dinsdag, oktober 31, 2006

Dag allemaal!


De volgende post komt - als het goed is - (over)morgen vanuit Niagara Falls.

De sterren uit het verleden (Door Lenin)


Zeg je “Get the Picture” dan zeg je eigenlijk Judith de Bruijn. Zeg je analytisch, creatief, ad rem, kritisch, praktisch, invoelend en extravert, dan moet ze zichzelf herkennen. Want zo omschrijft ze zichzelf op haar website. Judith de Bruijn is vooral bekend van haar presenteerwerk voor de AVRO. Van 1989 tot 2001 presenteerde ze diverse programma´s, totdat de vrijheid te veel begon te lonken. In 2001 hing ze de autocue aan de wilgen om haar eigen bedrijf te beginnen. Ze werkt sindsdien als dagvoorzitter, facilitator en creativity expert. Zoekt u een creatieve oplossing voor een ingewikkeld vraagstuk? Bel (06) 54 266 265 en Judith helpt u verder.


Zeg erudiet, integer en recht-door-zee en je zegt Lassie. Ach, Lassie. Wie kent de pientere Schotse collie niet? In 1943 werd ze voor het eerst verfilmd. Maar haar grootste bekendheid dankt ze aan de televisieserie, die van 1954 tot 1974 werd opgenomen. Lassie was in de serie een teefje. Maar onder die vrouwelijke façade zat in werkelijkheid een acteur. Mannelijk dus. Teefjes verliezen eens per jaar hun vacht en dat zag er niet uit op tv. Lassies echte naam was Pal. En Pal was – onder ons gezegd en gezwegen – geen natuurtalent. Hij had diverse acteerlessen nodig, wat de eigenaar een fortuin kostte. Toen deze de rekeningen niet meer kon betalen, kwam de ster in handen van trainer Rudd Weatherwax, de Martin Gaus van Californië.
Geen enkele hond leeft tientallen jaren, dus Pal is al vele jaren dood. Maar het is fijn om te weten dat er vele duizenden nazaten van hem door Noord Amerika dartelen. De harige bigamist was zelf alleen al goed voor honderden nakomelingen. Maar liefst negen van hen traden in zijn voetsporen voor zijn rol in latere jaren over te nemen.
In 2006 is een nieuwe Lassiefilm uitgebracht, samen met een nieuw merk hondenvoer. Volgens de producent is deze Lassie een directe nakomeling van Pal. De hond dan. Niet het voer.

Volgende week: Hans Otjes.

Canadese roulette


Alvast een kort verhaalt vooraf over de beroemde watervallen uit Canada. In Niagara Falls hebben ze een geheel eigen variant op Russische roulette: jezelf in een ton of vat omlaag laten storten vanaf de Falls. Inmiddels zijn er tientallen pogingen gedaan, met wisselende resultaten. De mate van succes wordt niet zozeer bepaald door de kwaliteit van het vat, maar door puur geluk. Stuiter je op een rots, dan ben je er direct geweest. De kracht van het water slaat elk vat als een colablikje plat op de rotsen. Kom je niet op een rots terecht, dan heb je een redelijke kans om te overleven. Tenminste, zolang je niet tegen een van de rotsen in de kilometers lange wildwaterbaan na de Falls te pletter slaat.
In 1953 voer een man met het zoontje en dochtertje van een vriend op een plezierbootje. Hij voer een eind stroomopwaarts toen de motor stopte en het bootje stuurloos raakte. Het bootje stevende steeds sneller op de waterval af. Omdat de motor niet meer wilde starten, zat er nog maar één ding op: overboord springen en proberen naar de kant te zwemmen. Dat laatste was natuurlijk onmogelijk in de sterke stroming. Toch werd het meisje juist door die stroming naar de kant gesleurd. Enkele meters voor de waterval. Een omstander kon haar nog net met een lange tak redden. De man zelf kwam op de rotsen terecht. Zijn zoontje stortte ook omlaag, maar… overleefde het. Hij werd zo ver vooruit geslingerd dat hij verderop in het water belandde. En zijn reddingsvest redde hem daarna. De kapitein van de toeristenboot Maid of the Mist zag het allemaal gebeuren en redde hem uit het water.
De jongen is inmiddels een man van in de vijftig en een succesvolle manager bij een telecombedrijf.

Overigens had je anderhalve eeuw geleden de stuntman Blondin. Die spande regelmatig een touw over het water waarover hij van de ene naar de andere kant liep. Zijn leukste stunt was met een oventje. Dat nam hij mee tot hij precies op het midden van het touw was. Daar stak hij hem aan, hij bakte er een eitje mee, peuzelde dat op en ging vervolgens weer terug.

Kopregelverzinwedstrijd


JAHAA! Het is weer kopregelverzinwedstrijdtijd!

Mijn aftrap: Arbodienst komt met nieuwe ideale stoel én zithouding.

En Edwin Jongejans komt akelig terecht na mislukte sprong.

En Dysons aambeienverwijdermachine minder groot succes dan stofzuiger.

