Hitler wil bowlen

De kans is groot dat je hem al gezien hebt. Maar stel nou dat dat nog niet zo is... Voor die een op de tien mensen is dit filmpje. En er zijn veel varianten op YouTube, maar dit vind ik de leukste.

Brieven van lezers

Ja, de inbox stroomt de laatste tijd weer over met veel soortgelijke mailtjes. Daarom hier de antwoorden op enkele veel voorkomende vragen.

Beste Jan Paul,

Komt er binnenkort weer een fanclubdag?

Vriendelijke groet,

C.W. Heuckeroth, Blaricum


Ja! Op 26 november is er weer een fanclubdag. Dit keer in het Gelredome in Arnhem. Het wordt een waanzinnig feest. Anouk en Nick en Simon treden op, Francine Oomen komt signeren, Edward van de Vendel geeft een voetbal-clinic, Tjibbe Veldkamp komt vuurwapens demonstreren en je kunt spruitjesburgers bakken met Mirjam Oldenhave en Herman den Blijker. Ook zijn er allerlei leuke stands van Greenpeace, Het Wereldnatuurfonds, Unicef, de NVSH, de Abakabo, de PVV en het Koninklijk Huis. Zelf zal ik er helaas niet bij zijn, maar het belooft een enorm spektakel te worden. Wees er wel snel bij, want er zijn nog maar 1200 kaarten over...



Geachte heer Schutten,

Mijn zoons van respectievelijk twaalf en tien jaar oud hebben via uw fanclub een zogenaamde 'JPS Funlening' afgesloten. Volgens de voorwaarden konden zij vijfduizend euro lenen tegen een rente van slechts een procent. Nu vraagt u een rente van maar liefst vijftien procent. Hoe kunt u zoiets doen? En hoe denkt u dat zij hun aflossing met hun weinig lucratieve heitjes-voor-karweitjes kunnen betalen?

G. Zalm



Hoho. In diezelfde voorwaarden stond in cursieve lichtgrijze letters op de achterkant duidelijk geschreven dat de rente na zes maanden variabel zou worden. De huidige koersen op de valutamarkt hebben ons gedwongen om de rente daardoor te verhogen naar vijftien procent.

Uit onze administratie blijkt bovendien dat uw zoons de laatste twee aflossingen nog niet gedaan hebben. Zij kunnen óf per direct betalen óf deze week nog een deurwaarder tegemoet zien.




Hoi Jan Paul,

Klopt het dat Gouden Griffelwinnaars elkaar aan een geheime handdruk herkennen?

Vriendelijke groet,

Laurentien


Ja Laurentien, dat klopt. Die handdruk is natuurlijk volkomen geheim en dat blijft hij ook. Maar hij werkt als volgt. Eenmalige winnaars zoals ik drukken met hun duim tijdens het handenschudden op de eerste knokkel van de andere winnaar. Tweevoudig winnaars drukken op de tweede knokkel. Drievoudig winnaars drukken op de derde knokkel, plaatsen hun linkerduim tegen hun neus, steken hun linkerpink naar voren en strekken hun middelste vingers uit elkaar.

Het mysterie van Baccara

Baccara. Ik hoorde ze voor het eerst toen ik zeven was. Mijn Engels was toen nog niet goed genoeg om de teksten te begrijpen. En nu snap ik ze eigenlijk nog niet. Neem nu het befaamde ‘Yes sir, I can Boogie.’
Met als refrein:

Yes Sir,

I can boogie


But I need a certain song.


I can boogie,


Boogie woogie


All night long.

Dat ‘Yes sir,’ doet vermoeden dat er een vraag aan vooraf ging van de desbetreffende ‘sir’ in kwestie. Maar welke vraag? En in welke context?

In eerste instantie zou je aan een liefdessituatie kunnen denken. De man zou dan gezegd kunnen hebben:

‘Je ziet er zeer aantrekkelijk uit. We hebben ook boeiende gesprekken en ik vind je op alle gebieden begeerlijk. Ik zou je bijna willen kussen. Maar voor ik dat doe wil ik nog één ding weten. Kun je eigenlijk dansen op de muziekstijl die uit de Rockabilly en de Rock-n-Roll is ontstaan? En zo ja, hoe lang?’

Yes Sir,

I can boogie


But I need a certain song.


I can boogie,


Boogie woogie


All night long.

Klinkt ongeloofwaardig, toch? Maar iets beters kan ik er niet van maken.

Het klinkt ook een beetje onderdanig (Maar nog niet zo nederig als hun hit ‘Sorry I’m a Lady'). Er is wellicht sprake van een machtsonevenwicht. Het zou dus ook zoiets kunnen zijn:

‘Zozo, een studie econometrie cum laude afgerond. Alle benodigde ervaring. Leidinggevende capaciteiten. U lijkt me zeer geschikt om directeur van ons economisch planbureau te worden. Ik heb echter nog één vraag: kunt u eigenlijk dansen op de muziekstijl die uit de Rockabilly en de Rock-n-Roll is ontstaan? En zo ja, hoe lang?’

Yes Sir,

I can boogie


But I need a certain song.


