mensen
die iets meer willen en kunnen dan een autocue voorlezen. Die uitzending met
Klijn staat in mijn geheugen gegrift. En als je dan alleen over een markt
loopt en je hoort dat liedje, dan gaat het spontaan regenen.

Maar voor het tegenwicht (mag dat Jan Paul?) wil ik ook graag deze
hilarische Sinterklaas-act laten zien waar ik me altijd weer ziek om lach.
Volkomen het tegendeel. Ruw en onbehouwen is De Leeuw hier als Zwarte Piet.
Met pepernoten gooiend naar bejaarden, kinderen aan het schrikken makend.
Zou een Jensen dit doen, dan was het flauw en smakeloos, maar juist omdat je
van De Leeuw ook de andere kant kent, is dit gruwelijk leuk.

http://www.youtube.com/watch?v=qscuKSftTAE

Groet,

Coen

donderdag, augustus 16, 2007

Het gebalsemde lichaam van Lenin interviewt... Groentesmurf

We zitten achter een kopje eikeltjesthee in zijn ietwat krappe paddestoel. Groentesmurf oogt ontspannen en vriendelijk, maar ook gedecideerd. Hij schenkt nog eens bij en ik stel mijn eerste vraag.

HGLVL: We kennen allemaal Brilsmurf, Grote Smurf en Knutselsmurf. Jij bent al die jaren wat meer op de achtergrond gebleven. Was dat een bewuste keuze?
GS: Nee. Allerminst. De bedoeling was dat ik op de achtergrond zou beginnen, maar dat mijn rol gaandeweg steeds dieper en belangrijker werd.
HGLVL: En dat is dus niet gebeurd...
GS: Nee, dat is zeker niet gebeurd en daarom stap ik op.
HGLVL: Je verlaat de Smurfen?
GS: Ja, ik ga het in Hollywood proberen.
HGLVL: Hollywood?
GS: Ja, waarom niet? Als je een doel hebt en je gelooft er in, dan kun je het waar maken.
HGLVL: Wat voor soort rollen zoek je dan in Hollywood?
GS: Ik denk dat de romantische komedie mij erg ligt. Een beetje zoals Hugh Grant, maar dan beter.
HGLVL: Maar dat lijkt me lastig gezien je postuur.
GS: Hoe zo?
HGLVL: Nou, je bent bijvoorbeeld een heel stuk kleiner dan Jennifer Anniston of Julia Roberts.
GS: Met mijn witte mutsje op en laarzen aan ben ik al een stuk langer.
HGLVL: Maar nog altijd kom je niet boven hun knie uit.
GS: Het filmpubliek is intelligenter dan je denkt. Die kijken daar heus wel doorheen.
HGLVL: En als je in een scene je tegenspeelster op moet tillen? Dat wordt flink zwaar.
GS: Bij de smurfen heb ik stunts gedaan die een stuk zwaarder waren.
HGLVL: Denk je niet dat je last krijgt van het Swiebertje-effect? Iedereen ziet je toch als dat blauwe wezentje dat uit de handen van Gargamel probeert te blijven.
GS: Nee, het is vooral een kwestie van goed acteren. Mensen kennen mijn andere kant nog niet. Die ga ik ze nu laten zien.
HGLVL: Dan wens ik je veel succes!
GS: Dank je, gebalsemd lichaam van Lenin.

dinsdag, augustus 14, 2007

De komende dagen

De komende week ben ik in de buurt van dit kerkje. Als het goed is, dan is er in het pand waar dat rode autootje voor staat gelegenheid om te internetten. Morgen even geen blogstukje. Dat geeft de technici achter dit blog de kans om het machinepark van dit blog een onderhoudsbeurt te geven. Ook komt er een schoonmaakploeg om alle hoeken en gaten van de berichtjes af te stoffen.

Donderdag komt er weer een nieuw berichtje. En vrijdagmiddag zet ik alle filmpjes van 'Jullie Zomergasten' op het blog (zie van gisteren). Dat betekent dat de links en bijbehorende teksten voor drie uur naar info@janpaulschutten.nl gemaild moeten zijn. Ik denk dat ik ze zelf nog niet kan beluisteren, maar dat maakt verder niet uit.

De perfecte schuimkraag (door Miebeth Zalfjes)


Veel mensen denken dat de wetenschap zich vooral bezighoudt met zaken die ver af staan van het dagelijks leven van de ‘gewone’ mensen. Maar dat is lang niet altijd het geval. De wetenschap is er ook om u te helpen. Neem nou het volgende.

