vrijdag, januari 19, 2007

Greed

The point is... that greed - for lack of a better word - is good.

Greed is right.

Greed works.

Greed clarifies, cuts through, and captures the essence of the evolutionary spirit.

Greed, in all of its forms -- greed for life, for money, for love, knowledge -- has marked the upward surge of mankind.


Illustere woorden van Gordon Gekko in de film Wall Street. Er zijn mensen die echt denken dat hij gelijk heeft. Vandaag verlaagt Albert Heijn de prijzen van meer dan duizend producten tot zo´n tien procent. ´Fijn´, zult u zeggen. Maar dat valt wel mee.

Het gaat goed met de supermarkten, dus waarom doet Albert Heijn dit ineens? Om concurrent Laurus de genadeklap toe te dienen. Bij Laurus kunnen de prijzen niet omlaag. Ze kunnen het hoofd nog maar net boven water houden. Deze prijsverlaging van Albert Heijn zou ze wel eens definitief de das om kunnen doen. Het gevolg? Duizenden banen verloren, leveranciers die niet betaald worden, veel klein menselijk leed. Goed, veel van die mensen zullen wel weer snel een baan hebben, maar ze zullen niet staan te springen.

En dit alles omdat de wereld draait om greed. Want greed works. De aandeelhouders van Ahold zijn dan weer nét een tikkie rijker. En dat vinden ze fijn. Ik snap vanuit een zakelijk oogpunt dat ze deze beslissing hebben genomen. Vanuit een menselijk oogpunt snap ik het niet. En ik geloof, maar kan niet bewijzen dat de ´pakken´ in de bestuurskamer van Ahold ook nog een high five met elkaar geslagen hebben. We are the champions. No time for losers.

En voor ons is het helemaal niet fijn. Want hoe minder concurrentie, hoe hoger de prijzen uiteindelijk weer worden. Dus we worden er allemaal slechter van.

Ja, ik weet dat een andere kinderboekenschrijver/dichter/tekenaar veel beter kan klagen over Albert Heijn, maar dit moest ík even kwijt.

15 opmerkingen:

Lilli zei

Groot gelijk. Het is verdrietig. en geloven in greed lijkt me another manifestation of ignorance. Een rechtvaardiging die past bij ons tijdsbeeld. Maar ja, zoals Oletta Adams (geloof ik) zo overtuigend weet te zingen: "Everything must change"...

ted zei

Wie is die schrijver dan! Wat een zeikerd! AH is een hartstikke leuke zaak. Al had ik toevallig zelf laatst wel iets waar ik ietsje minder enthousiast over was. Er stond bij een stapel blikken dat tomatensoep en paddenstoelensoep in de aanbieding was. Dus ik laadde blikken in mijn mandje. Maar ik ging toch even controleren bij de prijsscanner, want het zijn bij AH ook maar mensen en die kunnen gerust een foutje maken. En inderdaad, er was een foutje gemaakt, want de blikken waren níét in de aanbieding. Toen ik beter keek, zag ik dat op het bonusbord stond dat tomatensoep in de aanbieding was, terwijl op het blik stond: tomatensoep met basilicum. En op mijn blik stond bospaddenstoelensoep in plaats van: paddenstoelensoep. Dus toen ging ik op zoek naar de juiste blikken. Die stonden niet in de stapel, maar na een kwartiertje zoeken vond ik ze toch: ze stonden áchter de stapel blikken. Gelukkig bleken die wél echt in de reclame. Dus toen ben ik blij en tevreden naar huis gehuppeld.

Jan Paul zei

Wordt het niet eens tijd voor een vaste column in de Allerhande Ted? Mijn Ahvonturen, bijvoorbeeld. Of Teds Tegenvallers. Of Ik en de AH.

ted zei

Ik snap óók niet waarom ze me niet vragen voor een gezellige column!

Lilli zei

Een vrije associatie na het lezen van ted's indrukwekkende bijdrage...

Worden jullie schrijvers wel eens moe van 'vorm'? En: wat drijft een schrijver tot schrijven? In dit geval, de mensen op dit blog die zich schrijver noemen? Ik heb mijn Jongens & Wetenschap geraadpleegd maar daar staat deze wetenswaardigheid niet in. Er is blijkbaar geen algemeniteit te noemen?
Of zou dat inherent zijn aan het schrijven, dat het unieke de overhand heeft.

Sorry, ik ben gewoon nieuwschierig, het is een afwijking.

