zondag, december 31, 2006

Gelukkig nieuwjaar!

Mede namens wetenschappelijk medewerker Miebeth Zalfjes wens ik alle blogbezoekers een heel gelukkig 2007!

De generaal (Seth en Youp)


Seth: Er was eens een landje dat Balkenland heette. Dat land heette zo omdat ze er balken maakten. Overal ter wereld waren balken nodig. Want je kon er van alles mee doen, zoals huizen, gebouwen en bruggen bouwen. Balkenland was dus een rijk land. Er was genoeg te eten en er was altijd vrede. Het was daarom een ideaal land voor mensen uit landen waar wél oorlog heerste. En jarenlang bood Balkenland onderdak aan deze vluchtelingen.
Youp: Was alles koek en ei in Balkenland? Nee, toch niet. Er waren mensen die zeiden dat je die balken ook nog ergens anders voor kon gebruiken. Als je ze voor je ogen deed, hoefde je de vluchtelingen niet te zien. Dan hoefde je ze ook niet te helpen en dat scheelde weer. Bovendien kon je met die balken een extra stevig hek bij de grens maken, zodat ze er nooit meer in konden. Ook nog goed voor de economie, al die extra balken. En op een kwade dag kwamen deze mensen aan de macht. Aangevoerd door een sullige premier en een enge minister met een naam als een krachtterm. Verdorie, Verdomme... zoiets.
Seth: Deze minister was knettergek en werd megalomaner en megalomaner. Het ergste van alles was dat ze steeds meer macht kreeg. Want iedereen met de balk voor zijn ogen was het met haar eens. En dat waren er ineens nogal wat.
Youp: Er moest iets gebeuren. Een coup. Een staatsgreep. Maar door wie? Ze wisten wel iemand. Een generaal. Niet dat het land uitblonk in krijgskunst. Ooit ging het op een vredesmissie op pad en kwam overladen met prullaria terug. ´Bij volledige terugtrekking gratis sleutelhanger cadeau´, had de vijand voorgesteld en het leger was ermee akkoord gegaan. Maar deze generaal was anders. Deze man had wel lef, deze generaal Pardon.
Seth: Hoe het verhaal afloopt? Dat moet 2007 leren. De sullige premier is er nog steeds. De enge minister ook. Maar de generaal is zijn legers aan het verzamelen. Klaar om een einde aan de balken te maken.

Ja, lieve mensen. En dan was er ook nog een kabouter in het land. Woutertje Kaboutertje. En Wou-...

Youp: Nee Seth. Ik geloof niet dat de wereld daar op zit te wachten. Ik heb zelf een tekst over dat je moet genieten van het leven. Dat je je ogen opent voor wat werkelijk belangrijk is. Het heet ´Leef! Leef! Leef!´

Seth: Nee Youp, dáár zit de wereld op te wachten.

Youp: Hm. Gelukkige jaarwisseling dan maar.

Seth: En een heel goed 2007!!!

zaterdag, december 30, 2006

Familie Nooitgenoeg (Youp van ´t Hek)


Ik vraag me af of de Jorritsmaatjes nog een fijne Kerst hebben gehad. Of dat ze diep in zijn zelf gegraven put zaten. Hoewel, zelf gegraven – dat zal hij wel aan zijn goedkope Smolarekjes uitbesteed hebben. Maar ik kan ze wel begrijpen. Dat karige burgemeesterssalaris van haar is natuurlijk nooit genoeg om van rond te komen. En voor hem geldt hetzelfde, al heeft zijn waterputtenbedrijf het lang niet gek gedaan. De hele straat, hockeyvereniging en alle oude corpsvriendjes zijn al voorzien van een vergunningloze aftapcentrale. Maar dat levert natuurlijk nog veel te weinig op om écht gezellig de kerstdagen door te komen. Daarom hebben ze ook maar even een illegale kerstboom met wat extra takken uit het bos gezaagd. Bij elkaar gehouden door op het Almeerse strandje gejut touw. En wat kwam papa´s lange Burberryjas goed uit deze Kerst! Ideaal voor het bijeengaren van de extraatjes. Zo konden de flessen Pommerol uit 1998 aangevuld worden met twee heerlijke Dirk III wijnen, ging de reerug vergezeld van een proletarisch geshopte kip van de Kiloknaller en werd de tafel sfeervol verlicht met van een Rotaryvriend geheelde Blokkerkaarsen. Ja als je de eindjes moeilijk aan elkaar kunt knopen, dan moet je creatief zijn.
Ik ben benieuwd waar hij zijn vuurwerk vandaan haalt. Ik heb zo´n Senseobruin vermoeden. En ik hoop dat oud & nieuw met een knaller voor ze afloopt. Dan denk ik: 2006 was wél leuk!

Youp

Jammer...

Gisteren popelden Lebbis en Jansen om voor u te mogen bloggen. Helaas ben ik van ´s ochtends zeven uur tot ´s middags vier uur bezig geweest om internet aan de praat te krijgen. Toen het eenmaal werkte waren zij alweer weg. Het zou hilarisch geworden zijn. Jansen zou zeggen dat het bord voor de kop van Verdonk nog groter was dan de neusgaten van Sibbel bij elkaar en Sibbel zou weer riposteren dat haar argumenten nog magerder waren dan de armen van Jansen. Hilarisch dus. Maar ja. Gelukkig doet internet het weer. En Youp zit klaar om achter mijn computer te kruipen...

donderdag, december 28, 2006

Vriend Gerald (door Seth Gaaikema)






Wat gaan er veel hè, lieve mensen? Zo aan het eind van het jaar. En zo onverwacht. De arts van James Brown vroeg nog hoe het met hem ging. ´I feel good!´ zei de zanger nog! En dan nu Gerald Ford. Kent u die nog? Gerald Ford? De president bij wie alles op rolletjes liep: Ford. Ik heb daar een liedje over:





Eerst hadden ze Richard Nixon,
die vonden ze maar niks.
Met zijn gelieg en zijn geoorlog
En zijn vele dirty tricks.

Dus Richard kon vertrekken,
zijn ambtstermijn was kort.
Want hij werd al snel vervangen
Door maatje Gerald Ford.

Vriendjespolitiek!
Riep elke Amerikaan.
Dus bij de volgende verkiezingen
verloor Gerald direct zijn baan.

Want Gerald was wel slim,
Maar de stemmers waren smarter.
Zij stemden niet op hem,
Maar op rivaal Jimmy Carter.

Seth

2006 de apotheose!

Het einde van het jaar nadert. Tijd voor de grote apotheose van het blogjaar. Daarom word ik speciaal deze laatste dagen bijgestaan door enkele prominente gastbloggers. Wie dat zijn? Dát merkt u de komende dagen...

woensdag, december 27, 2006

Kerstgedachte

Vandaag ben ik sinds negen uur vanmorgen bezig geweest om de internetverbinding te repareren. Het is nu, om iets over vijf en meer dan honderd euro lichter, gelukt. Ik ben weer blij. En daarom deze foto van de ultieme kerstgedachte: een hond met daarop een kat. En omdat er op de kat weer twee muizen zitten is het toch een beetje een witte Kerst.

vrijdag, december 22, 2006

Aaargh de wereld vergaat (dag 5)

De aarde waarop wij leven bestaat zo´n 4,5 miljard jaar. In die tijd is de planeet van een uiterst giftige steenklomp veranderd in de aangename zuurstofrijke bol waarop we nu leven. Er is in die tijd heel veel gebeurd. De aarde is extreem heet geweest, extreem nat, extreem droog, zuurstofloos, er heerste honderden miljoenen jaren een dodelijke ultraviolette straling, er zijn dodelijke vulkaanuitbarstingen geweest, meteorietinslagen enzovoort. Complete levensvormen, planten, diersoorten, dinosauriërs hebben er geleefd en zijn weer uitgestorven.

