woensdag, februari 28, 2007

De TOF door Miebeth Zalfjes: 6 UFO's

Op zes in de TOF weer een voor de hand liggend onverklaarbaar fenomeen: UFO’s. Wat zegt de wetenschap hier over? Allereerst moet u zich bedenken dat de kans klein is dat een UFO een vliegende schotel van een andere planeet is. Op de planeten bij ons in de buurt komt geen intelligent leven voor. En als we buiten ons zonnestelsel kijken, dan zijn we meteen al heel ver weg. De dichtstbijzijnde ster, Proxima Centauri, is ruim vier lichtjaar van ons verwijderd. Met een snelheid die honderden malen hoger is dan die van onze snelste raketten zou het nog tienduizenden jaren reistijd kosten om de aarde te bereiken. Da’s lang. Verhalen van ontmoetingen met buitenaardse wezens komen dus erg onwaarschijnlijk over.

Bovendien, worden die UFO’s toch alleen waargenomen door een handjevol idioten? Nee dus. Dat dan juist weer niet. Kosmonauten en straaljagerpiloten hebben ze van dichtbij gezien. Luchtverkeersleiders hebben ze op hun radar waargenomen. En grote groepen mensen hebben tegelijk mysterieuze verschijnselen zien (zoals de lichtpuntjes op de bijgaande foto, die door honderden Mexicanen zijn waargenomen, en door velen zijn gefilmd en gefotografeerd). Zelfs gerenommeerde wetenschappers die zich in het fenomeen hebben gespecialiseerd, staan voor een raadsel. In 99 van de honderd keer blijkt er uiteindelijk een heel normale verklaring te zijn. Maar vele duizenden(!) keren dus niet. En daarom staan UFO’s op zes in mijn TOF.

dinsdag, februari 27, 2007

De TOF door Miebeth Zalfjes: 7 het Voynichmanuscript

Op een regenachtige middag in 1912 kreeg de Russisch-Amerikaanse boekhandelaar Wilfrid M. Voynich een bijzonder document in handen. Het betrof een 240 pagina's dik manuscript, dat na latere bestudering uit de vijftiende eeuw bleek te stammen. De pagina's zijn geschreven in een onbekend geïllustreerd handschrift en bevatten een mysterieuze boodschap. De inhoud, geschreven in een onbekende taal, is tot op heden een groot raadsel. Talloze professionele cryptografen, waaronder roemrijke codebrekers van geheime diensten hebben zich over het manuscript gebogen, maar geen van allen heeft ook maar een enkel woord ontcijferd. De laatste jaren buigen professoren van de Universiteit van Yale zich over het schrift. Ook zonder resultaat.

De illustraties geven weinig duidelijkheid over de inhoud van de tekst, maar laten zien dat het boek uit zes hoofdstukken bestaat, plantkundig, astronomisch, biologisch, abstract (mysterieuze diagrammen), farmaceutisch en culinair: recepten.


Analyses laten zien dat de tekst patronen volgt die vergelijkbaar zijn met die in natuurlijke talen. De patronen lijken bijvoorbeeld op die van het Engels en het Latijn. Sommige woorden worden alleen in bepaalde secties gebruikt, andere komen door de hele tekst voor. Toch verschilt de tekst ook van Europese talen. Er zijn geen woorden met meer dan tien letters en er zijn ook geen woorden van één of twee letters. De positie van de letters in de woorden is ook opvallend. Sommige letters worden alleen aan het begin van een woord gebruikt, andere alleen aan het eind en weer andere alleen middenin een woord. Dit patroon komt overeen met het Arabisch.

Gaat het hier om een middeleeuwse grap? Heeft iemand veel tijd (en geld) besteed aan een boek vol betekenisloze tekens? Die kans is niet groot. Of de maker moet geniaal zijn geweest. Wat het manuscript dan wel is weet niemand. En daarom staat het Voynichmanuscript op 7 in de TOF 10.

maandag, februari 26, 2007

De TOF door Miebeth Zalfjes: 8 bijna-dood ervaringen

De verhalen zijn bekend. Een fel licht aan het eind van een tunnel. Ontmoetingen met overleden geliefden. Uittreding uit het lichaam. En vaak iemand die de bijna overledene ´terug stuurt´ en vertelt dat het zijn of haar tijd nog niet is. Honderden mensen uit compleet verschillende culturen hebben dezelfde beschrijving van hun ervaring. Dat kan geen toeval meer zijn.

´Zuurstoftekort in de hersenen´ zegt de wetenschap. Tja. Het is een feit dat mensen met bijna-dood ervaringen minder zuurstof in hun hersenen hebben. Maar dat verklaart weinig. Bovendien zijn er andere mysteries. Hoe komt het dat sommige mensen uitgebreide beschrijvingen van het dak van het ziekenhuis kunnen geven? Hoe komt het dat sommige mensen hele gesprekken van hun operatie hebben meegekregen? En hoe verklaar je de intense rust en vrede die veel bijna overledenen na hun ervaring hebben?