Jan Paul zei

Moe van vorm, Lilli? Dat snap ik niet helemaal.
Maar wat me tot schrijven drijft weet ik wel. Non-fictie schrijf ik uit nieuwsgierigheid. Ik wil meer over iets te weten komen en op deze manier verplicht ik me om heel veel research te doen. Daarom schrijf ik ook voor kinderen. Ik ben geen historicus, bioloog of journalist. Ik haal mijn informatie vooral uit boeken. Daarom hebben ze weinig bestaansrecht als ik ze voor volwassenen zou schrijven. Voor kinderen zijn ze wel nieuw.
Fictie en gedichten schrijf ik ook uit nieuwsgierigheid. Ik begin met een idee en een leeg vel en ben daarna heel benieuwd waar het eindigt.
Dat geldt ook voor dit blog. Elke dag is weer nieuw. Het is altijd weer verrassend wat er aan het eind allemaal is gebeurd.

ted zei

Moe van vorm? Eh, ik weet niet zeker of ik wel begrijp wat je bedoelt. Wat in ieder geval zeker is, is dat ik een bepaald plezier beleef aan het omgaan met tekst. Ongeveer zoals een kapper het fijn vindt om iemands haar leuk te knippen en er de pest in heeft als een kapsel is mislukt. Als ik bijvoorbeeld een tekst van mezelf teruglees waarin dt staat terwijl er d had moeten staan, of waarin drie keer achter elkaar hetzelfde woord staat, ergert me dat behoorlijk, terwijl ik het van een ander helemaal niet erg vind.

ted zei

O, net stond dat stukje van Jan Paul er nog niet, dus het is toevallig dat onze reactie identiek begint!

Ik ben het met zijn reactie dat zijn stukjes voor volwassenen weinig bestaansrecht hebben, niet eens. Veel non-fictie en informatie is geschreven door volwassenen vanuit het idee: kijk eens hoe slim ik ben! Door bij het schrijven te wéten dat kinderen je tekst lezen, heeft het geen enkele zin om pompeus te zijn in de overdracht van informatie, en daarom zijn teksten zoals die van Jan Paul en Bibi juist een verademing voor volwassenen.

Jan Paul zei

Kijk, dat is dan weer prettig om te lezen. Overigens moet álles wat ik voor kinderen schrijf ook interessant zijn voor volwassenen. Ik moet het zelf nog interessant of grappig vinden. Anders is het niet leuk om te schrijven.

ted zei

Inderdaad, als je van je vak wilt genieten moet je ook goed voor jezelf zorgen.

Gina zei

Maandagochtend en ik voel de behoefte om ook hierop te reageren. Wat schrijven voor kinderen betreft, dit is wellicht verwant aan waarom omgaan met kinderen zo verfrisssend is, 'en general'. Zogeheten volwassenen leren (vraag me niet wanneer of waarom) op een gegeven moment af om nog lekker kind te zijn of onbevangen gedachten te spuien zoals een kind zou doen. Kinderen zijn vaak nog niet bedorven door de ingewikkeldheid in omgangsvormen waar we als volwassenen mee te maken krijgen.
Ben het wel niet volledig eens met de stelling van Ted, dat volwassenen schrijven vanuit het idee kijk eens hoe slim ik ben, ik heb genoeg boeken van volwassenen gelezen die gewoon verhalend, ontroerend en eerlijk geschreven zijn. En ook kinderen ontmoet die behept zijn met die eigenschap waar Ted niet zo van gecharmeerd is. Als je deze stelling op journalistiek toepast, ja, dan zeg ook ik dat de dosis ego heel groot is vaak, waardoor een stuk of artikel minder smakelijk leest. Ongezouten is dus niet altijd gezond :-)
Maar ik ken ook weer veel kinderdingen van nu die me zorgen baren, er zijn genoeg kinderen die al vroeg bedorven zijn en worden opgevoed met onwaarden als veel geld willen, veel dingen moeten kopen en status status status telt. Gelukkig zijn, wat is dat? Wat bereik je ermee?

Een hele tijd geleden schreef ik voor een lokaal krantje dat heel enthousiast van start ging. De lezers waren enthousiast, de uitgevers ook, alleen werd hun initiatief danig gedwarsboomd door een man die al jaren een streekblad uitgaf en de nieuwkomers dan ook het pretlicht in de ogen niet gunde. Een krant kan niet overleven zonder inkomsten, dus het vergaren van adverteerders werd steeds moeilijker, mensen die eerst hun steun toezegden trokken later de keutel in, onder druk of zelfs morele chantage van die onsportieve hebberige man die niet kon delen.
Er was niets tegen te doen, ondanks leuke artikelen en interviews met mensen als minister Maria van der Hoeven die graag toezegde, omdat het om haar geboortedorp ging. Er waren gemeenteraadsverkiezingen en de betrokkenheid van de kinderen uit het dorp was groot, er werd zelfs een mini-debat georganiseerd waar wethouders en burgemeester ook bij aanwezig waren, met hun mond vol tanden om de ontwapenende eerlijkheid en kinderlogica die in de zogeheten grote mensen politiek echt niet zou misstaan!
Wat mensen doen, is lachen, lachen om de kinderwijsheden. Terwijl ze het eigenlijk ter harte zouden moeten nemen, toch?

http://www.futuretraininghsc.nl/kanjerproject/home.htm

Over Kanjertrainingen hebben we ook een stuk gedaan, ik ben naar een een uitreiking van het Kanjerdiploma geweest en heb er met verbazing geluisterd naar de verschillende verhalen van kinderen die emotioneel soms helemaal geen kinderen meer zijn, door hun ervaringen. Toch een heel positief iets, een initiatief als de Kanjertraining, ook al is het een gevolg van onze maatschappij, de verharding en een onverschilligheid, gebrek aan tijd omdat de ouders allebei werken etc etc.

