dinsdag, juli 31, 2007

Oscar

Hier een artist impression van Oscar. Geen foto, want Oscar wil graag anoniem blijven. Dat komt door zijn morbide gave. Oscar woonde in een verzorgingshuis, op een afdeling voor dementen. En Oscar wist precies wanneer een van de bewoners ging sterven. In zo'n geval ging de kat spinnend tegen de patiënt aan liggen. Bij anderen deed-ie dat niet. En hij zat er nooit naast. Als je Oscar tegen een patiënt aan zag liggen, dan wist je dat die binnen vier uur ging sterven.

Oscar is nu verplaatst naar de afdeling waar terminale patiënten liggen. En de kat weet beter wanneer iemand gaat sterven dan de behandelend artsen. Hij zat al meer dan vijfentwintig keer goed.

Ik word gek

Ik word gek. Ga naar de site van Rob Ruggenberg, klik op 'Gedachtenlezer' en huiver. Eng, vindt hij. Vind ik ook.

zondag, juli 29, 2007

Ode aan Sien!

Winners never quit and quitters never win! Het is gelukt! Ode aan Sien staat op Youtube! De laatste seconden zijn helemaal zwart, maar dat hoort zo. Dat is een close-up van Sien haar vachtje.

Al Sween Beat Making on the Fantom X6 video 1-16-2007

Om het goed te maken een echte professional op de Fantom.

In het begin hoor je telkens twee maten van de metronoom. Daarna speelt hij zelf een partij in. Het eerste stuk is een sample met zang. Mischien wel zijn eigen stem, geen idee.

Vervolgens voegt hij laag voor laag een instrument toe. Spoel gerust vooruit als het te langzaam gaat.

Maar dit kan dus met de Fantom...

Ode aan Sien

Nee, het is niet gelukt om ´Ode aan Sien´ op Youtube te krijgen. Het enige wat ik kon doen is het op een soortgelijke bestandenuitwisselingssite zetten. Daar staat dan een bestand met de naam Sientje. Die kun je vervolgens downloaden en in Mediaplayer afspelen.

Een heel gedoe dus. En alleen voor de echte die-hards lijkt me.

Maar zo werkt het:

Ga naar www.4shared.com

log in met e-mail info@janpaulschutten.nl
wachtwoord: sien

Daar vind je een document dat ´Sientje´ heet en dat kun je downloaden en in WMP afspelen.

En dan krijg je dus een minuut ´Ode aan Sien´ te horen...

Mijn Zomergasten XI

Nog één commercial. Ten eerste omdat het een van mijn favorieten is en ten tweede omdat hij van een collega kinderboekenauteur is. En de huiskamervraag van vandaag is, je raadt het al: wie is dat? Een hint: zijn/haar achternaam eindigt op een n.

zaterdag, juli 28, 2007

Mijn Zomergasten X

Er zijn van die commercials die niet vervelen. Deze is al behoorlijk oud. Maar hij blijft grappig.

Mijn Zomergasten IX

Dit filmpje heeft een introductie nodig, anders begrijp je er niets van.

Het is uitgezonden in 1984. In 1984 klooiden we thuis wat aan op Commodore 64-jes, met hardware van Microsoft. Bedrijven gebruikten al MS-DOS als besturingssysteem. MS-DOS, wat een jaar later Windows zou worden, was al dé standaard. Ook van Microsoft dus. Als er geen serieuze concurrentie kwam zou bijna iedereen het gebruiken. Iedereen op aarde wel te verstaan.

Maar die serieuze concurrent was er gelukkig: het kleine Apple Macintosh. De computers waren iets duurder, maar hadden een veel beter besturingssysteem.

Apple had inversteerders bereid gevonden om een paar miljoen dollar voor de marketing beschikbaar te maken. Dat klinkt als veel geld, maar het bijzonder weinig als je heel Amerika wilt bereiken. En dat was essentieel voor een geslaagde introductie.

Wat deed Apple met het geld? Ze maakten een duur spotje van een minuut lang. Die commercial werd één keer uitgezonden. Daarna was het geld op.

Maar het spotje werd niet op zo maar een tijdstip uitgezonden. Het was te zien tijdens de Superbowl. De Superbowl is een jaarlijkse Footballwedstrijd waar de Champion´s League finale hier in populariteit niets bij is. Tijdens de Superbowl zijn de straten leeg, de cafés vol en de televisies aan. 300 miljoen Amerikanen zitten aan de buis gekluisterd. Eén commercial van 60 seconden tijdens deze Footballfinale kost nu rond de vijf miljoen dollar.

En dit was het spotje dat Apple toen uitzond. Het heet ´1984´.

vrijdag, juli 27, 2007

En wat doet de regering?

Ja, iedereen heeft het wel over die enquêteurs en telemarketeers die je tijdens het eten bellen. Maar waar ík dus een enorme hekel aan heb dat zijn spoken. Wat een schandalig volkje is dat zeg. Onbehouwen tuig. Met hun transparante verschijning. Weg met ze. Over gestoord worden als het niet uitkomt gesproken.

Want ze komen altijd onverwacht en nooit gelegen. Van tevoren bellen of het schikt? Ho maar. Ze verschijnen ineens zomaar aan je bed. Midden in de f***ing nacht. En dan staan ze daar maar een beetje te staan. Het enige wat ze te melden hebben is ´woehoe´ of zoiets. Een zinnig gesprek zit er met ze niet in. Trieste figuren. En dan kun je wel allerlei sloten op je deur zetten, maar dan komen ze nóg binnen. Het zijn dus waarschijnlijk ook nog eens allemaal ex-criminelen. Met een behoorlijke lobby in Den Haag. Jahaa. Je leest het goed.

Want dát vind ik nou zo jammer van deze regering. Ze leggen wél de enquêteurs en telemarketeers aan banden, maar tegen de spoken doen ze níéts. Meten met twee maten heet dat Jan Peter Balkenende!

donderdag, juli 26, 2007

Mijn Fantom X7

Deze vriend hierboven is mijn Roland Fantom X7. En mijn Fantom X7 kan bijna alles.