Wat is de plaats van de mens in die geschiedenis? Om dat te beseffen moet u uw armen spreiden. Van uw middelvingertop van uw linkerhand tot uw middelvingertop van uw rechterhand loopt het bestaan van de aarde. Tot aan halverwege uw linkeronderarm is er geen leven op de planeet. Daarna ontstaan de eerste lage levensvormen. Die heersen heel lang; tot aan halverwege uw rechteronderarm. Al die tijd leeft er niet veel meer dan een dun laagje microben. Een centimeter verder ontstaat er zeeleven, zoals wier. Weer een centimeter verder ontstaan er kwallen. Bij uw pols ontstaan de eerste planten op het land. Al snel daarna komen de eerste landdieren. Vlak voor uw knokkels ontstaan de insecten. Vanaf uw knokkels tot aan het laatste vingerkootje van uw middelvinger leven de dinosauriërs. Een paar millimeter daarvoor is net het leven van zoogdieren begonnen. De mens zit aan het uiterste, uiterste einde van uw nagel. Met één vijlbeweging vijlt u het complete bestaan van de mensheid uit.

Alleen de laagste levensvormen hebben het heel lang uitgehouden. Die waren bestand tegen de vele natuurrampen en klimaatveranderingen. Wij complexe wezens zijn een stuk kwetsbaarder. Het is ondenkbaar dat de mens het op zo´n veranderlijke planeet als de aarde heel lang uit houdt.

Miebeth Zalfjes
Wetenschappelijk medewerker

donderdag, december 21, 2006

Ted gefeliciteerd!

Aaargh de wereld vergaat (dag 4)

Hier links ziet u een plaatje van een ware delicatesse, een stukje ´orange roughy filet´. Er is een kans dat deze lekkernij heeft meegemaakt dat ´The Origin of Species´ van Charles Darwin werd gepubliceerd. Nou ja, op afstand dan. Deze vissen kunnen 150 jaar oud worden. De vis is dan ook niet heel erg vruchtbaar, want anders zou het miegelen van de oranje ruigerds. Die naam dankt hij overigens aan het feit dat hij weet te overleven in extreem voedselarm water, bij Australië. Het water is net als Australië zelf eigenlijk een grote woestijn.

Sinds de vissers deze vis ontdekten hebben ze hem met tienduizenden tonnen tegelijk opgevist en nu is er nauwelijks nog een roughy over. Toch vissen ze er nog steeds op, getuige het bord hierboven. De vis zal zich waarschijnlijk nooit meer herstellen, waardoor de ´woestijn´ echt helemaal dood gaat.

Vissers hebben een domheid die je alleen bij Tom & Jerry tekenfilms ziet: ze zagen de tak af waar ze op zitten. Het is al met de walvis gebeurd en nu zijn de tonijn, bepaalde soorten kabeljauw en tientallen andere vissoorten aan de beurt. Die worden opgevist door visvangmachines met kilometers lange netten. De sneltreinvaart waarin dit plaatsvindt wordt steeds hoger. De remweg wordt steeds korter, terwijl het einde steeds sneller in zicht komt.

Al het leven op aarde is direct of indirect afhankelijk van de oceanen. Van al het water op aarde kunnen we een bal maken die groter is dan de maan. Vissen we de zee leeg, dan zijn de gevolgen desastreus. Helpt het om alleen de vis te eten die het Wereld Natuur Fonds adviseert ? Ja dat helpt. Het is alleen al fijn dat u niet hoeft te zeggen dat u net zo dom bent als een kat uit een tekenfilm.

woensdag, december 20, 2006

Björkliden Fjällby

Wij hebben geen witte Kerst, maar we zijn niet de enige. Ook in veel andere plaatsen zoals Helsinki en Niagara Falls waar bijna elk jaar sneeuw ligt krijgen ze een groene Kerst. Wie nou toevallig naar Björkliden Fjällby op vakantie gaat, die krijgt een heel mooi dik pak. Voor iedereen daar: héél veel plezier!

Kopregelverzinwedstrijd!

Terwijl Miebeth de wereld laat vergaan, breken wij ons hoofd over belangrijker zaken. Zoals de Kopregelverzin wedstrijd. Dit keer twee personen aan wie je je belastingaangifte niet toevertrouwt: George Bush en een baby. Wat zullen we daar nu eens van zeggen?

- George Bush vindt nieuwe adviseur met verstandelijke vermogens van Rumsfeld
- Twee van deze mensen hebben last van urineverlies. Kunt u raden wie dat zijn?
- De één huilt omdat hij zojuist verslagen is met pimpampet door de ander. De ander huilt omdat hij zojuist met pimpampet heeft gewonnen van de President van de Verenigde Staten.

Aaargh de wereld vergaat (dag 3)

Of ´t het mooiste gebied op aarde is, dat weten we niet zeker. Het maakt in elk geval een goede kans. Wel staat vast dat Yellowstone Park het gevaarlijkste gebied op aarde is. Het hele park is namelijk één grote vulkaan met een doorsnee van zo´n 72 kilometer. Ter vergelijking: die van de Etna is dertien kilometer. En dertien kilometer is precies de diepte van de magmahaard van Yellowstone. Dat maakt het park tot één grote bom. Een bom ter grootte van de provincie Zuid-Holland met een lading springstof van dertien kilometer hoog.

Wat er gebeurt als die bom ontploft weten we niet. Het zal ieder geval honderden keren erger zijn dan de zwaarste vulkaanuitbarsting die we kennen. Vaak zelfs duizenden keren. Gelukkig ontploft die bom niet zo heel erg vaak: maar eens in de 600.000 jaar.

Wanneer de laatste was? 640.000 jaar geleden.

Miebeth Zalfjes
Wetenschappelijk medewerker

dinsdag, december 19, 2006

Aaargh de wereld vergaat (dag 2)

Wat gebeurt er bij de inslag van een asteroïde? Meer dan u denkt. Het gesteente komt met zo´n kosmische vaart onze dampkring binnen, dat de lucht er onder niet kan ontsnappen. Het wordt samengeperst en door de toegenomen druk stijgt de temperatuur onder de meteoor tot bijna 60.000 graden. Uw prachtige nieuwe auto is in een split-second verworden tot een plasje BMW-cabriosap.

Van de boosdoener zelf is ook niets meer over. De asteroïde is volkomen verdampt. Toch zijn de stormwinden die de inslag veroorzaakt minstens zo dodelijk. Bovendien ontstaat er een schokgolf die bijna met de snelheid van het licht alles in de omgeving wegvaagt.

Last van langdurig lijden heeft u overigens niet. Al het hierboven beschrevene speelt zich in een seconde af. Wie de pech heeft en verderop staat, die ziet de met niets vergelijkbare lichtflits en vergaat direct daarna. Binnen een paar minuten is ook alles op een afstand van duizenden kilometers vergaan. Maar dat is nog niet het einde.

De schokgolf zorgt ervoor dat alle vulkanen op aarde geactiveerd worden. Bovendien ontstaan er alles vernietigende tsunami´s. De roet en as die door al die nieuwe vulkaanuitbarstingen zullen ontstaan verduisteren de zon voor jaren.

Morgen: vulkanen. Hè gezellig!

Miebeth Zalfjes
Wetenschappelijk medewerker

maandag, december 18, 2006

Engerd

Goed. Iedereen is onschuldig totdat het tegendeel bewezen is. Maar als je deze foto van jezelf verspreidt en je vertelt vervolgens ook nog aan een sensatiekrant dat je alle slachtoffers van de seriemoord kent en dat je voor geen van de vijf moorden een alibi hebt, dan ben je niet heel erg slim bezig.

Aaargh de wereld vergaat (dag 1)

Zo nu en dan komen er mensen naar de plaats Manson in de Amerikaanse staat Iowa. Zij willen de krater zien. Maar ze komen allemaal teleurgesteld terug. Er ís geen krater te zien. De krater is zo groot, dat alles er krater is.

Wat voor krater? Een krater van een meteorietinslag. Een meteoriet van een paar kilometer lang en een gewicht van tien miljard ton die met een snelheid van honderd keer die van het geluid een gat van vijf kilometer diep in de aarde boorde.

We leven inmiddels miljoenen jaren en een paar ijstijden later. Dus de krater is in de loop der jaren helemaal opgevuld met sedimenten. De ooit kilometers diepe put is nu zo vlak als een schaatsbaan. Maar in een gebied met een doorsnee van 32 kilometer is nog steeds een dikke laag ondergronds gesteente te vinden.
Het is overigens bij lange na nog niet de grootste krater. Ze kunnen met gemak meer dan 200 kilometer groot zijn en 50 kilometer diep onder de grond liggen.

Overal op aarde zijn dit soort meteorietinslagen geweest. Het is dan ook een regelmatig terugkerend fenomeen. En statistisch gezien is het, u raad het al, hoog tijd voor een nieuwe. Stephen Hawking voorspelt er nog een binnen de komende eeuw.

Maar wat gebeurt er als zo´n meteoriet landt? Daarover morgen meer.

Miebeth Zalfjes
Wetenschappelijk medewerker

zondag, december 17, 2006

Kikker en Muis

Deze foto zag ik een half jaar geleden al ergens op internet, maar nu dook hij gelukkig weer op. De kikker brengt de muis naar de overkant tijdens een overstroming, ergens in India. Zou de kikker dat uit zichzelf doen? Heeft de muis de kikker geënterd? Heeft de fotograaf de zaak in scène gezet? Geen idee. Maar je hoopt natuurlijk dat de kikker en de muis bevriend zijn. Dat ze samen de wijde wereld in trekken en avonturen beleven. En dat ze klavertjesthee drinken uit een eikeldopje, bij elkaar thuis.

zaterdag, december 16, 2006

De pyromaan van Porvoo

Porvoo is een prachtig stadje met houten huizen. Een stadje waar de inwoners elke dag yoga-en, waar ze wanten maken van tweedehandstruien en waar ze naar vredige indianenmuziek luisteren. Maar dit voorjaar ging het mis. Of eigenlijk te goed. Een stomdronken 18-jarige jongen wilde de kerk in brand steken. Ondanks zijn enorme dronkenschap wist hij tot het dak van de kerk te klimmen. Daar haalde hij een pakje lucifers te voorschijn en met dat pakje wist hij de kerk in lichterlaaie te zetten. Had hij een barbecue moeten aansteken, dan was het zeker mislukt. Maar de kerk brandde in een keer. Soms kan het dramatische gevolgen hebben als alles lukt.

vrijdag, december 15, 2006

Ilsa


Ze heet Ilsa en we zijn speciaal voor haar opnieuw naar het restaurant gegaan waar zij serveert. Ilsa komt uit Estland. Ze is 'ontvoerd' door een Fin en woont hier nu. We waren alledrie onder de indruk van Ilsa. En zij van ons. Het liefst had ze de hele avond aan onze tafel gestaan en ons alles verteld over de Finnen, de taal en het land. Maar zo nu en dan werd ze streng weggeroepen door jaloerse klanten. Op een gegeven moment, toen Ilsa weer aan onze tafel stond, hoorden en voelden we een enorme schok. Op een Casablanca-achtige manier vroegen we ons af of dat een aardbeving was of dat ons hart zo te keer ging. Ilsa legde uit dat er twee keer per dag zo'n schok plaats vond. Ze graven een tunnel onder de stad. En twee keer per dag gebruiken ze daarvoor een enorme lading springstof.

Als we ooit weer terug zijn in Helsinki gaan we zeker weer naar het restaurant. Maar Ilsa zal er dan niet meer zijn. Zij is dan inmiddels verpleegster.

Maar ach. We hebben altijd deze trip naar Helsinki nog...

donderdag, december 14, 2006

De Finnen

Vanuit Groningen kregen wij het verzoek om meer vanuit de onderbuik te schrijven. Tja, dat is lastig. Hier zo vanuit Helsinki. Misschien zijn we zelf al een beetje Fins geworden. En net zo stug als een lantaarnpaal bij windkracht 4. Dat zijn de Finnen zelf ook. In eerste instantie wat afwachtend, maar daarna heel vriendelijk. Ze zijn in de geschiedenis nogal eens aangevallen door Zweden en Russen en misschien kijken ze daarom eerst de kat uit de boom en worden ze vriendelijk zodra ze ontdekken dat je niet op hun land, dochters en bodemschatten uit bent.

De Finnen zijn niet zo'n heel mooi volk. Gisteren was er een feestje van een Finse modekoning en daar heb ik voor het eerst meerdere mooie Finse dames gezien. Allemaal in het zwart, want dat moest kennelijk van deze meneer Årmänii. Uit jaloezie belichten ze de spiegels in hotels van toeristen zo dat elke porie op een maankrater lijkt. Wij niet mooi, jij niet mooi.

En vannacht om vier uur ontdekte ik dat sommige Finse mannen Gremlinachtige trekjes hebben: geef ze na middernacht geen alcohol. Lawaaiige dronkaards heb je overal, maar wij hoorden op straat uiterst vijandige oerkreten. Iets van BwaaaarrGh MEEEURRR! En dan heel hard en heel lang. Telkens kwam er weer een andere Fin langs brullen. Eng. Juist omdat ze er overdag zo aardig en normaal uit zien.

