zondag, maart 11, 2007

Bloedserieus

Bij humor draait alles om spanning. Lachen om de clou van een goede grap verschilt bijna niets van de ontlading die je hebt wanneer je club in de laatste seconde een winnend doelpunt scoort. Je gebruikt er bijna exact dezelfde gezichtsspieren voor. En het zou me niet verbazen als je er ook dezelfde delen van de hersenen voor gebruikt.


Voor een goede grap heb je twee dingen nodig: spanning en een heel plotselinge ontlading. Het klinkt zo simpel, maar veel ´komieken´ gaan er direct mee de fout in. Neem nu publiciteitsfoto´s van Hans Liberg en Bert Visscher. Grappig bedoeld, maar met een tenenkrommend resultaat: ´kijk mij eens lekker gek zijn´. De fout: geen spanning. Je ziet ´leuke´ mensen die ´leuk´ doen. En dat is niet grappig.

Bij de foto van Monty Python hier onder moest ik wel even gniffelen. Dat zijn grappige mensen die níét grappig doen. En dat is dan wel weer grappig. Ik had ooit een boek over Monty Python met tientallen hilarische foto´s van even hilarische sketches en wat viel op? Op alle foto´s hadden de Pythons een bloedserieus gezicht. Hoe bespottelijk ze er ook uit zagen, niemand lachte. Zo zie je maar. De Zwitsers hebben gelijk. Humor is een doodernstige zaak.

1 opmerking:

Xandra zei

Ik moest erg lachen om die Knut lookalike (foto in blog)...


Maar misschien is momenteel mijn humor op niveau:
Het is groen en plakt aan de muur..."

(typisch gevalltje van beroepsdeformatie)