woensdag, januari 31, 2007

Wen er maar vast aan

We hebben al eerder kennis gemaakt met de voetballende Asimo´s. Asimo is een van de meest serieuze en geslaagde robots voor in en om het huis. Zo is hij ook gebouwd: als een klein vriendelijk mannetje dat wel sympathie, maar geen angst opwekt. Het is de bedoeling dat wij er later allemaal een in huis hebben.

Nu kan hij al behoorlijk wat: lopen, dingen oppakken, gezichten en bewegingen herkennen, luisteren en antwoorden, informatie van internet ophalen, een hand geven, dansjes doen en dus ook voetballen. Bent u nu al enthousiast, dan moet ik u teleurstellen. Asimo is nog niet te koop. Als bedrijf kunt u hem overigens wel leasen.

Asimo is bedoeld voor de toekomst. Voor als hij echt snel en foutloos werkt en ´bug-vrij´ is. Dan kan hij dienst doen als geleidehond voor blinden en gehandicapten. Hij kan mensen die slecht ter been zijn ondersteunen en uit hun stoel of bed helpen. Hij kan dingen pakken, oprapen en aangeven. En hij kan u vertellen welke trein u het best kunt nemen, waar u de lekkerste pizza´s kunt bestellen of wat voor weer het wordt. En verveelt u zich, dan doet u een spelletje met hem.

We gaan hem ooit allemaal nodig hebben. Wen er maar vast aan.

Miebeth Zalfjes

maandag, januari 29, 2007

In je broek

Edward blogte gisteren over John Green. En John Green heeft een grapje. Veel boektitels worden een stuk leuker als je er ´in your pants´ achter zet. Flauw maar leuk. Nee. Heeel flauw, maar leuk. Zij deden het met Engelstalige titels. Ik gebruik Nederlandse kinderboeken. U mag er zelf ´in je broek´ achter zetten...


Het woei
Betrap me
Zootje was hier
Het grote moment
Bezoekjaren
Wat een circus
De prijs van poep
Ga je mee naar Toejeweetwel
Cheffie is de baas
Ik en de koningin
De achtertuin van Jan Wolkers
Daar komen de Romeinen
Misschien wisten zij alles
Plantjes en beestjes

Je echte leeftijd

Vorige week schreef ik er al over, maar dit keer ga ik er wat dieper op in: ik denk dat iedereen twee leeftijden heeft. Namelijk je echte leeftijd en je vaste leeftijd. Je vaste leeftijd is een leeftijd die je altijd houdt, hoe oud je ook wordt. Bij schrijvers van kinderboeken is die vaste leeftijd vaak heel jong.

Het mooiste voorbeeld is Frank Groothof. Hij wordt over twee weken zestig, maar is heel duidelijk altijd een kind gebleven. Acht jaar oud, schat ik. Maar er zijn er meer.
Annie M.G. Schmidt: zeven.
Dick Bruna: vier.
Max Velthuijs: vijf.
Bibi Dumon Tak: zeven.
Ted van Lieshout: lastig... soms elf, soms dertien.
Daan Remmerts de Vries: veertien.
De standaarddeviatie is een jaar naar boven of beneden.

Die vaste leeftijd zorgt er voor dat ze zich heel goed kunnen inleven in de wereld van een kind. Wat Bruna en Velthuijs gedaan hebben zou ik nooit kunnen. En dan heb ik het alleen al over hun schrijversvaardigheden.

Het is overigens geen wet van ´meten en persen´. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zo denk ik dat Guus Kuijer altijd volwassen is geweest. Edward van de Vendel schat ik op achttien. Nee negentien. Je hoeft dus niet per se ´jong´ te zijn om goede kinderboeken te schrijven.

Zelf ben ik twaalf. En daarom mag ik de post die hierna komt gewoon schrijven...

zondag, januari 28, 2007

De robots zijn onder ons

Hierboven ziet u de voetbalwedstrijd Asimo-Asimo. Wie won kan ik niet zeggen (ik denk Asimo), maar ik weet wel dat het een leuk wedstrijd was.

Bij robots denken we vaak aan dit soort apparaten: mensachtige elektronische poppetjes. Maar de wetenschap denkt er genuanceerder over. Zo moet een robot:

A: een fysieke structuur hebben die met spieren te vergelijken is. Want een robot moet voorwerpen kunnen verplaatsen.
B: een geraamte hebben. Dit geraamte bepaalt wat de robot allemaal kan tillen of uitvoeren.
C: een ´brein´ hebben. Het principe van een robot is dat hij dingen uit zichzelf verricht.

En nou komt het: volgens dit principe is een afwasmachine, een geldautomaat of zelfs een roltrap die opstart zodra u in de buurt komt ook een robot. Een robot hoeft er dus niet uit te zien als een robot. En zo hebben de robots zich ongemerkt al in ons dagelijks leven geïnfiltreerd. In de industriële wereld is dit nog veel erger. Zo´n 80 procent van uw boodschappen zijn door robots ingepakt of (voor een deel) vervoerd.

Er komt trouwens weer een nieuwe aan. Wist u dat al meer dan een miljoen huishoudens nooit meer hoeven te stofzuigen? Zij hebben een automatische stofzuiger van I-robot. Voor nog geen 150 euro te koop in diverse landen. Het ziet er uit als een disc-man, maar het ís een robot. Veel huishoudens in Nederland hebben al een automatische grasmaaier, die volgens hetzelfde principe werkt. Ook aan andere schoonmaakklusjes wordt gewerkt. Al zult u de komende tijd nog veel zelf moeten doen of aan uw huishoud(st)er over moeten laten.

Morgen meer over humanoïde robots.

Miebeth Zalfjes

zaterdag, januari 27, 2007

Soldatobots

Gisteren schreef ik over de DARPA Challenge. Wat ik niet vermeldde is dat het prijzengeld van twee miljoen dollar helaas afkomstig is van het Amerikaanse Ministerie van Defensie. Zij investeren meer in robots dan wie dan ook. En met succes, want er zijn al robots die mijn kunnen opsporen en onschadelijk maken. Gewerkt wordt aan militaire soldaatrobots die ingezet kunnen worden bij gevaarlijke operaties. Een tussenweg is er al: een soort robotharnas dat militairen helpt om lange tochten te maken met zware apparatuur.

Overigens is het idee van een vechtrobot allesbehalve nieuw: Hierboven staat een soldatenrobot die is gemaakt naar een schets van Leonardo da Vinci in 1495. En het leuke: hij kan echt bewegen!

Miebeth Zalfjes

Monsterlijke liefde

Ja het is echt waar. Een van onze nationale ransnetten gaat een programma uitzenden dat ´Liefde op het tweede gezicht´ gaat heten. Het is een datingshow voor mensen met een verminkt gezicht. Er hebben zich al heel wat kandidaten aangediend.