Ook de taal blijft me verbazen. Ik weet daarom zeker dat smileys en emoticons Finse uitvindingen zijn. Als je in het Fins in een sms-je 'ik meen het niet echt, dit is grappig bedoeld' wilt zeggen, dan ben je al meteen door je maximum aantal letters heen.

dinsdag, december 12, 2006

Net iets rijker

Finland is volgens mij nét een tikkeltje rijker dan Nederland. Dat merk je bijvoorbeeld aan de zwervers die hier nét een tikkeltje rijker zijn. Zo lopen ze hier niet met allerlei kreukelige Albert Heijntassen, maar slepen ze hun spullen rond in net iets luxere Samsonites en Louis Vuittontassen. Als ze willen uitrusten, dan hebben ze daar hun eigen inklapbare LeCorbusier Chaise Longues voor, net als hun handige en o zo warme Hästensbedjes.
Strict genomen zijn het ook geen zwervers, omdat de meeste van hen vaak nog wel een scheepje voor de kust van Monaco hebben liggen.
Je ziet ze hier ook niet in het openbaar vervoer omdat de meeste zwervers zich hier door hun chauffeur op hun bedelplek laten afzetten. Deze zwervers voelen zich ook zeer beledigd als je met enkele euro´s aan komt zetten. De meest ge-eigende manier om aan een zwerver te doneren is om contact op te nemen met hun fiscalist om een belastingtechnisch aantrekkelijke Kaaimaneilandenconstructie te regelen.

Nét iets rijker dus.

Friet

Wat mij tot nu toe het meest verbaasd heeft in Finland, is dat het woord voor 'friet' heel lang is. Het is ongeveer zo lang als bij ons het woord 'stoombootkapitein'. Dat heeft automatisch gevolgen voor de rij bij MacDonalds hier. Want elke keer moeten ze hier het woord stoombootkapitein zeggen.
'Wilt u daar een stoombootkapitein bij?'
'Ja ik wil graag een stoombootkapitein erbij.'
'Een grote stoombootkapitein, of een kleine stoombootkapitein?'
'Een kleine stoombootkapitein, graag.'

De woorden voor 'met' en 'hamburger' ken ik nog niet, maar ik weet zeker dat ze langer zijn dan bij ons. Dat zorgt dus alleen maar voor nog langere rijen.

Het is eigenlijk een wonder dat de Finnen tussen het in de rijen voor de MacDonalds door staan nog tijd hebben gehad om mobiele telefoons te maken.

maandag, december 11, 2006

Kopregelverzinwedstrijd

Tja. Wat moeten we híér nu weer van denken? Nou zoiets als:

Onthullend: Kerstman blijkt al veertig jaar geen anticonceptie middelen te gebruiken

Maurice de Hond: Wie de echte Kerstman is? De klusjesman natuurlijk!

Verkleed als Kerstman een bankoverval plegen populairder dan ooit.

Eén van deze Kerstmannen heeft last van urineverlies. Maar kunt ú zien welke?

Liverpool komt met beter alternatief voor stierenloop Pamplona.

zondag, december 10, 2006

De komende weken op dit blog

De kerst komt eraan! Tijd voor een overzicht van de kerst programmering op dit blog.

Morgen vertrek ik met Bibi en Edward naar Finland. De komende week zult u daarom op de hoogte worden gehouden van de doldwaze avonturen die we daar meemaken.

Daarna zijn de donkere dagen voor kerst pas echt aangebroken. In deze periode trakteert Miebeth Zalfjes u op een gezellige blogweek met de ´AARGH, de wereld gaat ten onder´-week. Daarin zal zij zeven wetenschappelijke theorieën presenteren die verklaren waarom de aarde morgen nog kan vergaan. Voor elk van deze theorieën geldt: het is niet de vraag óf die theorie werkelijkheid wordt, maar wannéér de theorie werkelijkheid wordt. Dat wordt leuk!

En de laatste week, die wordt een enorme verrassing! Ik heb namelijk zelf ook nog geen flauw idee wat ik dan ga doen...

zaterdag, december 09, 2006

Even voorstellen

De zaterdag is een dag waarop dit blog relatief veel onbekende blogbezoekers trekt. Waarschijnlijk andere bloggers die eens willen zien wat hun collega´s doen. Speciaal voor hen zal ik mij daarom nog eens extra voorstellen.

Alles over mijn boeken staat al op mijn site, dus daarom zal ik hier vooral wat uitgebreider in gaan op mijn carrière als blogger. Iedereen weet natuurlijk al dat ik de Unesco Blog Award heb gekregen voor mijn reportage over Hans Otjes, dus daar zal ik verder ook niet over uitweiden. Mijn andere prijzen zijn daarentegen minder bekend.

Zo weten maar weinigen dat ik vier jaar geleden al derde werd bij de Open Oekraïense Kampioenschappen simultaanbloggen.
Daarna bleef het door een blessure een tijdje stil, maar een jaar later won ik in Oslo goud op de 50Kb vrije blog (ik versloeg Thor Bergelund in eigen huis!).
Verder is mijn specialiteit altijd de korte kür geweest met goud in Lima, zilver (achter die dekselse Bergelund!) in Kaapstad en opnieuw goud in Yokohama.

Sinds ik gestopt ben met professioneel bloggen staan er nog twee records van mij. Een tijd van 45.2 op de 20Kb slalom (op een laaglandbaan!) en het puntentotaal van 354.575 op de zeskamp.

vrijdag, december 08, 2006

Bosbranden

Hoi Lennart en Maikel. Er staat op de voorpagina van onze krant dat Australië geteisterd wordt door hevige bosbranden (alsof dat voor die tijd niet zo was...). Maar hoe is het nu bij jullie?

De Ster uit het verleden: Clarence


Dat moet elke keer een gedoe zijn geweest om elke keer weer met de hele Amerikaanse crew van Daktari naar Afrika te trekken. Nee dus. De hele serie is in Californië opgenomen. In het park van regisseur Ivan Tors en dierenverzorger Ralph Helfer. Dieren waren namelijk hot in de jaren zestig. De tijd van Mr. Ed was net voorbij, maar je had altijd nog Lassie, Flipper en later Black Beauty. Plus nog eens tientallen minder bekende films met dieren in de hoofdrol.

Dat bracht Tors en Helfer ertoe om zelf een soort filmdieren-dierentuin te beginnen: ´Africa USA´. Dat werd een succes. Zeker toen iemand het park verblijdde met een lief scheel welpje, Clarence. Door dat schele gezichtje kreeg Clarence toen hij opgroeide een heel vriendelijk gezicht. En het dier was nog lief voor kinderen ook. Dat inspireerde Tors en Helfer tot het maken van de film Clarence, the cross-eyed Lion. De film werd een enorm succes en zo kwam er ook al snel een serie. Niet met de leeuw als middelpunt, maar een doktersfamilie. Daktari dus.

Maar ja. Scheel of niet scheel, lief voor kinderen of niet, Clarence was wel een leeuw. En leeuwen zijn wilde dieren. Dus het kwam regelmatig voor de Clarence zich uitgedaagd voelde door het gebrom van een startende Jeep. Dat ging zo vaak mis dat een wat minder wilde stand-in die scenes van Clarence over moesten nemen. In andere scenes was Clarence juist weer te vriendelijk. Als ze een brullende leeuw nodig hadden werd de leeuw Leo van stal gehaald.

Uiteindelijk stopte Daktari, gingen Tors en Helfer uit elkaar, maar ´Africa USA´ bleef nog een tijdje. En de immens populaire Clarence ook.

Danny Wallace driedaagse (dag 3)


Goed. Danny Wallace verveelde zich weer. En dus... besloot hij om een half jaar lang ´ja´ te zeggen tegen dingen waar hij anders ´nee´ tegen gezegd zou hebben. Daar zou ik graag een gedetailleerd verslag van geven, ware het niet dat ik al weken bezig ben om het boek te bemachtigen. Bol.com zegt dat het er nu aan komt.

Maar dat maakt niet uit, want Danny is daarna al lang weer iets nieuws begonnen. Hij heeft zijn eigen land opgericht. Dit keer in het kader van een televisieprogramma (uitgezonden door de BBC en de RVU), How to Start Your Own Country. Hij beschrijft daarin stap voor stap wat je moet doen om je eigen land op te richten. En ook daarin gaat Danny weer héél erg ver. Het eindresultaat is dat hij nu daadwerkelijk zijn eigen land heeft: Lovely. Het land ligt op enkele meters hoogte in hartje Londen: het appartement van Danny.

Hij heeft ministeries (met ministers), hij heeft een vlag, een volkslied, een munteenheid, een universiteit én onderdanen. Het zijn er nu 58.165 (net iets minder dan de Marshall Eilanden). Uiteraard is Danny zelf de koning.

donderdag, december 07, 2006

Danny Wallace driedaagse (dag 2)

Waar was ik. O ja, Danny verveelde zich weer eens. Sommige mensen gaan in zo´n geval naar de film of naar het café. Maar Danny zet een advertentie in de krant. ´Join me. Send one passport-sized photograph to...´ gevolgd door zijn adres. Meer niet.

Danny heeft verder ook geen plan. Hij heeft geen flauw idee wat hij moet doen als er inderdaad mensen reageren. Maar hij krijgt toch een reactie. Iemand stuurt hem een brief met pasfoto en menukaart van zijn favoriete Indiase restaurant plus een aanbeveling voor de chicken Dansak aldaar. Danny is zo geroerd, dat hij doorgaat met zijn actie. Het begint met nog een paar mensen die zich aansluiten, ´joinees´, na een paar maanden zijn het er enkele tientallen en op dit moment zijn het er meer dan 10.000. Hij moet er overigens veel moeite voor doen. Hij stopt met zijn werk en trekt de hele wereld over om internationale joinees te vinden.

Danny weet de eerste alleen nog niet wat hij met al die joinees aan moet. Zijn joinees willen dat wél weten. En ze worden ongeduldig. Uiteindelijk bedenkt hij de ´Random acts of Kindness´. Iedere joinee moet elke vrijdag een willekeurige goede daad verrichten. Bij voorkeur voor een vreemdeling. De joinees vinden het een prachtig plan. Ze komen ook geregeld bij elkaar (met of zonder Danny) om hun joinee-schap te bespreken. En zo wordt Danny geheel onbedoeld een sekte- of cultleider. Al prefereert hij de term ´collectief´ boven ´sekte´.

U kunt nog joinee worden. Stuur een pasfoto naar: JOIN ME, PO BOX 33561, London E3 2YW.

Maar Danny begon zich alweer te vervelen... (wordt vervolgd)

woensdag, december 06, 2006

Kopregelverzinwedstrijd!

Dankzij de tip van Maikel kan de kopregelverzinwedstrijd gewoon doorgaan. Dankjewel Maikel!

Ik dacht bij deze foto zelf aan:

- Eerste effecten kernproef Noord-Korea zichtbaar
- Victor en Rolf presenteren opvallende familiecollectie
- Van Gogh, eat your heart out!
- Niet zeuren. Ik maak eerst even een paar foto´s en dan red ik jullie uit de vleesetende zonnebloem.
- Wat nou: ´genetisch gemanipuleerde gewassen ongevaarlijk´?
- China test nieuw model guillotine

Kopregelverzinwedstrijd afgelast

Wederom is er een foto upload probleem bij Blogger. Daarmee is de kopregeverzinwedstrijd afgelast tot nader bericht.

De Danny Wallace Driedaagse (dag 1)


Ik ben benieuwd wat voor beroep Danny Wallace opgeeft als hij zijn belastingformulieren invult. Hij is namelijk journalist (hij schrijft/schreef voor heel veel bladen, van Sega Power tot The Guardian), televisie- en radiomaker, televisiepresentator, de stem van Poolse boter, sekteleider, scenarioschrijver, koning en schrijver. Een aardig cv nietwaar? Zeker ook omdat hij nog maar net dertig jaar oud is. Hij is dan ook een beetje briljant (IQ van 135) en dus een beetje gek (let maar op).

De kracht achter deze super cv is volgens mij het feit dat Danny nogal snel verveeld raakt. Een goede baan bij de BBC en diverse freelance projecten zijn voor hem niet genoeg. Hij moet rare dingen doen. Heel rare dingen. Het eerste rare ding waar hij bekend mee werd was een rare weddenschap. Een vriend van hem, Dave Gorman, vertelde dat er heel veel Dave Gormannen waren. Maar Danny geloofde hem niet. Daarop ontstond de weddenschap. Dave moest 54 Dave Gormannen zien te vinden (een voor elke speelkaart, inclusief jokers) en Danny zou hem daarbij helpen.

En hierin zit hem de gekte van Danny Wallace. Hij gaat daarin héél ver. De twee zijn dus echt het hele land af gaan reizen om Dave Gormannen te vinden. De teller staat inmiddels op ver over de honderd. De hele weddenschap werd uiteindelijk zelfs een succesvolle theatertoer en een televisieprogramma. En toen de storm daarna weer een beetje was gaan liggen begon Danny zich weer te vervelen... (wordt vervolgd tijdens deze Danny Wallace driedaagse).

dinsdag, december 05, 2006

Sigint


Deze post is eigenlijk een testje. Ik wil kijken of dit stukje opgepikt wordt door computers van de NSA, GCHQ en andere veiligheidsdiensten. Zij hebben allerlei zoekbots en die zoeken naar woorden als ´jihad´, ´bomb´ of ´kill americans´. Nu deze woorden in dit berichtje staan kan ik via mijn statcounterprogrammaatje controleren of ik extra bezoek krijg van buitenlandse bezoekers. De kans is groot dat de zoekbots in het geheim opereren, maar je weet maar nooit.

Deze methode heet Signal Intelligence, Sigint. Het is dus eigenlijk zoeken naar een speld in een hooiberg, maar de methode is behoorlijk succesvol. Er worden veel ´spelden´ gevonden. Maar het kan ook anders gaan.

Het 14-jarige schoolmeisje Julia Wilson had een berichtje op haar weblog gezet met daarin de woorden ´Kill Bush´. Dat had ze beter niet kunnen doen. Tijdens haar biologieles werd ze door twee zware jongens van de FBI uit het lokaal gesleurd en urenlang hardhandig ondervraagd. De FBI heeft haar overigens nooit excuses aangeboden.

Dat bedoel ik

Mijn boek ´Ruik eens wat ik zeg´ gaat over de taal van dieren. Een onderwerp dat zich perfect leent voor de meest spectaculaire voorbeelden van ´pratende´ dieren. Maar veel van die voorbeelden kwamen niet in het boek. Ik wilde alleen voorbeelden met een wetenschappelijke basis. Geen zweverige verhalen. Toch denk ik dat dierentaal nog een stuk verder gaat dan ik in mijn boek beschreef. Neem nou Sien. Alleen al met haar stem heeft zij heel veel verschillende boodschappen:

Grrrrrrrwap! - de dominante gromblaf die ze laat horen als mensen elkaar kussen of omhelzen (ook wildvreemden op Schiphol): ´Hou daarmee op!´
Rrrrrr. - Het ontevreden grommetje dat zegt dat ik haar moet kriebelen: ´Hup, kriebel mij!´
Awieeep! - De piepgaap die ze laat horen om aandacht te vestigen op haar aanwezigheid teneinde niet iets lekkers mis te lopen: ´Let maar niet op mij, ik gaapte even. Maar als je me zoekt om iets lekkers te geven dan ben ik hier.´
Overigens niet te verwarren met:
Awíeeeùp! - De piepgaap die ze laat horen als er iets leuks gaat gebeuren: ´Jippie, nou wordt het leuk.´
Romrom. (Nieuw!) - Ook een uiterst subtiele ronk waarmee ze aandacht vestigt op haar aanwezigheid (ook voor iets lekkers): ´Ik ben hier hè?´

En zo zijn er nog ongeveer 25 andere geluiden die ze kan maken om een boodschap over te brengen. Ze zullen nooit in een boek komen te staan. Maar gelukkig zijn er nog weblogs.

Wat dit te maken heeft met een kleine panda die uit een boom klimt? Geen idee.

maandag, december 04, 2006

Exhibit A (aangevoerd door Bibi)


Deze foto heeft Bibi genomen om mijn ongelijk aan te tonen. Ik weet zo net nog niet of het wel zo´n sterk bewijs is...

Ceterum censeo Artinem de Partinem delendam esse.

Hoop


Als liefhebber van winter en sneeuw krijg ik weer een beetje hoop voor de toekomst. Het is niet onmogelijk dat we door de opwarming van het klimaat in onze omgeving juist strengere winters krijgen. Dat heeft te maken met de warme golfstroom. Misschien dat Miebeth daar iets over wil schrijven, maar ik zal u de details besparen. Het komt er op neer dat wij meer invloed krijgen van het koude poolwater en daardoor een kouder klimaat krijgen. Deze theorie is al jaren bekend, maar het KNMI gelooft er niet in. Als hij al klopt, dan zouden de gevolgen voor Nederland marginaal zijn. Maar nu zijn er nieuwe ontdekkingen gedaan.

In ´de Kleine IJstijd´ (pakweg van 1500 tot 1800) was ons klimaat veel en veel kouder dan nu. De Amsterdamse grachten waren ´s winters permanent bevroren en je kon zelfs op het IJ schaatsen. Deze koude periode volgde op het warme klimaat dat we daarvoor hadden in de vroegere Middeleeuwen. Wetenschappers hebben nu ontdekt dat die kou precies is ontstaan door de veranderingen in de warme golfstroom. Precies zoals de theorie voorspelt. Wie weet krijgen we dus op termijn weer echte winters...

zondag, december 03, 2006

Artis de Paulus

Bij Michael Jackson ging het mis, bij Pamela Anderson, bij Vanessa... te veel plastische chirurgie is nooit goed. En dat blijkt maar weer. Artis was nog niet tevreden, ging naar dokter Ted en, nou ja... dit is het trieste resultaat. Ik weet zeker dat Artis de Partis zich nu wel voor de wilde dieren gaat gooien. En dat is maar goed ook.

Enkele dingen over Artis de Partis die u nog niet wist:

Artis de Partis had een tijd lang een geheime relatie met Valérie Giscard d´Estaing, maar de ex-president ging er later met Gargamel vandoor.
Artis de Partis stemt op Geert Wilders (alle uitheemse dieren het land uit, dan heeft AdP lekker de steppeweide en de apenverblijven).
Artis de Partis had een minderheidsbelang van 49% in de organisatie van sekszakenman Charles Geerts.
Artis de Partis was het AIVD-lek, waarover de Telegraafjournalisten niet uit de school wilden klappen.

Zo. Nu bent u weer helemaal op de hoogte.

Artis de Partis Redux

Dankzij Dokter Ted heeft AdP nu ook een neus en een mond (die komen me trouwens bekend voor). En toch, en toch... Wat is er mis met de Mastiffmethode? Of een haai.

Artis de Partis na de operatie


Artis de Partis heeft uiteindelijk toch voor de optie van Ted gekozen (zie het berichtje hieronder, inclusief commentaren). De operatie is geslaagd. Het is alleen wel een genant gezicht als Artis de Partis zijn neus snuit. Persoonlijk blijf ik voor de optie ´Engelse Mastiff´.

Artis de Partis

Ik heb nu tijdelijk onbetaald verlof genomen, maar normaal gesproken werk ik twee dagen in de week als tekstschrijver bij een reclamebureau. Daarmee betaal ik mijn hypotheek. Mijn tweede hypotheek bekostig met het schrijven van kinderboeken. Voor reclamecampagnes geldt hetzelfde als voor kinderboeken of decemberdagen. Er zijn goede, slechte en héél erg slechte. De gevulde sok hier naast mij is zo´n voorbeeld van de laatste categorie.

Stel. Je krijgt als reclamebureau opdracht om reclame te maken voor een dierentuin. Je kunt daarbij vrij putten uit alle dieren die ze daar hebben. Je kunt leuke foto´s maken, je kunt mooie foto´s maken, je kunt vrij associëren met het thema ´dieren´. De mogelijkheden zijn eindeloos. En waar komt FHV-BBDO (zo heten ze echt) mee aan? Met een een-uur-voor-de-presentatie-aan-de-klant-in-elkaar-geflanste gevulde sok! En alsof dat nog niet beschamend genoeg is voor de creativiteit, ze noemen hem Artis de Partis...

Artis de Partis! Gloeiende gloeiende. En Artis keurt het ook nog eens goed!!!

´Jamaar kinderen vinden het leuk´. Donder op! Kinderen die dit leuk vinden, vinden alles leuk. Deze campagne is compleet ruk.
´Artis de Partis is echt kindertaal´. Precies! En daarom de taak aan overbetaalde tekstschrijvers om toch echt iets beters te bedenken dan wat een kleuter van vier bedenkt!

Artis de Partis. Weg ermee!

Sloganwedstrijd

Tja. Ik denk dat Blogger nu wat moeite heeft met Internet Explorer 7.0 en dat ik daarom geen foto´s kan publiceren. Ik ga straks Firefox installeren en dan is alle ellende voorbij. Maar tekst gaat wel in IE 7. Dus dan maar een sloganwedstrijd in plaats van een kopregelverzinwedstrijd.