maandag, oktober 30, 2006

Uitvinders


Vroeger in de tijd van de langspeelplaten had ik vaak last van stof op de plaat. Je kon de lp dan met een doekje of borsteltje afvegen, maar dat werd afgeraden. De plaat werd dan statisch en trok zo juist meer stof aan. Ik wist daarom niet wat ik moest doen en al mijn platen verdwenen langzaam maar zeker onder een laag stof, die door de naald nog eens extra diep in de groeven werd gedrukt. Uit onvrede bedacht ik daarom een uitvinding: de lp-ontstoffer. Het werkt heel simpel. Het is een statisch plaatje dat vlak boven het oppervlak van de lp op de draaitafel ligt. Vanwege de statische lading trekt hij alle deeltjes aan die op de lp liggen. Roem en rijkdom lagen in het verschiet, maar ja. Toen kwam de cd...
Meneer Dyson had iets soortgelijks met stofzuigers. Hij vond het maar ondingen. Dat gedoe met die vieze stofzuigerzakken. En na één keer stofzuigen ging de zuigkracht bij conventionele stofzuigers al achteruit. Daarom bedacht hij zijn eigen apparaat. Het werkt uiterst simpel. Het stof wordt opgezogen en daarna supersnel rondgedraaid. Door de middel van de middelpuntvliedende kracht komt het in een apart stofreservoir terecht. De uitgeblazen lucht is daarom geurloos, stofvrij en schoon.
Vorige week was in GMNL (terzijde: weg met Mirella, leve Brecht) een meneer die een hekel had aan het feit dat een paraplu bij windkracht drie al kapot waait. Hij ontwikkelde daarom een paraplu in een aerodynamisce vorm. Simpel. Dus geniaal.
Daarom een oproep: welk apparaat, ding, voorwerp is onmiddelijk aan een heruitvinding toe? Misschien bedenken we samen wel een geniale oplossing. Het geld dat deze uitvinding oplevert wordt eerlijk verdeeld over alle lezers van dit blog.

Mirakel (2)


(lees eerst Mirakel hieronder voordat u dit leest. Dit is het vervolg.)

Alle weeskinderen van Amsterdam begonnen dus te hallucineren. Een wonder van God volgens de protestanten. Maar hoe zat het echt? Geschiedkundigen hebben ontdekt dat 1566 klimatologisch een rampjaar was met heel veel mislukte oogsten. Vanwege de onrusten in de stad ging het ook economisch niet goed. De bevolking was dus straatarm en de weeskinderen werden daar het slachtoffer van. In plaats van brood en groente kregen zij alleen nog maar hennepkoeken. Want hennep was er voldoende (er werden touwen van gemaakt). De kinderen kregen dus een cannabisvergiftiging – of anders gezegd, ´ze gingen flippen omdat ze een bad trip kregen van de spacecake´. Toen dus al. En dat in de stad die nu bekend staat vanwege de koffieshops…

zondag, oktober 29, 2006

Blogblogblock


Vanwege problemen bij blogprovider Blogger doet het tellertje onderaan de berichten het niet.
Soms staat er een 0 op plaatsen waar wel reacties op zijn gezet, dat is de schuld van Blogger.
Soms staat er een 0 op plaatsen waar geen reacties op zijn gezet. Dat is úw schuld.
Of de mijne.

Vanwege het ongemak een foto van Sien, die een imitatie doet van Paul van Loon.

Mirakel


Momenteel werk ik aan een kinderboek over de geschiedenis van Amsterdam. In die geschiedenis zitten geweldige verhalen die niemand kent. Omdat het zondag is en dit blog dan toch nauwelijks gelezen wordt geef ik daarom alvast een kleine voorpublicatie van één van die bijzondere verhalen. Het gaat over het begin van de beeldenstorm in Amsterdam. De stad is al grotendeels protestant, maar de katholieken zijn nog aan de macht. Dat verandert wanneer er een wonder gebeurt…

In het weeshuis begint een kind ineens wartaal te spreken. Even later komt er schuim uit zijn mond. Dan begint hij zo te krijsen en te spartelen dat hij valt. Zo ligt hij een tijdje op de grond te trappelen. Op dat moment begint een ander kind zich net zo te gedragen. Hij schreeuwt en krijst en spartelt… Daarna komt er nog een bij. En nog een. Totdat er tientallen weeskinderen compleet in de war door de stad rondlopen. Ze schelden en schreeuwen. Ze klimmen als katten tegen de daken op. Ze spugen op de grond en in hun braaksel zitten glasscherven en scherpe naalden. De hele stad is doodsbang voor ze. Sommige kinderen zeggen ineens dat ze in de toekomst kunnen kijken. Ze voorspellen de verschrikkelijkste dingen.
De protestanten weten precies wat er aan de hand is. God heeft een wonder laten gebeuren om de Amsterdammers wakker te schudden. De katholieken moeten verdreven worden. Want dit is Zijn straf. De protestanten hebben eindelijk weer de moed om hardop in opstand te komen.


Nou ja. De rest kennen we. Of niet. Maar dat komt ook in mijn boek. Morgen leg ik uit hoe dit ´wonder´ tot stand kwam…

Binnenkort vanuit Canada


Woensdag vertrek ik met blog en al naar Canada. Met Niagara Falls als uitvalsbasis zal ik dagelijks verslag doen van de actuele stand van zaken in het op twee na grootste land van de wereld. Daarbij doe ik ook verzoekjes.
Heeft u ooit iets willen vragen aan een Canadees, maar bent u nooit in de gelegenheid geweest? Ik kan de vraag voor u stellen en via dit log beantwoorden. Ook voor andere vragen die alleen vanuit Canada kunnen worden beantwoord kunt u bij mij terecht.

zaterdag, oktober 28, 2006

Mark zoekt vrouw


Het is nu denk ik in elk medium geweest. Mark Rutte zoekt een vrouw. Heel slim natuurlijk om dat zo naar buiten te brengen. Het scheelt hem de contributie op datingsites en de kosten van een advertentie in de NRC op zaterdag. Daarom nu ook maar, geheel vrijblijvend, een advertentie voor een vrijgezelle dame die we allemaal kennen.