Bent u een bierliefhebber? En een kenner ook? Dan weet u ongetwijfeld dat u uw bierglas niet met zeepsop wast, maar met water. En natuurlijk spoelt u het glas vlak voor het inschenken even om met koud water. Want zo hoort het... niet.

Wassen met zeepsop mag best. Het is zelfs aan te raden. Zorg er alleen voor dat u alle zeepresten uit het glas spoelt. En omspoelen met water is zo goed als desastreus voor een goede schuimkraag. Is het u nooit opgevallen dat u op die manier nooit zo’n mooi biertje krijgt als in het café? Omspoelen met water is goed, maar zorg ervoor dat de binnenkant van het glas dan droog blijft. Het gaat er namelijk om dat het glas afkoelt. Dat is het geheim van een mooie romige schuimkraag. Beter is het dus om het glas in de ijskast te bewaren, droog en koel. In de vriezer mag ook.

Om de schuimkraag mooi te houden kunt u het best zorgen dat uw lippen vetvrij zijn. Vet en schuim gaan niet goed samen. Een tweede flesje inschenken in hetzelfde glas geeft daarom vaak een rampzalig resultaat.

Ja maar in het café spoelen ze het glas ook om met water! Klopt. Maar dat bier komt van de tap en dat levert per definitie een mooiere en bestendige kraag op. Ook zij zouden hun glazen beter koel kunnen bewaren. Iets dat in de Verenigde Staten en Canada al geregeld gedaan wordt in de horeca.

Zo en nu eerst... verder werken aan mijn proefschrift over Hilbertruimtes met een topologische separabiliteit.

maandag, augustus 13, 2007

De Zondagmiddag

Zondagmiddag wás voor mij café Luxembourg op het Spui in Amsterdam.

Ik ben er zo’n tien jaar lang trouw naar toe gegaan. Om vijf uur was het er nog rustig, maar om zeven uur wenste je dat je de ruimte had van een kip uit een legbatterij. Het café puilde uit van vooral ‘foute’ types. Makelaars van wie je nooit een huis zou durven kopen. Gladde figuren uit de marketingwereld van wie je helemaal niets zou willen kopen. Amsterdamse ‘ondernemers’ met gouden horloges en kettingen van wie je niet eens iets zou willen hebben. En waarschijnlijk ook heel wat echte criminelen. Toch ging ik er graag heen. Er waren genoeg leuke mensen. Er was altijd de hoop dat ik Die Ene Dame er ooit eens zou tegenkomen. En om de week was er Alderliefste.

Optreden in een café is geen pretje. Men komt voor bier en plezier en niet voor jou. Ook al speel je de sterren van de hemel, iedereen lult er gewoon doorheen. En als een nummer afgelopen is, klapt bijna niemand. Maar Alderliefste bleef er overeind. En als Non, non, rien a changé, Une Belle Histoire of Laat me gezongen werd dan zong de helft van de zaal mee. Vooral bij dat laatste nummer.

Het laatste jaar dat Alderliefste in Luxembourg speelde was ook mijn laatste jaar op zondag in Luxembourg. Op een gegeven moment was het over. Ik heb nooit heel bewust gedacht ‘dit is de laatste keer’.

Maar die laatste Zondagmiddag kwam er uiteindelijk toch. Gisteren. Niet meer op zoek naar Die Ene Dame, maar mét Die Ene Dame. En niet in Luxembourg, maar in het Vondelpark. Daar trad Alderliefste op, samen met Ramses Shaffy. Shaffy werd door twee mannen naar zijn microfoon geholpen (alsof hij onderweg nog eens zou kunnen verdwalen) en later van de microfoon naar de piano (idem). Maar hij genoot. En iedereen genoot. Van hem en van Alderliefste. De hemel stortte uit pure vreugde miljoenen liters water over het openluchttheater en iedereen kon erom lachen. We hoorden ‘Laat me’ nog een keer. Uit de mond van de enige echte. Dan voelt een wolkbreuk als een zonnestraal. Een mooier afscheid van een tijdperk had er niet kunnen bestaan.

Jullie Zomergasten

Volgend weekend dus 'Jullie Zomergasten'. Kopieer de link van Youtube uit de adresbalk, schrijf er een kort verhaaltje bij (of niet) en stuur dat naar info@janpaulschutten.nl. Ik zorg dan dat het vrijdag of zaterdag op het blog komt te staan.

zondag, augustus 12, 2007

Mijn Zomergasten (slot)

Tja, met deze serie kan ik nog jaren doorgaan. Er is nog zoveel. Colditz, Monty Python´s Life of Brian, Criss Angel, speciale edities van de Engelse versie van The Weakest Link (daar is het wél leuk), Comic Relief... te veel om op te noemen. Maar toch als laatste een vrij bekend voetbalfilmpje. Dennis Bergkamp. De filmpjes van hem zijn nou eenmaal mooier dan die van Cruijff, Maradona, Zidane of wie dan ook. En dit is een mooie compilatie.

Let eens op een detail: Bergkamp kijkt vaak niet naar de bal. Zelfs niet als de bal aankomt of nog in beweging is. Hij weet exáct waar die bal terechtkomt en hoe hij zijn voet moet houden. Magistraal.

Misschien volgende zomer weer een Mijn Zomergasten. Wie weet.

zaterdag, augustus 11, 2007

Mijn Zomergasten XIX

Er zijn natuurlijk meer grote filmcomponisten. Maar in mijn ogen zijn de grote drie Ennio Morricone, Maurice Jarre en deze man: Ryuichi Sakamoto. In deze film, Merry Christmas Mr. Lawrence, speelde hij ook een hoofdrol naast David Bowie. De zang is overigens niet van David Bowie, maar van David Sylvian.

Mijn Zomergasten VIII

Deze muziek heeft al op dit blog gestaan (het filmpje met Jerome Murat op 7 mei. Gemist? Nu kijken!). Dit keer alleen de muziek, zonder afleidende beelden. Huiveringwekkend mooi.

Mijn Zomergasten XVII

Ik hou van filmmuziek. Het is een genre dat met geen enkel ander genre te vergelijken is. Het is geen klassiek en zeker geen pop, maar het is wel mooi. In Nederland hadden we Rogier van Otterloo (Turks Fruit met de schitterende harmonica van Toots Thielemans). Deze muziek is van Maurice Jarre, de vader van Jean Michel. Hij komt uit de film ´Witness´. Misschien vind je het intro wat saai, maar zet hem dan even vooruit naar 04:02. Daar begint ´Building the barn´, een mooie scène met overrompelende muziek. Alleen helaas niet op een groot scherm met Dolby Surround. Maar gelukkig heeft iemand de moeite genomen om het in stereo op internet te zetten. Leve Iammariko.

vrijdag, augustus 10, 2007

Gekke straatnamen

De tijd gaat snel. Over niet al te lange tijd komt Kinderen van Amsterdam uit. Een goed moment om weer een beetje reclame te maken dus.

Net als veel andere plaatsen heeft Amsterdam veel gekke straatnamen: Gebed zonder End, Rusland, Dubbeleworststeeg, Kromme elleboogsteeg, Balk-in-´t-oogsteeg en ga zo maar door. Waar komen die namen vandaan? Wat is een Niezel? Of een Rokin?

Vooral Gebed zonder End is een leuke straatnaam. Die straat lag tussen allerlei kloosters en kerken. Dus als je er liep, dan hoorde je er van ´s ochtends vroeg tot ´s avonds laat gebeden. Vandaar de naam.
En de Balk-in-´t-oogsteeg? Die komt van de gevelsteen op een huis in die straat. Huisnummers bestonden nog niet, en daarom had je gevelstenen of uithangborden met allerlei afbeeldingen waaraan je een huis kon herkennen. Dit was er dus een met een balk in het oog erop.
Die ´Dubbele worststeeg´ komt zeker ook van een uithangbord? Nee. Die straat is genoemd naar Laurens Dubbelworst. Een voorname Amsterdammer.

En die andere namen? Die vind je terug in hoofdstuk vier van het boek...

donderdag, augustus 09, 2007

Agendasetting

De Telegraaf, de krant die niet bekend staat om zijn correcte verleden, levert ook vandaag de dag nog fijne streken. Neem nou deze week. Gisteren kwam Geert Wilders in het nieuws met zijn schreeuw om aandacht in komkommertijd. En vandaag doet de Telegraaf daar een schepje bovenop. Op de site meldt de krant dat in Engeland behoorlijke commotie is ontstaan over een documentaire van het Britse Channel 4. Die documentaire liet zien hoe radicale imams haat preken tegen het Westen. Belangrijk nieuws zou je kunnen zeggen. Maar er zit een luchtje aan. Twee luchtjes om precies te zijn.