Voor wat of wie zullen we eens een slogan verzinnen? Voor iemand met een slogan die niet (meer) klopt. Rita Verdonk dus. Haar oude slogan was "ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben recht-door-zee". Nou die klopt dus maar voor een derde, want ze is inderdaad niet links. Een nieuwe dus. Ik zat zelf te denken aan:

Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben de weg kwijt.
Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben een vliegtuig.
Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben ongeschoold.
Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben graag met mijn hoofd in de media.
Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben maar een clown.

zaterdag, december 02, 2006

Mooie boel is dat

Het blogprogramma doet heel raar. Ik kan ineens geen foto´s meer plaatsen of teksten opmaken. Daarom post ik maar even niet tot het probleem verholpen is.

vrijdag, december 01, 2006

Pimp my Sien

Het zit zo. Edward schreef een stukje over de site stuffonmycat.com. Toen stuurde Bibi hem een foto van stuffonsien. En nou heeft Ted die foto weer gepimpt. En dan krijg je dit. Grappig hè?


Kopregelverzinwedstrijd

Zo. Nu weer terug naar de keiharde realiteit. De Jongens en Wetenschapweek is voorbij. Voortaan neemt Miebeth Zalfjes de wetenschappelijke bijdragen weer voor haar rekening. Ik doe de rest en uiteraard de kopregelverzinwedstrijd.

Vergis u niet. Dit is een echte vleugel. Met 88 functionerende toetsen. Hij is gemaakt voor het speelgoedbedrijf SEGA en kost 47.000 yen (zo´n 300 euro). Tenminste, dat beweren ze bij het persbureau AFP, dat ook niet in zijn eerste leugen is gestikt. Hoe zit het werkelijk?

Knutselsmurf verrast muzieksmurf op zijn verjaardag
Steinway & Dwarfs komt met nieuw model
´Wat nou te klein? U heeft niets gezegd over de afmetingen. Betalen!´
Japanse delegatie neemt Pieter van Vollenhoven in het ootje
En nou Rachmananinovs Derde, Wibi!

donderdag, november 30, 2006

Jarig


En vandaag ga ik verder de hele dag jarig zitten zijn. Geniet u daarom met mij mee van het verjaardagsboeket dat ik van Ted kreeg. Dank je wel Ted!

De Finale!


Een mooier einde had de Jongens en Wetenschapweek niet kunnen krijgen. Alle opgestuurde antwoorden waren goed! Inderdaad. Het is een urban legend, een broodje aap-verhaal. Je kunt op elke dag een ei rechtop zetten. Overal ter wereld. Maar omdat veel mensen daar niet in geloven lukt het ze ook niet. Alleen op egg standing day zelf proberen ze het net zolang tot het lukt. En zo wordt het een self-fulfilling prophecy. Ook de theorie van de dooier die zakt en die het ei beter in balans houdt, klopt helemaal. Het duurt alleen erg lang voordat die dooier inderdaad de bodem bereikt. En daarom is het zo lastig om een ei rechtop te zetten.

De moraal van dit experiment: als je denkt dat je iets niet kunt, dan lukt het ook niet; als je denkt dat je het wel kunt, dan lukt het wel. Vandaar dat positiefdenkgoeroes als Emile Ratelband en Anthony Robbins gek zijn op deze proef.

We hebben er weer een nieuw erelid bij. En wat voor één. Iemand die tot drie uur ´s nachts wakker blijft om de ontwikkelingen in de wetenschap te volgen. Iemand die zich niet laat afschrikken door enorme tijds- en afstandsverschillen. En iemand die zelfs zijn laptop naast zijn bed heeft staan om maar niets te hoeven missen. Erelidder kan een erelid niet zijn. Welkom Maikel! Daarbij is het een prachtige gedachte dat met zijn erelidmaatschap de zon nooit meer onder gaat in het Rijk der Ereleden...

Maar dan nu la grande finale, de apotheose van de Jongens en Wetenschapweek: wie krijgt deel 1 van Jongens en Wetenschap?

Uiteraard is het een erelid. Dit erelid zat niet alleen vaak dicht bij het juiste antwoord, maar deed ook bijna elke keer mee. Dit erelid liet bovendien duidelijk merken dat een thema als Jongens en Wetenschap ook voor meisjes is: gefeliciteerd Lilli!

Lilli, als je even je adres doormailt naar info@janpaulschutten.nl, dan zorg ik dat het boek snel jouw kant op komt!

woensdag, november 29, 2006

De laatste opgave: egg standing day

Wat vliegt zo´n Jongens en Wetenschapsweek voorbij! Het is al weer tijd voor de laatste vraag. En dus is het uw laatste kans om het te schoppen tot Erelid van de Virtuele Academie voor Jongens en Wetenschap. Of uw laatste kans om de hoofdprijs te winnen: het boek van Koen en Sven (érg leuk! Ook voor meisjes).

De opgave van vandaag gaat over eieren. Ziet u de foto hier links? Deze mensen zetten een ei rechtop. En dat doen ze op 21 maart. Op die dag is het namelijk ´egg standing day´. Egg standing day is de enige dag in het jaar waarop een ei rechtop kan staan. Pakt u maar een ei en probeert u dat maar eens rechtop te zetten. Het lukt u niet.

Of toch?

Miljoenen mensen hebben het geprobeerd. Op willekeurige data zijn ze er niet in geslaagd om het ei rechtop te zetten. Op 21 maart lukte het ze altijd. Hoe kan dat? Hoe zit dat? Is er een verklaring voor?

Dat wil de Virtuele Academie van u weten. Wiskundige, astronomische of natuurkundige kennis helpt u vandaag niet. Boerenverstand wel.

Nog een tip als u het zelf wilt proberen: schud het ei eerst zo hard als u kan.

Het woord ´fiets´ (de uitslag)


Wat zat u er akelig dichtbij! Mijn complimenten. Het is te hopen dat het Woordenboek der Nederlandse Taal snel dit blog leest. Misschien dat we dan al in de eerstvolgende editie staan.

Dan nu even een aantal losse punten.

Al in 1890(!) was men vergeten waar het woord ´fiets´ vandaan kwam. Volgens Nicolaas Beets (jawel, Hildebrand himself) was het woord ´velocipèderen´ veel te ongemakkelijk en was een wijze raad van taalkundigen daarom na een lang debat uiteindelijk met het prachtige woord ´fiets´ gekomen. Helaas was Hildebrand naast letterkundige ook predikant. En dat maakt zijn verhaal ineens een stuk onbetrouwbaarder. Laten we wel zijn.

Een verbastering van het woord ´vélocipède´, daar zijn zowel de Koninklijke als de Virtuele Academie van Jongens en Wetenschap zwaar op tegen. Je moet je in wel heel rare bochten wringen om het ene woord in het andere te transformeren. Zo kan je net zo goed zeggen dat ´auto´ de afkorting is van ´paard en wagen.´

Een klanknabootsing is het ook niet. Sorry Lilli. Tegenwoordig mag een fiets inderdaad als fffffffffffffietssss klinken, in 1870 was dat wel even anders. Ze reden met houten banden op een stenen weg. Dus als het woord een klanknabootsing zou zijn geweest, dan hadden wij nu niet ´gefietst´ maar ´gekleddereklepperdebengbengd´.

Meneer Viets dan. Tja. Hij opende zijn winkel in 1875. Minstens vijf jaar nadat het woord ´fiets´ al was opgedoken.

