donderdag, mei 10, 2007

Waldorf = Astoria

Instituten zoals Harry´s Bar hebben altijd een mooie geschiedenis. Of zou het andersom zijn? Dat je door een mooi verhaal een instituut wordt? Neem nou het Waldorf=Astoria.

De naam Astoria komt van de familienaam Astor. In 1784 maakte John Jacob Astor de oversteek naar Amerika. Hij had niet veel meer bij zich dan vijf Engelse ponden en zeven fluiten (door zijn broer gemaakt). Maar toen hij in 1848 stierf, was hij de rijkste man van het continent. Na hem kwamen weer nieuwe generaties, en die wisten het familiekapitaal nog meer te vergroten.

De koningin van de familie was mevrouw Caroline Wester Schermerhorn Astor. Koningin, want zij regeerde over haar familie alsof het een koninkrijk was. En qua bruto nationaal product kan dat ook best gezegd worden. Haar neef, William Waldorf Astor, vond dat allemaal maar niets. Hij zag het liefst zijn vrouw als hoofd van de familie. En om de daad bij het woord te voegen bouwde hij een enorm hotel. Pal naast het ´paleis´ van zijn tante. Het hotel stak zo gigantisch af tegen de villa van zijn tante, dat die laatste ineens op eenvoudige doorzonwoning leek. Het hotel werd meteen een succes. Het was ´the Guilded Age´, de Gouden Eeuw van de Verenigde Staten.

Natuurlijk lieten de Astors dat niet op zich zitten. Koningin Astor liet haar zoon een nog groter hotel bouwen. Op de plaats van haar eigen huis. Daarmee had ze meteen een woning die bij haar statuur paste. Maar aan alle gouden eeuwen komt een einde. En ´money runs thicker than blood´ zeggen ze in het Engels. Want de revenuën liepen terug en de nieuwe generatie Astor, John Jacob IV en William Waldorf, begrepen dat ze beter konden samenwerken dan elkaar tegenwerken. En zo bouwden ze de twee hotels om tot één machtig bouwwerk. Het nieuwe hotel had duizend kamers met de New Yorkse primeur: stromend water. De naam: Waldorf=Astoria. Het =teken staat er niet voor niets. Dat geeft aan dat de een niet voor de ander onder doet. Ook al staat de ene naam vooraan.

Dit alles gebeurde zeer tegen de zin van de oude mevrouw Astor. Maar op een punt kreeg zij haar zin. De panden zijn nooit tegen elkaar aan gebouwd. Dat liet ze niet toe. De panden bleven een meter van elkaar verwijderd. Een smal steegje scheidde de twee gebouwen. De naam van het steegje was ´Peacock Avenue´.

(de foto´s zijn van de latere versie van het Waldorf=Astoria, dus niet uit de tijd waar dit stukje over gaat)

Geen opmerkingen: