woensdag, mei 09, 2007

Carpaccio

De Bellini cocktail komt er vandaan - een deel witte perzikpulp en twee delen prosecco. De Montgomery - vijftien delen gin en een deel vermouth: precies de verhouding waarin Generaal Montgomery graag tegenover zijn vijanden stond. Het was Hemingway´s favoriete drankje in Harry´s Bar. En natuurlijk de carpaccio.

Het verhaal gaat dat een rijke barones van haar arts te horen had gekregen dat ze vooral rauw vlees moest eten. Ze vertelde dit aan Giuseppe Cipriani en die bedacht voor haar de salade met dun gesneden ossenhaas. Het gerecht werd een internationale klassieker. De naam komt van de Italiaanse schilder Vittore Carpaccio, die zo van de kleur rood hield.

Veel koks denken dat ´carpaccio´ met dun gesneden te maken heeft: ´een carpaccio van komkommer´. Dat is dus fout. Je kunt daarentegen wel weer een carpaccio van verse tonijn maken.

Ooit sprak ik de fotograaf en schrijver Philip Mechanicus. Hij vertelde dat dit hele verhaal van Harry´s Bar onzin was. Een goede PR-stunt. Meer niet. Het recept bestaat er al eeuwen. Dat komt omdat de streek Veneto, waar Venetië in ligt, straatarm was. De enige manier om nog vlees te kunnen betalen was door het flinterdun te snijden. Zo leek een heel klein stukje vlees nog ergens op.

Wie in Harry´s Bar is kan de carpaccio overigens het beste overslaan. Hij schijnt niet zo best te zijn en bovendien peperduur. Het voordeligste gerecht op de kaart is een clubsandwich van 40 euro.

Maar een Bellini, die is zijn prijs van tien euro meer dan waard. Genuttigd in een stoel waar groten der aarde als Hemingway, Bogart & Bacall, het Britse koningshuis en de internationale filmwereld wellicht ook zaten.

2 opmerkingen:

ted zei

Dus als ik zeg: dat boek is erg carpaccio, dan bedoel ik niet dat het dunnetjes is, maar dat het hoogstwaarschijnlijk door Lydia Rood is geschreven? ;-)

Jan Paul zei

Precies.