zaterdag, maart 31, 2007

Het spookkasteel

Niet ver van het huis van mijn ouders staat een kasteel. Heel bijzonder is dat kasteel niet, behalve dan in bepaalde kringen. Want het spookt er. En niet zo´n beetje ook. Het staat in de toptien van Europe´s most haunted castles. Jahaa. Maar wie komen we dan allemaal tegen als we ´s nachts met een kaarsje door de vertrekken dwalen?
Allereerst de oudste bewoner, Ridder Berend Dorenweerd. Hij werd per ongeluk ´s nachts in bed gevonden bij Mechtild. In een slaapdronken bui dacht hij dat het zijn (toen al overleden) vrouw was. De echtgenoot van Mechtild geloofde er geen snars van en onthoofdde Berend.
Berend heeft al een paar eeuwen gezelschap van Jan Vinken. Jan Vinken was een dief die betrapt werd door de kamenier. Bij een poging om te ontsnappen vermoordde Vinken de man. Maar hij werd toch gepakt en in de vergeetput gestopt, waar hij de hongerdood stierf.

Verder dolen er misschien wel tientallen soldaten rond. Uit de dertiende eeuw, toen het kasteel belegerd werd en uit 1944, bij de Slag om Arnhem.
En een Mexicaanse vrouw liep een paar jaar geleden gillend het kasteel uit omdat ze begroet werd door Baron van Brakell, een vroegere eigenaar van het kasteel. Detail: hij is al 130 jaar dood...

In 2004 haalde het kasteel de internationale pers toen een BBC-ploeg vertelde dat ze opnamen hadden gemaakt van één van de spoken. Niet veel later gaven ze toe dat ze de hele boel in scène hadden gezet.

In elk geval geloofde mijn vorige hond, Joy de Berner Senner, dat er spoken waren. Het dier weigerde een keer de ophaalbrug van het kasteel op te lopen. Wij zagen daar niets. Maar Joy ´zag´ op klaarlichte dag op een paar meter afstand iets buitengewoon engs. Blaffen, grommen, haren overeind, staart omlaag. Met geen stok was ze de binnenplaats op te krijgen.

vrijdag, maart 30, 2007

Bibi in Suriname

Bibi (die in het roze, achter Sien) zit momenteel in Paramaribo voor een Surinaams kinderboeken festival. Zij is daar onder meer met grootheden als Annemarie van Haeringen en Toon Tellegen. Als u wilt weten wat ze daar allemaal beleeft, dan moet u morgen het ´Hollands Dagboek´ in de zaterdagbijlage van de NRC lezen.

donderdag, maart 29, 2007

Hans

Ik verblijf een paar dagen bij mijn ouders. Zij wonen nog steeds in het dorpje waar ik ben opgegroeid. Ikzelf ben er al jaren weg en het valt me op dat ik nooit bekenden tegen kom. Behalve twee jaar geleden, in het bos. Toen kwam ik Hans tegen. En Hans was een klasgenoot van mij op de lagere school.

Hij vertelde vol enthousiasme over zijn leven, dat vooral uit niets doen bestond. Hijzelf had een uitkering en zijn vriendin verdiende verder genoeg als schooljuf. Bovendien vond hij elke week wel iets bij het vuilnis dat hij voor een tientje of meer kon verkopen. Hans was vrolijk en het ging goed met hem. Net als vroeger.
´En jij dan?´ vroeg hij.
´Ik schrijf,´ zei ik vol trots.
´Jij schrijft? Wat dan?´
´Boeken.´
´Wat voor boeken?´
´Kinderboeken.´
´En daar krijg je geld voor?´
´Als ze verkocht worden wel ja.´
´Echt waar?´
´Tuurlijk.´
´Maar wie koopt dat dan?´
´Kinderen natuurlijk. Of hun ouders.´
´En dan krijg jij geld.´
´Ja. Elk jaar in mei.´

Hans staarde even voor zich uit.

´Tsss,´ zei hij even later. ´Wat mensen tegenwoordig allemaal niet doen om aan geld te komen...´

Alsof hij de grap van zijn leven had gehoord liep hij hoofdschuddend verder het bos in.

woensdag, maart 28, 2007

Doe-en-ontdek!

Ik ben door Querido gevraagd om een soort natuurgidsje te schrijven voor kinderen. Daarom loop ik al twee dagen, gewapend met natuurgidsen voor kinderen en volwassenen door de Veluwe om de adviezen van mijn voorgangers op te volgen en de natuur te ontdekken. De bladeren komen aan de bomen, de eerste insecten zijn al te zien en de natuur komt weer tot leven. Maar niets niets niets van al die spannende doe-en-ontdek dingen uit die boekjes zijn terug te vinden in de werkelijkheid. Nou ja. Mijn hond Sien is in elk geval heel blij. En ik toch ook wel.

dinsdag, maart 27, 2007

Niet nadenken

Weet u wie volgens mij voor geen meter deugt? Dick Grijpink, de vroegere directeur van TCA. En weet u waarom ik denk dat-ie niet deugt? Omdat hij een fout hoofd heeft. Nog afgezien van alle verhalen die over hem de ronde doen, want daar weet ik niet genoeg van af. Als u hem niet kent, dan geeft dat niet voor dit stukje. Die grijns zegt voldoende. Zelfs met zonnebril. Zelfs op een klein plaatje.

En weet u wie ik nou juist heel sympathiek vind om te zien? Anni Friesinger. Die deugt. Dat zie je zo. Van dichtbij en van veraf.

Nounounou Jan Paul, zo ongenuanceerd ben je niet vaak. Klopt. Maar ik denk wel dat ik gelijk heb met mijn twee stellingen. En ik zou het niet gek vinden als u het, ondanks alle gebrek aan nuance, met mij eens was. Dat komt omdat onze hersenen getraind zijn om in een tiende van een seconde een beslissing te nemen over iemands uiterlijk. En dat oordeel blijkt negen van de tien keer correct. Onze hersenen zijn beter in het nemen van snelle beslissingen, dan in het nemen van weloverwogen beslissingen. Dat blijkt uit inmiddels tientallen wetenschappelijke onderzoeken. Miebeth kan zo met voorbeelden komen.

Ga je vanaf die tiende van een seconde juist nadenken, dan gaat het mis. ´Ach, misschien valt die Grijpink wel mee.´ ´Wie zegt dat die Friesinger niet één grote rol speelt?´ Gut-feelings. Intuïtie. Daar moeten we naar luisteren, zeggen de experts. If it looks like a duck, if it walks like a duck, if it quacks like a duck, it probably is a duck. Zit wat in. Toch?

Wilt u een huis kopen? Zoekt u een nieuwe baan? Denkt u er dus vooral niet te lang over na.

maandag, maart 26, 2007

Het tragische lot van de historicus

Dan ben je historicus. En dan doe je je werk heel goed. En dan ontdek je iets prachtigs, namelijk dat Michiel de Ruyter eigenlijk Michiel Trouwhand heette. Dan publiceer je dat in een mooi boek. En dan kom je daarmee uitvoerig in de pers. En dan... dan... blijkt dat er een ándere Michiel Adriaanszoon de Ruyter als kapitein op hetzelfde schip heeft gevaren. En dat die kapitein de werkelijke Trouwhand was. Dat is pech.

Slimme Hans het wonderpaard

Op de foto Slimme Hans met zijn eigenaar Wilhelm von Osten. Slimme Hans was een bijzonder paard. Hij kon namelijk tellen en rekenen. Op de vraag hoeveel is 6 maal 4 klopte Hans 24 keer met zijn hoeven. Hij zat er zelden naast. Hans kon ook andere vragen beantwoorden, zolang hij dat maar met hoefgeklop aan kon geven.
Maar ja. Zolang er wonderen zijn, zijn er skeptici. Zo ook bij Slimme Hans. Na een demonstratie gezien te hebben dachten zij meteen dat Wilhelm het paard allerlei signalen gaf. Daarom moest Hans laten zien dat hij de vragen ook zonder Wilhelm kon beantwoorden. En... tot grote verbazing van de skeptici deed hij dat! Ze stonden nu voor een enorm raadsel. Pas na lang gepieker stelde iemand voor dat het aanwezige publiek misschien onbedoeld signalen gaf. Als Hans bij het juiste getal was, gingen mensen verzitten, ze hielden hun adem in of ze deden iets anders: er gebeurde wat. En Hans pikte die signalen op en stopte daarop met kloppen. Dat was dus de theorie. Maar klopte die ook? Ja. Hans werd nu zonder publiek getest en de aanwezigen gaven geen signalen. Wat gebeurde er? Hans bleef doortellen en doortellen. Mysterie opgelost.

zondag, maart 25, 2007

Char, het medium

Char doet goed werk. Ze maakt mensen gelukkig. Dat doet ze door hen te vertellen dat het goed gaat met hun overleden dierbaren, of door ze in het reine te laten komen met hun verleden. De kandidaten zijn altijd blij als ze met Char gesproken hebben. En dat is fijn. Volgens mij deugt ze. Maar ze is natuurlijk wel een ontzettende oplichter.

Als u daar nog aan twijfelt, dan heb ik één vraag voor u. Hoe komt het dat de ´spirits´ haarfijn kunnen uitleggen hoe het met ze gaat en hoe ze zich voelen, terwijl ze áltijd moeite hebben met het doorgeven van namen (zit er een A in de naam?´)? Zijn de geesten slecht in het onthouden van namen? Lijkt me niet, want het gaat altijd over mensen die heel dichtbij stonden. En zo komt alles wat Char zelf kan verzinnen loepzuiver over, terwijl alles wat controleerbaar is omringd wordt door mist en rookwolken. Maar dat geeft allemaal niets. Wij houden van Char. Ik tenminste. Van mij mag ze rustig 600 dollar blijven rekenen voor een telefonisch consult van drie kwartier.

Alleen... hoe dóét ze dat nou? Waarschijnlijk op dezelfde manier als haar vele voorgangers die al wél door de mand zijn gevallen. De cold reading trucs:

1 Begin vaag. Je mag zelfs vragen of het om een man of vrouw gaat. Vraag dan naar de letter A, die komt in veel namen wel ergens voor. De R en M doen het ook goed. Vraag bij een foute letter meteen een volgende. Weer fout? Nog één. Weer fout? Leg uit dat de geest nog ver weg is. De kans dat je vier keer op rij fout gokt is statistisch gezien erg klein. En zoveel namen zijn er natuurlijk niet. Bij een vrouw zit de A vaak aan het eind, bij mannen in het midden. Nu kun je er flink op los gokken, tot je bij de naam bent.

2 Let op de lichaamstaal. Mensen geven bewust en onbewust aan of je goed zit of niet. Met name de ogen zijn goede graadmeters. Ja, dat is lastig en vergt flink wat oefening. Nogal wiedes. Als iedereen het kon, dan zou Char niet zo´n sensatie zijn. En vergeet één ding niet. Op televisie zie je een fragment van tien minuten uit een gesprek van dertig minuten. De missers worden er uit gemonteerd, dat is slecht voor de kijkcijfers.

3 Schiet opnieuw met hagel. ´Ik zie een vaderfiguur voor me. Is het je vader, grootvader, broer, oom, neef...?´ Let weer op de lichaamstaal. Als je raak hebt, ga dan door. Gebruik deze truc een paar keer, zo kom je steeds meer te weten.

4 Geef vage claims, waarvan je zeker weet dat ze goed zijn. ´Jullie hadden wel eens problemen, maar je hield veel van haar.´ Ja hallo Piet! Je gaat geen 600 dollar betalen voor een consult over iemand waar je niks om gaf! Maar ook minder voor de hand liggende dingen kunnen: ´Ik zie een bijzondere foto waar jullie allebei op staan...´

5 Luister goed naar wat je ´klant´ zegt. Herhaal zijn woorden en versterk ze. Zo zit je altijd in de roos. De kandidaat vertelt zelf genoeg, dat hoef je dus allemaal niet meer te verzinnen. Beaam alles ook: ´Ja, dat krijg ik ook door van boven...´.

6 Gebruik de ´altijd goed´-truc. ´Meestal ben je erg ..... maar in sommige gevallen kun je juist heel ..... zijn. (Vul in vrolijk, aardig, optimistisch, etc en hun tegenovergestelde, somber, boos "als iemand misbruik maakt van je vertrouwen", pessismistisch). Werkt altijd, want iedereen heeft buien. Behalve Dick Passchier.

Dit is ´cold reading´ in een notendop. Het is moeilijk, maar toch ook weer makkelijker dan u denkt. Zelfs een paard kan het (daar schrijf ik morgen over).

Hoho. Wacht even. Is dit alles? Char noemt toch ook dingen die je helemaal niet te weten kunt komen door ´cold reading´? Bijvoorbeeld bij die ene bekende Nederlander? Inderdaad, er is meer. Maar dat is te flauw voor woorden. Die bekende Nederlander? Dat heeft allemaal in de bladen gestaan. Reken maar dat ze haqar huiswerk heeft gedaan. Onbekende mensen? Er zijn genoeg beproefde methoden: camera´s met microfoons bij de rijen voor de ingang (in de gevallen dat een medium een willekeurig slachtoffer uit het publiek haalt). Luister de gesprekken af. Er gaat er altijd wel een over een overleden dierbare. Of gebruik handlangers. Dat zijn bijvoorbeeld medewerkers die het slachtoffer van tevoren uithoren (en later per telefoon alles doorgeven, zodat ze niet in contact komen met het medium). Of gebruik medewerkers die zich voor doen als kandidaat en bij alles ´ja!´ zeggen. Het is allemaal al eerder gebeurd en jarenlang zijn er mensen in gestonken. Het is nog steeds een miljardenbranche.

zaterdag, maart 24, 2007

Record!

Gisteren had dit blog 371 bezoeken. Een verplettering van het oude record. Allemaal vanwege de stukjes over het ijsbeertje. Daarom nog een foto en nog een tip. Niet alleen het ANP heeft foto´s, ook de andere nieuwsdiensten, zoals Reuters en AP. Ook daar zijn weer tientallen prachtige foto´s te vinden.

Cold reading (2)

Kan Natasha werkelijk aan het gedrag en de bewegingen van mensen zien of er een orgaan ontbreekt? Ja. En u zou er waarschijnlijk zelf ook wel een paar goed hebben. Het verschil tussen iemand met één of twee longen is ongetwijfeld te zien. De sporen van een ziekte waarbij een nier of schildklier is weggehaald zijn wellicht ook te zien. Maar verder komen we niet. Natasha wel. Daarom is het onvoorstelbaar knap wat ze doet. Haar gave komt deels vanwege het feit dat ze een natuurtalent is en deels omdat ze de hele dag met niets anders bezig is. Ze is een beetje de Mozart onder de paranormale fenomenen. En ze is niet voor niets wereldberoemd.

Natasha ziet waar mensen pijn hebben. Dat is haar grootste kracht. Ook zal ze, bewust of onbewust, geleerd hebben welke fysieke kenmerken bij een bepaalde kwaal horen. Zoals een gelige huidskleur bij sommige nierpatiënten, kortademigheid bij hartpatiënten en een bepaalde ongemakkelijke blik bij darmpatiënten. Precies zoals dokter House het doet in de gelijknamige televisieserie. Vandaar dat zelfs sommige reguliere artsen, als ze zelf niets kunnen vinden, bij haar terecht komen. Baat het niet, dan schaadt het niet. Overigens concludeerden de experts bij haar bezoek aan Engeland dat ze de plaats van de klachten meestal feilloos wist te ´zien´, maar dat van de rest van haar diagnose minder klopte. En natuurlijk zat ze er ook geregeld écht naast. Maar het blijft heel, heel knap.

Net zo knap als een ander natuurtalent op het gebied van cold reading: Char. Over haar morgen meer.

vrijdag, maart 23, 2007

Knutfans opgelet!


Knut mocht vandaag naar buiten. Dat zorgde voor een voetbalstadion aan fotografen in de dierentuin. Ze hebben hun toestellen helemaal volgeschoten hebben met de mooiste foto´s. Als u ze wilt zien, surf dan naar www.anp-photo.com en toets de magische vier letters k.n.u.t. in. Veel plezier!

Cold reading (1)

Hoe komt het dat Natasha in normale situaties vaak de juiste diagnose stelt en bij de proef met de skeptici niet? Omdat de skeptici wisten hoe Natasha aan haar informatie komt: via cold reading.
Natasha is een genie in het ´lezen´ van mensen. Zij ziet aan het gedrag, de bewegingen en de reacties van mensen wat hen mankeert. Daarom ging het in de proef mis. De personen die getest werden mochten zich niet bewegen en mochten niets zeggen. Had ze de mensen gesproken en zien bewegen, dan had ze ongetwijfeld alles goed gehad.

Ik denk niet dat Natasha liegt. Ik denk dat ze oprecht ´visioenen´ heeft, zoals ze dat zelf omschrijft. Net zoals veel mensen aura´s denken te zien. En ik denk dat Natasha onbewust enorm geholpen wordt door haar ´cold reading´-kunst, die je ook intuïtie zou kunnen noemen.

Intussen is Natasha allerminst overtuigd door deze verklaring van de skeptici. Zij gaat daarom gewoon door met haar consults. Ook een consult? Ze is te boeken via www.demkina.ru (het helpt als u Russisch spreekt).

donderdag, maart 22, 2007

Het meisje met de röntgenogen (2)

Jan Paul´s Blog. Het blog dat altijd hoor en wederhoor toepast. Ook bij Natasha Demkina.

Want natuurlijk waren er weer skeptici die er niets van geloofden. Zij daagden Natasha uit voor een test. Natasha kreeg zeven proeven. Telkens zag ze twee mensen liggen. Bij de een was een long, nier, blinde darm of wat dan ook weggehaald, de ander mankeerde niets. Natasha moest telkens zeggen wie van de twee het orgaan miste (ze kreeg overigens van te voren te horen op welk orgaan ze mest letten). Het meisje wist zeker dat ze ze alle zeven proeven zou doorstaan. Het bleken er uiteindelijk maar vier. Bovendien deed ze vier uur over de test. Als je dingen kunt zíén, zoals zij beweerde, dan hoef je er niet zo lang over te doen. Toch? Conclusie: Natasha heeft géén röntgenogen.

Hoe kan het dan toch dat Natasha het in de praktijk wel vaak bij het goede eind heeft? Is alles in scène gezet? Is zij een oplichtster? Nee. Dat dan weer niet. Waarom niet? Dat leest u morgen.

woensdag, maart 21, 2007

Het meisje met de röntgenogen (1)

Er is een boel gekkigheid op de wereld. Neem nou Natasha Demkina. Zij beschikt over twee keurige gezonde röntgenogen. Röntgenogen? Ja röntgenogen. Die ogen werken zelfs zo goed dat ze er weinig plezier aan beleeft. Ze slaat alle spannende dingen over en kijkt regelrecht ín de darmen, lever en andere smurrie.

Dat begon al toen Natasha tien jaar oud was. Toen zag ze voor het eerst de organen in haar moeder. Ze benoemde de vorm van het hart, de lever, de darmen en de rest uitvoerig, terwijl ze nooit anatomieles had gehad. Al snel verspreidde haar verhaal zich door het dorp waar ze woonde. Iedereen met lichamelijke klachten kwamen bij haar voor een consult. En ook gerenommeerde artsen raadpleegden haar voor een second opinion – die vaak afweek van de ‘first opinion’, maar wél correct was.

Haar spreekuren waren zo’n succes dat Natasha al gauw een nationale bekendheid werd. Van daaruit wist ze heel Engeland versteld te doen staan, toen ze op uitnodiging van The Sun een spreekuur in Londen hield. Ook daar wist ze vriend en vijand te verbazen met haar accurate observaties – al ging het één keer mis. Ze zag in het lichaam van een volkomen gezonde arts de meest vreselijke kwalen.

Dus, als u een probleem heeft en u kunt haar vinden, misschien kunt u dan Natasha Demkina inhuren...

dinsdag, maart 20, 2007

Zo wordt-ie...

Zo komt mijn nieuwe boek er uit te zien! Meer weten? Surf dan naar het blog van Ted van Lieshout...

maandag, maart 19, 2007

De ´wingman´

Twee mannen gaan in een bar op een vrouw af in de hoop dat ze één van de twee leuk vindt. Het is een tactiek die al heel lang beproefd wordt omdat hij zo succesvol is. Bij mannen en... bij vogels. Jahaa. Vogels doen het ook. Twee mannetjes die op een vrouwtje af gaan hebben meer kans dan één. Vaak staat overigens de uitkomst al vast. Het vrouwtje kiest bijna altijd voor het stoere alfa-mannetje. Maar waarom doet het bèta-mannetje dan mee als hij toch geen succes heeft? Omdat hij op deze manier de kunst van het versieren af kan kijken. Zo kan hij later zelf ook een alfamannetje worden.

Vakantie in de sneeuw

Het begint hier langzaam maar zeker wit te worden van de sneeuw die donzendekbedverengroot omlaag dwarrelt. Na zo´n winter onvoorstelbare nepwinter weet je van tevoren dat het in maart of april wel weer zal gaan sneeuwen. Toch weerhield die kou twee Amerikaanse toeristen zojuist niet om hun hotel te verlaten om de buurt even te verkennen. Hoe ik weet dat het Amerikanen waren? Door hun postuur, hun witte sportschoenen, hun korte broek en hun Hawaii-shirt. ´Wij zijn op vakantie en dan dragen wij dit. Waar we ook zijn. Wat voor weer het ook is.´

zondag, maart 18, 2007

Humor wereldwijd

Humortechnischerwijs lopen er allemaal banen door Europa. Eén van Groot-Brittannië via de Benelux en Frankrijk via Italië naar Marokko, en een vanuit Finland via Denemarken, Duitsland en de Alpen over. Van daar gaat er een lijn via Griekenland naar Turkije en een lijn naar het Iberisch schiereiland. In de eerste baan is humor een exportproduct, in de tweede baan (in beide splitsingen) een importproduct. De verschillen binnen Europa zijn behoorlijk groot. En wereldwijd zijn ze nog veel en veel groter. Maar...

Er is één grap waar iedere wereldburger ooit om heeft gelachen. Van Alaska tot Zimbabwe en van Nederland tot Nepal. En het heeft te maken met het feit dat humor en spanning onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De grap waar iedereen om heeft moeten lachen is: het ´kiekeboe-spelletje´ bij baby´s. Die is universeel. En hij werkt. Elke baby moet lachen als een van de ouders ineens weg is en vervolgens weer opduikt. Tja, persoonlijk zie ik liever The Life of Brian. Maar ik ben dan ook geen baby meer.

zaterdag, maart 17, 2007

Miebeth´s kleine cursus humor (III)

We waren bij de o van overdrijving, dus we gaan weer gewoon verder met de p van

Persiflage/parodie - U weet wel, wat Geert Wilders van/op zichzelf is.
Recovery - Een blunder goedmaken met een leuke opmerking (bijvoorbeeld na in slaap vallen op het werk): ´Kan een mens nooit even ongestoord bidden?´
Sarcasme - Nauw verwant aan ironie: ´Baldrick, jouw ongevraagde advies is even welkom als een spijker in mijn oog.´
Switching - Parodie op een cliché: ´10.000 blowflies on a piece of meat can´t be wrong.´
Understatement - eufemisme: ´De aanhangers van FC Utrecht zullen ook dit jaar waarschijnlijk de Nobelprijs voor de vrede niet winnen.´
Verkeerde been - ´Dan nu een waarschuwing voor de scheepvaart: "pas op".´
Verlengd spreekwoord - ´An apple a day keeps the docter away... and an onion a day keeps everyone away´.
Woordspeling - Geth Saaikema.

vrijdag, maart 16, 2007

Miebeth´s kleine cursus humor (II)

We zijn alweer bij de E aanbeland. De E van

Epigram - Puntdicht: ´Bij sneeuw in november valt kerst in december´.
Fool´s query - Een goed antwoord op een slechte vraag: ´Ligt er sneeuw op de noordpool? Heeft Sinterklaas een lange witte baard?´
Freudiaanse verspreking - Oftewel een seksueel getinte verneuking eh, verspreking.
Goldwynism - Leuk bedoelde fout: ´Ik vergis me nooit. Daar ben ik veel te slecht in.´
Ironie - Spot: ´Ik zou jou nooit belachelijk maken. Dat kan je zelf veel beter.´
Mal-à-propos - verkeerd gebruik van een woord of zin: ´Dat introduceert me voor geen meter.´
Nonsens - Tja, nonsens dus: ´Mijn ouders waren broer en zus. Daarom lijk ik zo op mezelf.´
Omkering - ´Good morning, lord´, ´Good Lord! morning...´ Of ´Count Basie´ en ´Kees Bounty´.
Overdrijving - Zie daarvoor de ´We were so poor sketch´ hieronder.

Morgen de laatste stijlfiguren.

Miebeth

donderdag, maart 15, 2007

Een kleine cursus humor door Miebeth (1)

Als u grappig wilt zijn, dan heeft u veel keus. Er zijn namelijk tientallen manieren waarop u komisch uit de hoek kunt komen. Hier op alfabetische volgorde een overzicht van de belangrijkste:

Antoniem - maak een zin met tegengestelde woorden. Bekendste voorbeeld: ´Met vrienden als jij heb je geen vijanden nodig.´
Blendword - maak van twee woorden/namen één woord: het werkt in een laboratorium en smaakt lekker met pindasaus... ... ... ... ... Bamiebeth.
Bonehead - leuk bedoelde dubbelzinnigheid: schrijvers doen het met hun pen.
Bon mot/wisecrack - eenzinsgrap: mijn moeder haat het dat ze niet rijk genoeg is om me te onterven.
Burlesque - satirisch beledigen: ´Eén Harry Mulisch is meer dan genoeg´.
Conundrum - woordraadsel: Waarom was David Beckham zo blij dat hij in twee weken tijd een legpuzzel voor peuters oploste? Er stond op de verpakking ´2-4 jaar´.
Dubbele blunder - een fout maken en vervolgens verkéérd herstellen: ´Ik ben helemaal niet zo denken als jullie dronken´.

Morgen meer.

Interessant raadsel...

Op het blog van Ted van Lieshout staat een buitengewoon interessant raadsel. Ik vind hem persoonlijk erg lastig en ik ben niet de enige, want de bezoekers van zijn blog tasten tot nu toe nog in het duister. Maar misschien komt u er uit...?

woensdag, maart 14, 2007

Gezonder dan u denkt

Met de keuze voor humor als thema van de boekenweek redt het CPNB misschien wel levens. Jahaa, want lachen is een stuk gezonder dan u denkt. Hier vindt u de zeven belangrijkste redenen waarom een goede grap meer effect heeft dan een zure appel.

* Lachen heeft een buitengewoon positief effect op het hart. Onder andere omdat het de kwalijke stress uit het lichaam haalt, die zo’n slecht effect op ons gestel heeft.
* Lachen is een uitstekende pijnstiller. Niet alleen tijdens het lachen zelf, ook daarna. Mensen met chronische pijn slapen lekkerder als ze voor het slapen gaan naar een grappige film kijken.
* Lachen heeft een zeer positief effect op het immuunsysteem. Tijdens het lachen produceren we stoffen die allerlei enge ziektes tegen gaan.
* Lachen is zelfs goed voor diabetici. De bloedsuikerspiegel daalt enorm als er na de maaltijd een paar leuke grappen worden verteld.
* Lachen is topsport. Honderd lachbuien hebben hetzelfde effect als een kwartiertje spinning! Het is goed voor allerlei soorten spieren in uw hele lichaam.
* Lachen is uitstekend tegen depressies. U maakt al lachend endorfine aan en dat werkt beter
* Lachen haalt zelfs angsten weg. Zieke kinderen zijn na een bezoek van een Cliniclown minder bang. En voor volwassenen werkt het ook.

Jaah, lacht u maar!

Miebeth Zalfjes, wetenschappelijk medewerker

dinsdag, maart 13, 2007

Ingewikkeld

Jahaa, kijkt u maar eens goed. Er is geen trucage aan te pas gekomen, op de gele rook na. En omdat het nog steeds humorweek is op dit blog, maken we er ook een kopregelverzinwedstrijd van. Al weet ik er even niet zo snel een. Behalve:

- wereldrecord met-je-tanden -dubbelgevouwen-aan-een- vreemd-paars-ding -hangen verbeterd naar vier dagen, drie uur en dertien minuten.
- Ooh, dus daar komen die tandafdrukken op mijn kapstok vandaan...
- Nee, ik wil niet weten wat Freud hiervan zou denken.

Overdrijven is een kunst

Overdrijven is een belangrijke humoristische stijlfiguur. Nog nooit is het zo goed en grappig gedaan (en waarschijnlijk zal het nooit meer zo goed en grappig worden gedaan) als Monty Python het deed op het 'Secret Policeman's Ball'. Geen plaatje dit keer. Alleen tekst. Veel plezier.



The "We Were Poor" Sketch
From "Monty Python Live at City Center" and
"Monty Python Live at the Hollywood Bowl"


Four well-dressed men sitting together at a vacation resort. "Farewell to Thee" being played in the background on Hawaiian guitar.

Michael Palin: Ahh.. Very passable, this, very passable.

Graham Chapman: Nothing like a good glass of Chateau de Chassilier wine, ay Gessiah?

Terry Gilliam: You're right there Obediah.

Eric Idle: Who'd a thought thirty years ago we'd all be sittin' here drinking Chateau de Chassilier wine?

MP: Aye. In them days, we'd a' been glad to have the price of a cup o' tea.

GC: A cup ' COLD tea.

EI: Without milk or sugar.

TG: OR tea!

MP: In a filthy, cracked cup.

EI: We never used to have a cup. We used to have to drink out of a rolled up newspaper.

GC: The best WE could manage was to suck on a piece of damp cloth.

TG: But you know, we were happy in those days, though we were poor.

MP: Aye. BECAUSE we were poor. My old Dad used to say to me, "Money doesn't buy you happiness."

EI: 'E was right. I was happier then and I had NOTHIN'. We used to live in this tiiiny old house, with greaaaaat big holes in the roof.

GC: House? You were lucky to have a HOUSE! We used to live in one room, all hundred and twenty-six of us, no furniture. Half the floor was missing; we were all huddled together in one corner for fear of FALLING!

TG: You were lucky to have a ROOM! *We* used to have to live in a corridor!

MP: Ohhhh we used to DREAM of livin' in a corridor! Woulda' been a palace to us. We used to live in an old water tank on a rubbish tip. We got woken up every morning by having a load of rotting fish dumped all over us! House!? Hmph.

EI: Well when I say "house" it was only a hole in the ground covered by a piece of tarpaulin, but it was a house to US.

GC: We were evicted from *our* hole in the ground; we had to go and live in a lake!

TG: You were lucky to have a LAKE! There were a hundred and sixty of us living in a small shoebox in the middle of the road.

MP: Cardboard box?

TG: Aye.

MP: You were lucky. We lived for three months in a brown paper bag in a septic tank. We used to have to get up at six o'clock in the morning, clean the bag, eat a crust of stale bread, go to work down mill for fourteen hours a day, week in, week out. When we got home, our Dad would thrash us to sleep with his belt!

GC: Luxury. We used to have to get out of the lake at three o'clock in the morning, clean the lake, eat a handful of hot gravel, go to work at the mill every day for tuppence a month, come home, and Dad would beat us around the head and neck with a broken bottle, if we were LUCKY!

TG: Well we had it tough. We used to have to get up out of the shoebox at twelve o'clock at night, and LICK the road clean with our tongues. We had half a handful of freezing cold gravel, worked twenty-four hours a day at the mill for fourpence every six years, and when we got home, our Dad would slice us in two with a bread knife.

EI: Right. I had to get up in the morning at ten o'clock at night, half an hour before I went to bed, (pause for laughter), eat a lump of cold poison, work twenty-nine hours a day down mill, and pay mill owner for permission to come to work, and when we got home, our Dad would kill us, and dance about on our graves singing "Hallelujah."

MP: But you try and tell the young people today that... and they won't believe ya'.

ALL: Nope, nope.

maandag, maart 12, 2007

Twee misverstanden

Er heersen twee hardnekkige misverstanden over het thema humor. Ten eerste, praten over dit onderwerp is nooit leuk. Ten tweede, Duitsers hebben geen gevoel voor humor. Allebei onzin.
Het beste bewijs daarvoor zag ik ooit in een Amerikaanse late-night show. Daarin was een Duitse wetenschapper te gast die lezingen hield over humor. ´Neem me niet kwalijk´, zei de talkshow-host, ´maar dat klinkt als een vegetariër die een lezing houdt over de smaak van biefstuk´. Dat begreep de Duitser. ´Zijn Duitsers dan echt grappig?´ vroeg de presentator vervolgens. Daarop keek de wetenschapper hem geheimzinnig aan en zei met een cliché-nazi-in-films-accent: ´Ve hav our vays to make you laugh...´

zondag, maart 11, 2007

Dag Knut!

Mijn taak zit erop. Knut heeft inmiddels in de meeste media alle nepsterren uit de headlines verdrongen. Gisteren stond er in de Telegraaf nog een artikel over het beertje en Der Spiegel heeft het sinds kort bijna dagelijks over Knut. Klikt u vooral op de link, want dan ziet u de mooiste foto´s en de grappigste filmpjes van het diertje. Dag Knut!

Bloedserieus

Bij humor draait alles om spanning. Lachen om de clou van een goede grap verschilt bijna niets van de ontlading die je hebt wanneer je club in de laatste seconde een winnend doelpunt scoort. Je gebruikt er bijna exact dezelfde gezichtsspieren voor. En het zou me niet verbazen als je er ook dezelfde delen van de hersenen voor gebruikt.


Voor een goede grap heb je twee dingen nodig: spanning en een heel plotselinge ontlading. Het klinkt zo simpel, maar veel ´komieken´ gaan er direct mee de fout in. Neem nu publiciteitsfoto´s van Hans Liberg en Bert Visscher. Grappig bedoeld, maar met een tenenkrommend resultaat: ´kijk mij eens lekker gek zijn´. De fout: geen spanning. Je ziet ´leuke´ mensen die ´leuk´ doen. En dat is niet grappig.

Bij de foto van Monty Python hier onder moest ik wel even gniffelen. Dat zijn grappige mensen die níét grappig doen. En dat is dan wel weer grappig. Ik had ooit een boek over Monty Python met tientallen hilarische foto´s van even hilarische sketches en wat viel op? Op alle foto´s hadden de Pythons een bloedserieus gezicht. Hoe bespottelijk ze er ook uit zagen, niemand lachte. Zo zie je maar. De Zwitsers hebben gelijk. Humor is een doodernstige zaak.

zaterdag, maart 10, 2007

Oude jeugdfoto duikt op

Recentelijk is een oude jeugdfoto van Knut opgedoken. Knut was toen ruim een kilo lichter en had een minder dik vachtje. Op deze ongedateerde archieffoto is duidelijk te zien dat het ijsbeertje alles al in zich had om een grote ster te worden.

Lachen!

Ja lieve mensen, lachen is gezond. En ´lof der zotheid´ is het teken van de komende boekenweek. Dus na al die serieuze blogs van de afgelopen weken nu eindelijk tijd voor humor op dit blog. Tenminste, dat wordt het thema. Of het daadwerkelijk lachen gieren brullen wordt, dat moeten Miebeth en ik nog maar afwachten. Want we hebben vooralsnog geen flauw idee hoe we het gaan invullen. Maar dat komt vast wel goed.

vrijdag, maart 09, 2007

Knutfans

Het is duidelijk dat er niet alleen in Nederland vele Knutfans zijn. Deze twee leeuwtjes hebben zich geheel als ijsbeer verkleed en hebben een filmpje met hun Knut-imitatie op YouTube geplaatst. Het filmpje is nu al meer dan twee miljoen keer bekeken.

Verder is bekend geworden dat Knut de eerste kandidaat is geworden voor de verkiezing van Person of the Year door het weekblad Time. Het jaar is nog maar net begonnen, maar de redactie geeft Knut nu al een goede kans. ´Knut is een perfect rolmodel. Hij gebruikt geen drugs, gaat niet naar nachtclubs en heeft geen tatoeages. Bovendien gaat hij elke avond op tijd naar bed na een glaasje melk gedronken te hebben.´ Aldus Time.

Knut worstelt met officiële fifabal


Terwijl het akelig stil is rondom Paris Hoe-heet-ze-ook-alweer en terwijl Britney Dinges rondjes ligt te draaien in een ontwenningskliniek is er wel weer belangrijk nieuws te melden rondom die andere ster. Knut heeft namelijk weer met de officiële fifa wk-bal gespeeld. Daarbij raakte het diertje even uit balans, zodat hij omviel en onder de officiële wk-bal terecht is gekomen. Dit gebeurde allemaal op een groen kleedje in het bijzijn van een afwasborstel.

De TOF door Miebeth Zalfjes: 1 het universum

Kan er iets uit niets ontstaan? Een gedachte misschien. Mediteer uw hoofd helemaal leeg en er komt uit het niets een gedachte tevoorschijn. Maar die gedachte heeft ongetwijfeld met u en uw belevingswereld te maken. Dus hij komt niet uit het niets.

Deze vraag heeft natuurlijk met de oorsprong van het universum te maken. Waarom is het er? En daaraan vast meteen de godsvraag: heeft een god het universum geschapen? En waar komt die god dan vandaan? Een vraag waar we niet uit komen.

Dus hoe je het ook wendt of keert, zelfs als je in geen enkel ander wonder gelooft, dan is het ontstaan van het universum een groot wonder. Of toch niet...?

Want er is wel degelijk iets dat uit niets kan ontstaan: energie. Een volledig vacuüm bezit energie. Nulpuntsenergie om precies te zijn. Zo´n volledig vacuüm komt hier op aarde overigens niet voor. Met een fietspomp krijgt u het niet voor elkaar en met de duurste deelstjesversneller ook niet. Maar in het heelal wemelt het van de vacuüms - of is het vacua?

