donderdag, mei 10, 2007

Legendes

Philadelphia, ergens achterin de 19e eeuw op een regenachtige avond. Een ouder echtpaar stapt de lobby van een hotel binnen. De receptionist begroet ze vriendelijk.
´Kunnen we hier een kamer krijgen?´ vraagt de man. ´Alles in de stad lijkt vol te zitten.´
´Sorry,´ zegt de receptionist, ´ook wij zitten vol. Er is een groot congres in de stad.´
Zwaar teleurgesteld wil het tweetal het hotel weer verlaten. De receptionist ziet het en beseft dat de twee oudjes nergens in de stad terecht zullen kunnen.
´Het enige dat ik u kan bieden is mijn eigen kamer,´ zegt hij. ´Maar verwacht er niet teveel van. Het is maar een klein kamertje.´

Het echtpaar gaat dankbaar op zijn voorstel in. De volgende dag bedanken ze de receptionist voor zijn klantvriendelijkheid.
´Weet u,´ zegt de man, ´ik ben zelf een hotel aan het bouwen. Als het klaar is zal ik aan u denken. Iemand als u kan ik goed gebruiken. Wij houden contact.´

Twee jaar later lost de man zijn belofte in. De receptionist wordt in één klap bedrijfsleider van het grootste hotel van New York: het nieuwe Waldorf=Astoria. De man die hij hielp was niemand minder dan William Waldorf Astor.

Die receptionist, George C. Boldt werd zelf ook een legende. Hij maakte het hotel wereldberoemd en werd puissant rijk. Het optrekje hierboven liet hij bijvoorbeeld voor zijn vrouw bouwen. Het kasteel staat op een klein eilandje in een groot meer tussen New York en Ontario. Het heet daar het Thousand Islands gebied. Van de dressing inderdaad. En dat is geen toeval, want de dressing is voor het eerst op Boldt Castle gemaakt. Door Oscar Tschirky, de kok van het Waldorf en bedenker van de Waldorfsalade.

2 opmerkingen:

ted zei

Het zijn mooie verhalen, waarvoor hartelijk dank. Toch heb ik het idee, vooral bij Harry's Bar en de anekdote van de receptionist, dat het verhalen zijn met een begin en een eind, en dat het middenstuk op de een of andere manier verloren is gegaan. Maar ja, dat is misschien wel het wezen van de anekdote.

Jan Paul zei

Het middenstuk van deze verhalen ben ik nooit tegengekomen. Ik heb er wel ooit onderzoek naar gedaan, voor een boek dat ik voor de KLM schreef.

Het zijn vooral legendes, die zorgvuldig gekoesterd worden door de pr-afdelingen van Harry´s Bar en het Waldorf.