De wetenschap weet er nog bijna niets van. En daarom staat dit fenomeen op acht.

zondag, februari 25, 2007

De TOF door Miebeth Zalfjes: 9 paranormale gaven

De wetenschap heeft grote moeite met het begrip ´paranormale gaven´. Wetenschappers als Rupert Sheldrake beweren dat ieder mens over dit soort capaciteiten beschikt. Hij heeft zelfs experimenten bedacht waarmee hij dat beweert aan te tonen - zie eerdere posts op dit blog. Maar Sheldrake staat vrij alleen. In wetenschappelijke kringen zijn er maar weinig collega´s die hem steunen. Op dit soort (halve) uitzonderingen na heeft de wetenschap nooit kunnen aantonen dat er mensen zijn met paranormale gaven.

Aan de andere kant komen er in iedere cultuur en elk tijdperk mensen voor die beweren over dergelijke gaven te beschikken. Er zijn gevallen bekend van helderzienden die moorden hebben opgelost, of van mensen die bijzondere voorspellingen hebben gedaan die toch wel erg dicht bij de werkelijkheid lagen. De wetenschap kan dus ook niet bewijzen dat paranormale gaven níet bestaan. En daarom staat dit fenomeen op 9 in de TOF.

zaterdag, februari 24, 2007

Jennifer hik superster

Nou Miebeth, de medische wereld heeft er een raadsel bij. Dit is Jennifer Mee en zij heeft al vier weken de hik. Alleen als ze slaapt is het even afgelopen. Maar zodra ze ontwaakt gaat het weer - hik - verder. Ze heeft alle bestaande trucjes geprobeerd, maar die mislukken stuk voor stuk. Zelfs de beste medicijnen werken niet.

De Amerikaanse televisiestations hebben gevochten om haar als eerste in de uitzending te hebben. De redactie van Good Morning America heeft haar 57 keer gebeld. Toen dat niet werkte hebben ze briefjes onder de deur van haar hotel geschoven. Jennifer zat in dat hotel omdat dat haar al door de Today Show was aangeboden, samen met een flinke smak geld. De Today Show had dan ook de primeur...

Wel lastig, die hik. Maar zolang ze blijft hikken kan ze incasseren bij de vele Amerikaanse talkshows. En dat doet ze. Jennifer is een superster.

De TOF door Miebeth: 10 hoe de geest het lichaam beïnvloedt

De medische wetenschap weet nog maar een fractie van de invloed die de geest heeft op ons lichaam. Alleen al over het placebo-effect vliegen de verschillende experts elkaar in de haren. Volgens sommigen zijn placebo´s het bewijs dat de menselijke geest elke kwaal kan genezen. Volgens anderen ligt het iets genuanceerder. En volgens weer anderen bestáát er niet eens een placebo-effect.
Hoe het ook zit, feit is dat de juiste mentale instelling jaarlijks voor duizenden medische wonderen zorgt. En daarom staat de lichaam&geestrelatie op 10 in de Toptien van Onverklaarbare Fenomenen.

Miebeth aan de macht

De komende dagen is Miebeth Zalfjes aan de macht. Zij schrijft de spannende serie: De toptien van onverklaarbare fenomenen... Daarin zet zij de meest interessante raadsels waar de wetenschap mee worstelt op een rijtje. Hier. Op dit blog. Zet hem op Miebeth!

vrijdag, februari 23, 2007

Mieren aan de macht

Weet u wie er werkelijk heersen over deze aardbol? Geen mensen, geen muizen - sorry als u een Douglas Adams fan bent, maar mieren. In elke streek op aarde komen ze voor. Er zijn alleen al 20.000 bekénde soorten. Geschat wordt dat we er een paar duizend nog niet kennen. Je ziet ze overal, behalve op de hoogste bergtoppen en in de koudste poolstreken. Maar dus wel op de natste stranden en de heetste woestijnen. Er is dan ook in elke taal een woord voor ´mier´ - en dat geldt bijvoorbeeld niet voor ´klunen´, ´schaal van stout´ of ´griffelwinnaar´. Bij elkaar opgeteld zijn alle mieren bovendien stukken zwaarder dan alle mensen samen.

Die mieren zijn zo succesvol omdat ze samenwerken. Dat wist u natuurlijk al, maar recent is ontdekt dat al die samenwerkende mieren in werkelijkheid een bloedhekel aan elkaar hebben. Er zijn fourageurs, soldaten, werksters enzovoort. En die moeten de andere soorten voor geen meter. Ze hebben elkaar nodig, dat weten ze. Maar ze moeten vooral niet op elkaars terrein komen, want dan wordt het hommeles. Goed nieuws voor het nieuwe kabinet, want het heeft er alle schijn van dat het niet allemáál even grote vrienden zijn.

En trouwens, nu we weten dat de mieren de werkelijke machthebbers hier op aarde zijn moeten zij ook maar het broeikasprobleem oplossen.

donderdag, februari 22, 2007

De ster uit het verleden: The Fonz

Jaha, daar istie dan: Henry Franklin Winkler, alias Arthur Fonzarelli aka ´The Fonz´. De enige man ter wereld die vijandige situaties wist op te lossen met goed zittend haar en ´inner coolness´. Of anders gewoon door zijn armen half te spreiden en ´Eeey´ te roepen. Nou ja, dat was dan allemaal niet echt hè. Dat was in de serie ´Happy Days´. In het echt heeft hij vele diploma´s, waaronder een doctorstitel in Hebreeuwse taalkunde. The Fonz is namelijk een kind van uit Duitsland gevluchte joden.

Happy Days werd uitgezonden van 1974 tot 1984. Maar wat deed Henry Winkler daarna? Hij werd producer. Zijn eerste film was de Americaanse versie van A Christmas Carol: An American Christmas Carol. Bij ons geldt de Britse versie met Albert Finney als dé klassieker, in de VS geldt dat voor de versie van Winkler. Hij zelf speelde Scrooge. Daarna volgden vele series waarvan bij ons eigenlijk alleen MacGyver (zie foto) echt bekend is geworden. Van series stapte hij over naar films. Ook dit waren vooral films voor de Amerikaanse markt, met hoofdrolspelers als Burt Reynolds en Billy Cristal.

In de jaren ´90 begon het acteren toch weer te kriebelen. Vanaf dat moment had hij (gast)rollen in tientallen verschillende films en series. Maar ook weer vooral series die aan de andere kant van de oceaan een succes waren. Kortom, eigenlijk is Henry Winkler nog steeds een ster uit het heden, maar dan moet je wel in Amerika wonen.

En ja, Lilly had gelijk. Hij heeft een asymmetrisch gezicht, ook wel bekend als het Julio Iglesias-syndroom. Op deze foto is dat iets beter te zien. Maar op alle publiciteitsfoto´s is hij van links gefotografeerd of bevindt de rechterkant van zijn gezicht zich in de schaduw.

woensdag, februari 21, 2007

Morgen in 'De ster uit het verleden'

Morgen in 'de ster uit het verleden' alles over deze keurige blije meneer. Maar... wie is het ook alweer? Even nadenken... Precies! Ja, dat is hem. Niets veranderd toch?

SAS


Hoi hoi hoi. Wij Nederlandse mannen zijn de slankste in Europa. Nederlandse vrouwen zijn overigens ook slank, maar niet de slankste. Dat komt door de SAS-dag. SAS-dag? Ja, de Schijt Aan Sonja-dag. Tenminste, zo zeiden ze het bij Goedemorgen Nederland.

Mijn voorspelling: over een paar jaar heeft iedereen schijt aan Sonja. Waarom? Omdat dit soort wonderdiëten een beperkte houdbaarheid hebben. Wie Montignact er nu nog? Atkins? South Beach? Allemaal enorme bestsellers. Ooit. Want ze werkten allemaal... een tijdje. Daarna ging het toch weer mis. Ik denk overigens dat SB een iets langere houdbaarheid heeft. Dat komt omdat ze niet zo radicaal is als Atkins en Montignac. Voorspelling twee: over twee jaar is er gewoon weer een nieuwe Sonja Bakker die ook in de bestseller toptien staat. Met een nieuw, nog beter dieet. Wedden?

Overigens is er volgens het Amserican Journal of Health Promotion een nog betere manier om af te vallen: in de stad gaan wonen. Mensen die in de stad wonen zijn dunner dan mensen van dezelfde leeftijd, sekse en sociale klasse dan mensen die in de voorsteden wonen. De reden? In de stad heb je alle voorzieningen op loopafstand. Mensen uit de suburbs rijden overal met de auto naartoe.

dinsdag, februari 20, 2007

De ster uit het verleden... Fred Savage

Wie herinnert zich Kevin Arnold niet, het lieve jongetje dat opgroeide in een middenstandswijk in de jaren zestig? Het jongetje waar het nooit zo goed mee ging als je hoopte. Met zijn vervelende broer en zijn grote liefde Winnie Cooper. Kevin werd gespeeld door Fred Savage. De serie stopte in 1993. Maar wat is er sindsdien van Fred geworden?

Allereerst is Fred gewoon blijven acteren. Hij speelde vooral kleine rollen in films en televisieseries. Daarbij had hij één probleem, sinds The Wonder Years is hij nauwelijks veranderd.

Want dit is Fred nu:

Nou ja, misschien is hij één spat veranderd, maar meer ook niet. Een rol als gevaarlijke slechterik kan hij dus wel vergeten. Hoewel, eigenlijk ook weer niet. Want hij is een veel gevraagd acteur om de stemmen bij animatiefilms in te spreken. Toch is Savage vooral succesvol geworden achter de schermen. Net als Ron Howard (Richie uit Happy Days, die er ook maar altijd als een veertienjarige uit bleef zien, totdat hij in één klap op een bejaarde leek) is hij gaan regisseren. Zo maakte hij diverse jeugdseries voor Disney en Nickelodeon. Die zijn bij mijn weten nooit in ons land uitgezonden, maar dit jaar komt er wel een film van hem uit ´Daddy Day Camp´, met Cuba Gooding Jr. in de hoofdrol. Naar verwachting komt die dit najaar bij ons in de bioscoop.

maandag, februari 19, 2007

Copywright


Collegabloggers zitten qua copyright met hetzelfde probleem als ik.

Het plaatje hiernaast is van mensen die ooit hun favoriete Gary Larson-cartoon op hun blog plaatsten en meteen de farsidecopyrightmaffia op zich af kregen. Toen hebben ze het probleem maar zo opgelost. Ik hoop dat hij nog een beetje duidelijk is, want het is ook een van mijn favoriete cartoons. Mocht het niet leesbaar zijn, God zegt '...And just to make it interesting...' en op het pakje dat hij over de aarde strooit staat 'jerks'.

Konijntjes

Hier een beetje tegengif om alle foto's van pasgeboren beertjes en andere dierentuinvriendjes op dit blog te compenseren. Het heet 'The Book of Bunny Suicides' en het is geschreven door Andy Riley. Het thema van het boek is heel simpel: konijntjes die het niet meer zo zien zitten in het leven en daar iets aan doen.
Ik ben hier gigantisch het copyright aan het schenden, dus het kan zijn dat de firma Blogger de plaatjes straks weer van deze pagina halen. In dat geval kunt u deze plaatjes en vele andere hier weer terug vinden.
Ik vind overigens gewoon dat ik ze mag plaatsen omdat ik er immers reclame voor maak. Kijk maar: The Book of Bunny Suicides is in Nederland verschenen bij uitgeverij BZZToH en is bij elke boekwinkel te bestellen.

zondag, februari 18, 2007

De Stinkende Man

Mijn favoriete schrijfmoment heeft niets met schrijven te maken. Mijn favoriete schrijfmoment speelt zich namelijk af in de bibliotheek. Het vinden van een interessant boek waarin alle informatie staat die ik nodig heb, maakt me net zo vrolijk als het schrijven van een mooie alinea. In de bibliotheek ben ik altijd gelukkig. Er is alleen één probleempje. Vlak voor de ´Collectie Amsterdam´ (de kasten met naslagboeken over Amsterdam) zit De Stinkende Man. En De Stinkende Man zit er altijd. Midden in de week en ´s zondags ook. Bovendien is ´De Stinkende Man´ een erg slechte benaming voor de man, want hij zou op zijn minst ´De Heeeeel Erg Stinkende Man´ moeten heten. Hij vult een ruimte van vijf meter om hem heen met odeur. Verder is hij heel vriendelijk en hij leest altijd. Hij stinkt alleen. Enorm.
Maar vandaag las ik een briefje dat me enige hoop gaf. Er staat dat mensen die vieze kleren aan hebben of heel erg stinken de toegang geweigerd kan worden. Dat betekent dus dat De Stinkende Man zich voortaan eerst moet wassen voordat hij naar de leeszaal gaat. Ik weet ook vrij zeker dat het briefje er vanwege hem hangt. Maar helaas. Vandaag ben ik er weer geweest en De Stinkende Man is de afgelopen maand nog niet onder de douche geweest. Toch is er goed nieuws. Over een week hoef ik niet meer bij de Collectie Amsterdam te zijn.

P.S. De man op de foto zou De Stinkende Man kunnen zijn, maar zeker ben ik er niet van. Hij lijkt er in elk geval heel erg op.

zaterdag, februari 17, 2007

Zonde

Ze heet Chotiros Suriyawong. Dat wist u waarschijnlijk niet. En dat wisten ze in Thailand, waar ze vandaan komt, ook nauwelijks. Ze is een studente die zo nu en dan kleine bijrolletjes mocht spelen in enkele speelfilms. Sinds drie dagen geleden is ze daarentegen een stuk bekender. En dat komt door de jurk die ze op de foto aan heeft. Ze droeg hem bij de uitreiking van de Thaise ´Gouden Kalveren´. De jurk zorgde voor enige commotie in het land en dat zorgde ervoor dat ze door haar universiteit werd gestraft. Ze moet nu voor straf twee weken lang voorlezen voor... de blinden.

Over paarlen voor de zwijnen gesproken.

vrijdag, februari 16, 2007

Polovandalisme

Wij hebben Edgar Davids. Zij hebben Abey. In Sri Lanka spelen ze namelijk olifantenpolo, een miljonairsvariant op gewone polo. Abey, het heethoofd op de foto, had er geen zin meer in. Waarschijnlijk was hij het niet eens met het commentaar van de zijlijn. Hij gooide zijn ballast (zijn rijder en een polospeler) van zijn rug en stortte zich daarna op deze minibus, waar weinig meer van over bleef.

Ik@NS

Mijn trein had vanochtend vijf minuten vertraging, maar bij binnenkomst op schiphol stond de ‘overstaptrein’ er gelukkig nog. Toch gingen net op het moment dat wij uitstapten alle deuren van die trein dicht. De conducteur miste kennelijk nét die hersencellen die je nodig hebt om te beslissen dat je nog even wacht als er tientallen mensen je trein in willen.
Gelukkig bleef er helemaal voorin nog een deur open. Een massa van bijna honderd mensen sprintte naar voor om alsnog de trein in te springen. Een hele massa op één meisje na. Zij liep niet naar voren. En terwijl iedereen probeerde om zich voorin naar binnen te wurmen, drukte zij gewoon op de knop om de deur te openen. De deur ging open en zij stapte rustig in.

donderdag, februari 15, 2007

En dan nu het weer


Het KNMI heeft iets nieuws. Sinds een paar maanden geven ze zo nu en dan de verwachting voor veertien dagen vooruit. Vroeger probeerden ze dat ook al, maar daar klopte meestal geen hout van. Tegenwoordig klopt-ie akelig precies. De afgelopen maanden zaten ze bijna altijd goed. Zelfs de ene sneeuwdag in februari wisten ze twee weken eerder te voorspellen (al voorspelden ze hem toen voor woensdag in plaats van donderdag). Het heeft iets heel geks, die voorspelling zo ver vooruit. Alsof je echt een beetje in de toekomst kunt kijken.

woensdag, februari 14, 2007

Het Fort van Sjaco (rectificatie)

Trouwe blogbezoekers kennen dit plaatje al. Precies een maand geleden schreef ik over het Fort van Sjaco. Maar nu de grote grap. Er ís geen Fort van Sjaco. En het is er nooit geweest. De historicus Thuijs onderzocht het verhaal van deze snode guit en kwam tot allerlei conclusies waardoor de bestaande geschiedenisboekjes alweer in de prullenbak kunnen. Het Fort van Sjaco bestond alleen in de duim van de schrijver Justus van Maurik. Die heeft er overigens nog heel wat meer bij verzonnen, wat allemaal in de geschiedenisboeken terecht is gekomen.

Arme mensen die in dit verhaal zijn getrapt en een dure gevelsteen hebben laten plaatsen op de Elandsgracht. Het was allemaal voor niets. Het blijft overigens een feit dat Sjaco een listige fielt was, al is zijn proces allerminst zuiver verlopen.

Zo verandert de geschiedenis nog elke dag. In de tijd dat ik mijn Amsterdamboek aan het schrijven ben, zijn er al heel wat oude mythen ontzenuwd door historici. Geen idee wat voor lijken er nog uit de kast komen. Maar ik hoop wel dat ze snel uit de kast komen, voordat mijn boek naar de drukker gaat.

dinsdag, februari 13, 2007

Ik ben nog niet gebeld...

Mooie boel is dat. Alle ministersposten lijken al verdeeld. Maar ík ben nog niet gebeld. Dat weet ik zeker, want ik was gisteren bijna de hele dag thuis. En ik heb een nummermelder. Daar stonden geen 070 telefoonnummers tussen. Het is natuurlijk van de zotte dat ik niet gevraagd wordt, want ik heb wel degelijk kwaliteiten. Bijvoorbeeld voor de volgende ministeries:

• De nieuwe post van Jeugd en Familie: hé, ik schrijf kinderboeken. En ik kom uit een familie, dus héb enige ervaring.
• Verkeer en Waterstaat: ik heb veel ervaring met het openbaar vervoer. En omdat ik geen rijbewijs heb, kan ik met een ‘helikopterview’ naar zaken als het fileprobleem kijken.
• Buitenlandse zaken: ik kom reis me suf. Antwerpen, Niagara Falls, Helsinki en binnenkort Londen en Bologna.
• Binnenlandse zaken: de rest van het jaar zit ik gewoon in Nederland.
• Economische zaken of financiën: ik weet uit betrouwbare bron waar je heel makkelijk geld kunt lenen (Postkrediet en Frisia, maar niet verder vertellen!)