Ik heb zelf iemand gekend die waarschijnlijk bij lange na niet verminkt genoeg was om aan het programma mee te mogen doen, maar hij had wel een bochel en hij was klein. Jaren heeft hij in het ziekenhuis gelegen en dat heeft zijn karakter gevormd. Ten goede. Want het was de grappigste jongen die ik ooit gekend heb. En ik heb verder nooit meer iemand gezien met een vergelijkbare persoonlijkheid. Hij zou de show ook niet nodig gehad hebben, want hij had geregeld een vriendin. Corpsmeisjes zelfs, niet de minste. Ondanks zijn ´fysiek´.

Ik weet zeker dat er meer mensen zijn die juist door hun uiterlijk zo´n sterke persoonlijkheid en gevoel voor humor hebben gekregen. Daarom denk ik dat het een mooi programma had kunnen worden. Het had kunnen laten zien dat je al heel snel door zo´n ´verminking´ heen gaat kijken. Het had echt iets voor ze kunnen doen. Dat ze bijvoorbeeld minder op straat zouden worden nagekeken. Alleen dat zou al mooi zijn.

Maar zo´n programma wordt het niet. De werktitel van het programma was ´Monsterlijke liefde´. En dat zegt genoeg over de makers.

vrijdag, januari 26, 2007

Opzij KITT


Hierboven ziet u Stanley. Stanley is een race-auto, maar geen gewone. Stanley is onbemand. Hij wordt ook niet radiografisch bestuurd. Hij is volkomen auto-noom, excusez le jeu de mots.
Stanley is de winnaar van de Darpa Urban Challenge, een race van 200 kilometer over een gesimuleerd stedelijk circuit. Dat betekende een honderdtal scherpe bochten, een aantal tunnels en een smalle richel langs een ravijn alvorens de auto onder het spandoek door mocht rijden. Alleen overstekende voetgangers en verkeerslichten ontbraken. Stanley deed er ongeveer zeven uur over. Het jaar daarvoor finishte geen enkele deelnemer, terwijl het parcours makkelijker was.
Voor 2007 is er een nieuw circuit gemaakt, met verkeersborden en stoplichten én overige verkeersdeelnemers, zoals andere auto´s en voetgangers. Bovendien moet de auto zich aan alle verkeersregels houden. Dat parcours is een kleine honderd kilometer lang en moet binnen zes uur afgelegd worden.

U begrijpt waar dit uiteindelijk toe moet leiden: autobots. Auto´s die ons veiliger dan wij ooit zelf zouden kunnen van A naar B brengen. De techniek is er al. De auto´s rijden alleen nog vrij langzaam. Maar als de ontwikkeling bij deze robots net zo snel gaat als bij computers - en waarom zou dat niet zo zijn? - dan maken we binnen niet al te lange tijd de eerste chauffeurloze auto´s mee.

Miebeth Zalfjes

Robots

Begin jaren 80 was er bijna niemand die zich kon voorstellen dat hij ooit een computer zou gebruiken in huis. Op dit moment geldt dat voor robots. Volgens de kenners hebben we over een paar jaar allemaal diverse robots in huis. Nog 20 jaar en de robot heeft de status die de computer nu heeft. Zo snel zal het gaan. Zo werkt de regering van Zuid Korea nu al aan een plan om tegen 2013 in élk huishouden daar een robot te hebben.

Maar wat voor robots gebruiken we dan? Wanneer kunnen we de eerste robots in ons eigen huishouden verwachten? En hoe zien ze er uit?

Vragen die door niemand beter kunnen worden beantwoord dan door onze eigen Miebeth Zalfjes. De komende dagen zal zij u wegwijs maken in de wondere wereld der robotica...

Volkomen Knut

Ook trouwe blogbezoekers Riekje Stulp uit Maarsbergen en Olaf Zwaan uit Den Dolder eisten dat ik de dierenfoto´s zou blijven posten. Nou bij dezen dan. Maar niet ten koste van échte posts. Daar kunt u dan ook gewoon weer op rekenen.

donderdag, januari 25, 2007

Knut

De derde dierenfoto in drie dagen. Sorry, maar ik kan er niets aan doen. Dit is Knut. En Knut is pas geboren in Berlijn. Dat verklaart misschien de manier waarop-ie groet. Nee hoor. Knut is leuk. Zeker als hij zo onder zijn pootje gekriebeld wordt. Vanaf morgen heb ik echt weer iets te melden. Het was een rare, drukke week waarin ik nergens tijd voor had.

woensdag, januari 24, 2007

Flaphaai

Ja dit monster bestaat echt. Het is een 'riffled shark'. Een flaphaai dus. U heeft er trouwens alleen last van als u zich zo'n 600 meter onder de zeespiegel begeeft en dat is sowieso al ongezond. Door die diepte heeft-ie ook nauwelijks ogen: het is er pikkedonker. Maar eng is-ie wel. Soms is het fijn om niet op 600 meter diepte te hoeven wonen...

Laatste oproep?

Dit zou wel eens de laatste oproep voor een titel voor het Amsterdamboek kunnen zijn (zie andere posts in het archief van januari). Ik weet niet wanneer de titel definitief moet zijn. Maar de tijd dringt. Wordt het eeuwige roem voor u of de anonimiteit van de Onbekende Soldaat?

Nog wat extra informatie: in elk hoofdstuk staat een kind van rond de twaalf jaar centraal. Gijsbrecht van Amstel, bijvoorbeeld, Trijntje Hillebrants de burgemeestersdochter, Titus van Rijn, Loduik Jochimszn en Netje asser. Vanuit hun dagelijkse leven wordt het verhaal van de stad verteld.

Aan het omslag is te zien dat het om een kinderboek gaat. Dat hoeft in de titel niet terug te komen.

dinsdag, januari 23, 2007

Kwispelbier

Nee dit is niet zielig. Integendeel. Deze hond drinkt geen Hondeken, Blafaria of Gromsch, maar Kwispelbier. Een speciaal voor honden gebrouwen drankje, afkomstig uit Hulst. Zonder alchol, zonder koolzuur, maar mét rundvlees.

Kopregelverzinwedstrijd

Vladimir laat zijn hondje vriendelijk aan Angela snuiven. Geen gek idee om zijn hond mee te nemen naar een topoverleg. Twee weten immers meer dan een. Maar wat zouden we hier kopregelverzinwedstrijdtechnisch nog meer van kunnen maken? Hij is lastig...

- 'Aha, Vladimir. Dus dát bedoel je met politiek asiel...!'

Verder kom ik voorlopig nog niet. U wel?

maandag, januari 22, 2007

Komt alles toch nog goed...

Beste blogbezoeker die Pipi Langkous graag naakt wilde zien (zie comments bij ´Aaarg...´). Het spijt me dat ik u moest teleurstellen. Gelukkig had een vriendelijke blogbezoekster deze foto nog. Ik hoop dat dit iets goed maakt. Veel plezier ermee. Oh ja en omdat u uit Italië komt, zet ik deze tekst ook nog even in het Italiaans.
Il visitatore caro di questo blog che ha voluto vedere Pipi Langkous nudo (vedere i commenti a ´Aaargh...´). Sono spiacente che la sia delusa. Fortunatamente un altro visitatore amichevole ha avuto questa foto. Spero che lei l'ama. Avere molto divertimento con questo. Oh sì, e perché lei è dall'Italia ho tradotto questo testo in italiano.

zondag, januari 21, 2007

Aaargh de wereld vergaat (reprise)

Toen Miebeth eind vorig jaar over het einde van de wereld schreef, sloeg ze één ding over: een economische manier waarop de wereld vergaat. Die is in theorie mogelijk. Het heeft te maken met de nationale schuld van de Verenigde Staten.

Vandaag bedraagt die schuld ongeveer 8.672.664.626.584,48 dollar. Per inwoner is dat 66.051,43. Een kind dat nu als Amerikaan geboren wordt, begint met die schuld. De foto hierboven is drie jaar oud. Zo snel stijgt de schuld dus. Van wie lenen ze dat geld? Van de rest van de wereld. En dit gebeurt er eigenlijk:

Een Amerikaan, een Japanner, een Chinees, een Arabier en een Europeaan zijn gestrand op een onbewoond eiland. De Japanner zegt: ik ga wel vissen, dan hebben we in ieder geval vis te eten. De Chinees zegt: ´Ik ga groente en vruchten zoeken´. De Arabier haalt elke dag hout voor het vuur en de Europeaan zorgt voor vers drinkwater voor iedereen. ´Goed´, zegt de Amerikaan. Dan eet ik de vis en de groente en vruchten, stook het hout en drink het water. Later betaal ik jullie voor elke dag terug.´ En de rest gaat akkoord.

Sorry. Geen clou. Het is geen mop, het is de werkelijkheid. Dit is wat er nu al jaren aan de hand is. En de schuld wordt groter en groter.

Uiteindelijk zal de Amerikaan het bedrag nooit meer terug kunnen betalen. Of hij moet minder gaan consumeren en beginnen met terugbetalen. Maar dat wil niemand, want de Amerikaan houdt de economie in stand. Iedereen is veel blijer met de winst die ze ooit zullen maken. En zo wordt de zeepbel groter en groter. Totdat hij uiteen spat...

zaterdag, januari 20, 2007

CSI Amsterdam

Lezers van de detectives van Dick van den Heuvel en Simon de Waal kennen hem al: superspeurder C.J. van Ledden Hulsebosch. Van Ledden Hulsebosch was geen politieman, maar een apotheker. Hij werd in 1902 door de politie gevraagd om zijn expertise bij een moordzaak en heeft zich vanaf dat moment gespecialiseerd in de criminologie. Met zijn apothekers instrumenten heeft hij tientallen grote misdaden opgelost. Qua techniek was hij de rest van de wereld ver vooruit. Hij bouwde bijvoorbeeld zelf een leugendetector die tot bekentenissen leidde. Hij ontwikkelde vloeistoffen waarmee hij weggewassen bloedvlekken weer terug kon toveren en hij reconstrueerde - met succes - gezichten van overledenen die om verschillende redenen niet meer herkenbaar waren. Let wel, we hebben het hier over de eerste decades van de vorige eeuw.

Overigens was hij niet alleen een briljant chemicus, hij was ook gewoon een slimme denker. Zo beweerde een dief bijvoorbeeld dat hij alle bankbiljetten die hij had buit gemaakt net had opgegeten. ´Nou goed´, zei Van Ledden Hulsebosch. ´Dan eten wij de komende week precies hetzelfde. Ondertussen vergelijken wij de ontlasting met elkaar.´ Aldus geschiedde. De apotheker en de dief volgden een week lang hetzelfde dieet. Er bleek geen verschil in de ontlasting en zo werd de dief gedwongen om de buit alsnog op te geven...

vrijdag, januari 19, 2007

Greed

The point is... that greed - for lack of a better word - is good.

Greed is right.

Greed works.

Greed clarifies, cuts through, and captures the essence of the evolutionary spirit.

Greed, in all of its forms -- greed for life, for money, for love, knowledge -- has marked the upward surge of mankind.


Illustere woorden van Gordon Gekko in de film Wall Street. Er zijn mensen die echt denken dat hij gelijk heeft. Vandaag verlaagt Albert Heijn de prijzen van meer dan duizend producten tot zo´n tien procent. ´Fijn´, zult u zeggen. Maar dat valt wel mee.

Het gaat goed met de supermarkten, dus waarom doet Albert Heijn dit ineens? Om concurrent Laurus de genadeklap toe te dienen. Bij Laurus kunnen de prijzen niet omlaag. Ze kunnen het hoofd nog maar net boven water houden. Deze prijsverlaging van Albert Heijn zou ze wel eens definitief de das om kunnen doen. Het gevolg? Duizenden banen verloren, leveranciers die niet betaald worden, veel klein menselijk leed. Goed, veel van die mensen zullen wel weer snel een baan hebben, maar ze zullen niet staan te springen.

En dit alles omdat de wereld draait om greed. Want greed works. De aandeelhouders van Ahold zijn dan weer nét een tikkie rijker. En dat vinden ze fijn. Ik snap vanuit een zakelijk oogpunt dat ze deze beslissing hebben genomen. Vanuit een menselijk oogpunt snap ik het niet. En ik geloof, maar kan niet bewijzen dat de ´pakken´ in de bestuurskamer van Ahold ook nog een high five met elkaar geslagen hebben. We are the champions. No time for losers.

En voor ons is het helemaal niet fijn. Want hoe minder concurrentie, hoe hoger de prijzen uiteindelijk weer worden. Dus we worden er allemaal slechter van.

Ja, ik weet dat een andere kinderboekenschrijver/dichter/tekenaar veel beter kan klagen over Albert Heijn, maar dit moest ík even kwijt.

donderdag, januari 18, 2007

Storm!

Jeetje wat gaat het tekeer! Zo nu en dan vliegt er een omhoog gewaaide voetganger langs mijn raam op twee hoog. De fietsen hangen dubbelgevouwen om de lantaarnalen heen. En bij elke top-windstoot verandert mijn straat in een superblokfluit waar de god Aeolus op blaast.

Zo nu en dan waait het zo hard dat ik me af vraag of onze honderddertig jaar oude ramen het wel houden.

Tijdens een van de vorige stormen was ik op deze plek, bij de molen in Vlissingen. Het regende toen en de wind was zo hard dat de druppels aanvoelden als een schot hagel. En toch was het magnifiek om daar toen te zijn.

woensdag, januari 17, 2007

10.000!