Ongeb vr. 68 jr. n. onaant. en goede komaf z.k.m. man (leeft. geen bezw.). Hobby´s: skiën in Lech, rode wijn, beeldhouwen. Lichte voorkeur voor man met Afrikaans uiterlijk.

vrijdag, oktober 27, 2006

Domme uitvinding


De roltrap wordt over het algemeen gezien als de meest mislukte uitvinding aller tijden. De trap, in 1897 uitgevonden door Charles Seeberger, was namelijk bedoeld om meer mensen van A naar B te vervoeren in minder tijd. Maar omdat de meeste mensen stil blijven staan op de roltrap, worden er in de zelfde tijd juist veel mínder mensen vervoerd.
Ik vind de roltrap een prima uitvinding. Is het niet druk, dan kun je nog snel de trein halen door extra snel via de roltrap naar boven te sprinten. Is het wel druk, dan kun je de trap nemen die - dankzij de roltrap - niet geblokkeerd wordt door alle slome mensen die op de roltrap blijven staan.
Wat is dan wel de domste uitvinding? De bladblazer natuurlijk. Met gigantische voorsprong op bijvoorbeeld de panpizza of de buitenspelregel in voetbal. Het lawaai en de irritatie die dit ding in een paar minuten kan veroorzaken is tientallen keren erger dan het ongemak die een paar blaadjes in een heel jaar kunnen veroorzaken.

Kopregelverzinwedstrijd


Joepie! Het is weer tijd voor een nieuwe kopregelverzinwedstrijd. Welke verschrikkelijke mededeling krijgt het prinselijk paar te horen? Of: Wat is hun reactie?

Oh? Echt waar? Was dát minister Hoogervorst...

Of:

Maar Maurice... we waren toen helemaal niet in Deventer.

donderdag, oktober 26, 2006

Tweede blog?


Er worden dus plannen gesmeed voor een tweede blog. Maar ja, waar moet dat over gaan? Allereerst denk ik dat het een vlog (videolog) moet zijn. Met filmpjes dus. En dan met veel dingen die op dit moment populair zijn in de televisiewereld. Dat is onder andere:

Iets met een huis vol camera´s en mensen die dat huis niet uit mogen.
Iets met een talentenjacht waar vooral mensen zonder talent aan meedoen.
Iets op het ijs.
Iets met survival op een ver eiland.
Iets zonder Jack Spijkerman.

Het is nog een flink gepuzzel. Momenteel kom ik niet verder dan Gonny van Oudenallen (zonder talent - check) in een iglo vol camera´s op een ijsschots (ijs - check, huis vol camera´s - check) laat proberen te overleven (survival - check) samen met Jack Spijkerman (hè, da´s nou jammer). Vooralsnog een hopeloos format. Maar goed, we blijven er aan werken.

Lenin bespreekt de Story


Dan nu de wekelijkse recensie van een van de ´bladen´ door het gebalsemde lichaam van Lenin.
Deze week: de Story
Waarom? Vanwege de kreet ´Exclusief interview met Mariska Hulscher´ op de cover.

De Story opent met een paginagrote foto van Robert Jensen met een fles water in zijn mond. Wij feliciteren de Story van harte met deze schitterende primeur.
Verder een groot artikel over de zoon van Vanessa, die in het geheim is getrouwd. Ik bespaar het u. En u bent mij dankbaar.
Ook interessant, een artikel met de kop ´Hoe ziek is Rita Verdonk?´ Volgens de Story is Jan Marijnissen niet de enige met hartklachten. Verdonk is misschien wel doodziek. De Story vindt het dan ook uiterst laf van Ahmed Aboutaleb dat hij juist dát moment heeft gekozen om haar aan te vallen (merkwaardig – Story weet als enige ter wereld dat Rita Verdonk doodziek is, maar vindt intussen wel dat Aboutaleb dat ook had moeten weten). Gelukkig kreeg Rita direct steun van Theodor Holman en moest Aboutaleb wel met de staart tussen de benen afdruipen. Afijn, Rita, beterschap dan maar.
En dan het GROTE EXCLUSIEVE INTERVIEW MET MARISKA HULSCHER. Je hebt een vermoeden hoe zo´n interview gaat. Journalist komt over de vloer bij Mariska, kopje koffie erbij, fotograaf maakt tussendoor foto´s, etcetera. Welnu, ik denk niet dat het dít keer zo gegaan is… De foto van Maris is namelijk echt een paparazzisnapshot bij de groenteboer. Ze heeft een joekel van een zonnebril op en kijkt met een enorme hoepelalsjeblieftop-blik in de camera. Verder bestaat het EXCLUSIEVE INTERVIEW MET MARISKA HULSCHER uit in totaal drie korte citaten van haar. De rest is een opsomming van de dingen die de afgelopen weken al uitgebreid in het nieuws zijn geweest.
Verder nog de mededeling dat bij het ter perse gaan van deze Story nieuwe feiten aan het licht zijn gekomen over Jennifer Hoffman en Daan Schuurmans. Maar ja. Volgende week bespreek ik weer een ander blad. Helaas.

Jullie Lenin

Exclusief! Later op dit Blog: Het gebalsemde lichaam van Lenin bespreekt de Story van deze week. Mis het niet!

Net als John


Dit stukje gaat over u, o lezer. Ik schrijf deze ´u´ niet vanwege een Moszkowicz-achtige weigering om bekenden te tutoyeren, maar juist vanwege het feit dat ik de meeste lezers niet ken. Want in totaal hebben 341 mensen dit blog al bezocht. En ik heb niet eens meer dan vijftig vage kennissen. 105 van deze bezoekers weigerden na een bezoekje nog een keer op dit blog te komen. Maar 236 mensen zijn nog minstens één keer teruggekeerd. Dank daarvoor!
Mijn statistiekmetertje vertelt ook waar de bezoekers ongeveer vandaan komen. Goedemiddag Ha Noi! Welkom Oekraïne! En G´day mate Australia! (wellicht zijn dat Edwards even vriendelijke als geheimzinnige webmasters Lennart en Maikel). Bijzonder leuk is dat maar liefst 12 procent uit België komt. Daarna volgen Duitsland en de VS met elk 2 procent. Welkom met z´n allen. Hè, gezellig!
Ook fijn is dat een vaste kern van 35 à 40 reguliere bezoekers mijn blog dagelijks bezoekt. En meer dan de helft van het totale bezoekersaantal heeft mijn blog langer dan een uur bekeken. Ik ben u daar zeer erkentelijk voor.
Gisteren is mijn blog 156 keer bekeken, door 68 unieke bezoekers. Dat is een record. En ik merk nu dat ik John de Mol ineens wat beter begrijp: álles voor de kijkcijfers. Daarom heb ik besloten dat ik reclame ga maken op mijn blog voor de blogs van de komende dagen. Net als John. Ik wil meer. Meer meer meer. Net als John. En misschien kom ik dan volgend jaar ook nog met een tweede blog. Net als John.