- Het is een complete synthesizer. Je kunt alle mogelijke geluiden creëren en bewerken.
- Hij heeft prachtige geluiden. Waaronder alleen al een paar honderd soorten piano. Tientallen soorten strings, slagwerk, panfluiten en didgeridoos. Tachtig soorten triangels en woodblocks. En ga zo maar door.
- Het is een zestiensporen opnamestudio. Je speelt bijvoorbeeld de piano op één, synthesizer op twee, je eigen stem op drie en de drumpartij op spoor tien.
- Er zit een sampler in. Dat betekent dat je elk geluid kunt opnemen en digitaal kunt bewerken.
- Hij heeft talloze programmaatjes en functies die het componeren kunnen vereenvoudigen.
- Hij heeft een gebruiksaanwijzing ter grootte van de telefoongids van Amsterdam. Nou ja, hij is iets dunner. Maar alles is in een soort Engels gebruiksaanwijzingsteno geschreven. Dus in een normale taal zou het wel die dikte hebben.
- Hij heeft zoveel geheugen dat het opstarten van het apparaat net zo lang duurt als bij een oude computer. En hij weegt 495 kilo. Schat ik. Als ik hem op de tafel moet zetten.

Stofzuigen en afwassen kan hij nog niet, maar dat moet hem te leren zijn.

Ik heb mijn Roland Fantom X7 nu anderhalf jaar en ik heb er tot nu toe een nummer op gecomponeerd: ´Ode aan Sien´. Op drie sporen.

De reden: het ding zit zo ingewikkeld in elkaar dat ik niet wist hoe hij werkte. Telkens probeerde ik dingen uit - met wisselend succes - en telkens eindigde ik urenlang pielend op één van de vele freaky geluidjes zonder dat er een bruikbare basis voor een nummer ontstond.

Maar sinds kort is dat anders. Ik heb een paar belangrijke dingen geleerd.

Ik weet nu hoe ik op moet nemen.
Ik weet nu hoe ik op moet slaan (een stuk of acht bruikbare intro´s zijn door verkeerd opslaan verloren gegaan)
Ik kan een beetje samplen.
Ik heb geen muziekles nodig. De trucs en akkoorden die ik zoek staan allemaal op Youtube!
En ik heb geleerd dat je niet zomaar achter het apparaat kunt gaan zitten en muziek kunt gaan maken. Muziek maken op de Fantom X7 is als schrijven of motoronderhoud. Het vergt een onbezwaard gemoed. Ik moet er een hele dag voor uit trekken, hopen dat ik die dag inspiratie heb en dan komt het goed.

Kortom. Jullie gaan nog van mij horen!

woensdag, juli 25, 2007

Ook een prijswinnaar

Dit filmpje won vorig jaar een Gouden Leeuw. Geen Grand Prix, want het is zwaar gejat van de Duitse film "De Lauf der Dinge" - die overigens ooit bij Zomergasten is uitgezonden.

Reclame

Iedereen kent het filmfestival van Cannes. Maar de stad heeft ook een reclamefestival. Elk jaar sturen bureaus uit de hele wereld hun beste filmpjes, radiocommercials en advertenties in. Het hoogtepunt is de ‘reel’ waarin alle bekroonde filmpjes worden uitgezonden. Dat doet soms een beetje denken aan die nare grappige-reclamefilmpjes-programma’s. Maar gelukkig is de kwaliteit meestal veel hoger. Ook omdat het niet per se om léuke reclame gaat, maar om góéde. Want met name de filmpjes voor liefdadigheidsinstellingen wekken heel wat kippenvel en tranen op.

Deze prachtige commercial won terecht goud. Het is overigens een Duits filmpje, voor wie nog in de veronderstelling verkeert dat Duitsers geen humor hebben.

Het filmpje van gisteren won de Grand Prix, de hoofdprijs. En het bijzondere is dat voor het eerst een commercial won die niet voor televisie of bioscoop bedoeld was. Het filmpje is een zogenaamde ‘viral’. Een filmpje dat voor internet gemaakt is, met de bedoeling dat iedereen het naar elkaar doorstuurt. Zo belangrijk is internet al geworden.

Ooit won een Nederlandse commercial deze meest prestigieuze reclameprijs ter wereld. En de huiskamervraag is: welk spotje was dat?

dinsdag, juli 24, 2007

Mijn Zomergasten (breaking news)

Eigenlijk wilde ik dit filmpje voor zaterdag bewaren. Maar gezien de actualiteit (zie Ted's blog). Zet ik hem er vandaag al op. Morgen meer over dit filmpje.

Ook Hemingway leeft nog

Wist ik jullie vorige week nog te melden dat Elvis nog leeft, vandaag kan ik niet geheel zonder trots de scoop brengen van het nieuws dat Ernest Hemingway ook nog onder ons is. Sterker nog, het miegelt van de 'Papa's'.
Nee hoor. Dat is allemaal maar gekkigheid. Het is een foto van de traditionele finale van het Hemingwayfestival in Key West. Tijdens die gelegenheid wordt altijd de 'Hemingway van het jaar' gekozen. Larry Austin (R) uit Palm Harbor mocht dit jaar de trofee mee naar huis nemen.

Maar die man onder hem dan? Die lijkt toch veel meer? Ja, dat is wel zo, maar hij won vorig jaar al. Dus hij mocht niet meer mee doen.

maandag, juli 23, 2007

De ster uit het verleden: Dirk Benedict

Jahaa. Een tikkeltje ouder, maar het is hem nog wel. Templeton ´Faceman´ Peck uit The A-Team. Of Luitenant Starbuck uit Battlestar Galactica. En nog veel meer. Aangezien die series wereldwijd herhaald worden is hij 24 uur per dag op televisie. Wij hebben sinds The A-Team weinig meer van hem vernomen, maar in eigen land is hij geen jaar inactief gebleven. Hij speelde bij-, gast- en hoofdrollen in diverse films en series. Alleen van 1998 tot 2006 viel er een gat. Dat wil zeggen, hij verscheen nog regelmatig op tv, maar alleen als zichzelf. Tegenwoordig is hij weer helemaal back in business.

