woensdag, juni 06, 2007

Kunst ? (3)

Na het incident bij de Brit Awards had The KLF zich opgeheven. Tegelijkertijd hadden ze de K Foundation opgericht. The KLF was een geldmachine, de K Foundation was een geldvernietigings- machine.

De eerste projecten van de K Foundation waren grote advertenties in landelijke dagbladen. Elke advertentie kostte hen tussen de 5.000 en 15.000 pond. Het tweede project was het instellen van een prijs voor het slechtste kunstwerk ter wereld. Die prijs ging niet geheel toevallig naar Rachel Whiteread. Niet geheel toevallig, omdat zij net daarvoor de prestigieuze Turner Prize had gewonnen. En de geldprijs van de K Foundation was exact het dubbele bedrag van de beloning bij de Turner Prize. Whiteread weigerde het geldbedrag tot ze hoorde dat het geld verbrand zou worden als ze het niet aan nam. Ze doneerde het aan goede doelen.

Het derde project. Ach ja, het derde project. Dat heette Nailed to a Wall. Het bestond uit een miljoen pond in briefjes van 50, vastgespijkerd aan een plank. Het zou in een groot museum komen te hangen en daarna verkocht worden, voor 500.000 pond... Toch wilde geen enkel museum het hebben. Deels vanwege de controversiële aard van de K Foundation, deels omdat ze het geen interessant kunstwerk vonden en deels omdat het niet te verzekeren viel (een Van Gogh van een paar miljoen raak je niet zo maar kwijt, een miljoen pond wel).

En zo zaten ze daar met een miljoen pond, zo ongeveer hun laatste geld. ´Wat zullen we er mee doen?´ ´Waarom steken we het niet in brand?´ ´Goed idee!´ En ja, dat hebben ze echt gedaan. Op het eiland Jura gooiden ze de stapeltjes biljetten een voor een in het vuur. Ze kregen er nog een flinke boete voor omdat geld officieel staateigendom is. En er staat nu eenmaal een straf op het vernietigen van staatseigendom.

Alles werd op Video 8 gefilmd en die film is uitgebracht en heeft op verschillende festivals gedraaid. Om van alle vragen van journalisten af te zijn stelde de K Foundation een moratorium in. In 2017 zouden ze weer vragen over het verbranden van het geld beantwoorden. Bill Drummond, een van de leden, heeft dat moratorium een paar jaar geleden geschonden. Hij zegt dat hij spijt van de actie heeft.

Op Youtube is de film over het verbranden van het geld in zijn geheel te zien.

4 opmerkingen:

Jeska zei

He jakkes... wat een verhaal.
Ik ben niet gesteld op dat soort geldverspilling. Hoe kom je d’r op?
Als je het geld dan toch wilt verkwisten doe het dan leuk. Koop bijvoorbeeld een miljoen eenjarige bloemen en versier de grauwste straat op de wereld ermee. Maar dat is misschien weer een te vrouwelijk plan. Het is immers niet stoer. En iets in de fik steken wel…

Jan Paul zei

Ja, je krijgt er buikpijn van als je het ziet. Er zijn leukere manieren van verkwisting, al vond ik het idee van het verkopen van het ´werk´ voor de helft van het geld erg grappig.

Overigens hebben ze nooit gezegd dat hun daad ´kunst´ was. Ze waren wat dat betreft pretentieloos. Ze hadden juist een hekel aan kunst vol pretenties, zoals dat van Rachel Whiteread. Daarover ben ik het niet met ze eens, want ik vind haar werk wél interessant.

Edward van de Vendel zei

Mijn eerste reactie: wat een vervelende mensen. Ze hadden zoveel goeds met dat geld kunnen doen, zoveel mensen hadden dat geld nodig gehad. Nu vind ik het vooral een naar, nihilistisch, cynisch, decadent gedoe.
Het kan zijn dat ze hiermee juist de nare, nihilistische, cynische, decadente kant van veel (nep)kunst willen benadrukken, maar dan blijft het toch nog steeds... tja... naar, nihilistich, cynisch en decadent...

Jan Paul zei

Ik ben er een beetje dubbel in. Sommige dingen die ze hebben gedaan zijn ronduit verschrikkelijk (ik heb lang niet alles opgeschreven), maar om andere dingen moet ik juist weer lachen.

Overigens is het wel de moeite waard om Rachel Whiteread te googelen. Toen ik over haar las gingen er bij mij geen belletjes rinkelen. Maar toen ik haar ging opzoeken bleek ik een deel van haar werk toch wel te kennen.