woensdag, oktober 25, 2006

Paarden van Ameland



Er vindt nogal een kruisbestuiving plaats tussen de blogs van Edward (zie post hieronder voor adres),Ted (voor wie het nog niet weet: tedvanlieshout.web-log.nl)(nu ik toch met te veel haakjes bezig ben, om de een of andere reden lukt het me niet om links in mijn posts te zetten. Het is me een keer gelukt, maar daarna niet meer) en mij (dat is het vervelende van al die haakjes. Je raakt de zin kwijt en moet hem vijf keer overlezen). Een logisch gevolg zou een superblog van ons drie samen zijn (plus gastbloggers). Maar in deze tijd van fusies en overnames moeten we mischien onze individuele kleinschaligheid koesteren (al twijfel ik over een vijandige overname van het weblog van Kluun).
Maar dit zijn de foto's van Saartje en het paardengraf op Ameland (naar aanleiding van een stukje op het blog van Edward). Let bij de onderste foto op de bloembolletjes rechts. Die heeft Bibi geplant.
Ik was in de winter op Ameland en zag toen eerst de paarden - waaronder Saartje - en daarna het graf. Goed voor een behoorlijke brok in mijn keel. Diezelfde avond werden we overigens verrast door een regelrechte onvervalste sneeuwstorm en dat was juist weer een van mijn gelukkigste momenten van 2005.

Nieuw boek


Schrijver dichter tekenaar alleskunner Ted van Lieshout heeft na ontwerpen voor Edward en Bibi (zie edwardvandevendel.blogspot.com) nu ook een omslag voor een boek van mij gemaakt. Dank ted! Het boek hoeft nu alleen nog even geschreven te worden.

Kopregelverzinwedstrijd


Wie wint de virtuele kopregel-verzinwedstrijdwinnaarsbokaal van de dag?

Ik zet in met: ´The Axe Effect´.

Of: ´Na het carpoolen slaat nu ook het bikepoolen aan in China.´

De ster uit het verleden: Sindala


Toen in de jaren zestig de opnamen van de televisieserie Floris begonnen, was één ding duidelijk op de set. Die blonde acteur kon er niets van. Zijn teksten moesten zelfs ingekort worden omdat ze te ingewikkeld voor hem waren. Maar die donkere acteur met die baard, die was wél goed. De rest is geschiedenis. De blonde acteur, Rutger Hauer, bouwde later een imposante Hollywoodcarrière op. Maar die donkere, wat gebeurde daarmee?
We hebben het over Jos Bergman (Haarlem, 1940) die de rol van Sindala speelde. Voor de professionals was het duidelijk dat hij de betere acteur van de twee was. Maar het was vooral Rutger Hauer die alle aandacht kreeg. Of dat de oorzaak van zijn depressie was is onduidelijk, maar Bergman was er zo erg aan toe dat hij zijn polsen doorsneed. Hij speelde daarna nog een kleine rol in een speelfilm, maar ging uiteindelijk iets heel anders doen. Hij werd landschapschilder en dat is hij nog steeds. Hij heeft een atelier in Amsterdam en exposeerde enkele jaren geleden nog in de Eusebiuskerk in Arnhem.

Jullie gebalsemde lichaam van Lenin

Ook op zoek naar een ster uit het verleden? Reageer en wie weet staat zijn of haar verhaal volgende week woensdag in de vaste rubriek ´De ster uit het verleden.´

dinsdag, oktober 24, 2006

Ik ben eng


Op de site van de FNV staat een alternatieve stemwijzer. Deze stemwijzer ziet er een stuk betrouwbaarder uit en vereist behoorlijk wat denkwerk. Het enige nadeel is dat je alleen op de grootste partijen kunt stemmen. Dus bijvoorbeeld geen D66 of PvdD. Ik heb hem inmiddels gedaan. Het resultaat is nog veel stuitender dan de vorige keer.

U leest het weblog van een rasechte VVD-er. Goed, ik ken het Horst Wessellied nog net niet uit mijn hoofd, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Hoewel… Op twee en drie had ik SP en Groen Links. Ik ben dus politiek schizofreen. Een compleet gespleten persoonlijkheid. Ik ben eng. Weg met mij.
Ik durf nu nooit meer een stemwijzer in te vullen. En ik heb nu besloten dat ik niet op een partij ga stemmen, maar op een persoon.

Alleen… op wie?

P.S. de illustratie is van Siegfried Woldhek

Schaak


Ik heb weinig met schaken. Ik ken de spelregels, maar verder begrijp ik er niets van. Maar dat het een geweldige sport is, dat geloof ik zeker. Ook al weet ik er niets van, toch lees ik zo vaak mogelijk de schaakcolumns van Hans Ree in de krant. Ree is een meester in anekdotes en als er ergens wonderlijke dingen gebeuren, dan is het wel in de schaakwereld.

Hilarisch was het wc-incident bij de recente WK-tweekamp tussen Kramnik en Topalov. Kramnik mocht niet meer naar de wc, omdat Topalov hem ervan beschuldigde dat hij daar een klein zakcomputertje raadpleegde. Helemaal ongegrond was die verdachtmaking niet, want Kramnik ging wel érg vaak naar de wc. Het haalde zelfs het journaal.

Een paar weken geleden had Ree een stukje over mobiele telefoons. Die moeten uit tijdens een wedstrijd. Gaat je telefoon toch af, dan heb je meteen verloren. Dat overkwam een schaker die bij aankomst aan het bord braaf zijn telefoon wilde uitzetten en nét op dat moment gebeld werd. Hij was een minuut te laat aan het bord verschenen en de wedstrijd was dus officieel al begonnen. Hij was niet de enige met pech. Een andere schaker vroeg of er voor hem een uitzondering gemaakt kon worden omdat zijn vrouw elk moment kon bevallen. Dat kon. Hij werd gebeld, nam op en legde daarna meteen weer neer. ´Was dat je vrouw?´ vroegen ze. ´Nee, verkeerd verbonden,´ was het veel te eerlijke antwoord. Partij verloren.

Waarom laten de schakers hun telefoon niet thuis? Heel simpel. Die telefoons zijn kleine computertjes geworden. Er staat een schat aan informatie op. De schakers zijn doodsbang dat hun telefoon gestolen wordt als zij weg zijn. Maar de paranoia is nog erger. De Brit Nigel Short merkte ineens dat zijn telefoon al heel lang aan stond tijdens een partij tegen een de Fin Karttunen. Had hij die niet uitgezet? Gelukkig was hij niet gebeld. ´Dat is het voordeel als je geen vrienden hebt,´ zei Short achteraf. Maar een partij later won Karttunen wél omdat het mobieltje van een tegenstander afging. Veel schakers vermoedden een complot. Kartunnen komt immers uit Finland, het land van Nokia. En daar weten ze alles van telefoons.

maandag, oktober 23, 2006

VOC-mentaliteit


Allereerst een korte samenvatting van het voorafgaande:

Op het prachtige Schotse eiland Canna zoeken ze medebewoners. Het is een klein eiland met onder andere één school met één leerling. Onder aanvoering van Kees Spiering heeft een groep mensen uit de literaire en onderwijswereld het plan gesmeed om gehoor te geven aan de oproep van de Cannaërs. Er blijkt alleen een zeer strenge ballotage te zijn en de nieuwe eilandbewoners moeten ook echt iets (praktisch) kunnen. Voor veel mensen is vooral dat laatste een probleem. Meer hierover op edwardvandevendel.blogspot.com. (o.a. teutoburgerwaldlauf, brief van balkenende en canna).
Maar. Laten wij ons zomaar afwimpelen door een stelletje Schotse eilanders? Wat heeft onze grote roerganger nou gezegd? De VOC-mentaliteit. Hoe hadden Tromp en De Ruyter dat aangepakt? Die hadden zonder problemen dat miezerige eilandje ingenomen. Wat nou? Innemen dat eiland en we hebben er weer een nieuw stuk wad bij. En wat zal Jan Peter trots op ons zijn…

Kopregelverzinwedstrijd


Wat zeggen deze panda´s tegen elkaar?

Ik denk ´Geen paniek, geen paniek. Ze willen naar Canna. Niet naar China.´
Of: ´Wang Wang geef onmiddellijk die Televizierring terug aan de Lama´s.´

Drie vragen aan Lenin


Het blog bestaat nu een week. Hoog tijd voor drie korte vragen aan mijn vaste society sidekick, het gebalsemde lichaam van Lenin.

Jij behandelt in jouw bijdragen vooral de privélevens van anderen. Maar hoe gaat het nu met jou?
Het gaat goed. Een vaste partner zit er voor iemand in mijn situatie niet in, maar ik heb wel twee schatten van labradors. Daarmee lig ik na een dag hard werken heerlijk mee op de bank. En dan kijken we naar de Sound of Music of we luisteren naar Gloria Gaynor.
Je hebt de hamer en sikkel ingeruild voor de pen en het blocnote. Maar zit er nog iets van die oude communist in je?
Weinig. Ik heb laatst de Stemwijzer gedaan en ik had de ChristenUnie op 1, De PvdD op 2 en Fortuyn op drie. Mijn manager heeft het wel voortdurend over een tournee door Noord-Korea, maar voor mij hoeft het allemaal niet.
Wat kunnen we nog meer van je verwachten?
Naast de gewone bijdragen en ´De ster uit het verleden´ komt er donderdag een nieuwe rubriek. Daarin bespreek ik één van ´de bladen´.
We kijken er naar uit. Dank je wel, Lenin.

zondag, oktober 22, 2006

Lonelygirl15


Internettechnischerwijs loop ik behoorlijk achter, dus veel mensen kennen dit verhaal al. Maar het blijft opmerkelijk. Veel van de miljoenen filmpjes op Youtube bestaan uit videodagboeken. In 99.9 procent van de gevallen zijn die volkomen oninteressant. Maar op een gegeven moment dook lonelygirl15 op. Lonelygirl15 is een eenzaam meisje van 15 dat Bree heet. Haar ouders zijn lid van een (str)enge sekte en ze mag niet naar school. Onderwijs krijgt ze thuis. Ze heeft een vriend, Daniel, en die helpt haar met de techniek achter haar videodagboeken (vlogs).
Lonelygirl viel op tussen de ontelbare andere vlogs. Haar filmpjes werden eerst door honderden mensen bekeken. Daarna werden het er duizenden en tienduizenden. Ze heeft nu zelfs een fanclub. Sommige surfers zijn verliefd op haar geworden. Anderen vinden haar verschrikkelijk. Ze krijgt eerbetonenen en persiflages op haar openhartige hersenspinsels – allemaal te zien op Youtube. Ze is dus een klassieke internethype.
Maar alles is nep. Fans hebben haar IP adres getraceerd en ontdekten dat het verhaal niet klopte. Inmiddels is Lonelygirl15 ´uit de kast´. Bree is in werkelijkheid een actrice uit Nieuw Zeeland. Het hele project is bedacht door filmmakers uit Los Angeles. Ze creëerden een mooi meisje waarmee de vele surfende computernerds zich mee konden identificeren (jong, eenzaam en onbegrepen). Het gerucht gaat zelfs dat er een Lonelygirl the Movie komt, à la the Blair Witch Project. Lonelygirl is nu zelfs zo populair, dat ze gevraagd wordt voor commercials. De vraag is alleen hoe lang ze nog populair blijft. Want nu iedereen weet dat het nep is, is alle lol er af.