Wat ik wil zeggen, is dat kind zijn, of voor kinderen schrijven, gebaseerd kan zijn op het verlangen, of het idee, dat er een soort onbevangenheid is, kinderlijke onschuld, ongebreidelde fantasie, alles is mogelijk, de wereld is het voorwerp van een avontuurlijke ontdekkingsreis... en als volwassenen die kinderboeken schrijven houden 'we' als het ware vast aan onze eigen kindheid... wat dat betreft is het leuk om biografieen te lezen, of documentaires te bekijken, wat beweegt kinderboekenschrijvers, what makes them tick... bv Roald Dahl, PL Travers, schrijfster van Mary Poppins, hier is een link naar de documentaire... echt hartstikke interessant allemaal, vond/vind ik.

http://www.landmarkmedia.com/video_previews/968_Mary%20Poppins.mpg

Boeken als De Kleine Johannes-Frederik van Eeden, Alice in Wonderland-Lewis Carroll (http://en.wikipedia.org/wiki/Lewis_Carroll, interessante levensloop van een kinderboekenauteur, grinnik)
blijven, naar mijn gevoel, altijd boeiend, of je het als kind leest, tiener of zogeheten volwassene.
Zo zijn er nog meer van die klassiekers, toch?

Ohja, over Gordon Gecko, keek gister dus naar Waking Up The Dead op de BBC (vanavond deel 2) en daarin werd grappig genoeg ook verwezen naar Gordon Gecko waar ik eerder dus op deze blog over gelezen had, da's dan zo'n universeel lijntje dat we zonder gevaren voor onze gezondheid lekker kunnen opsnuiven, toch?

Nederlandse schrijvers, volwassenen, vond er meestal bar weinig aan... daar komt misschien Ted's overtuiging vandaan?
Kent iemand van Godfried Bomans, Boontje en haar toverschoenen? Heb het boekje ooit gehad en uitgeleend aan iemand die Nederlands moest leren, nu was ik weer benieuwd naar het verhaal, maar op internet niets te vinden...

oeps. erg lang dit keer, sorry :-)
groetjes, Gina

Lilli zei

Dank jullie alledrie voor jullie uitleg! Ik voel me bevoorrecht ;-). Wat ik met "moe van 'vorm'" bedoelde is waar Ted op inhaakt. Het vormgeven van de inhoud die je over wilt brengen. Ik kan me zo goed voorstellen dat dit naast een sport/hobby/passie ook een enorm struikelblok kan zijn. Dat je er zo op vastloopt dat datgene wat je wilde zeggen ondergesneeuwd raakt.

Neem nou mijzelf, ik ben wetenschapper, geen schrijver. Toch valt of staat mijn werk met het schrijven van artikelen. Ik merk bij mezelf dat ik steeds meer met vorm ga spelen als de inhoud van wat ik te zeggen heb niet aan overtuigingskracht overhoudt. Doen jullie dat ook? Raakt de inhoud wel eens ondergeschikt aan de schrijfstijl? Of is dat een zonde?

Jan Paul zei

Gina, ik ben van mening dat iedereen twee leeftijden heeft. Je echte leeftijd en je vaste leeftijd.

Je vaste leeftijd is de leeftijd die je altijd hebt. Bij veel kinderboekenschrijvers is die leeftijd lager. Ik denk dat Dick Bruna altijd vier is gebleven, Annie M.G Schmidt zeven en Max Velthuijs zes. Er zijn uitzonderingen. Guus Kuijer is volgens mij altijd wijs en volwassen geweest. Je hoeft als kinderboeken geen jonge vaste leeftijd te hebben om de beste te zijn.

De mijne is twaalf. Een beetje volwassen, nog wel kind.

Lilli, bij mij gaan vorm en inhoud perfect samen. Als de vorm niet klopt, dan is er met de inhoud vaak ook iets mis. (ik ga me dan in allerlei taalkundige bochten wringen om iets te zeggen waar ik niet zeker van ben, maar waar men mij ook niet op kan aanvallen. Dat lijkt volgens mij een beetje op wat jij schreef). Een goede redacteur haalt dat er altijd uit. Ik heb gelukkig altijd goede gehad.

Ik ben trouwens ook voor een deel vanwege de vorm gaan schrijven. Dat is wel een leuk verhaal. Ik zal er binnenkort over bloggen...

gina zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
紧固件 zei

启东汇龙设备厂专业生产,

无重力混合机

静态混合器

乳化泵

分散机

乳化机

紧固件