Eigenlijk heet hij Dirk Niewoehner, maar zijn manager vond dat geen goede naam. Die maakte er ´Benedict´ van. Dirk at graag gepocheerde eieren: ´eggs Benedict´. Vandaar. En, Dirk heeft een zeer ernstige vorm van prostaatkanker overleefd. Niet dankzij de medische wetenschap, maar met alternatieve geneeswijzen en macrobiotisch voedsel. Later werd hij door deze ervaring boeddhist. Zijn laatste belangrijke wapenfeit was derde worden in een Engelse versie van ´Celebrity Big Brother´.

zondag, juli 22, 2007

Julian Beever

En dit is de tekening die ik in het Vondelpark zag. Ik moest twee keer kijken of dit wel het Vondelpark was. Her zou ook kunnen dat hij de tekening ergens anders nog een keer maakte. Maar nu ben ik er zeker van.

Mijn Zomergasten VIII

Hier een ´the making of´.

Zomergasten VII

Heel leuke filmpjes vandaag.

Een jaar geleden was ik in het Vondelpark aan het hardlopen en zag een meneer met krijtjes bezig. Het zag er mooi en kleurrijk uit, maar het leek nergens op. Ik liep drie rondjes en zag zijn werk gestaag vorderen. Maar ik begreep er niets van.

Later die middag ben ik nog eens gaan kijken toen ik met de hond wandelde. En toen zag ik de tekening onder de juiste hoek. Het was erg leuk om te zien.

Later las ik in de krant dat het de kunstenaar Julian Beever was, die in opdracht van British Airways een tekening van Londen had gemaakt.

Het zijn anamorfoses, of anamorfismes, een spectaculaire vorm van optisch bedrog.

zaterdag, juli 21, 2007

Mijn Zomergasten VI

Ook later was Jiskefet natuurlijk nog wel eens grappig. Dat bewijst dit fragment: De Voetbalvader.
(Wie op Youtube nog meer wil lachen om Jiskefet moet zoeken op De Dienst, Emergendizer en Shoarma).

Mijn zomergasten V

Zomer, weekend dus tijd voor Mijn Zomergasten. Welke (op Youtube bekijkbare) fragmenten zou ik laten zien als ik in Zomergasten zou zitten?

Vandaag Jiskefet - Jiskefet heeft Zomergasten trouwens nog een keer gepersifleerd, en die aflevering ben ik letterlijk van de stoel gevallen van het lachen.

Jiskefet werd elk seizoen minder. Maar de eerste twee, drie seizoenen waren onovertroffen. Daarin waren de fragmenten te zien met Herman Koch als Prins Bernhard, Kees Prins als Swiebertje en volgens mij ook De Dienst, waarin Koch als een controleur huizen bezoekt: ´Ah, meneer houdt van cd-muziek, zie ik´.

Hier dus een ´vroege´ Jiskefet: De Norenhater.

donderdag, juli 19, 2007

Jean en Mart

Voor dit stukje googlede ik bij ´Afbeeldingen´ op ´Jean Nelissen´ en ´Mart Smeets´. Ik kon geen enkel plaatje vinden waar ze samen op stonden. Wel deze foto, waar Jean(r) met de immer kalme en bedaarde Theo Koomen(l) een onbekende renner interviewen. Jean en Mart waren niet de beste vrienden. En ze hadden een totaal verschillende stijl van verslaggeven. Dat ging ongeveer zo:

J: ´...We rijden hier in de streek van Jean-Claude Bagot.
M: ´Is dat Abdoe?´
J: ´Bagot die overigens...-´
M: ´Abdoesjaparov gaat.´
J: ´Bagot die overigens een neef Robert heeft.´
M: ´Abdoesjaparov is weg.´
J: ´En die kan ook aardig rijden. Dat komt van grootvader Bagot...´
M: ´Abdoesjaparov kijkt, gaat, en slaat meteen een gat van dertig meter. Ai-ai-ai.´
J: ´Grootvader Thierry Bagot uit Juillac-le-Rosiers. Thierry werd ooit veertiende in de Dauphiné Liberé.´
M: ´Tsjongejonge. Kijk die Abdoe.´
J: ´In 1954. Dat jaar werd Henri Penseur knap tweede. Jesper Skibby heeft hier ook nog een tijd gewoond. De Deen. Die trainde in de buurt van Ayen.´
M: ´Wat een macht, zeg. Vader. Probeer die maar eens in te halen. Wie moet dat gaan doen? Dag-Otto Lauritzen? Bölts, de Duitser? Misschien dat Frankie Andreu nog iets kan.´
J: ´Andreu werd vierde in de Ster van Bassèges...´

Het komt vooral door Jean Nelissen. Die man is de Encyclopedia Brittanica van het wielrennen. Alles weet hij. Alles. Een voorbeeldje.

Nelissen hoorde ooit van een Tourwinnaar uit 1903 die een deel van een etappe per trein zou hebben afgelegd. ´De Neel´ stapte in zijn auto. Reed naar het stadje waar de man een halve eeuw eerder was overleden. En bezocht alle kerkhoven, totdat hij bij dat van de renner was aangekomen. Pas daarna ging hij op zoek naar vrienden of getuigen die misschien meer wisten. En jawel. Een stokoude vriend van de tourwinnaar wist te vertellen dat die ooit na een paar glazen wijn had bekend dat hij toen inderdaad de trein had genomen.

Jammer dat een weblog geen geluid heeft, maar ik kan een aardige imitatie doen van Jean Nelissen.

De Tour

"NOS Radio tourflits... tourflits..." Iedere Tourliefhebber weet ik bedoel met deze woorden. Het is de jingle van Radio Tour de France als er geschakeld wordt naar de verslaggevers. De jingle is zeker al meer dan dertig jaar oud. Als de Tour net is begonnen krijg ik kippenvel als ik hem voor het eerst hoor. De zomer begint bij Wimbledon, het echte genieten begint bij de Tour.

De afgelopen weken heb ik een filosoof, een politicus, een columnist, een sportverslaggever, een schaatser en een wielrenner horen zeggen dat zij als jong ventje hun eigen Tour naspeelden. Juichend over de denkbeeldige eindstreep met twee dunne armpjes in de lucht. Volgens mij deed iedere jonge fietsliefhebber dat. Net zoals ´het winnende doelpunt scoren in een groot voetbalstadion.´ Zodra je die fantasieën niet meer hebt, dan ben je geen kind meer.