Maar goed. Jan Peter, je kunt me nog gewoon bellen.

maandag, februari 12, 2007

Beroemde grafsteenteksten

De grappigste grafsteentekst ooit komt natuurlijk van Spike Milligan: ´I told you I was ill´. Er gaan geruchten dat deze tekst gejat is van een andere komiek, die bekend stond als een enorme hypochonder. Dat zou inderdaad nog leuker zijn geweest, maar het is niet waar. Hier een lijstje met andere beroemde grafsteenteksten:

´Hij noemde Pete Smith een leugenaar´ - grafsteentekst in Wichita.

´Here Lies Less Moore,
Four Slugs From A 44,
No Less, No More´

grafsteentekst in - o ironie - Tombstone Arizona.

´3.14159265358979323846264338327950288...´ - bij de steen van Ludolph van Ceulen, die erg trots was dat hij Pi tot in 35 decimalen had berekend.

´That´s all folks´ - Mel Blanc (de stem van o.a. Bugs Bunny)

´Nooit geboren, nooit gestorven. Bezocht de planeet aarde alleen van 11 december 1931 tot en met 19 januari 1990.´ - Baghwan

´Hier ligt een van de intelligenste dieren die ooit op aarde heeft rondgelopen.´ - Benito Mussolini.

´Non fui, fui, non sum, non curo´ - Latijnse graftekst: Ik was er niet. Ik was er wel. Nu ben ik er niet meer. En het kan me niks schelen.

Foto 3

Met gepaste trots kan ik u één van de eerste foto´s laten zien van dit pasgeboren stoppelbaardtrixje. Het gebeurd vrij zelden dat er foto´s van een trixwelpje in het wild worden gemaakt. En een foto van deze kwaliteit is extra bijzonder.

Tja, als ze zo jong zijn zien ze er nog lief uit, hè?

zondag, februari 11, 2007

Foto 2

Toen ik eergisteren aan het hardlopen was, zwaaide een mannetje van een jaar of drie precies zo naar mij. ´Hé´, zei-die erbij, alsof we elkaar elke dag tegen kwamen. Vandaar dat ik dit de leukste foto vind uit de serie van pasgeboren Bengaalse tijgers. Later op de dag deel drie in de rubriek ´schattige knuffels´.

En dan nog even iets heel anders. Er zit schot in het ´Pipi Langkous naakt´-mysterie. Er is een soort powerpoint presentatie waar ze naakt in voorkomt. Het zal wel weer zo´n leuk bedoeld maildoorstuurdingetje zijn, waar ik over het algemeen niet van hou. Googel dus op ´powerpoint´ en ´pipi´ en u zult hem ergens vinden. Voor mij werkt het niet, want ik heb geen powerpoint op mijn computer.

Fotodag


Ja, er zijn weer allemaal lieve diertjes geboren en die komen vandaag op dit blog. Blijf kijken dus. Dit is nummer één. Het is eh... eh... een giraf. Maar hij heeft nog geen naam.

zaterdag, februari 10, 2007

Sliding doors


Sliding Doors is een mooie film waarin Gwyneth Paltrow een dame speelt die wordt ontslagen. Ze gaat met de trein naar huis en vindt daar haar vriend in bed met een ander. Zij verlaat hem, en begint een nieuw leuk leven.
We zien tussendoor ook een alternatieve versie van het verhaal. Daarin haalt ze door de ´sliding doors´ de trein niet. Ze wordt op het perron beroofd en vindt haar vriend onder de douche. Ze voelt wel aan wat er gebeurd is maar blijft bij hem en probeert haar leven weer bij elkaar te rapen.

Ik heb ook zo´n ´Sliding Doors´-moment gehad. Een gebeurtenis die bepalend is geweest in mijn leven. Ik deed ooit mee aan de actie ´Schrijftalent´, een talentenjacht voor reclamemakers. Als je won, mocht je een jaar aan de slag als creatief bij een groot reclamebureau. Alle winnaars van toen zijn inmiddels succesvolle reclamemakers.

Ik werkte twee weken keihard aan een goede inzending, maar won niet. Twee jaar later sprak ik de headhunter die de actie had georganiseerd. Ze kende mijn inzending nog. Ze vond hem zelfs verreweg de beste en had hem naar haar favoriete bureau gestuurd. Ze belde de creatief directeur meteen om te vragen waarom ze mij geen stage aan hadden geboden. Daar bleken ze nooit iets ontvangen te hebben. De headhunter had nog een kopie van mijn inzending en faxte hem meteen door. Tja, die was inderdaad goed, vonden ze bij het bureau. Maar ze hadden nu niemand meer nodig.

Vlak daarna kreeg ik bij het bureau waar ik toen werkte (en waar ik nu nog steeds werk) mijn eerste opdracht om een boek te schrijven. Dat was altijd mijn grote wens geweest. Ik ben daar nooit meer weg gegaan en ben daardoor schrijver geworden.