De Nederlandse fysicus Casimir bewees dat als je twee metalen platen in zo´n absoluut vacuüm plaatst, er een aantrekkingskracht ontstaat tussen beide platen. Die aantrekkingskracht komt voort uit kwantumfluctuaties. En bij zo´n kwantumfluctuatie kunnen er spontaan deeltjes uit het niets tevoorschijn komen en verdwijnen (een paar kilometer verderop, bij Alpha Proximus linksaf en dan via Alpha Centauri naar Betelgeuze gebeurt het aan de lopende band). Het heelal zou dus uit zo´n kwantumfluctuatie kunnen zijn ontstaan. Al die sterrenstelsels en planeten, al die zonnen en manen, de Mattheüs Passion: allemaal ontstaan uit totaal niets.

Gelooft u het? Sommige wetenschappers wel. Anderen niet. Maar het is natuurlijk de interessantste vraag die er bestaat. En daarom staat hij op de hoogste plaats in de TOF.

donderdag, maart 08, 2007

Valse Knut!

Nu duidelijk is dat Paris Hilton het op alle fronten af moet leggen tegen het vrolijke ijsbeertje Knut, is er ook minder goed nieuws. Steeds vaker doen kwalijke individuen zich voor als het diertje uit de Berlijnse dierentuin, om mee te liften op diens succes. We kunnen dan ook niet vaak genoeg zeggen: hoed u voor namaak.
Daarnaast beweren sommigen dat Nostradamus de verschijning van Knut al heeft voorspeld:

´In de jaren van de vierde ezel (Balkenende IV - JP)
zal een witte engel (Knut - JP) neerdalen
waar lam en tijger broederlijk naast elkander liggen (De Berlijnse dierentuin - JP).

Het laatste nieuws over Knut zelf is dat het beertje volgens de Duitse Boulevardpers overhoop ligt met de officiële Fifabal. Of dat werkelijk het geval is zal nog moeten blijken.

De TOF door Miebeth Zalfjes: 2 de dood

´Kijk, en het voordeel ervan is dat je het gewoon thuis vanuit je luie stoel kunt doen...´ grapte Woody Allen over doodgaan. Toch is het in de meeste culturen een - no pun intended - doodernstige zaak. En vooral een mysterie. Want elke cultuur heeft weer een andere opvatting over de dood. Van hemel tot hel, van wedergeboorte tot Walhalla en van Elyzeese velden tot eeuwige jachtvelden. Geen enkele religie beweert wat misschien wel de meeste mensen denken: dat er gewoon helemaal niets is na de dood. Waar komt dat vandaan? Uit een poging troost te zoeken? Of uit een intuïtieve kennis. De wetenschap kan er in ieder geval helemaal niets mee. En daarom staat de dood op twee in de TOF.

woensdag, maart 07, 2007

'Knut was inderdaad buiten'

Medewerkers van de dierentuin van Berlijn hebben bevestigd dat Knut inderdaad buiten is geweest. Op foto's, waarvan nog niet is bevestigd dat ze authentiek zijn, is inderdaad een kleine vriendelijke ijsbeer te zien die sterk op Knut lijkt. De foto komt overeen met het verslag van een ooggetuige die beweert dat hij Knut aan een steen heeft zien ruiken. 'We onderzoeken de zaak nog', aldus een woordvoerder. 'Het is nog te vroeg om conclusies te trekken uit een foto de wellicht vals kan zijn.'

Grote wijziging in de TOF!

Het is nog nooit voorgekomen in de geschiedenis van de TOF dat de toptien tíjdens de bekendmaking nog bijgesteld moest worden. Maar nu is het toch echt zo. De UFO’s zijn op het allerlaatste moment nog met stip gestegen. En wel hierom:

U kent ongetwijfeld de verhalen van UFO-kenners die beweren dat er al lang ruimteschepen gevonden zijn en dat de ruimtemannetjes al contact gemaakt hebben met onze regeringen. De regeringen hebben het alleen geheim gehouden, zeggen ze.

Tja. Dat geloofde u natuurlijk niet. En ik ook niet. Maar nu krijgen de UFO-kenners steun uit onverwachte hoek. Uit de hoek van een regeringsleider die deze kennis tot nu toe geheim heeft gehouden...

De voormalige minister van defensie van Canada, Paul Hellyer, vindt dat alle regeringen hun kennis over buitenaardse wezens moeten bundelen. Hij beweert zelf UFO’s te hebben gezien en weet dat er tientallen geheime dossiers over dit onderwerp in andere landen zijn.

‘De buitenaardse wezens hebben technologie waarmee ze razendsnel door sterrenstelsels kunnen bewegen. Van die kennis moeten wij profiteren om ons milieuprobleem op te lossen. Dat kan alleen door openheid. Daarom moeten alle regeringen de technologische kennis die op deze wijze is opgedaan uitwisselen.’ aldus Hellyer.

Dankzij Paul Hellyer zijn de UFO’s gestegen naar de derde plaats in de TOF.

Kopregelverzinwedstrijd!

Daar is-ie weer! De kopregelverzinwedstrijd. Met vandaag een oude bekende. Wat doet de George W hier? Is hij uitgenodigd in het lab van wetenschappelijk medewerker Miebeth Zalfjes? Komt zijn alcoholische verleden weer boven? Heeft hij zojuist zijn eerste ‘moonshine’ gestookt? Aan u de eer. Een paar schoten voor de boeg:

‘Aah, pure ethanol! Tikje fruitig, speels op de tong en een ondeugende afdronk. Hmm...’
‘Waterstof. Kijken of ik Poetin hiermee onder de tafel kan drinken, hèhèhè!’
‘Lekker! Wat was het eigenlijk? Ah, hier staat het: U... R... I...’

dinsdag, maart 06, 2007

Knut speelt met bal (exclusief)

Andere media hebben Paris Hilton, dit blog heeft Knut. Zodra er belangrijk nieuws is te melden over deze kleine ijsbeer is het als eerste hier te lezen. Zo is vandaag bekend geworden dat Knut graag met een bal speelt. Dat bewijzen deze beelden, waarop duidelijk te zien is dat Knut op de officiële Fifa-bal van het WK2006 knaagt. Mochten er zich nieuwe ontwikkelingen voordoen, dan hou ik u op de hoogte.

De TOF door Miebeth Zalfjes: 3 Het Spooklicht van Marfa

‘Een licht! Een licht! In allerlei kleuren! Het is onvoorstelbaar!’ riep Robert Reed Ellison in 1883. Hij had zojuist het spectaculairste schouwspel uit zijn leven gezien. Zijn familie kwam meteen kijken, maar toen waren de lichten alweer weg. Robert zag de lichten nog een paar keer op dezelfde plek, bij het Texaanse plaatsje Marfa, maar zijn familie wilde niet meer mee.

75 jaar later ziet iemand de lichten opnieuw. Het zijn schitterende lichten in alle kleuren van regenboog. Soms zweven ze even boven de grond en dan schieten ze met enorme snelheden alle kanten op. Ze splitsen zich en komen dan weer samen, verdwijnen en komen weer tevoorschijn. Soms ver weg en soms heel dichtbij. Vanaf dat moment worden ze vaker waargenomen.

Een inwoner van Marfa zegt ooit gered te zijn door de lichten. Hij kwam terecht in een sneeuwstorm en de lichten voerden hem ‘s nachts naar een veilige grot.

Wanneer de lichten komen weet niemand. De lichten zijn zo spectaculair dat er elke avond wel nieuwsgierigen op de uitkijk staan, maar slechts twintig nachten – de lichten verschijnen nooit overdag – per jaar beloond.

Er zijn tientallen ‘mogelijke’ verklaringen voor het fenomeen. Maar hoe meer verklaringen er zijn, hoe minder de wetenschappelijke kwaliteit ze hebben. De werkelijkheid is dat de lichten een groot raadsel zijn. En daarom staan de Spooklichten van Marfa op drie in mijn TOF.

maandag, maart 05, 2007

De oplossing nogmaals

Alleskunner Ted van Lieshout heeft het allemaal in een helder tekeningetje weergegeven. Zo hoeft u niet met spiegels en vingers het warrige experiment van Miebeth na te doen. Vroeger noemden ze iemand als Ted een ´uomo universale´.

De TOF door Miebeth Zalfjes: 3 de verdwenen koeienkop

Het zou natuurlijk vanuit de wetten van de kwantum mechanica verklaard kunnen worden. Als we de theorie van Nils Bohr erbij halen dan... ach laat ook maar. Ik kom er ook niet meer uit. Ook de wetenschap staat voor een raadsel.

zondag, maart 04, 2007

Boven klopt er iets niet

Hierboven ziet u het omslag van ´Boven is het stil´ van Gerbrand Bakker. Het is verkozen tot het mooiste boek (qua cover) van 2006. Het is inderdaad mooi, maar daar wil ik het niet over hebben.

Bekijkt u de foto eens goed. Mij is het niet opgevallen. Maar ´s werelds beste koeienschilder, Marleen Felius, zag het in een oogopslag toen ze het boek vast pakte.

Ziet u het nog niet? Bekijk hem dan eens op de kop.

Ziet u het?

Ze hebben een koe weg geshopt! De kop is wel in de spiegeling van het water te zien, maar niet daarboven.

Waarom? Is het een stiekeme verwijzing naar een van de thema´s of motieven uit het boek? Is het de clou? Het boek ligt nog op ons ´nog-te-lezen-stapeltje´, dus het zou kunnen. Vond de fotograaf of vormgever het mooier, een koe minder? Was het niet Feng Shui?

´Waar het om gaat in de sport is altijd een detajel´, zei een groot filosoof uit Betondorp ooit. Was dit het winnende detail, waardoor de boekverkopers en masse op dit boek stemden?

De TOF door Miebeth Zalfjes: 4 de Hum


Hierboven ziet u een van de trekpleisters van het plaatsje Taos in de Amerikaanse staat New Mexico. Een andere trekpleister zijn de skipistes in de bergen. En dan is er nog een toeristenattractie: de hum.

De hum is een irritant geluid, dat nog het meest doet denken aan een dieselmotor in de verte. Soms is dat geluid hard, soms zacht en soms haalt het je uit je slaap. Tenminste, als je pech hebt. Want niet iedereen heeft last van de hum. Maar een paar mensen kunnen de hum horen. De hum is er voor de één wel, en voor de ander niet. En ook voor de ´horenden´ verschilt de hum. Voor sommigen is het een constant lawaai, voor anderen is het een zachte brom, die zo nu en dan te horen is. Met een gewone microfoon is het geluid niet op te nemen. Alleen speciale microfoons slagen daar in. De hum humt op een frequentie van 56 hertz.

Niemand weet wat de hum is of waar hij vandaan komt. Er zijn verklaringen, zoals fabrieken, energiecentrales, trillingen in de aarde; maar die zijn verre van afdoende. Al die geluiden zijn namelijk met gewone microfoons waar te nemen. En de hum dus niet.

Wat is de hum? Niemand weet het. En daarom staat de hum op vier.

Hoe gaat het met Knut?

Het gaat goed met Knut. Het kleine beertje weegt inmiddels 6500 gram en drinkt braaf dagelijks uit de fles die hij van zijn verzorger krijgt. Mochten er zich nieuwe ontwikkelingen rondom Knut voor doen, dan leest u er als eerste over op dit blog.

vrijdag, maart 02, 2007

De TOF door Miebeth Zalfjes: 5 donkere materie

Stel. U heeft een rubberen eendje in bad en in dat eendje zit een magneet. U houdt daar een magneet bij. Niet te dichtbij, niet te veraf. Langzaam, maar steeds sneller, zal het eendje naar de magneet toe zwemmen. Zet u daar een grote magneet bij, dan zal het allemaal veel sneller gaan.

De massa van de sterren, planeten en manen in het heelal werkt ook als een magneet. Het verklaart waarom planeten om zonnen draaien en met welke snelheid. Daar zijn keurige formules voor. Maar het gekke is, soms werken die formules perfect, en soms totaal niet. Hele spiraalvormige sterrenstelstels draaien veel sneller dan ze op grond van hun massa zouden moeten doen. Er moet ergens meer massa zijn. Maar waar? Er is nergens in het heelal iets te zien! We kijken er dwars doorheen.

Dat is het grootste probleem waar astrologen en natuurkundigen mee worstelen. Wij zijn gewend dat materie licht reflecteert of tegenhoudt. Maar deze mysterieuze donkere materie doet dat niet. Het zendt ook geen elektromagnetische straling uit, wat zelfs het kleinste zandkorreltje doet. En dan te bedenken dat bijna een kwart van de massa uit het heelal uit deze nare vervelende pesterige en aandachttrekkende materie bestaat.

Omdat negeren niet helpt, staat donkere materie daarom op 5 in mijn TOF.

donderdag, maart 01, 2007

Vriendjes

Op deze foto likt de tijger Dema zijn/haar vriend(innetje) Nia. De twee zijn onafscheidelijk. Ze hebben ook ieder nog een broertje of zusje en die zijn ook bevriend. Omdat het achtuurjournaal er vast niet mee opent, vertel ik het u maar.