Op dit plein staan tienduizend mensen. Waarom laat ik dit zien? Omdat ik schat dat dit blog vanmiddag rond vijf uur voor de tienduizendste keer bezocht wordt. Hoogstwaarschijnlijk is dat overigens al gebeurd, omdat ik de eerste week van mijn blog nog geen bezoekerstellertje had. Maar vanmiddag - of vanavond - zal de tienduizendste officiële bezoeker komen sinds 17 oktober.

Die tienduizend bezoeken (page loads) zijn afkomstig van een kleine 5400 verschillende mensen. Ongeveer de helft daarvan heeft het binnen een paar seconden wel gezien en komt nooit meer terug. De andere bezoeken zijn van regelmatig terugkerende 'gasten'. Gemiddeld zijn dat een kleine veertig trouwe lezers per dag.

Hartelijk dank! En ode aan u.

Volgevreten

Dit is Chuang Chuang. En Chuang Chuang is de beroemdste panda van de afgelopen week. Want Chuang Chuang is zo dik dat hij geen zin meer heeft in seks. Nou is het libido van panda's toch al niet om over naar huis te schrijven, maar die van Chuang Chuang is helemaal bedroevend. Voor sommige panda's gebruiken ze pandaporno als stimuleringsmiddel, maar Chuang Chuang krijgt een andere therapie. Hij moet eerst Sonjabakkeren...

dinsdag, januari 16, 2007

De inzendingen tot nu toe


Er zijn al heel wat serieuze en minder serieuze inzendingen gestuurd. Dit zijn de inzendingen tot nu toe. De betere staan ietwat vooraan, maar verder is er geen volgorde.

Kinderen van Amstelredam
kinderen van Amsterdam
Jong Amsterdam
Stadskinderen
Sterke verhalen uit de stad op palen
Amsterdammertjes
Kinderen aan de Amstel
Amsterdamse avonturen / Avonturen in Amsterdam
Amsterdamse lieverdjes
Het verhaal van Amsterdam
Oud Amsterdam
Amste(l)r(e)dam, de geschiedenis in verhalen
Kleine kinderen van de grote stad
Loduik & andere kinderen van Amsterdam
De Amsterdamsche Kinderkroniek
Belhamels en brokkenmakers
Alleen in Amsterdam
De dag van toen - kinderen in Amsterdam
Kinderen van de grote stad
Amsterdam, nesten like så gøy som Oslo
Mokumse mannetjes en meidjes
Stadse fratsen
Woonplaats: Amsterdam
Geboren te: Amsterdam
Verhalen rondom het IJ
Ik ben in Amsterdam geboren
Op kindervoeten door de hoofdstad
Historische gids over Amsterdamse kids
Klein zijn in de grote stad
Hoofdstadbewonertjes
Kind in Mokum
De kleine Amsterdammer
Spring maar in de gracht
Vroeger in Amsterdam
Ik hoop dat ik achterin het boek kom
Wij van Amsterdam
Bier, brood en bedelaars
Voor altijd jong in Amsterdam
Altijd jong in Amsterdam
Van nul tot nu in Amsterdam
Amsterdamse keien
Onbekende Amsterdamse helden
Kalverstraat op kinderschoenen
Amsterdamse geschiedenis in het klein

Inzenden kan nog steeds. De prijs is een gesigneerd eerste exemplaar en vermelding achterin het boek...

maandag, januari 15, 2007

Vondelpark

Vanmiddag was ik even aan het hardlopen in het Vondelpark en ik maakte meteen een paar opmerkelijke dingen mee. Niet dat het Journaal er vanavond mee opent, maar toch interessant genoeg voor dit blog.

Ten eerste was íédereen vrolijk. De zon scheen en dat heeft een groter effect dan je zou denken.
Ten tweede bloeiden er al narcissen. Vorig jaar was dat pas in april.
Ten derde kwam ik heel toevalig mijn uitgeefsters tegen. Zij fietsten naar de boekenbeurs Vers voor de Pers. Ik liep een eindje met ze mee en vertelde ze over de wedstrijd op het blog. Het meest enthousiast waren ze over ´Kinderen van Amstelredam´. En misschien wel terecht. Want met deze titel is er geen ondertitel nodig, en dat is erg fijn. Ze wisten overigens niet dat deze titel van één van hun eigen auteurs kwam. Dus ze waren niet bevooroordeeld. Maar we hebben nog even de tijd. Misschien komt er wel een nóg betere...

zondag, januari 14, 2007

Montezuma´s revenge

Onze voorraad Nieuw Amsterdam chocolaatjes slinkt gestaag. Sinds ik vorig jaar een boek over chocola maakte voor Côte d´Or, kan ik geen chocola meer eten zonder aan het bijzondere verhaal van Quetzalcoatl te denken.

Quetzalcoatl was een legendarische koning in het huidige Mexico. Hij leefde zo rond 900. Niemand weet meer precies wat de reden was, maar aan het eind van zijn carrière moest hij vluchten vanwege politieke opstanden. Volgens de Azteekse astrologen zou hij eeuwen later als god weer terugkeren om zijn troon op te eisen. Hij zou dan een blank gezicht hebben met een baard, en hij zou koninklijke kleren dragen. De astrologen hadden er ook een jaartal bij: 1519. Opmerkelijk was dat de Azteken nog nooit een blanke hadden gezien. Columbus kwam pas in 1492.

De Azteken hebben vier eeuwen moeten wachten, maar exact in het jaar 1519 zette een blanke man, met een baard, in een koninklijk conquistadores uniform voet aan wal aan de kust van Mexico. De toenmalige koning, Montezuma, wist meteen dat deze man de reïncarnatie van Quetzalcoatl moest zijn. De ´nieuwe Quetzalcoatl´ werd overladen met geschenken en als een god vereerd.

Die god was in werkelijkheid de Spaanse conquistador Hernan Cortez. Hij wist al snel wat er aan de hand was en gedroeg zich als een koning. Hij liet zich in de watten leggen en bracht ook wat ´veranderingetjes´ aan. Overal moesten christelijke symbolen verschijnen. Cortez wist dat hij vroeg of laat door de mand zou vallen. Daarom besloot hij de Azteken voor te zijn. Hij liet Montezuma arresteren en verraste de Azteken met een bloederige veldslag. De lul.

Montezuma werd later door zijn eigen volk belaagd. Hij stierf aan zijn verwondingen. Maar toen kwam zijn wraak. In de Nieuwe Wereld heerste een bacterie waar de Azteken heel goed tegen konden, maar de Europeanen niet. Zonder uitzondering kregen alle Spanjaarden daarop een ernstige buikgriep. Dat was Montezuma´s revenge.

zaterdag, januari 13, 2007

Win het Amsterdamboek!


Dit najaar komt mijn boek over de geschiedenis van Amsterdam uit. In elk hoofdstuk speelt een kind uit het verleden van de stad de hoofrol. Die kinderen hebben allemaal echt bestaan. Aan de hand van hun leven wordt het verhaal van Amsterdam verteld. Het boek is voor kinderen van ongeveer tien jaar en ouder.
De werktitel is ´Kinderen van Amsterdam´. Die titel vind ik prima, maar ik heb het gevoel dat er een betere te bedenken is. Wie o wie bedenkt een betere? De prijs bestaat uit een gesigneerd eerste exemplaar en vermelding bij de dankbetuigingen achterin het boek.

De snoodste guit van Amsterdam

Het plaatje hier links is een gevelsteen op de Elandsgracht. Het hangt op de plek waar ooit het Fort van Sjaco stond. Sjaco, of Jaco, heette eigenlijk Jacob Frederik Muller en hij was verreweg de beroemdste crimineel van Amsterdam. Veel mensen denken dat het een soort Robin Hood was, een slimme inbreker die de dienders te snel af was en graag in zijn rijkdom deelde met de arme Jordanezen. Nou, vergeet het maar. Sjaco was een onvoorstelbare schoft die roofde en plunderde en enorm veel slachtoffers achter liet. Samen met zijn bende die bestond uit Fuyting, Isaak ´de Flaauwe´ van Kesteren, Christiaan Speelman en Klein Pietje.

Ik lees nu het rechtbankverslag uit 1717. Vlak nadat hij is opgepakt in het bed van zijn prikkelpop (hoer) Griet Lommers. Het leuke van dit verslag is het taalgebruik. Als je hoort hoe de schepenen hem noemen, dan denk je dat je te maken hebt met een belhamel van vijf jaar die een hand vol snoepjes gestolen heeft. Sjaco is ´den snoodsten guyt van heel die stat´, zijn ´schelmenstreken, dieveryen en eerloze boevengedrag´ verdienden de zwaarste straf en hij behoort tot de ´alderstoutste booswichten´ uit de geschiedenis, deze ´listigen fielt en ondeugt´.

Zou men ondeugende kinderen over 300 jaar beschrijven met de scheldwoorden van nu? Dat van een stout jongetje wordt gezegd dat hij een buitengewone schoft en ploert is? En hoe noemen we de echte misdadigers dan?

Overigens, meer over Sjaco leest u eind dit jaar in mijn boek ´Kinderen van Amsterdam´ (werktitel). Overigens is het gereedschap van de rekel te bewonderen in het Historisch Museum van Amsterdam.

vrijdag, januari 12, 2007

Andries en Matata

Raar en misschien wel waar. Weet u nog dat ik op 4 januari zo´n fascinerend stuk schreef over het boek ´Ik geloof dat... maar heb geen bewijs´? Vandaag blog ik over een andere stelling uit het boek. Van Dirk Draulans, zo´n beetje de Belgische Midas Dekkers. Als Dirk Draulans de loterij zou winnen, dan zou hij op expeditie gaan naar de stad Bondadanga in Congo. Van daar uit zou hij zo´n vierhonderd kilometer noordwaarts trekken. Naar the middle of nowhere. Daar, in het regenwoud, schijnt een kluizenaar samen te leven met een Bonobovrouw. Jawel. En ze hebben kinderen.
Mens en Bonobo zijn zo verwant dat ze voor nageslacht kunnen zorgen. De vraag is alleen of dat nageslacht nog vruchtbaar is. Een muilezel (kruising van paard en ezel) is dat bijvoorbeeld niet.
Ooit schreef Stine Jensen het boek ´Waarom vrouwen van apen houden´. Dit is dus het omgekeerde: ´waarom een man van een mensaap houdt´. Over de kluizenaar is verder weinig bekend, maar ik gok dat hij Andries heet. Haar noem ik Matata, geen ongebruikelijke naam voor een Bonobovrouwtje. Verder weet ik niets over de twee. Maar Dirk, die er wél meer van weet, gelooft dat ze bestaan. Hij gelooft ook dat ze kinderen hebben.

En als het niet zo is, dan zou hij er geen enkel bezwaar tegen hebben om een experiment te wagen tussen mens en bonobo - mits de beide partners natuurlijk geen bezwaren hebben. Vrijwilligers?

donderdag, januari 11, 2007

Commercieel

De dagen zijn nog kort en de avonden lang. Het is nog niet bepaald weer om in de tuin te zitten. De kijkcijfers zijn dus hoger dan anders. En toch hebben de commerciële tv-stations Nederland bedacht dat het niet de tijd is voor de beste en duurste programma´s. Waarom niet? Omdat er in januari nauwelijks gekocht wordt. Pakken wc-papier, zeep en pindakaas verkopen het hele jaar door. Maar parfum, auto´s en televisies kopen we niet in januari. We hebben ons in november en december al suf gekocht. Verzekeringen zijn nog in december afgesloten. En onze portemonnees zijn leeg. Daarom willen maar weinig bedrijven nu adverteren.
Alleen fans van Regilio Tuur, Stella Gommans, Suze Mens, Dieter Troubleyn, Jasmine Sendar, Thomas Berge en Geert Hoes komen volledig aan hun trekken. Verspreid over twee netten dansen zij de komende weken op het ijs.

woensdag, januari 10, 2007

Oorzaak en gevolg

Als Bibi een dagje weg is, zoals vandaag, dan komt het nog wel eens voor dat ik haar tegemoet kom met Sien. Het vervelende daarvan is dat Sien op zo´n dag altíjd denkt dat we Bibi gaan ophalen. Ook als ik haar gewoon uitlaat. Ze loopt dan hysterisch rond en houdt alles en iedereen in de gaten. Vandaag was het nog erger. Sien gaf aan dat ze heel nodig naar buiten moest. Ik had haar net uitgelaten, dus ik dacht dat ze ziek was en dus enorme haast had. Maar dat was niet het geval. Sien had oorzaak en gevolg door elkaar gehaald: we komen Bibi vaak tegen als we naar buiten gaan, dus als we naar buiten gaan dan komen we Bibi misschien tegen.
Het vervelende was dat ik vanwege de haast geen jas had aangetrokken en mijn sleutels was vergeten. En de bovenbuurman doet nooit open. Hij reageert niet op de bel omdat hij toch nooit bezoek verwacht. En zo stonden we daar in de regen. Maar gelukkig kwam de onderbuurvrouw snel thuis, en die had een sleutel.