Was mijn inzending aangekomen bij het grote reclamebureau, dan had ik een totaal ander leven gehad. Om te beginnen zonder Bibi en Sien natuurlijk. Ik had ook geen boeken gepubliceerd, maar wél de ambitie daar voor gehad. Ik was trouwens wel weer veel en veel rijker geweest. Maar ik weet niet of ik in de reclame gebleven zou zijn. Een vriend van mij heeft zijn goedbetaalde reclamebaan ooit aan de wilgen gehangen met de woorden ´ik wil niet dat er op mijn grafsteen komt te staan "Hier ligt Sylvester, die Pokon aan tien procent extra marktaandeel hielp"´. Killing.

Ik denk dus dat ik véél gelukkiger ben doordat inzending niet aan kwam - al weet je het nooit zeker. Was het niet Hank Williams die zong ´God´s greatest gifts are unanswered prayers´?

vrijdag, februari 09, 2007

Pimped out John

Zijn uw bezoeken aan ´het kleinste kamertje´ ook zo saai? Kunt u tijdens deze bezigheid wel wat afleiding gebruiken? Dan bent ú toe aan Pimped out John. Pimped out John is niet zo maar een wc. Nee, Pimped out John heeft een X-Box, een laptop met internet verbinding, een spinning machine en een ijskast met verfrissende drankjes. Nu te koop bij uw betere sanitairspecialist.

donderdag, februari 08, 2007

Valentijnsdag in Japan

Ik heb een bloedhekel aan Valentijnsdag. Vroeger schijnt het nog wel mooi te zijn geweest: eens per jaar stuurde je iedereen die je aardig vond een kaart. Dat was Valentijnsdag. Meer niet. Niets mis mee natuurlijk. Mooie traditie. Maar die ellende die ze er tegenwoordig van gemaakt hebben vind ik ronduit verschrikkelijk. Bweugh. Ik ben gelukkig niet de enige die een hekel aan valentijnsdag heeft. Alle Japanse vrouwen zijn het met mij eens. Dat zit zo:

Japanse marketeers ontdekten dat we hier in het Westen een traditie hadden, die lucratief was voor diverse branches. Posterijen, chocoladefabrikanten, juweliers, noem maar op: het zorgde voor een flinke impuls voor de handel. Gek op kopiëren als ze toen waren, besloten ze die traditie over te nemen. Maar dan met één verschil. De marketingjongens hadden geen zin om zelf telkens met cadeaus aan te komen. Ze kregen liever cadeaus. Daarom stelden ze de ´traditie´ in dat vrouwen op die dag cadeaus voor hun bazen moesten kopen. En zo geschiedde, want zij hadden de macht.
Tegenwoordig weten Japanse vrouwen dat zij de enige ter wereld zijn die op deze dag de klos zijn. Ze balen dan ook als een stekker en willen de boel veranderen. Maar dat lukt ze nog niet...

woensdag, februari 07, 2007

Zou het dan toch...? Eindelijk...?

Mijn goede vrienden van het KNMI hebben een weeralarm afgegeven voor morgen: ze verwachten een dik pak sneeuw. Hier. In Nederland! Ja echt! Wat zou dát leuk zijn.

Eeuwige omhelzing

Deze foto zal wel in alle kranten komen, maar dan heb ik lekker een scoopje.

Archeologen staan voor een raadsel, maar wel voor een mooi raadsel. Deze twee mensen omhelzen elkaar al meer dan 5000 jaar. Ze waren nog jong toen ze stierven. Dubbele begrafenissen kwamen in deze tijd op deze plek in Italië niet voor. Dus waarom liggen deze twee hier zo? Wat is hun overkomen? Een foto waarbij je fantasie op hol slaat.

dinsdag, februari 06, 2007

Kopregelverzinwedstrijd


Dit is een stockfoto bij een bericht over een Australisch dorpje waar vandalen alle tuinkabouters hebben vernield. Men spreekt er al van de ‘Gnomeville Massacre’. Kopregelverzinwedstrijdspecialisten weten dan dat het een makkie is om te refereren aan het nieuwe kabinet: ‘formatie eindelijk rond’ of ‘Balkenende spreekt met mogelijke opvolgers Verdonk’. Zo zijn er ook nog andere politieke kopregels mogelijk, zoals: ‘Gonny van Oudenallen vindt medestanders voor beleid’. Maar het kan natuurlijk beter. Wie o wie?

zondag, februari 04, 2007

Ik geloof, maar kan niet bewijzen dat (2)

Jahaa, een zweverig plaatje. Daar komt ook een zweverig stukje bij. Ik geloof namelijk dat ieder mens een helend vermogen in zich heeft. Dat is al te zien als we in onze vinger snijden: dat geneest vanzelf. Zonder pillen of dokter. Maar ik denk dat het voor nog veel meer ziektes geldt. Iedereen kent wel gevallen van mensen in hun omgeving die door de wetenschap waren opgegeven, maar die door een wonder volkomen genezen zijn verklaard. Sterker nog, er zijn zoveel gevallen van dat het niet eens meer een wonder is. De één dankt de genezing aan een bepaald dieet, een ander aan een gebedsgenezer, een medicijnman, een magnetiseur, noem maar op. Of wat denkt u van het placebo-effect?