Ik deed het natuurlijk ook. Maar er was meer dan dat. In de zomervakantie zetten we de pingpongtafel op in de garage, voetbalden we en luisterden we vanaf twee uur naar de radio. Het waren de gouden jaren met Kuiper, Zoetemelk, Raas en Knetemann. We wonnen dus heel vaak en op heroïsche wijze. Kijk maar naar de foto. Alleen maar Nederlanders voorop! (Nee hoor, het was een ploegentijdrit. Maar die won het team van Peter Post áltijd).

Met mooi weer luisterden we in de tuin. En als het te warm werd, dan gooiden we een emmer koud water over onszelf. Het laatste stuk van de etappe bekeken we op televisie. Met Jean Nelissen en Mart Smeets. Een feest.

De Tour is nog steeds leuk - zodra de bergen beginnen en de massasprints voorbij zijn. Maar het meest geniet ik van de herinneringen aan die dagen. "NOS Radio tourflits... tourflits..."

woensdag, juli 18, 2007

Kopregelverzinwedstrijd

Deze foto is dit weekend gemaakt tijdens een optreden van de Australische toneelgroep Strange Fruit. Misschien leent het zich wel voor een kopregelverzinwedstrijd. Maar misschien is het beter om eerst gewoon te genieten van deze prachtfoto.

dinsdag, juli 17, 2007

Hij is verschenen

Wat nou huilende Maria- beelden. Of Jezus- beelden met stigma- ta. Passé. So 2000. Kan echt niet meer.

Want Hij is verschenen. Hij. The King. Zie je wel? Ik heb het altijd gezegd, maar niemand die me serieus nam. Elvis leeft. Of Napoleon, want daar heeft de vlek op de steen ook wel wat van weg.

maandag, juli 16, 2007

Tralala jubel

Wij passen momenteel op het huisje van een Philip Hopman, dichtbij zee. Hij heeft daar drie houten puzzels - veel moeilijkere dan de afgebeelde puzzel trouwens. Nou jeukten mijn vingers al die tijd om ze uit elkaar te halen en op te lossen. Maar ik durfde niet uit angst dat ik ze niet meer in elkaar kon zetten. Gelukkig waren Bibi´s neefjes hier vorige week. En in minder dan een minuscule fractie van een split-second had een van hen ze al uit elkaar gehaald.

En natuurlijk kon hij hem niet meer in elkaar zetten.

Maar wij ook niet.

En Philip dus wel.

Kortom Philip was dus slimmer dan wij.

Tot een uur geleden, want ik heb hem uiteindelijk opgelost. Hij zit weer in elkaar zoals het hoort. Joepie. Of, zoals wij intelligente mensen zeggen: tralala jubel.

Eerst Napels zien en dan sterven... van de stank

Welkom in Napels. Napels dat er de laatste veertien jaar ongeveer zo uit heeft gezien. Soms wordt het afval tijdelijk opgehaald. Soms ligt het nog hoger. Soms wordt het vanwege de ondraaglijke stank en overlast van ongedierte met benzine overgoten en in de fik gestoken.

Waarom?

De vuilstortplaatsen van de stad zijn vol. Overvol. Voller dan overvol.

Nou en? Dan bouw je er toch nieuwe bij?

Da´s niet zo makkelijk.

Waarom niet?

Omdat het vuil in Napels opgehaald wordt door de Camorra, de Napolitaanse tak van de maffia. Die haalt het vuil op en dumpt het vervolgens langs wegen, in leegstaande velden of waar ze maar willen. Het moet niet te veel moeite kosten.

Nou, dan moet de overheid het afval dus snel maar weer zelf gaan ophalen.

En waar laten ze het vuil dan?

Bij nieuwe aan te leggen vuilstortplaatsen. Niet zo moeilijk doen, Jan Paul.

In Napels zelf is geen ruimte. En geen enkele gemeente in de buurt van de stad staat een nieuwe vuilstortplaats toe. Officieel vanwege ´het milieu of de ´aantasting van de schoonheid van de gemeente´. Maar in werkelijkheid omdat de ambtenaren in die gemeenten kunnen kiezen tussen een paar kogels in hun hoofd of een grote zak met geld. Beide with love from the Camorra.

En nu?

Niets. Alles blijft zoals het was. De Camorra verdient jaarlijks miljarden aan het ophalen en dumpen van afval. Als zij het niet doen doet niemand het. Vandaag zijn de straten weer schoon. Dankzij de Camorra. Dat afval ligt waarschijnlijk ergens langs de weg. Voordat je Napels ziet, ruik je het al. Hmmm.

zondag, juli 15, 2007

Zomergasten IV

Door dit filmpje heb ik zojuist een aankoop gedaan van 144 euro: de complete serie van La Piovra. Op dit filmpje is niets te zien, maar je hoort wel de muziek van Morricone. Het is de beste soundtrack bij een serie ooit. Vol dissonanten. Hier en daar vals. En toch prachtig. Perfect passend bij de serie. Het verhaal, het acteerwerk en de muziek knijpen vanaf de eerste minuut je keel dicht en laten je niet meer los. Als de aflevering voorbij is zit je verbijsterd voor je uit te staren.

De serie gaat over de maffia - hoort met één f, maar moet tegenwoordig met twee - en is onvoorstelbaar realistisch. Zo realistisch zelfs dat de RAI even heeft overwogen om hem te stoppen. Want de maffia won het te vaak van justitie. Net als in de werkelijkheid. Misdaad loont in Italië.

Er zijn veel goede televisieseries geweest en die zijn niet met elkaar te vergelijken. Maar in zijn soort was La Piovra de beste. Verreweg.

Mijn Zomergasten III

Rowan Atkinson als de duivel: ´Welcome to hell...´

zaterdag, juli 14, 2007

Mijn Zomergasten II

Hier een variant op dezelfde grap. Minstens zo leuk. Wees zo slim om ook de andere STP-filmpjes op Youtube te bekijken. Ze zijn echt héél grappig.

Mijn zomergasten I

Deze zomer in het weekend mijn persoonlijke Youtube-blogvariant van Zomergasten. Elke zaterdag en zondag een selectie uit mijn favoriete televisiefragmenten die op het net terug te vinden zijn.

Vandaag twee stukjes uit Smack the Pony. De serie die voor eens en voor altijd bewees dat vrouwen net zo grappig (kunnen) zijn als mannen.

