woensdag, mei 23, 2007

Jut en Jul

Eind juni gaan Bibi en ik een week naar Frankrijk. Daar verblijven we in een toren op een mooi landgoed. Op dat landgoed staat een heus arboretum met honderden verschillende soorten bomen, zoals bijvoorbeeld sequoia’s. En er zijn veel dieren. Voornamelijk gevederde. Ook de twee ganzen op de foto links horen daarbij. Ze heten Jut en Jul (ik zou ze liever Gansje en Ganssje genoemd hebben). Ik weet niet of de één daadwerkelijk Jut of Jul heeft of dat ze zo samen heten. Maar ze zijn identiek en bovendien nooit meer dan tien centimeter van elkaar verwijderd. Het is dus lastig om ze uit elkaar te houden.

Ik ken geen twee wezens op aarde die negatiever in hun vel/veren zitten dan deze twee. Maar dat maakt ze onvoorstelbaar grappig. Iedereen is de vijand. Als je aardig doet, dan ben je een slijmbal die vast iets in z’n schild voert. Als je onaardig doet dan zeggen ze ‘zie je wel, hier komt de ware aard naar boven’. Als je niets doet, dan ben je een vreselijk gemeen plan aan het smeden. Bibi voert ze wel eens. Dan zijn ze een paar seconden niet vijandig. Maar meteen daarna is het weer raak. Dan moet ze weg, met ‘r lege handen.

Je hoort ze de hele dag te keer gaan. Er gaat geen kwartier voorbij of ze hebben wel weer ruzie met een eend, kip, kruiwagen of voorbijganger. Maar alleen als het stil is moet je voor ze oppassen. Dan komen ze stilletjes op je af geslopen om je gluiperig van achteren aan te vallen en gemeen te bijten.

2 opmerkingen:

Jan Paul zei

Ze hebben trouwens gruwelijk veel lef, want ze wonen ook nog eens in een streek die bekend staat om een bepaalde culinaire specialiteit: ganzenlever.

ted zei

Ja, ik wou al zeggen: bijt terug! Maar ja, ganzen zijn wel goeie wakers, dus als je te hard bijt, dan ben je je alarminstallatie kwijt.