zaterdag, oktober 21, 2006

Wit


Ik ben een van de weinige mensen die blij is als het herfst wordt. Ik heb helemaal niets met de zomer. Dat plakkerige gedoe de hele dag. Als het koud is kan je tenminste iets warms aantrekken. Maar als het warm is kan je niet nog meer uittrekken. En ik heb het heel snel te warm. De lente is heerlijk, de herfst is fijn en de winter vind ik ook prima. Maar mijn ideale weer is lichte vorst met zware sneeuwval.
Ik heb een zware afwijking als het gaat om sneeuw. Zo volg ik elke dag op de webcams of er ergens al sneeuw ligt. Ik kan verklappen, voor deze tijd van het jaar is het bedroevend gesteld. Op de drie kilometer hoge Kitzsteinhorn ligt alleen maar wat oude gletsjersneeuw. Het dooit er al weken (begin september viel er even een dik pak). Zelfs in Groenland is het op veel plaatsen nog groen. In Nuuk bijvoorbeeld. Het noorden van Finland dan? Daar kwakkelt het. In Utsjoki ligt er wel sneeuw op de grond, maar niet op de takken. En in Saariselka en Näätämö is het wel koud, maar daar ligt nog bijna niets. Alleen in Noorwegen is het fijn. In de provincie Finnmark ligt al een lekker dik pak knispersneeuw. Hmm.

Extra hard


Gisteren was ik op een feestje bij Querido. Daar sprak ik de verkoper binnendienst en het onderwerp kwam op de verramsjing van ´Ruik eens wat ik zeg´. Volgens hem was waarschijnlijk de hele partij opgekocht door de ramsjwinkels. Maar hij wist het niet helemaal zeker meer. ´Tja en wat niet wordt ingekocht,´ zei hij, ´gaat in de papierversnipperaar. Daar wordt wc-papier van gemaakt.´ Kortom, dan vegen mensen dus eh… letterlijk hun eh… af met mijn boek…

vrijdag, oktober 20, 2006

Computerzappen


Vandaag had ik mijn laatste lezing van de kinderboekenweek. Vier groepen in iets minder dan drie uur tijd. Het voelde als een soort speed-dating met extreem minderjarigen. Voorlopig zitten de lezingen er even op. Dat voelt als vakantie. Zo´n lezing kost bij mij enorm veel energie. Ik voel me als een lege batterij waar 120 kinderen op hebben staan stampen. En de rest van de dag ben ik geen fluit meer waard. Elke zin die ik nu schrijf moet een paar keer over. Gemiddeld zitten er drie schrijffouten in.
Maar gelukkig is er video.google en vooral Youtube! Als je niets meer wilt doen en alleen maar wilt surfen of computerzappen is Youtube een feest. Voetballiefhebbers, toets ´soccer moves´, ´bergkamp´, of ´zidane´ in en je krijgt geweldige compilaties met de mooiste beelden. Muziekliefhebbers, toets de naam van een lang vergeten band in en voila, je kunt kiezen uit dertig clips. De meeste surfers weten dit al lang. Maar ik weet het nog maar een paar weken en sta nog steeds verbaasd over het gigantische aanbod. Zo was Bill Clinton pas nog in het nieuws omdat-ie een interviewer van het conservatieve station Fox flink de oren waste. Ik heb het hele interview gezien. Op Youtube.

donderdag, oktober 19, 2006

Botsing


Deze foto is recent gemaakt door NASA. Het is een foto van twee sterrenstelsels die op elkaar botsen. Bij deze botsing zijn miljoenen en miljoenen sterren betrokken. En dus ook miljoenen en miljoenen planeten. Op sommige van die planeten zal ongetwijfeld leven voorkomen (biologen hebben aangetoond dat overal waar leven mógelijk is, ook leven bestaat). Daar blijft dus helemaal niets meer van over. Een ramp op letterlijk astronomische schaal. Wij kunnen er alleen maar bij staan en toekijken hoe het afloopt. Niet alleen omdat we er niets tegen kunnen doen, maar ook omdat we al te laat zijn. De sterrenstelsels staan zo ver weg, dat wat we nu zien al 200 miljoen jaar geleden gebeurd is. Over een paar honderd miljoen jaar staat dit de melkweg trouwens ook te wachten. Iets om over na te denken bij het afsluiten van een beleggingshypotheek.

Kamervragen


Uit de krant van vandaag:

Kamer kritisch over adoptie Madonna

VVD en CDA hebben felle kritiek geuit op de adoptie van een jongetje uit Malawi door Madonna. In de Kamer vroeg VVD-woordvoerder Szabo minister Agnes van Ardenne voor Ontwikkelingssamenwerking haar gewicht in de strijd te werpen om dit soort adoptietoerisme een halt toe te roepen.”

Gloeiende. Hebben de VVD en CDA niets beters te doen? What´s next? Gaat míjn SP zich bemoeien met het overgewicht van Demis Rousos? Gaat Bibi´s Partij voor de Dieren zich bezig houden met het aantal keren dat het hondje van Britney Spears wordt uitgelaten? Onvoorstelbaar. Hoewel… Stel nou ineens dat Patty Brard ineens ook een Malawipeuter wil adopteren? Leve de VVD en het CDA!

Ontwaakt kameraden!


Oké. Ik weet het nu. Ik was een brave ChristenUnionist en nu? Nu ben ik een vieze rotrotrotcommunist. Met enge dierenactivistische trekjes. Maar het is zelfs nog erger. Kijk maar naar mijn top 4:



1 SP
2 Partij voor de dieren
3 Fortuyn
4 D66

Ik ben dus Volkert van de Graaf én Pim Fortuyn in één, maar dan in een socialistische variant. En dan daarbij nog D66: ik wil een gekozen dictator! Ik ben heel eng. Aaarg!