Helaas staat mijn favoriete fragment niet op Youtube. Dat is de car parking sketch die in 2003 genomineerd werd voor Most Memorable Comedy Moment. Het was lastig kiezen welk fragment ik zou nemen uit het gigantische aanbod. En gek genoeg koos ik twee keer voor dezelfde grap.

vrijdag, juli 13, 2007

Wie/Wat hoort niet in het rijtje? (Door Miebeth)



Stinkkaas
Frisse lucht




Zweetvoeten

Rare jongens, die Chinezen


Dit is niet wat het lijkt. Wie goed kijkt ziet een kraantje. Het zijn dan ook wastafels. Wastafels in het grootste openbare toilet van China (een enorm gebouw van vier verdiepingen).

Maar als de wastafels er zó uitzien? Hoe zien de urinoirs er dan uit? Nou zo. In de vorm van de heilige moeder Maria:


Gerechtigheid (3)

Edelachtbare, wij zijn zojuist tot een schikking gekomen.

Beide partijen klagen de Natuur aan. Niet alleen wegens het bedenken van deze bespottelijke situatie waar niemand blij mee is. Ook vanwege miljoenen andere misstanden die namens de Natuur plaats vinden. We hoeven ze niet eens op te noemen. U kunt er zelf wel tientallen bedenken. Zoals de massamoord op jonge prooidieren zoals lammetjes en hertjes, het bestaan van ziektes en virussen en het feit dat bramen er soms al rijp uitzien terwijl ze nog vies en zuur zijn. Zeer ernstige vergrijpen dus. Edelachtbare, wij eisen de isoleercel, de vergeetput, de duimschroef, radbraken, vierendelen en 40 uur dienstverlening in een bejaardentehuis.

Gerechtigheid (2)

Edelachtbare, wij culicidae klagen op onze beurt de heer Schutten aan wegens herhaaldelijke moorden, doodslagen en pogingen tot moord en doodslag. Wij muggen spelen een vitale rol in het ecosysteem. Zonder ons zouden alleen al tienduizenden sóórten en uitsterven. Insecten, vogels, noem maar op. We hadden graag planten gegeten of bacteriën. Maar voor het in stand houden van onze soort (het leggen van eieren) is het nu eenmaal nodig dat we steken. Dat hebben we niet zelf bedacht. Zo is de natuur. Een beetje bloed is al voldoende. Is dat nu zoveel gevraagd voor al het nut dat we in de natuur verrichten? Wij eisen daarom een alternatieve taakstraf voor de heer Schutten. U mag zelf bedenken welke.

Gerechtigheid (1)

Edelachtbare ik klaag de culicidae aan wegens het verpesten van mijn dagen en nachten. Ik zit onder de bulten ook al gebruik ik zowél Autan als geconcentreerde deet. Op alle mogelijke manieren heb ik duidelijk gemaakt dat ik niet van ze gediend ben, maar ze blijven terugkeren. Voornamelijk bij mijn oor als ik net in slaap dreig te vallen. Het is pure stalking. Er komt geen eind aan als niemand ingrijpt. Ik eis daarom een straat- en omgangsverbod.

donderdag, juli 12, 2007

Zeeuwen bestaan niet

Bibi en ik verschillen van mening over wie van ons nu een echte Zeeuw is. Haar voorouders komen er vandaan, dus zij heeft Zeeuws bloed. Vindt ze. Ik ben in Vlissingen geboren. Dus ik ben een Zeeuw. Vind ik. Echte Zeeuwen vinden dat natuurlijk allemaal niet genoeg. Je voorouders moeten er vandaan komen, je moet er geboren zijn en je moet er wonen.

Maar dan nog ben je geen Zeeuw. Want Zeeuwen bestaan niet.

Het Zeeuws Museum organiseerde de afgelopen jaren debatten over de vraag wat ‘Zeeuws’ inhoudt. ‘De taal’, zei men als eerste. Maar dat klopt niet. Het dialect van Goeree lijkt sterk op het Zeeuws. Net als het accent van West-Vlaanderen. Bovendien verschilt het dialect van het Walcherse Serooskerke sterk van het het Schouwense Serooskerke. Er is dus niet één Zeeuws dialect.
Een typisch Zeeuwse karaktertrek of mentaliteit is er ook niet. Vlissingers lijken meer op Rotterdammers dan op Middelburgers, zeggen ze. Zelfs het accent heeft wat van het Rotterdams.
De natuur dan. Ook niet. Er is niet één typisch Zeeuws landschap. De historie. Nope. Er is geen gemene Zeeuwse historische deler.

En zo werd systematisch alles wat maar typisch Zeeuws was van tafel geveegd.

De algehele conclusie na de debatten was dus dat Zeeuwen niet bestaan. Voor sommigen moet dat een geruststellende gedachte zijn.

dinsdag, juli 10, 2007

Het laatste taboe

Hartelijk dank Bibi, Teuntje, Edward, Ingrid, Frank en Ingrid(2)! Ik vond het een geslaagd experiment.

Vanmiddag zat ik precies op de plaats van de foto: de Markt in Middelburg. Na een drukke dag een biertje in de zon. Een van mijn favoriete bezigheden. De mensen die op deze foto staan waren er niet, maar wel twee andere mensen. Een man en een vrouw. Duidelijk geliefden. Zodra ze gingen zitten keek het hele terras niet onopvallend genoeg hun richting op. Niet veel later werd er gefluisterd. ´Zal wel met geld te maken hebben´, zei een vrouw achter me. ´Of ze is heel goed in bed...´ grapte haar vriend.

Wat was er aan de hand? Hij zag er heel normaal uit. Zij ook. Maar sámen zagen ze er kennelijk niet normaal uit. Hij was uiterst aantrekkelijk en zij was dat absoluut niet. En dat mocht niet van het terras.

Een lelijke man met een mooie vrouw is geen enkel probleem. Twee lelijke mensen mag ook. Maar als je een mooie man met een onaantrekkelijke dame ziet, dan is dat een probleem. Dan is er iets aan de hand. Volgens sommigen.

Of de twee wisten dat er over ze gesproken werd, dat weet ik niet. Ze genoten in elk geval van de zon. Ik ook.

Woody Allen 2 (door Ingrid)

Zolang Dubro het nog doet, hier wat fijne quotes van Woody Allen.


"I don't want to achieve immortality through my work, I want to achieve it by not dying."

"There are worse things in life than death. Have you ever spent an evening with an insurance salesman?"