De ster uit het verleden: Dame Edna Everage

Ineens was ze er Dame Edna. En ineens was ze ook weer weg. Tenminste, dat lijkt voor óns zo. Want in werkelijkheid speelde acteur Barry Humphreys de rol van Dame Edna al sinds 1955. Niet op televisie, maar in het theater. Toen heette ze trouwens nog gewoon Mrs Norm Everage. Pas sinds ze in 1972 door de Australische premier geridderd is heet ze Dame Edna. In al die jaren had ze naast haar theaterprogramma ook diverse rollen in series en films. Ze had zelfs een rolletje in de Beatles film Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Pas vanaf de jaren tachtig was ze in Nederland te zien.
Dat ze ineens was verdwenen klopt overigens ook niet. Ze heeft het theater verruild voor de televisie. Daardoor was ze voor ons uit beeld. Alleen heel soms had ze nog een cameo, zoals in Ally McBeal.
In de Engelstalige roddelbladen is ze sowieso nooit weggeweest. Met name Amerikanen hadden nogal wat moeite met haar satirische humor, en daarom is ze enkele malen uitgemaakt voor racist. Zelf zegt ze daar over: "Wat een onzin. Ik hou van álle mensen, in elke kleur. Vooral van blanken. Ja echt! Zelfs van katholieken!"
Er is trouwens goed nieuws voor iedereen die haar weer "hello possums" wil horen zeggen. Ze komt dit jaar weer met een nieuwe televisieshow.

Great ball of Fire

Het is 29 april 1664. In Amsterdam is het nog druk op straat. Het was een mooie warme dag en nu is het nog een beetje licht. Maar plotseling wordt de stad opgeschrikt door een enorme vuurbal die heel langzaam op de stad af komt. Ook van ver buiten de stad is de bal te zien. Iedereen is doodsbang. Als de vuurbal op de huizen terecht komt, dan vliegt de hele stad in brand. Dat is zeker. Maar wat is het? Het licht is enorm fel. Het verlicht de hele stad. Een komeet of asteroïde kan het niet zijn. Daarvoor is hij te dichtbij en te langzaam. En er zijn duidelijk vlammen te zien in het bleke, heldere licht. Gelukkig landt de vuurbol niet in de stad, maar een eind verderop. In het veld of in het IJ, dat is niet goed te zien. Ze zoeken nog naar sporen en overblijfselen, maar vinden niets.

Volgens de Amsterdammers is het een teken van onheil. En ze krijgen gelijk. Alleen al aan de pest sterven 24.148 mensen dat jaar. Maar tot op de dag van vandaag weet niemend wat voor verschijnsel het kon zijn...

dinsdag, januari 09, 2007

Regenboog

Een leuk klein ´wondertje´ dit keer. Enkele jaren geleden overleed mijn tante in Canada. Vlak na de begrafenis kwam de onvermijdelijke vraag van de kleinkinderen: ´Waar is oma nu?´ Omdat er op dat moment een mooie regenboog aan de hemel stond, antwoordde mijn nichtje: ´Die is in de hemel. En weet je? Elke keer als er een regenboog aan de hemel staat, dan is ze bij je.´ Dat vonden de kinderen een goed antwoord. En zo werd de regenboog synoniem voor mijn tante in de hemel.

Tijdens Thanksgiving afgelopen jaar was de hele familie bij elkaar. En uiteraard kwam oma weer ter sprake. Precies op dat moment verscheen er totaal onverwacht weer een regenboog aan de hemel. Geen gewone, maar een omgekeerde. In de vorm van een lach.

maandag, januari 08, 2007

Kopregelverzinwedstrijd!

Nou. Een makkie lijkt me. Bijvoorbeeld:

"Welke viespeuk heeft het met onze EHBO-pop gedaan?"
Of:
Koreanen vragen zich nog steeds af waarom de geboortesterfte in hun land zo hoog is.
Of:
"Ik waardeer je enthousiasme Kim. Maar in het echt moet je de inkeping bij een keizersnede iets kleiner maken."
Of:
"Kim Lee Hung en Love Doll 2000 verkondigen met trots de geboorte van hun dochter Love Child 2007"

Maar goed. Dat kunt u natuurlijk een stuk beter dan ik.

Stippen

Trouwe blogbezoeker Diederik Zundert uit Wolfheze mailde mij enigszins teleurgesteld dat hij nog niet echt onder de indruk was van de wonderen die ik tot nu toe beschreef. Ook Jasmijn Sok uit Hillegom dreigde voortaan een ander blog te bezoeken. Nou Diederik en Jasmijn, ik heb goed nieuws voor jullie. Deze week komen de echte wonderen aan bod. Grote wonderen en kleine wondertjes.

Vandaag een opmerkelijk verhaal. Het gaat daarbij niet om de dame op de bank, maar om de lichte ronde stip naast haar. Alle foto´s die in dit huis gemaakt worden hebben deze stippen. Alle foto´s. Niemand gelooft het, dus iedereen neemt zijn eigen camera mee, maakt foto´s en... jawel. Stippen. Zelfs als alle lichten en flitsers uit zijn. Dan krijg je dus een zwarte foto met stippen.

Dat is niet het enige. In het huis worden regelmatig poltergeistverschijnselen waargenomen. Bewegende lampen, deuren die door onzichtbare krachten worden tegengehouden, dat werk.

Vlakbij het huis staat een brug waar in een zware strijd ooit veel mensen zijn omgekomen. Volgens het verhaal zijn het de geesten van de overledenen die hier ronddolen.

Geloof ik dit verhaal? Ja. Tenminste, tot de ronddolende spoken. De bron van dit verhaal is zo dichtbij dat ik zelf het huis in kan gaan om foto´s te maken. Ik twijfel er niet aan dat er dan stippen op te zien zijn. Met de poltergeistverschijnselen heb ik meer moeite. Ik geloof daar totaal niet in. Maar ze zijn er wel degelijk. Dat geloof ik ook. Snapt u? Nee? Ik zelf ook niet.

Nou Diederik en Jasmijn. Hebben jullie nu je zin?

zondag, januari 07, 2007

Morfogenetische velden (Miebeth Zalfjes)

Als Hanna Tokkie of Prinses Irene u vertellen dat er een soort collectief geheugen in de ruimte zweeft, waar wij allemaal vrijelijk uit kunnen putten, dan denkt u daar ongetwijfeld het uwe van. Maar wat nou als een briljante hoogleraar deze stelling verkondigt?

Die hoogleraar is uiteraard Rupert Sheldrake (zie twee posts hieronder). En de wetenschap worstelt nog steeds met de vraag of hij een briljante wetenschapper is of een briljante oplichter.

Sheldrake stelt dat ons geheugen niet alleen in ons hoofd zit, maar ook in morfogenetische velden om ons heen. In die velden zit enorm veel kennis waar wij uit kunnen putten. Iemand die de puzzel uit de NRC Next om negen uur oplost, put daarbij uit de kennis die is opgedaan door mensen die de puzzel voor hem deden. Als roodborstjes in Engeland een trucje hebben ontdekt waardoor ze de flessen melk open kunnen maken, dan profiteren vogels in andere landen met soortgelijke melkflessen daarvan. In no time hebben die het trucje ook onder de knie. Zonder dat ze hebben afgekeken van de andere vogels. Sheldrake zegt hier vele bewijzen voor gevonden te hebben.