Luchtje 1: de documentaire heeft enorm veel kritiek gekregen en is zeer omstreden. Veel uitspraken van de imams zijn compleet uit hun verband gerukt. Dat hebben de makers ook moeten toegeven.
Luchtje 2: de documentaire komt uit januari dit jaar. Het is dus al lang geen nieuws meer.

Er is dus geen enkele reden om de documentaire als ´nieuws´ te beschouwen, behalve dan in de context van Geert Wilders. In de communicatiewereld heet dit ´agendasetting´. Je blaast een onderwerp op en plaatst het in een bepaalde context, zodat dit het gewenste effect bij de lezers krijgt. En dat is gelukt: de reacties bij het artikel bestaan bijna allemaal uit steunbetuigingen aan Wilders en teksten als ´hij heeft toch gelijk´. Wilders kan dus weer op wat extra aanhangers rekenen.

De stunt van Wilders is begrijpelijk. Hij is gebaat bij alles wat maar met polarisering tussen molims en niet-moslims te maken heeft. En niet alleen de Telegraaf doet er aan mee, gisteren was er een programma van de Vara dat met een Youtube-filmpje ook nog wat olie op het vuur gooide.

Ik weet zeker dat er radicale imams zijn die haat preken.
Ik drink liever een biertje met Geert Wilders dan dat ik met radicale moslims praat. Op de schaal van eng zijn die honderd keer enger dan Wilders.
Maar met deze nieuwe aanzetting tot onbegrip tussen moslims en niet-moslims is niemand gebaat. Het vergroot de kloof alleen maar, net nu die weer wat kleiner leek te worden.

Kopregelverzinwedstrijd

Dit is het Op-z´n-kop- huis in Szymbark, Polen. Het is ontworpen door Daniel Czapiewski en is bedoeld om te laten zien hoe de overgang van het communisme naar het kapitalisme het land op zijn kop heeft gezet. Wellicht iets voor een kopregelverzinwedstrijd.

- Na vlucht naar het Westen alleen nog ongeschikte bouwvakkers in Polen.
- Guiness Book of Records vermeldt slechtste methode om lekkend dak te voorkomen.
- Boze pissebed kent eigen krachten niet.
- Combinatie van hooikoorts en verkoudheid richt grote schade aan.
- Gekke meteoriet mogelijk bewijs van buitenaards leven.
- Piepschuim toch niet geschikt als bouwmateriaal.

woensdag, augustus 08, 2007

Het gebalsemde lichaam van Lenin interviewt... Beertje Colargol

In de jaren zestig, begin zeventig, was hij niet weg te slaan van de buis. Maar daarna werd het al vrij snel stil rondom Beertje Colargol. Wat is er van hem geworden? Ik zocht hem op in zijn huisje vlakbij Tel Aviv.

HGVL: Beertje – mag ik Beertje zeggen...?
BC: Ga ja gang.
HGVL: Beertje, we hebben al lang niets meer van je vernomen. Wat heb je gedaan na je televisiecarrière?
BC: Het werd tijd om iets voor mijn land (Israël – red) te doen. Het was een spannende tijd, niet zo heel lang na de Zesdaagse Oorlog.
HGVL: Wat ben je precies gaan doen?
BC: Ik ben een Katza, een inlichtingenofficier, geworden voor de Mossad. Ik heb onder andere veel werk verricht in Syrië en Egypte. En ik kan vertellen dat de dingen die ik toen heb meegemaakt nog een stuk spannender waren dan mijn televisieavonturen. Helaas heb ik daarover een geheimhoudingsplicht.
HGVL: Kun je een tipje van de sluier geven voor de lezers van dit blog?
BC: Nee, maar laat ik het zo zeggen, op televisie kreeg ik niet vaak een Walther PPK tegen mijn slaap gedrukt. In mijn Mossad-tijd regelmatig.
HGVL: Hoe lang heb je voor de geheime dienst gewerkt?
BC: Uiteindelijk zo’n 12 jaar. Daarna ben ik heel andere dingen gaan doen.
HGVL: Wat dan?
BC: Ik ben samen met mijn zakenpartner, Ben Metzer, een handel begonnen in sierzwanen.
HGVL: Sierzwanen?
BC: Ja, van die zwanen die je met name in volkswijken veel voor het raam ziet staan. Ik durf te beweren dat een derde van de zwanen in Nederland van Colarmetz productions komt. Booming business. Zeker in de jaren negentig. Nu zijn ze vooral in Azië en Oost-Europa heel populair. Vorig jaar heb ik mijn aandelen verkocht en nu geniet ik vooral van mijn hobby: modeltreinen.
HGVL: Mag ik je hartelijk danken voor dit gesprek?
BC: Graag gedaan.