"Money is better than poverty, if only for financial reasons."

"Most of the time I don't have much fun. The rest of the time I don't have any fun at all."

"Not only is there no God, but try getting a plumber on weekends."

"If it turns out that there is a God, I don't think that he's evil. But the worst that you can say about him is that basically he's an underachiever."

"To you, I'm an atheist; to God, I'm the Loyal Opposition."

"If only God would give me some clear sign! Like making a large deposit in my name at a Swiss bank."

"I took a speed reading course and read 'War and Peace' in twenty minutes. It involves Russia."

"With my complexion I don't tan, I stroke."

"My brain: It's my second favorite organ."

"It's true I had a lot of anxiety. I was afraid of the dark and suspicious of the light."

"I'm a practicing heterosexual, although bisexuality immediately doubles your chances for a date on Saturday night."

"80% of success is showing up."

"Having sex is like playing bridge. If you don't have a good partner, you'd better have a good hand."

Gras (door Ingrid)


Dubro werkt nog steeds!

Hier een foto van mijn buren. Nouja, mijn buren over een paar weken. Dan zitten we in een huisje in Normandië.
Meestal zijn onze buren vrij rustig. Een enkele keer wil één van de jongsten wel eens proeven of het gras bij ons inderdaad groener is.

Maar dat vinden we niet erg. Ons gras is het groenst van alle gras. Kijk maar. Wij gaan dan ook zelden elders proeven.

Kopregelverzinwedstrijd (door Frank)

Het is een ingescand krantebericht dus de kwaliteit is niet super.


- Designzomer 2007: kinflappen!
- Fotomontage van Elly vóór en na haar total makeover.
- Revolutionair veegpak op Huishoudbeurs.

Leef je er maar lekker op uit.


ps. de foto komt uit Metro, de datum weet ik niet meer.

zondag, juli 08, 2007

Houden van Woody Allen (door Ingrid)


Woody Allen. Je houdt van zijn films, of je houdt er niet van. Ik hou ervan.
Welke van de bijna veertig films ik eerst zag, weet ik niet meer. Maar veel ervan zag ik in Parijs, in de Cinéma Escurial (een kleine buurtbioscoop) in het 13e arrondissement. De grote zaal was vrijwel altijd vol. Woody Allen zei het zelf al: "For some reason I'm more appreciated in France than I am back home. The subtitles must be incredibly good."

Ik hou van de melancholieke herfstsfeer in Manhattan, Stardust Memories en Hannah And Her Sisters. Ik hou van het theatrale in Bullets over Broadway. Ik hou van de ode aan de film in Purple Rose of Caïro, en van de ode aan de radio in Radio Days.

Er zijn mensen die niet tegen Woody Allen kunnen. Dat neurotische, die hoog uithalende stem. Eigenlijk alle personages in zijn films praten als Woody Allen, of hij er nou zelf wel of niet in mee speelt. Als je ervan houdt, is dat niet erg. Dan geniet je van de geweldige teksten, en van het feit dat ze niet allemaal door Woody Allen zelf uitgesproken worden, maar door acteurs die op hun best klinken als zichzelf, met de geniale inspiratie van Woody Allen.

Daarom helpt het voor de Woody-Allen haters ook meestal niet, als hij zelf niet in zijn films meespeelt. Er is altijd wel een alter ego die met vergelijkbare stemkronkels dezelfde twijfels uitspreekt.

Gisteravond zag ik zijn meest recente, Scoop, op DVD.
Laat ik vooraf duidelijk zijn: eens een fan, altijd een fan. Woody Allen maakt soms geniale films, en de niet zo geniale films zijn toch op z’n minst onderhoudend. Scoop was onderhoudend.

Net als Matchpoint, zijn voorlaatste, speelt Scoop zich af in Londen. Scoop is een misdaadkomedie, zoals Manhattan Murder Mystery.

Matchpoint is een film apart. Woody Allen speelt er zelf niet in mee, en in Jonathan Rhys Meyers is geen stuntelend alter ego van Allen te herkennen. Hooguit later in de film herkennen we een stukje Woody Allen in muze Scarlett Johansson, zodra ze is verloederd van vamp tot versmade minnares. Het scenario valt als een prachtige puzzel in elkaar. Bij het laatste stukje houd je je adem in.


Bij Scoop moet je accepteren dat de hond af en toe een puzzelstukje heeft opgegeten. Niet erg, je kunt het totaalbeeld nog steeds zien, en de rest bedenk je er zelf gewoon bij. Suspension of disbelief. De hilarische momenten en goede acteurs waren er ook.

Maar toch.
Scarlett Johansson was de hele film (Scoop) gekleed in de meest onflatteuze kleding. Het klinkt triviaal, maar mij leidde het af. Hoe verfrissend haar naturel gespeelde rol ook was. Pas bij het – veel te korte - slot (dat ik hier niet zal onthullen), ontworstelt ze zich aan haar stunteligheid. Ik denk dat daar het probleem in zit, hoewel ik het niet zeker weet. Woody Allen speelt in Scoop wel zelf mee.
Misschien zijn twee stuntels in één film gewoon teveel.
Of ik mis mijn Parijse bioscoop.

foto's van de films Manhattan, Match Point en Scoop.

Walk on court (door Edward)

Zojuist is de finale van Wimbledon begonnen. Federer heeft een prachtig pak aan, de toss werd verricht door een 16-jarige jongen samen met zijn blindengeleidehond! (echtwaar, Bibi!), en de spelers kwamen daartoe via een lange door de camera gevolgde route (de 'walk on court') op de baan.

En daarna was er reclame. Irritant.

Maar nu gaat het echt beginnen. Ik wil zo graag kijken, maar het lukte me nu al niet. Ik liep alweer weg, oa om dit blog te lezen.
Ik herinner me van 'vroeger' urenlang Wimbledon kijken, het hangen in de stoel, en het voortkruipen van de games.
Het plezier van de langweilichkeit.

Nogmaals: ik wíl wel, én ik heb mezelf er vandaag vrijaf voor gegeven. Maar het gaat vast en zeker niet lukken.

Hoe kan dat toch? Is de wereld veranderd? Ben ik veranderd? Ben ik vanbinnen steeds harder gaan tollen? En kom niet aan met 'hetisminderinteressantwantweerNadalenweerFederer' - nee dat maakt het juist extra interessant. Wie wint nu? Eindelijk Rafa N., of voor de vijfde -record- keer de beleefde Zwitser?