Maar hohoho. Zijn de vragen over de mavo en het weigeren van leerlingen de énige vragen over het onderwijs? Zijn dat de belangrijkste punten? Niet méér geld voor béter onderwijs? Kenniseconomie? Zijn de vragen over files en kernenergie de enige vragen over het milieu? Niet investeren in de toekomst? In nieuwe energieprojecten? Ik vind vier dingen heel belangrijk: economie, milieu, gezondheidszorg en goed onderwijs. Die kwamen wel voor in de Stemwijzer, maar op voor mij relatief onbelangrijke punten. Ik ben dus ineens tégen de Stemwijzer.

Shit. Nu moet ik me in de partijprogramma´s gaan verdiepen.

woensdag, oktober 18, 2006

Aap


Een van de voordelen van het schrijven van non-fictie is dat je maar weinig zelf hoeft te verzinnen. Je moet soms even zoeken, maar dan vind je ook juweeltjes aan informatie. Neem nou de Griekse mythologie. Ik heb laatst een inleiding geschreven voor het nieuwe boek van Frank Groothof. Daarin gaat het onder andere over de Griekse onderwereld. En dan met name de hel, de Tartarus. Volgens de oude Grieken ligt de Tartarus onmetelijk diep in de aarde. Als je vanaf de grond een koperen aambeeld omlaag gooit, duurt het negen dagen voordat die in de Tartarus op de grond valt. Het is er zelfs zo diep, dat de plek omringd wordt door drie lagen van nacht… Prachtig toch?
Maar er zijn ook nadelen. Soms vind je een geweldig verhaal dat uiteindelijk niet waar blijkt te zijn. Een voorbeeld is het verhaal van ´het Aepjen´. Op de kop van de Zeedijk staat één van de oudste huizen van de stad. Het is één van de twee houten huizen die Amsterdam nog heeft. Nu is het een café, maar volgens vele verhalen was het vroeger een herberg voor arme zeelui. Het zat er vol met vlooien en als je er overnachtte dan zat je onder de beten. Dan was je in ´de aap gelogeerd´. Een heel mooi verhaal. Maar helaas... niet waar.

Briljant plan


Ik weet nog steeds niet wat ik ga stemmen (morgen pas. Stemwijzer beslist). Maar het beste politieke voorstel dat ik het afgelopen jaar hoorde komt uitgerekend van iemand die zich (nog) niet verkiesbaar heeft gesteld: Bibi. Bibi heeft een tijd terug een geniaal plan bedacht. Op pakjes sigaretten zie je teksten met teksten als ´Roken schaadt de gezondheid´. Haar plan is om foto´s van de leefomstandigheden van bio-industriedieren verplicht op het vlees te zetten. Mensen mogen kiezen. Óf goedkoop vlees met enge plaatjes. Óf voortaan maar biologisch of vegetarisch eten. Ik stem voor Bibi´s plan.

P.S. Op de foto wijst Sien haar lievelingsgerecht aan met biologisch vlees.

Nieuwe rubriek: De ster uit het verleden...


Een nieuwe rubriek op dit blog van onze vaste society-medewerker Het Gebalsemde Lichaam van Lenin. Elke week bericht deze showbizz sidekick over een ster uit het verleden. Hoe gaat het nu met hem/haar? Deze week: Martin Brozius.

Martin Brozius. Wie hem niet kent is na 1980 geboren. Dankzij hem zou Hans Kazan niet ´De Man Die Alles Kan´ zijn geworden. Brozius is van huis uit acteur (Hamelen!), maar velen kennen hem vooral van Ren Je Rot. In het Duits heette dat overigens ´Der Plopp Heist Stop´. Echt waar. Sinds Ren Je Rot gestopt is hebben alleen zeer fanatieke tv-kijkers hem nog kunnen zien. In kleine rolletjes in Medisch Centrum West en GTST. En op AT5. Daar was te zien hoe hij op een enigszins genante manier nog steeds optrad als Ren Je Rot-presentator – ook voor úw feestjes en partijen!
What went wrong? Eind jaren tachtig kreeg Brozius het aan de stok met eerst zijn vrouw en daarna de fiscus. Daardoor werd hij gedwongen om zijn drie(!) panden aan het Vondelpark te verkopen. Vervolgens werd het stil. Brozius werd volgens sommigen vooral gezien op weg naar de slijter en naar de glasbak.
Toch gaat het naar eigen zeggen niet slecht met de acteur. Hij heeft nog steeds kleine klusjes en hij heeft een nieuwe vriendin (nou ja, die had hij al in 2001. Maar hopelijk nu nog steeds). Bovendien krijgt hij steun uit de astrale wereld. Hij heeft regelmatig paranormale ervaringen en wordt geholpen door beschermengelen. Je kunt het slechter treffen, toch?

Jullie, Lenin

P.S. Benieuwd naar een ster uit het verleden? Reageer en wie weet staat jouw ster volgende week op dit blog!