Sterker nog, op zijn site heeft hij talloze experimenten die u zelf kunt uitvoeren. De resultaten mag u naar hem opsturen. En wat blijkt? We hebben wel degelijk elemantaire telepathische gaven. We kunnen nog geen hele brieven en gedichten telepathisch naar elkaar doorseinen, maar we scoren hoger op telepathische tests dan zuiver statistisch mogelijk is.

Onzin. Beweren vele wetenschappers. De tests deugen niet. In sommige kringen wordt zelfs behoorlijk lacherig over hem gedaan. Toch zijn er behoorlijk wat mensen in de wetenschap die Sheldrake niet helemaal voor gek verklaren. Wat denkt u?

Miebeth Zalfjes
Wetenschappeljk medewerker

Bij Jupiter

Dit is Ana Julia Torres. En ze krijgt een pakkerd van de Afrikaanse leeuw Jupiter. Ana Julia heeft hem zes jaar geleden uit een circus gehaald, waar het dier mishandeld werd. Nu heeft hij bij haar een heerlijk leventje. En daar is Jupiter haar nog altijd dankbaar voor. Leve Ana Julia! Leve Jupiter!

zaterdag, januari 06, 2007

Morfogenetische velden

Heeft u wel eens het gevoel dat u wordt aangestaard? En dat dat gevoel blijkt te kloppen?
Hoe komt het dat honden weten dat hun baasje thuiskomt? Ook als niemand ze het heeft verteld?
Hoe vinden postduiven de weg naar huis?
Waarom lossen mensen puzzels sneller op als die puzzels al door honderden anderen zijn opgelost?
Hoe komt het dat wij een beetje gedachten kunnen lezen?

Dat komt allemaal door de morfogenetische velden, vindt Rupert Sheldrake. Morgen meer over deze bijzondere hoogleraar(!), die stelt dat de wetenschap zich verkeerd opstelt ten opzichte van paranormale zaken.

Stay tuned...

Leonardo eat your heart out

Aanschouw Yves Rossi. Leonardo da Vinci droomde er al van, maar Rossi is de eerste die de droom waarmaakt: een vliegende mens. Rossi is zelf het vliegtuig geworden. Op zijn rug heeft hij vier kleine motortjes en verder heeft hij alleen zijn vleugels. Landen lijkt me overigens heel lastig.

vrijdag, januari 05, 2007

Wetenschappelijke wonderen (Miebeth Zalfjes)

Geloof het of niet, maar als er één terrein is waarop er voortdurend wonderen plaats vinden, dan is het wel de wetenschap. Zo denken we allemaal dat 2 de som van 1+1 is, maar in de quantum mechanica kan 2 ook de som van 1 zijn.

Zo bedacht Einstein in 1935 een gedachtenexperiment met de wetenschappers Podolski en Rosen. Volgens dit experiment moest een elektron in quantumtoestand een invloed kunnen uitoefenen op een ander elektron. Anders gezegd, als je zo´n elektron in New York liet draaien, dan draaide de elektron in Tokio gelijktijdig mee. Alsof ze met elkaar verbonden waren. Of alsof de elektronen telepatisch contact hadden. In 1935 was het nog onmogelijk om het experiment uit te voeren. Tegenwoordig kan het. En wat blijkt? Einstein en zijn vriendjes hadden gelijk. Maar niemand snapt hoe dat kan.

Eletronen hebben ook nog een andere merkwaardige eigenschap. Ze kunnen zich gelijktijdig als een golf en als een deeltje manifesteren. Dat is dus net zoiets als geluidsgolven die tegelijk ook de vorm van zandkorrels hebben. Of bakstenen die ook zonnestralen zijn. Of nog een voorbeeld: één elektron kan op hetzelfde moment door twee gaatjes door. Compleet onmogelijk, maar het gebeurt recht voor onze ogen. Keer op keer. Wonderbaarlijk toch?

Miebeth Zalfjes
Wetenschappelijk medewerker

donderdag, januari 04, 2007

Ik geloof dat... maar heb geen bewijs

Een paar weken geleden kreeg ik van Edward van de Vendel het boek ´Ik geloof dat... maar heb geen bewijs´. Allerlei denkers en wetenschappers schrijven daarin over sterke vermoedens die ze hebben, maar waar ze geen bewijs voor hebben. Niet intrigerend, zoals de Volkrant op het omslag liegt, maar wel erg leuk.

In het kader van het wonderthema op dit blog haal ik hier de hoogleraar Randolph Nesse aan die stelt: ´Ik ben er behoorlijk zeker van dat mensen een selectief voordeel verwerven door te geloven in dingen die ze niet kunnen bewijzen´. In een (door mij) sterk afgesneden bocht zegt hij dat mensen die wel eens in onjuiste overtuigingen geloven meer succes hebben dan mensen die eerst bewijs voor iets willen hebben en dan pas daarnaar handelen. Hij heeft er wel een onderbouwing voor, maar nog geen bewijs. Het heeft met speltheorie en trial en error te maken. Ik zal het u besparen.

Gelooft u dus in (sommige) wonderen, dan heeft u een evolutionair voordeel. Dat is toch fijn om te weten. Maar... gelooft u wel in wonderen? Of denkt u dat alles logisch te verklaren is?

Taggen 2

Hier zijn ze dan, de vijf dingen die u nog niet weet...

1 Ooit schreef ik een boek voor studenten. Dat boek is gerecenseerd door Annemart van Rhee van het Algemeen Dagblad, die het boek tien seconden heeft doorgebladerd en er vevolgens een zuur stukje over schreef. Twee maanden later moest ik in opdracht van Grolsch een boekje schrijven. Daarin heb ik deze recensent een langzame pijnlijke dood laten sterven.

2 In ´Ruik eens wat ik zeg´ bedank ik ene D. Vreugdenhill voor haar medewerking. Mevrouw D. Vreugdenhill bestaat niet. Zij is vernoemd naar de heer Vreugdenhil uit een sketch van Koot en Bie (wereldkampioen precisiepoepen). In alle boeken van mij staan soortgelijk grapjes. Maar die blijven geheim.

3 Nou ja, eentje dan nog. Ik ben een enorme fan van de Franse zangeres Mylène Farmer. Een nog grotere fan ben ik van degene die haar ontdekt heeft en de muziek voor haar schrijft, Laurent Boutonnat. In ´Vakantie op Wadsoog´ heeft hij een ´cameo´ als ´s werelds beste kok aller tijden. Een van mijn ambities is om de Johannes van Dam voor kinderen te worden. Ik wil een serie culinaire kinderboeken gaan maken. In die boeken zal Laurent weer een belangrijke rol gaan spelen.

4 Als achtjarig jongetje heb ik een ouder echtpaar aan de rand van het bos eens gewaarschuwd voor een dief die ik zag. De dief droeg een driedelig pak en een hoge goochelaarshoed. Het geschrokken stel belde daarop meteen de politie. De motoragent heeft niemand kunnen vinden.