Owhhh. De eerste game begint en ik ben nu al verslagen...

Schwarzenegger (door Teuntje)

Laatst noemde Jan Paul terloops Schwarzenegger. Deed mij denken aan een verhaal uit de Rocky Mountains (Canadese kant). Daar ligt onder andere Canmore, net even buiten een nationaal park, zodat, volgens mijn zegsman, 'iedere gek met geld' er een huis kan kopen. Canmore betekent oorspronkelijk 'big illustrious leader'. In de volksmond ook wel: bighead.
Arnold Schwarzenegger - ik heb geen plaatje van hem, maar jullie zien hem vast wel voor je - heeft er een optrekje gekocht. Je zou dus kunnen zeggen, aldus zelfde zegsman, dat a big illustrious leader af en toe naar big illustrious leader komt. Maar dezelfde volksmond spreekt in zijn geval van: bighead comes to Bighead.

Dubro (door Bibi)

Het werkt. Niet de Dubro, want ik gebruik een heel ander schoonmaakmiddel, maar ik kan hier schrijven wat ik wil. Ware het niet dat de zon schijnt en dat ik naar buiten wil. En dat ik ook even wil zeggen dat ik gisteren mijn eerste duik in zee nam, waardoor de zomer pas echt goed begonnen is.

Open podium

De komende 47.2 uur ben ik naar alle waarschijnlijkheid verstoken van internet. Dat betekent dat er een bloggat dreigt te vallen. En dat zou zonde zijn. Daarom bied ik tijdelijk een podium voor lezers die ook wel eens een keer wat willen schrijven. Iedereen is welkom. Voor mijn part zelfs anoniem. Maakt mij niet uit.

De techniek van het bloggen is heel simpel. Alles wordt uitgelegd op de site van Blogger (daar kom je vanzelf op als je rechtsboven op ´aanmelden´ of ´sign in´ drukt). En het wachtwoord heb ik tijdelijk veranderd. Inloggen gaat als volgt:

Username is het e-mailadres van mijn website: info@janpaulschutten.nl
Wachtwoord is: dubromaaktpasechtgoedschoon

Succes!

Ik ben benieuwd.

zaterdag, juli 07, 2007

Exclusief interview met... Barbapapa

Jaja jaja ja. Vandaag heb ik een exclusief interview gehad met niemand minder dan de enige echte nazaat van Barbarossa en Barbarella: Barbapapa. Hier het integrale verslag.

JP: Allereerst hartelijk dank dat u op dit blog wilde verschijnen. Dat gebeurt niet elke dag.
BP: Graag gedaan, Jan Paul. Maar ik heb een broertje dood aan flauwigheden. En gelukkig kom ik die op jouw blog nooit tegen.
JP: Dat klopt. Zakelijk en no nonsense. Daar staat dit blog voor. Snel ter zake dus.
BP: Graag.
JP: Nu is het zo dat u elke vorm kunt aannemen. U had er dus uit kunnen zien als Brad Pitt of Arnold Schwarzenegger - nou ja een heel roze Brad Pitt of Arnold Schwarzenegger, maar toch. Desondanks koos u voor uw huidige vorm, die, laten we eerlijk zijn, weinig flatterend is. Waarom?
BP: Die vraag krijg ik regelmatig. Ik heb speciaal voor deze vorm gekozen omdat ik niet wil dat mijn uiterlijk meer aandacht trekt dan mijn persoonlijkheid. Het gaat om mijn innerlijk. Dat wil ik graag ook in mijn uitzendingen benadrukken.
JP: In de jaren ´80 en ´90 bent u minder actief geweest in de media. Nu bent u weer helemaal terug. Wat was daar de reden van.
BP: De jaren ´70 waren voor mij en mijn vrouw (Barbamama - JP) erg hectisch. Het was daarom beter om even wat gas terug te nemen. Ik ben veel gaan lezen en heb me vooral bezig gehouden met het Zen Boeddhisme.
JP: Boze tongen beweren dat het ook te maken had met Barbabob.
BP: Barbabob?
JP: Ja, laten we wel zijn. U bent kaal en roze, uw vrouw is ook kaal. Barbabob is zwart en harig. Iedereen ziet dus meteen dat Barbabob uw zoon niet kan zijn.
BP: Echt waar...? Oh... Nou dat wist ik eh... natuurlijk ook al lang. Daar heb ik het eh... met mijn vrouw over gehad en dat is geen probleem meer. Maar nu moet ik gaan.
JP: Bedankt voor dit interview.

JP: Ik zei: bedankt voor dit interview.


JP: Barbapapa...?

vrijdag, juli 06, 2007

Verboden

Deze poster van Wallace en Gromit uit 2005 was verboden in The Isle of Portland in Dorset, Engeland. De huiskamervraag is: waarom?

A: Het woord ´rabbit´ mag niet.
B: Ze propageren het gebruik van bestrijdingsmiddelen.
C: Veel te eng voor kinderen.
D: Gemeen: wat gaan ze dat arme konijntje aandoen?

Tip: Het is de minst voor de hand liggende oplossing...

Kunstgebit

Dit hier is een kunstgebit uit de achttiende eeuw. Hij werd in 1983 gevonden in een oude beerput in de Warmoesstraat. Door de gaten stak je touwtjes. Daarmee maakte je het gebit vast aan de kiezen die je nog over had.

Het is zeker niet het oudste kunstgebit. De Etrusken maakten ze al op deze manier in de zesde eeuw voor Christus. Maar bijzonder is-ie natuurlijk wel. Het bovengebit is van nijlpaardivoor, het vervangt vier voortanden en een hoektand. Het ondergebit is van bot.

Zo´n kunstgebit kostte in die tijd zo´n 200 gulden. Voor dat geld kon je ook een eenvoudig huis kopen. Daarom is het zo opmerkelijk dat het ding in een beerput lag. Is hij uit de mond van de gebruiker gevallen? En wat doe je dan? De poep en drek er afvegen en weer in je mond stoppen? Kennelijk had de eigenaar daar geen trek in, hoe duur het ding ook was.