dinsdag, augustus 07, 2007

Stank

De Britten hebben het al en wij krijgen het nog: een rookverbod in cafés. Eindelijk verlost van de rook in je kleren als niet-roker na een dagje stappen. En geen last meer van de stank tijdens het uitgaan. Toch? Nou, nee. Want na ruim een maand rookonthouding in de pubs blijkt dat er ook nadelen kleven aan het verbod. De rook heeft eeuwenlang de geur van schraal bier, zweet en vette barhappen gemaskeerd. De pubs zijn daarom dringend op zoek naar nieuwe geurtjes om de stank te verdrijven. Lavendel en dennengeur zijn al afgevallen. De hoop is nu gevestigd op leder.

maandag, augustus 06, 2007

Olivijn (door Miebeth)

Zo dan en dan valt Jan Paul me lastig met vragen over het broeikasprobleem. ´Kunnen ze niet een stofje de lucht in schieten die met de CO2 reageert?´ is een van zijn meest gestelde vragen. Telkens probeer ik hem uit te leggen dat dit volstrekt onmogelijk is. Maar hij is minder naïef dan ik dacht. Want hij krijgt steun uit onverwachte hoek: de wetenschap.

Mijn collega prof dr. Olaf Schuiling heeft een oplossing bedacht die niet zo ver van die van Jan Paul af staat. Er is namelijk een veel voorkomend mineraal dat CO2 onschadelijk maakt: olivijn. Olivijn, een magnesiumsilicaat, komt voor in stollingsgesteenten in de hele wereld. Het reageert met CO2 en levert een zeer onschuldig eindresultaat op.

Makkelijk is het overigens niet om de CO2 met het mineraal uit de lucht te halen. Er zullen duizenden centrales moeten komen die olivijn vergruizen en verspreiden. En de kosten zijn immens. Maar het ís een oplossing. Een reële oplossing. En een oplossing die overigens nog geen enkele tegenstand in de wetenschappelijke wereld heeft ondervonden...

zondag, augustus 05, 2007

Mijn Zomergasten XV

Mylène had een paar jaar geleden nog wat teksten over die niet goed bij haar pasten. Laurent had er muziek bij gemaakt en ze moesten dus op zoek naar een jonge zangeres die er wél geschikt voor was.

De keuze was niet moeilijk. Toen ze het Corsicaanse meisje Alizée zagen wisten ze dat het goed zat. Het eerste nummer van Alizée (Moi Lolita) werd een wereldhit. Ook in landen waar Mylène nooit gedraaid werd, zoals in Nederland, stond dit nummer lang op één.

Ze hebben samen twee cd´s gemaakt. Alizée is nu weg bij Mylène en Laurent. Haar man schrijft nu alle nummers voor haar. Dat zijn er tot nu toe welgeteld nul.

Bekijken van het filmpje wordt afgeraden voor liefhebbers van vrouwelijk schoon met hartklachten.

Mijn Zomergasten XV

Hoewel bijna niemand Mylène kent, kent bijna iedereen dit nummer. Ze had hier in Nederland een bescheiden hitje mee. Maar het werd een enorme hit toen Kate Ryan het coverde in een house-versie.

Waarschijnlijk denk je na het zien van de filmpjes en lezen van mijn verhaal over haar dat ze een beetje gek is. Nou dat klopt.

Heeft die fascinatie met dood, bloed en seks met haar verleden te maken? Niemand die het weet, want zelf zegt ze zich niets meer van haar verleden te herinneren.

In de spaarzame interviews die ze geeft zegt ze sowieso weinig over haar privéleven.
´Daarvoor moet je maar naar mijn teksten luisteren´. Maar ja. Die zijn volkomen onbegrijpelijk. Ook als je Frans spreekt.

zaterdag, augustus 04, 2007

Mijn Zomergasten XIV

De muziek van Mylène Farmer wordt gecomponeerd door Laurent Boutonnat. Boutonnat wilde eigenlijk filmregisseur worden. Maar een succesvolle regisseur, dat word je niet zomaar van de ene op de andere dag. Daarom besloot hij om videoclips te maken. En voor een videoclip heb je muziek nodig. Die maakte hij daarom maar zelf. Hij had alleen nog een zangeres nodig. Het liefst een zangeres met een nogal dramatische uitstraling. Toen hij het jonge fotomodel Mylène zag, was hij meteen verkocht. Dát was ´r.