5 Kent u die Dommelsch-commercial van een paar jaar geleden met dat ruimteschip? Twee astronauten zweven in een space shuttle. Ze trekken de stekker van de camera los en halen een flesje Dommelsch te voorschijn. Die reclame heb ik in 1988 bedacht. Ik deed mee aan de wedstrijd ´laat zien hoe Dommelsch het helemaal wordt´. Daarvoor bedacht ik onder andere deze commercial. Ik won er een kratje bier mee. Vijftien jaar later werd het spotje éxact volgens mijn scenario uitgezonden. Toeval? Zou kunnen. Maar wel gek dat het ook voor een biermerk is en dan toevallig óók nog eens Dommelsch...

6 Thor Bergel...- oh nee. Ik hoef er maar vijf. Oef. Dat scheelt weer.

Ik geef het stokje over aan Mathijs Werring die als gastblogger op de site van Edward bijzonder leuke bijdragen schreef. Maar Mathijs heeft ook zijn eigen blog. En daar moet u heen om zijjn geheimen te ontdekken...

woensdag, januari 03, 2007

Taggen

Wat wil elke blogger? Gelezen worden. En daarom is er iets bedacht waarmee je de bezoekers van het ene blog naar het andere kunt lokken. Het heet ´taggen´ en het is een soort blogestafette. Een weblogger moet vijf geheimen van zichzelf verklappen. Daarna geeft hij het ´stokje´ door aan een volgende die ook weer vijf geheimen over zichzelf prijs geeft. Zo heeft Gerbrand Bakker eergisteren Ted van lieshout getagd. En vandaag kreeg ik het stokje van Ted.

Morgen leest u welke vijf geheimen ik heb. En aan wie ik het stokje door ga geven.

James Randi. Charlatanontmaskeraar.

Win 1.000.000 dollar! Deze meneer hier link is James Randi. James gelooft niet in wonderen. Randi is overigens zijn artiestennaam. In het echt heet hij Randall James Hamilton Zwinge. Hij is van huis uit goochelaar en ontsnappingsartiest, maar toen Randi ontdekte dat de dominees in zijn kerk gebruik maakten van goocheltrucs om het bestaan van een Goddelijke kracht te bewijzen, besloot hij om zijn kennis in dienst te stellen van het ontmaskeren van charlatans. Hij is nu ´s werelds bekendste charlatanontmaskeraar. Tot zijn slachtoffers behoren vele televisiedominees (gebedsgenezers) en ook Uri Geller.

Het leuke van Randi is dat hij een prijs van miljoen dollar uitdeelt aan mensen die kunnen bewijzen dat ze over paranormale gaven beschikken. Aura´s zien, toekomst voorspellen, numerologie, astrologie, telekinese, het bestaan van spoken en geesten bewijzen, noem het maar op, alles mag. Als het maar paranormaal is. In de afgelopen tientallen jaren hebben duizend mensen het aangedurfd om zich te laten testen door Randi. Randi heeft ze allemaal ontmaskerd.

Bezit u paranormale gaven? En kunt u ook een miljoen dollar gebruiken? Bel Randi. Overigens ben ik nog steeds op zoek naar Echte Wonderen. Dus als u een bekend wonder weet, dan hou ik me aanbevolen.

dinsdag, januari 02, 2007

Wonderen gezocht

De komende tijd zal ik dagelijks over wonderen schrijven. Want wonderen bestaan. Zelfs de meest skeptische skepticus in een heel skeptische bui zal moeten toegeven dat er op zijn minst één wonder is gebeurd: het ontstaan van het heelal. ´Ja nee, dat was er nou eenmaal´ accepteer ik niet. Het feit dat er een heelal is en niet niets is een wonder. Als dat zonder (een) God gebeurd is is het een wonder en als het met (een) God gebeurd is ook.

Maar er gebeuren meer wonderen. En daar wil ik over schrijven. Niet over wonderen die ooit door een klein groepje mensen zijn waargenomen, maar Echte Onomstoten Wonderen. Paranormale verschijnselen mogen ook. Miebeth staat mij wetenschappelijk bij in dit onderwerp. Als mijn skeptische tegenhanger, maar ook als blogger over wetenschappelijke wonderen.

Zelf ben ik compleet dubbel in dit onderwerp. Aan de ene kant geloof ik er geen snars van en aan de andere kant geloof ik zelfs de meest bijzondere verhalen. Een voorbeeldje. Ik geloof niet in paragnosten, maar ik heb zélf wel voorspellende dromen gehad. Nog één: ik geloof niet in paragnosten, maar ik geloof wel in de verhalen van helderzienden die hebben geholpen bij het oplossen van een misdaad. Kan het dubbeler?

Maar ik wil nu voor eens en altijd af van die gespleten mening. Ik ga op onderzoek uit. Heeft u nog een leuk wonder waar ik mij in kan verdiepen? Ik hou me aanbevolen!

Aaaaaargh!


Ze hebben de wereld veroverd! Nu maar hopen dat er nog steeds behoefte is aan kinderboekenschrijvers in de nieuwe wereldorde...

maandag, januari 01, 2007

Als ik de baas was

Vandaag heb ik een beetje de januariblues. December is voor mij de leukste tijd van het jaar. Al in september kan ik me er op verheugen dat het al snel weer december wordt. Maar nu duurt het weer heel lang voordat die maand in zicht is. Gelukkig pakt de blues dit jaar mild uit en ik denk ook niet dat hij lang gaat duren.

Het is op dit moment nog verdacht stil, maar elk moment kan er weer flink geknald worden. En dat háát ik. Ik vind vuurwerk geweldig, maar ik haat rotjes. Zeker als het geen 31 december is. Alleen al vanwege die duizenden dieren die net als Sien beginnen te bibberen bij elke harde knal. Daarom vind ik dat het anders moet. Vuurwerk moet verboden worden voor particulieren. In plaats daarvan mogen vuurwerkliefhebbers samen geld inzamelen voor het mooiste vuurwerk dat er bestaat. Dat wordt afgestoken op grote pleinen in dorpen en stadsdelen, zodat iedereen er met elkaar van kan genieten. Ook nog goed voor de onderlinge ´bonding´. Het resultaat: 1) iedereen geniet van het mooiste vuurwerk - niet meer van die lullige pijltjes maar meteen het mooiste van het mooiste. 2) Geen vervelend geknal meer op andere dagen dan 31 december. 3) Geen doden, branden en gewonden door onkundig afsteken. 4) Minder vuurwerk per saldo, dus beter voor het milieu en asthmapatiënten.

Iedereen wordt er dus beter van. Zelfs de ettertjes die nu alweer begonnen zijn met het afsteken van blindgangers en vuurwerk dat ze nog over hebben.