Maar ´vietsen´, dát zou wel eens de ware oorsprong van het woord kunnen zijn. Vietsen is een Limburgs woord voor ´snellen´ of ´hardlopen´. Interessant, omdat de fietsen van toen nog voornamelijk loopfietsen waren. Ook zie je hier een duidelijk verband met het woord ´vite´, of liever nog, ´vitesse´. Als halve Arnhemmer heb ik dat laatste woord liever, maar het lijkt natuurlijk ook meer op ´fiets´. En ik hoor het zo voor me: ´Sjeng, Tieu, Twan, schiet op! We moeten vitessen, want anders komen we te laat voor de vastenavond!´.

Geen enkel antwoord is zeker, maar de Virtuele academie gaat voor deze laatste oplossing.

De Virtuele Academie had graag Richard willen verwelkomen als erelid, maar dat kan niet omdat hij dat al is. En eerst royeren en dan weer lid maken, dat slaat nergens op. Maar hij heeft ons de illustere Lieuwe Fiets geschonken en daar zijn wij hem zeer dankbaar voor. Gelukkig hebben wij toch een waardig nieuw erelid. Een erelid dat vanuit de metro van Terschelling naar Noordbroek een belangrijke bijdrage levert over de fiets. Een noorderling die op de hoogte is van een oud-Límburgs dialect. Dat heet nog eens out-of-the-box denken. En dat wordt gewaardeerd met een erelidmaatschap. Welkom Kees!

dinsdag, november 28, 2006

Waar komt het woord ´fiets´ vandaan?

Koen en Sven gingen geen onderwerp uit de weg. Natuurkunde, wiskunde, geschiedenis en zelfs prangende taalkwesties kwamen regelmatig aan bod (dat laatste bijvoorbeeld met de vraag ´waarom hebben Nederlanders vaak rare achternamen?´). Daarom dit keer een opgave over Oud-Nederlands en etymologie: Waar komt het woord ´fiets´ vandaan?

Ik kan vast verklappen dat de deskundige in de studio met meerdere mogelijke antwoorden kwam. Er is dus nog geen alomvattende waarheid over dit onderwerp. Maar misschien dat we die op dit blog eindelijk kunnen vinden...

Knight Rider (de uitslag)

Misschien stond het in het scenario van de tv-serie, misschien wilde iemand het gewoon een keer uitproberen. Maar ooit was er iemand die als eerste een rijdende truck in reed. En die persoon was knettergek. Want het is bijzonder ingewikkeld te voorspellen wat er gebeurt. Koen en Sven hadden een professor in de fysica nodig om het mysterie op te lossen.

Wat gebeurt er volgens de fysicus? Zodra de voorwielen contact maken met de laadklep, dan draaien ze veel te snel ten opzichte van de laadklep. Daardoor gaan ze slippen. Dat geeft je de kans om je aan te passen aan de nieuwe snelheid van de ondergrond. Dat doe je door geen gas meer te geven. Vervolgens kun je langzaam de truck in rijden.
De stunt (want dat is het) kan met voor- en achteraandrijving. Met 4 x 4 aandrijving levert gegarandeerd een ongeluk op.

Caroline do Luigi kwam een heel eind met haar antwoord. Ze had het dan ook op een haar na geschopt tot erelid van de Virtuele Academie voor Jongens en Wetenschap. Maar de Virtuele Academie is er buitengewoon trots op om Annet als erelid te mogen verwelkomen. Iemand die haar leven wil geven voor de wetenschap die móét beloond worden met een erelidmaatschap. Welkom Annet!

maandag, november 27, 2006

Knight Rider

Hier komt de vraag uit de eerste aflevering van Jongens en Wetenschap die ik hoorde.

Herinnert u zich het programma Knight Rider nog? En dan met name het begin, waarin KITT een rijdende vrachtwagen in rijdt? Nu is de vraag: kan dat eigenlijk wel? Of is er sprake van trucage?

Want stel dat de vrachtwagen tachtig rijdt en KITT rijdt 81 kilometer per uur, dan wordt KITT zodra hij de laadklep oprijdt gelanceerd met een snelheid van 81 kilometer per uur. En de enige remweg die hij dan heeft is de lengte van de truck. Veel te kort dus. Of zit het toch anders? En moet KITT voorwielaandrijving hebben, achterwielaandrijving of zelfs 4 x 4? Wie o wie weet het antwoord?

Weekendopgave; de uitslag

Herinnert u zich nog de bombarie waarmee het verschijnen van de anti-katerpil gepaard ging? En hoort u nu nog wel eens iets over de anti-katerpil? Precies. De wonderpil bestaat niet. Er bestaat geen enkel wondermiddel tegen de kwaal. Dat is natuurlijk geen nieuws. Interessanter is het feit dat allerlei ´beproefde´ methodes ook flauwekul blijken te zijn.

- Vet eten voor het drinken? Werkt zelfs contraproductief. Vet jaagt de concentratie van alcohol juist op. Een heel stevige eiwit- en koolhydraatrijke maaltijd vermindert de opname daarentegen wel. Met ongeveer 20%.
- Sporten om de alcohol sneller uit het bloed te krijgen? Werkt niet. Alcohol wordt geen molecuul sneller afgebroken.

En zo is er nog een lijstje met middelen die allemaal niet werken. ´Maar bij mij werkt het wel!´ zult u misschien roepen. Dat kan. Een kater is heel goed te verhelpen met het placebo-effect. Sterker nog, een kater kan zelfs veroorzaakt worden door het placebo-effect. Bij een experiment met alcoholvrij bier gingen de proefpersonen zich steeds gekker gedragen. Ze dachten dat ze volkomen dronken waren en de volgende dag hadden zij een kater...

Wat helpt wél? Het is al genoemd bij de antwoorden. Een kater ontstaat door vocht- en suikertekort. Het helpt dus om beide zo snel mogelijk aan te vullen. Bij voorkeur in de vorm van vruchtensap. Maar erwtensoep mag ook. Neem daar een of twee aspirientjes bij en u bent een stuk sneller de oude. Een alcoholische versnapering als ´hair of the dog´ werkt ook goed, maar zo is elke verslaafde begonnen.

De Virtuele Academie voor Jongens en Wetenschap verwelkomt Lilli als erelid. Zij had niet alleen een middel tegen de kater, maar ook tegen andere vormen van ellende. De Virtuele Academie kan dit soort initiatieven alleen maar toejuichen. Bovendien zal het nog een eeuwigheid duren voordat er een wetenschappelijk onderzoek komt naar het effect van wiet als middel tegen een kater. Tot die tijd nemen wij gewoon aan dat het uitstekend werkt. Welkom Lilli!

zondag, november 26, 2006

Weekendopgave (2) Hoe kom ik er weer vanaf?

Dit blog is er niet alleen voor uw vermaak, het is er ook om u te helpen. Daarom zoeken we dit weekend naar een antwoord op een vraag die ons al sinds
mensenheugenis bezighoudt: hoe komen wij van onze kater af?

Als u het antwoord niet geeft om erelid te worden (of om het boek te winnen!), doe het dan om uw medeblogbezoekers een groot plezier te doen.