Toch was het ivoor alleen al een vermogen waard. De eigenaar had een bediende de opdracht kunnen geven om het ding uit de beerput te vissen, zodat hij het ivoor kon verkopen. Maar ook dat heeft hij dus niet gedaan.

Daarom denk ik dat de eigenaar het kunstgebit uit woede in de beerput heeft gegooid. Daar kan ik me namelijk wel iets bij voorstellen. Je zult maar zo´n onding in je mond moeten hebben!

donderdag, juli 05, 2007

Scheef en even scheef (door Miebeth)

De rechter toren staat een stuk schuiner dan de toren links. Tenminste, dat denkt u. In werkelijkheid zijn beide foto´s van de toren van Pisa identiek. Controleert u de foto´s maar eens goed.

Hoe werkt het? Onze hersenen hebben geleerd dat hoge objecten die in dezelfde hoek naast elkaar staan optisch naar elkaar toe lijken te buigen. Dat zijn we nu eenmaal gewend, maar in deze foto (niet foto´s - ik gebruik hier het enkelvoud omdat onze hersenen de twee afbeeldingen als één geheel zien) gebeurt dat niet. Daarom lijkt de rechter toren schuiner te staan.

Miebeth Zalfjes
Wetenschappelijk medewerker

Scanner

Ik heb een scanner gekocht! Dat betekent dat ik vanaf nu ook zelf gemaakte tekeningen op het blog kan zetten. Zoals deze.

Danswedstrijd (blogherhaling van 9 mei 1986)

Gisteren heb ik meegedaan aan een breakdancefestival. Het heette Kollaboration 2001. Klinkt futuristisch hè? Ik werd overigens 21e. Maar toch vind ik dat ik het niet slecht heb gedaan...

En nu ga ik weer hard leren voor een proefwerk geschiedenis.

woensdag, juli 04, 2007

De uiver op kop! (blogherhaling van 21 oktober 1934)

Formidabel nieuws over onze nationalen trots De Uiver! Gezagvoerder Koene Parmentier en zijn nijveren bemanning liggen thans op kop in den vliegrace tusschen Londen en Melbourne. Indien zij deeze prachtigen positie weeten te handhaven, dan zullen zij er morgen als eersten in slaagen om het Australischen contintent te bereiken. Den winnaarstrophee behoort dan tot dit machtige machien en haar 'Koene' vliegeniers. Maar landgenooten, laaten wij nochtans niet te vroeg juichen, opdat den huid nog niet verkocht dient te worden voordat den beer geschooten is.

Stand up

Als je honderd heavy metal cd’s afgrijselijk vindt, maar één ervan vind je prachtig, hou je dan van heavy metal of niet?

Dat probleem heb ik met stand-up comedy. De meeste comedyclubs in Amsterdam – en waar dan ook – vind ik vreselijk. Net als de Comedy Factory van Jörgen Raymann op televisie. Maar Toomler (of de Comedytrain, want onder die naam trekken ze door het land) vind ik geweldig.

Het verschil is heel makkelijk aan te geven. De meeste comedians hebben alleen maar grappen over seks in hun repertoire. Bij de Comedy Factory komen daar ook nog verschillen tussen rassen bij. Daar is natuurlijk niets op tegen, ware het niet dat het gebrek aan originaliteit in de onderwerpen zich ook in de grappen manifesteert. Bij Toomler worden er ook grappen over deze onderwerpen gemaakt, maar die mogen alleen als ze écht leuk zijn. En dat zijn ze dan ook vaak. Toch gaat het meestal over totaal andere onderwerpen. Onderwerpen die in eerste instantie niet voor de hand liggen, maar in tweede instantie wel.

Want goede comedians verwonderen zich over zaken die we heel normaal zijn gaan vinden, maar die dat juist helemaal niet zijn. Zoals Steef Cuijpers op dit filmpje.

dinsdag, juli 03, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!

Jahaa trek je grapjas en lolbroek maar weer aan. Zet je fopneus op en doe mee aan de kopregel verzinwedstrijd. De foto komt officieel van de show Mama Africa. De meneer kruipt helemaal door het racket.

Maar wij maken er natuurlijk iets anders van. Zoals:

- Bill Cosby begrijpt spelregels tennis nog niet helemaal.
- Zeg nooit 'Oh Venus' als je 'Oh Serena' moet zeggen.
- Scheidsrechter bij veteranentoernooi slachtoffer van McEnroe.
- Heeft u hem niet in maat 48?
- Franse haute couture gaat dit jaar wel érg ver.

maandag, juli 02, 2007

Onze vorstin (blogherhaling van 1 februari 1980)

Nou, jullie zullen het allemaal wel gezien hebben. Koningin Juliana stopt er 30 april aanstaande mee. Haar aankondiging was op alle zenders te zien, op Nederland 1 én op Nederland 2. Ik ben benieuwd hoe Prinses Beatrix haar zal opvolgen. Ik ga die dag zeker even naar Amsterdam om alles van dichtbij mee te maken. Ik kan logeren bij een paar bevriende krakers.

Misschien moet er ook maar iemand komen die Dick Passchier opvolgt als commentator bij het défilé. Hij doet het natuurlijk fantastisch, maar het is wel wat druk zo met Zeskamp en Spel Zonder Grenzen. Ik tip Joop van Zijl als opvolger. Of misschien Maartje van Weegen.

Ja we zijn er weer

Ter afsluiting nog even een stukje zonder plaatje. Maar vanaf nu gaat het blog weer op full speed. We zijn weer terug uit Frankrijk. Dankzij Bibi´s stuurmanskunst en mijn kaartlezersvakmanschap zijn we in één ruk vanuit de Corrèze richting Toulouse, Parijs, Bordeaux, Bonn, de Mont Ventoux en Moeskroen gereden. Weet iemand trouwens waarom Lille in het Nederlands Rijsel heet? Ik wel. Het komt van ´Ter IJssel´ en dat is in het Frans ´L´Île´. De stad begon ooit als een eilandje in de rivier. Maar dat terzijde. En belangrijker nog, ik zit weer achter een Qwerty-toetsenbord en niet achter een Frans Awerty-toetsenbord. Dat betekent dat elke a hier weer gewoon een a is en niet een verwijderde q.

Zometeen het eerste nieuwe stukje. Nou ja, nieuw. Het is de eerste herhaling van de zomer.