donderdag, maart 29, 2007

Hans

Ik verblijf een paar dagen bij mijn ouders. Zij wonen nog steeds in het dorpje waar ik ben opgegroeid. Ikzelf ben er al jaren weg en het valt me op dat ik nooit bekenden tegen kom. Behalve twee jaar geleden, in het bos. Toen kwam ik Hans tegen. En Hans was een klasgenoot van mij op de lagere school.

Hij vertelde vol enthousiasme over zijn leven, dat vooral uit niets doen bestond. Hijzelf had een uitkering en zijn vriendin verdiende verder genoeg als schooljuf. Bovendien vond hij elke week wel iets bij het vuilnis dat hij voor een tientje of meer kon verkopen. Hans was vrolijk en het ging goed met hem. Net als vroeger.
´En jij dan?´ vroeg hij.
´Ik schrijf,´ zei ik vol trots.
´Jij schrijft? Wat dan?´
´Boeken.´
´Wat voor boeken?´
´Kinderboeken.´
´En daar krijg je geld voor?´
´Als ze verkocht worden wel ja.´
´Echt waar?´
´Tuurlijk.´
´Maar wie koopt dat dan?´
´Kinderen natuurlijk. Of hun ouders.´
´En dan krijg jij geld.´
´Ja. Elk jaar in mei.´

Hans staarde even voor zich uit.

´Tsss,´ zei hij even later. ´Wat mensen tegenwoordig allemaal niet doen om aan geld te komen...´

Alsof hij de grap van zijn leven had gehoord liep hij hoofdschuddend verder het bos in.

6 opmerkingen:

Edward van de Vendel zei

Jan Paul, hoe is het in de bossen? Doe je je ouders veel groeten?
En Hans, mocht je m zien? (Hoewel je dan moet uitleggen dat er nóg meer mensen zijn met hetzelfde krankzinnige beroep...)

Jan Paul zei

Heel toevallig zie ik Hans over drie weken. Tenminste, dat denk ik. Want dan is er een reünie van die school.

De groeten terug van mijn ouders!

marieke zei

Doe ze dan ook maar van mij de groeten. Ik ken ze wel niet, maar toch. Enne ik ga er van uit dat die reünie genoeg stof moet opleveren voor een blogpost of 10.
Geniet van de bossen daar!

Jan Paul zei

Geen idee wat daar gaat gebeuren, Marieke. Het lijkt me wel leuk.

Enne, de groeten terug!

Ingrid zei

Veel plezier op de Veluwe (daar ergens bij 'Urrem'). En er komt weer beter weer aan! Misschien komen er dan ook weer meer beestjes tevoorschijn.

Jan Paul zei

Ja de wereldstad Ernum. Bekend van het liedje:

En wij zijn de gozers uut Ernum,
soms hebben wij het koud en dan weer werrum.
We lopen over ´t Velperplein en deur de Ketelstraat.
Daar pikken wij een werme wurs uut de automaat.

En ´s avonds in ´t café hebben wij zo´n durs.
Ja da kump natuurlijk deur die werme wurs.
En ´s zondags gaan we met een man of zes,
Lekker hakken, lekker steken bij Vites!