I can boogie,


Boogie woogie


All night long.

Of nog erger:

‘Aha. Dus u wilde onze militaire junta omver werpen. Daar staat in onze dictatuur een zware straf op: De Vergeetput. Er is echter nog een manier waarop u deze straf kunt ontlopen: Kunt u dansen op de muziekstijl die uit de Rockabilly en de Rock-n-Roll is ontstaan? En zo ja, hoe lang?’

Yes Sir,

I can boogie


But I need a certain song.


I can boogie,


Boogie woogie


All night long.

Ik denk dat ik er niet uit kom. Iemand anders misschien?

Voor de liefhebbers hier het hele nummer:

Damien Hirst 1965-2009?

Freek de Jonge grapte eens dat hij een voorstelling van Het dagboek van Anne Frank had bezocht die zo slecht was dat het publiek halverwege tegen de Duitsers schreeuwde: 'Ze zit in het achterhuis! Ze zit in het achterhuis!'

Het kan nog dramatischer. Critici vinden de nieuwe schilderijen van Damien Hirst zo slecht dat ze zijn vorige werk met terugwerkende kracht ook belabberd vinden. Alsof Herman Koch zo'n onvoorstelbaar beroerd nieuw boek schrijft dat Het diner en Red ons Maria Montanelli ineens ook niet meer goed zijn. Het overkwam Damien Hirst. En hij is niet door de minsten afgemaakt. De recensent van The Guardian schreef: 'Dit is een memento mori voor een reputatie.' The Daily Telegraph: 'Onze visie op wat kunst is, of zou moeten zijn, is hierdoor verschoven.' Hirst, die steevast in de top drie van meest invloedrijke kunstenaars ter wereld stond is direct naar de 48e plaats gekukeld in de lijst van ArtReview.

Is er dan niemand positief over het werk van Hirst? Nee. Zijn nieuwe werk hangt in The Wallace Collection. En als je op de link 'Press & Reviews' klikt, dan blijft het vakje helemaal leeg. Maar reken maar dat er voldoende Press en Reviews zijn geweest. Alleen was het ene stuk nog vernietigender dan het andere. En dat heeft niet te maken met het feit dat hij niet kan schilderen, want dat was al algemeen bekend.

Wat mij vooral opvalt zijn de saaie titels. Het schilderij hierboven heet 'Schedel met citroen.' Van Hirst mag je meer verwachten. En de schilderijen? Oordeel zelf: dit zijn de gewraakte schilderijen.

Originele vragen...

Hoeveel interviews ik voor de Kinderboekenweek heb gedaan weet ik niet meer. Iets meer dan dertig, schat ik zo. Uiteraard kreeg ik nog wel eens dezelfde vragen. Heel logisch. Als journalist had ik de vraag 'Hou je zelf van spruitjes?' waarschijnlijk ook gesteld. Maar hoe zit dat als je écht bekend bent? Kijk en huiver:

Waarom de verhoging van de AOW-leeftijd levens redt

Een paar uur na mijn laatste lezing voor de Kinderboekenweek kreeg ik de Mexicaanse griep. Is dat toeval? Nee, dat denk ik niet. Als ik de volgende dag een lezing gehad zou hebben dan zou ik die avond ziek zijn geworden. Hetzelfde geldt voor als ik een dag eerder gestopt zou zijn. De adrenaline in mijn lijf zorgde ervoor dat ik door kon gaan. Pas toen ik volledig tot rust kwam werd ik ziek. Mijn lichaam kwam tot rust en het virus greep zijn kans. Dat gebeurt heel vaak. Ik ken veel mensen (die allemaal hard werken) die steevast in hun vakantie ziek worden. Het kan nog erger. Veel mensen sterven vlak nadat ze met pensioen zijn gegaan. Vaak gaat het om een hartaanval. De reden is eenvoudig te verklaren: het stressvolle werk zorgt ervoor dat het bloed sneller stroomt. Is de stress weg, dan stroomt het bloed minder snel en slibben de aderen dicht. Kortom: de verhoging van de pensioenleeftijd redt levens. Of liever gezegd, rékt levens. Want dood gaan we natuurlijk allemaal.

Baron von Munchhausen en de Britse keuken

Een buitengewoon interessante PR-casus. Over hoe een branche die compleet ter ziele was zichzelf als een Baron von Munchhausen uit het moeras trok en de wereld veroverde. Welke branche? De Britse keuken. In de jaren zeventig had die het slechtste imago dat er maar bestond. Zelfs in Asterix stond een grapje over Obelix die tegen zijn zin een everzwijn in muntsaus moest eten in restaurant 'Het lachende everzwijn'.

De koks waren het eens met dat imago. Het eten wás belabberd. En het werd tijd dat dit veranderde. Ze stelden een denktank samen, schakelden een PR-bureau in en bedachten samen een oplossing. Die oplossing was: het land culinair opvoeden. Het héle land. Niet alleen het volk, ook de koks. Hoe? Met kookprogramma's op televisie. De BBC was er ook wel voor in. Op zaterdagochtend werden de zenders slecht bekeken en misschien konden deze programma's de kijkcijfers opschroeven.