De eerste grote clip die ze maakten was het op de film ´Barry Lyndon´ geïnspireerde Libertine (http://youtube.com/watch?v=ytt25ANpOHk) . Dat werd een redelijk succes. Daarna volgden eigenlijk alleen maar enorme hits in Frankrijk. Zij is de enige artieste van wie alle (live) cd´s en dvd´s platina zijn geworden. En dat zijn er heel wat.

Door dat gigantische succes had hij genoeg geld om een eigen grote speelfilm te maken. Dat werd ´Giorgino´ met Mylène in de hoofdrol. Zelden zijn een film en een hoofdrolspeelster zo afgekraakt. Toch maar weer muziek maken dus. En dat doet hij dus nog steeds. Met enorm succes. Overigens is er dit jaar een film van hem uitgekomen die een enorme kaskraker werd: ´Jacquou le Croquant´. Het is hem dus toch gelukt. Het nummer uit filmpje XII is van de soundtrack.

Deze clip is erg typerend voor Mylène en Boutonnat. In de meeste clips is ze dood, gaat ze dood of bloedt ze halfdood. In de andere clips is ze naakt of doet ze iets met een kruis. Deze clip is uit de jaren tachtig en enorm gedateerd. Maar let vooral op de stem van de zanger: Jean Louis Murat. Prachtig. Had ik maar één zo´n stemband...

Mijn Zomergasten XIII

Eens in de twee à drie jaar geeft Mylène Farmer een concert. Wie daar bij wil zijn moet snel zijn, want ze treedt maar een paar keer op. Die shows staan wel garant voor flink wat spektakel.

Dit is het intro van haar op een na laatste concert, de Mylenium Tour. Nog steeds kan ik deze beelden niet met droge ogen zien. Geen flauw idee waarom. De eerste keer dat ik het zag was het één grote waterval.

Mijn Zomergasten XII

In Mijn Zomergasten mag deze zangeres niet ontbreken. In Nederland is ze nauwelijks bekend, maar in Frankrijk des te meer. Ze heeft daar de status die Madonna in de rest van de wereld heeft. Ze is de best verdienende Franstalige artieste in Frankrijk.

Van dit nummer is geen clip. Daarom heb ik gekozen voor een versie met beelden van Brokeback Mountain. Die passen er erg goed bij.

vrijdag, augustus 03, 2007

F***!

Al jaren heeft driesterrenkok Gordon Ramsay een televisieprogramma waarin hij slecht lopende restaurants helpt. Eerst legt hij op niet al te subtiele manier (lees: schelden, vloeken en nog eens schelden en vloeken) uit waar het in het desbetreffende etablissement aan schort en vervolgens laat hij zien hoe het wel moet. Het programma is een groot succes en wordt in diverse landen zowel uitgezonden als geïmiteerd.

Sinds kort is Ramsay met zijn programma in de Verenigde Staten geland. Maar in New York ging het meteen al mis. Ramsay ging op de gebruikelijke manier te keer tegen de prutsende restaurateur en... werd vervolgens gesued voor een paar miljoen wegens belediging en overdrijving. Only in America.

(gepost door het gebalsemde lichaam van Lenin)

donderdag, augustus 02, 2007

Rond

Na zwaar onderhandelen zijn we eruit. Mijn advocaat en ik hebben een voorstel gedaan aan zijn manager, die heeft weer een tegenvoorstel gedaan, enzovoort enzovoort. Maar we zijn dus rond. Het gebalsemde lichaam van Lenin keert weer terug met zijn societyrubriek. Binnenkort zijn de eerste bijdragen te verwachten van de man, die, laten we wel zijn, na een flink potje van zijn leven (en dat van vele anderen) te hebben gemaakt, als gebalsemd lichaam met een schone lei opnieuw is begonnen. En dat gaat deze Albert Verlinde van het Kremlin een stuk beter af. Jammer alleen dat hij zijn communistische principes overboord heeft gegooid en een zeer kapitalistisch honorarium vraagt. Maar goed, alles voor het blog.

woensdag, augustus 01, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!


Tja... als dát geen kopregelverzinwedstrijd is...

- Hilbrand Nawijn aan de beterende hand.
- Paris Hilton ondanks onopvallende vermomming toch weer in het nieuws.
- Eindelijk vakantie voor Maxime Verhagen
- Nieuw uit Tsjernobyl: de Schaakhaas.