Ik denk dat er een ´knopje´ in ons lichaam zit waarmee we onszelf van veel dodelijke ziektes kunnen genezen. De vraag is alleen: waar zit het en hoe zet je het aan? Niet iedereen die zich tot alternatieve genezers wendt geneest. Sterker nog, het gaat vaker mis dan goed. Maar toch zijn er wonderen gebeurd.

Daarom vind ik dat de reguliere geneeskunst zich meer moet verdiepen in dit fenomeen.

zaterdag, februari 03, 2007

Inger Nilsson aangekleed

Mijn blog wordt de laatste tijd goed bezocht. En weet u waarom? Omdat mensen uit de hele wereld googelen op "Inger Nilsson nude". Wat is daarmee aan de hand? Staat ze in de Zweedse Playboy? Heeft ze naakt een bijzondere prestatie verricht? Dansen Zweedse ex-kindersterren naakt op het ijs op de zender Tölpä? Wat is het? Wat? Wat? Hiernaast staat een recente foto van haar. Leuke dame, lieve lach. Maar héél erg jammer is het niet, dat ze al haar kleren nog aan heeft. Laten we wel zijn.

Maar het kan nog erger. De helft van de googelaars googelt op "Pippi Langkous naakt". Stelletje viezerds. Maar... zijn er soms foto´s uit haar verleden opgedoken? Is er iets anders aan de hand? Tja, echt belangrijk is het allemaal niet, natuurlijk. Maar ik ben nu wel nieuwsgierig geworden. Vooral omdat er zo veel googelaars zijn. Ineens.

Ik heb zelf gegoogeld om het uit te vinden, maar ik heb niets gevonden. Daarom stel ik voor dat iedereen die via deze naakt-zoekopdracht bij dit stukje terecht komt mij direct opheldering geeft middels een comment op dit blog. Het mag uiteraard anoniem, dat maakt niet uit. Ik hoef dit stukje ook niet meer te vertalen in het Italiaans of Spaans, zoals enkele weken geleden, want er zijn genoeg Nederlandstalige Inger Nilsson-googelaars die mij kunnen antwoorden.

vrijdag, februari 02, 2007

Het bijna beste uit... (2b)


Weet u wat? We doen hem nog een keer over. Hier twee foto's van dezelfde man. We weten dat hij niet altijd de waarheid spreekt. Bij welke foto heeft u eerder het gevoel dat hij de waarheid spreekt als u uit beide foto's moest kiezen?

Het bijna beste uit... (2)


Hier volgt een experiment.

U ziet hier twee heren met een glimlach op hun gezicht. Als het goed is kent u ze niet. En als het goed is weet u niet dat ze een enorm zakelijk conflict hebben. De details daarvan zal ik u besparen. Maar hun meningen staan lijnrecht tegenover elkaar. Ze beschuldigen elkaar van flinke leugens. De foto's zijn genomen tijdens een interview. En nu is de vraag: puur afgaande op de foto's, wie spreekt er volgens u de waarheid?

(Wie Het NOS Jeugdjournaal heeft gelezen en weet waar dit experiment over gaat mag niet reageren)

donderdag, februari 01, 2007

Dit is hem dan!

Dit is hem geworden, de foto van Chris van Houts. Mét knoopje open.

Wilt u ook zo'n foto van uzelf?

chris van houts fotografie
j.d. meijerplein 28
1011 rh amsterdam
email chrisvh@euronet.nl

Het bijna beste uit... (1)

Nu het aantal bezoeken van dit blog dagelijks astronomische aantallen bereikt – nou ja, tussen de 70 en 200 eigenlijk – wordt het tijd om schaamteloos reclame te gaan maken voor mijn werk. Dat ga ik doen door regelmatig de bijna interessantste wetenswaardigheden uit mijn boeken onder de aandacht te brengen. De bíjna interessantste ja. Want voor de állerinteressantste feiten zult u toch naar de boekwinkel moeten rennen...

Vandaag uit ‘Daar komen de Romeinen’ een leuk weetje over Caesar. Wist u dat hij de uitvinder is van de lauwerkrans? En wilt u weten hoe dat komt? Het zit zo.
Caesar werd kaal en daar werd hij flink mee gepest. Hij probeerde zijn kaalheid op een Rob-Outachtige manier te verbergen door het van achter naar voor te kammen. Maar dat was natuurlijk geen gezicht. Daarom bedacht Caesar de lauwerkrans. Daaronder stond zijn naar voren gekamde haar wél goed. En het leidde de aandacht af van zijn kaalheid. Leuk hè? Echt waar.