vrijdag, december 15, 2006

Ilsa


Ze heet Ilsa en we zijn speciaal voor haar opnieuw naar het restaurant gegaan waar zij serveert. Ilsa komt uit Estland. Ze is 'ontvoerd' door een Fin en woont hier nu. We waren alledrie onder de indruk van Ilsa. En zij van ons. Het liefst had ze de hele avond aan onze tafel gestaan en ons alles verteld over de Finnen, de taal en het land. Maar zo nu en dan werd ze streng weggeroepen door jaloerse klanten. Op een gegeven moment, toen Ilsa weer aan onze tafel stond, hoorden en voelden we een enorme schok. Op een Casablanca-achtige manier vroegen we ons af of dat een aardbeving was of dat ons hart zo te keer ging. Ilsa legde uit dat er twee keer per dag zo'n schok plaats vond. Ze graven een tunnel onder de stad. En twee keer per dag gebruiken ze daarvoor een enorme lading springstof.

Als we ooit weer terug zijn in Helsinki gaan we zeker weer naar het restaurant. Maar Ilsa zal er dan niet meer zijn. Zij is dan inmiddels verpleegster.

Maar ach. We hebben altijd deze trip naar Helsinki nog...

4 opmerkingen:

ted zei

Tja, da's maar een half verhaal. Is ze dan verpleegster omdat ze jullie verteld heeft dat ze dat graag wil worden, of omdat de stad door die tweemaal daagse explosie zo in puin ligt dat alle ongewonden worden opgeroepen om hulp te verlenen?
En als ze verpleegster is, is ze dat dan in Finland of terug in Estland?

Edward zei

Ilsa blijft in Finland, want haar liefde is Fins. Maar ze moet nog wel Zweeds leren, want dat is de tweede officiele taal hier. En ze wil eigenlijk helemaal niet serveren. Ze wil verzorgen. Vandaar dat ze haar verpleegstersdiploma aan het halen is.
Ze sprak trouwens ook nog eens perfect Duits. Geen Engels. Nee, ze hield van Duitsland. En aan het eind van de anvond liet ze ons uit met de woorden: ' Ihr seid zo... lieb...' En ze bloosde. Eerlijk waar.

lili zei

Ik weet dat het geheel ongepast is. En bovendien gaat Edward's prachtig tedere sfeerimpressie geheel verloren hiermee maar ik moet jullie vertellen over het fantastische boek wat ik vandaag in de bus heb gekregen.

Niet alleen was het namelijk nieuw (je weet wel, dat ze nog zo lekker ruiken en dat je de pagina's voorzichtig krult zodat de slappe kaft nog niet vouwt) maar ook was het verpakt in een prachtig glinsterend blauw cadeauzakje. Zo een die je voorzichtig openmaakt zodat je hem in je kast kan leggen waarna je er elke keer als je er langsloopt nog even naar kijkt...

Jan Paul, Dankejwel!!!

Mag ik nu ook nog een vraag uitzoeken die terugkomt in the return of the comeback of the jongens en de wetenschap???

Jan Paul zei

Ja hoor Lili. Kom maar met je JeW-vraag. Ik ben benieuwd.