dinsdag, oktober 17, 2006

Peter en Maurice


Er is ineens weer veel aandacht voor de Deventer moordzaak. Maurice de Hond laat het graf van het slachtoffer 24 uur per dag bewaken, omdat hij denkt dat het moordwapen onder de steen ligt. Hij heeft het graf met een metaaldetector laten onderzoeken door een gespecialiseerd bureau. En daarbij is een voorwerp gevonden in de vorm van een mes.
Maurice de Hond geeft klauwen met geld uit om te bewijzen dat Ernest Louwes onschuldig vast zit. Als je zijn site bezoekt, www.maurice.nl, dan kun je niet anders concluderen dat Louwes onschuldig vast zit. De zoveelste gerechtelijke dwaling, zou je zeggen. Maar heeft hij ook echt gelijk? Je zou willen van wel. De klusjesman die het volgens De Hond gedaan heeft is een agressief mannetje. Louwes ziet er veel beschaafder uit. In de Middeleeuwen zou de klusjesman op grond van zijn uiterlijk al honderd keer veroordeeld zijn. Maar dit is 2006.
Het Openbaar Ministerie krijgt sinds kort steun uit onverwachte hoek. Niemand minder dan Peter R. de Vries geeft het O.M. gelijk. De Vries heeft bijna net zoveel onderzoek gedaan als Maurice de Hond, maar kwam tot een andere conclusie: Louwes heeft het wel degelijk gedaan. Als op zijn site kijkt, www.peterrdevries.nl, dan lees je waarom.
Ik denk dat De Vries gelijk heeft. Niet op basis van zijn ervaring. Ook niet vanwege de feiten. Want als je die bekijkt hebben ze het alle twee gedaan (én zijn ze alle twee onschuldig). Maar De Vries belicht beide kanten van de zaak. Hij noemt de voors en tegens. De Hond gaat juist alleen maar als een fanaticus op zoek naar de tegens. Alles wat niet in zijn verhaal past wordt meteen gebagatelliseerd. Dat maakt De Vries een stuk geloofwaardiger.
En dan nog dat mes. Stel. Je bent de moordenaar en je hebt het moordwapen. Dan begraaf je dat ergens heel diep en ver weg. Je vernietigt het. Of je steekt het in de fik. Maar je legt het niet met heel veel moeite onder de grafsteen van je slachtoffer...

Ruik eens wat ik ramsj


Het is zover. Mijn eerste boek in de ramsj. Het is een bekend verhaal. Je wint een prijs en daardoor komt er een nieuwe druk. Maar die druk verschijnt pas na de kinderboekenweek. Het boek verdwijnt daardoor weer in de anonimiteit. Daar kan de uitgever natuurlijk ook niets aan doen. Sommige boeken redden het dan nog op eigen kracht. ´Ruik eens wat ik zeg´ niet. Ik heb Querido gevraagd of ze meteen geëuthanaseerd werden of dat ze nog een rustige oude dag kregen. Gelukkig hebben ze een goed opvangtehuis gevonden waar de boeken goed verzorgd worden. Overigens is het niet het definitieve einde. Het boek is als Leesleeuw uitgekomen bij Zwijsen. Het is net de Lion King: ´the circle of life´.

maandag, oktober 16, 2006

Plop burgemeester


Wie had gedacht dat ik als society sidekick al zo snel met breaking news zou komen? Maar het is echt zo: Kabouter Plop (uiterst links op de foto) wordt burgemeester. Plop, in zijn woonplaats Affligem beter bekend als Walter de Donder, is hérkozen in de gemeenteraad van die plaats. Dat betekent (vanwege politiek-technische redenen) dat hij daar in 2011 burgemeester wordt. In Hilversum wordt gefluisterd dat nu ook Ieniemienie zich op de valreep nog verkiesbaar wil stellen in Nederland. De woordvoerder van Ieniemienie wilde dit bericht overigens bevestigen noch ontkennen.

Lenin

Stemwijzer


Vanaf morgen doet-ie het weer: de stemwijzer. Jarenlang stemde ik blind D66, maar dat bleek telkens een volstrekt zinloze stem. Bij de vorige landelijke verkiezingen twijfelde ik al en heb ik de stemtest op internet gedaan. Daar kwam uit dat ik op de Christenunie moest stemmen. D66 kwam pas op de tweede plaats. Ik geloofde er niets van en stemde toch vrolijk op Lousewies. Domdomdom. Inmiddels ken ik het de standpunten van de Christenunie wat beter en ik denk dat de Stemwijzer het wel degelijk bij het rechte eind had. Alleen bij zaken die strict met het geloof te maken hebben verschil ik flink van mening met Rouvoet. Maar verder ben ik het heel vaak met hem eens. Ik ben heel benieuwd wat Stemwijzer mij deze week gaat adviseren...

Een kort interview met... Lenin

Jan Paul: Hartelijk welkom op dit blog. Fijn dat je mee wilt werken!
Lenin: Dank je. Ik heb er ontzettend veel zin in.
Jan Paul: We kennen jou natuurlijk als iemand die dagelijks bij het Rode Plein door duizenden mensen bekeken wordt. Maar de afgelopen jaren heb je je steeds meer gespecialiseerd in de showbizz. Mocht er dus belangrijk nieuws zijn, dan geef jij je commentaar daar op.
Lenin: Dat klopt. Je zou me de Albert Verlinde van het Kremlin kunnen noemen.
Jan Paul: Nieuws over Mariska Hulscher, Imca Marina, Hans Kazan en andere sterren en leden van het Koninklijk Huis...
Lenin: ... daarvoor kun je voortaan bij mij terecht.
Jan Paul: We kijken er naar uit!
Lenin: Ik zal mijn best doen!

Welkom op mijn weblog!

Voortaan is het niet meer nodig om de vraag ´hoe gaat het?´ aan mij te stellen. Dat is vanaf nu 24 uur per dag te lezen op dit weblog. Hier schrijf ik dagelijks over alles wat ik meemaak, wat ik vind en wat me opvalt in de media.
Het is natuurlijk een flink karwei om zo´n blog bij te houden. Daarom doe ik het niet alleen. Net als vele presentatoren en disc jockeys heb ik mijn eigen sidekick. In dit geval heb ik gekozen voor een oude bekende. Iemand die weet wat het is om in de spotlights te staan (of liggen). Iemand die aan den lijve heeft gevoeld wat roem met je doet. En iemand die de wereld van de showbizz als geen ander kent. Hij trekt al tientallen jaren lang elke dag meer bezoekers trekt dan Gordon, Joling en Froger samen. Dat is natuurlijk niemand anders dan het gebalsemde lichaam van Vladimir Iljitsj Oeljanov, oftewel Lenin. Welkom op ons weblog!