Het plan werd een succes op alle fronten. Persoonlijkheden als Keith Floyd, Delia Smith en Rick Stein wisten miljoenen mensen te boeien en baanden de paden voor Jamie Oliver, Gordon Ramsay en Nigella Lawson. De televisiekoks lieten zien hoe het hoorde. Ze gaven de Britten smaak. En ze inspireerden collega's.

Inmiddels staat een van de twee beste restaurants ter wereld in Engeland – The Fat Duck, van Heston Blumenthal, óók een televisiepersoonlijkheid. De Britten domineren de kookboekenmarkt. En je kunt met een gerust hart dineren in een Engels restaurant zonder bang te hoeven zijn voor everzwijn in muntsaus.

De ster uit het verleden: Berry Sandeman met zijn geheim

De Sandeman zoals we hem allemaal kenden.

Tja, wie de jaren zeventig en tachtig niet bewust heeft meegemaakt zal muf en ongeïnteresseerd wegklikken tijdens het lezen van dit stukje. Maar wie deze decennia nog wel op zijn netvlies heeft staan wordt getrakteerd op iets bijzonders: een interview met de heer Sandeman. Wie herinnert zich niet de commercials met de geheimzinnige man in de cape die even plotseling verdween als hij verscheen? Het mysterie van Sandeman werd nooit ontrafeld, omdat de commercials net zo plotseling van de buis verdwenen als Sandeman zelf. Ik ging daarom op zoek naar het geheim. Het geheim van Sandeman.

Makkelijk te vinden was hij niet, maar met een beetje speurwerk wist ik zijn adres te achterhalen: een keurig huis in de Dopheidelaan in Heelsum. 'Lekker dicht bij de C1000 en maar vijf minuten fietsen naar het centrum van Renkum,' aldus Sandeman.
Maar zo vriendelijk als hij in de loop van het gesprek werd, zo vijandig werd ik bejegend toen ik zijn erf naderde. Nog voor ik kon aanbellen loste hij al enkele waarschuwingsschoten die een duif met zijn leven moest bekopen. Ik had geen afspraak kunnen maken omdat Sandeman een geheim nummer heeft. 'Dat moest ook wel,' verklaarde hij later. 'Toen ik nog in het telefoonboek stond werd ik soms nog midden in de nacht gebeld door mensen die het geheim wilden weten.' Maar het had een haar gescheeld of het interview was niet door gegaan. Zo begon het:

Berry Sandeman nu, voor zijn huis in de Dopheidelaan te Heelsum.

'Wat moet dat? Scheer je weg!'
'Ja maar meneer Sandeman, ik wil u graag even interviewen voor de rubriek "de ster uit het verleden" op mijn weblog.'
'Wie ben je dan?'
'Jan Paul Schutten.'
'Nooit van gehoord. Wegwezen.'
'Ik ben de auteur van "De wraak van het spruitje."'
'Echt waar? Nou vooruit even dan.'
'Weet je wat mijn geheim is? Eerst moet de vorst erover. Dan pas mag je ze kopen. Bij het schoonmaken zet je een kruisje in de stronk. En vervolgens blancheer je ze even en daarna bak je ze met wat spek in de pan. Serveren met mosterd en picalilly.'
'Is dat het geheim?'
'Welk geheim?'
'Het geheim van Sandeman.'
'Ja.'
'Dus u sloop huizen in, schonk daar vervolgens een glaasje sherry in, fluisterde ze een manier om spruitjes te koken in hun oren en verdween weer.'
'Ja.'
'Maar vindt u dat..'
'Zeg maar Berry hoor.'
'Berry Sandeman?'
'Ja.'
'Vind je dat niet heel gek, Berry.'
'Iemand moest het doen.'
'Waarom?'
'Al die spruitjes werden veel te lang gekookt. Dat was een schande.'
'Waarom verdween je uiteindelijk van de buis?'
'Omdat niemand meer sherry dronk.'
'En wat doe je dan nu?'
'Ik verkoop nu zelf sherry. Sherry van Berry. Dat gaat goed. Bejaarden zat hier in de buurt. En die drinken nog wel sherry.'

Het gesprek gaat verder alle kanten op. Over dat hij trots is dat hij op Geert Wilders stemt: 'Die zegt tenminste waar het op staat. Want zo is het wel.' Over zijn voorliefde voor Volendamse muziek: 'Maar niemand haald het niveau van de oude BZN, ook Nick en Simon niet.' En over de Tros: 'Het is een schande dat ze "Ter land, ter zee en in de lucht" van het scherm hebben gehaald.'

Nee, voor mij heeft Sandeman geen geheimen meer.

Heilige grond

Gisteren had ik een bijzonder aangenaam dagje Zwolle. Het begon in de bibliotheek, waar we de grootste pompoentaart van Nederland maakten. Het recept was van basisschool De Sluis, maar het was ook een beetje gepimpt door de patissier van De Librije. Ja de Librije! Daarna vertelde ik mijn verhaal van de beste kok ter wereld (dat staat in de bundel Vakantie op Wadsoog). Meer over dat festijn plus foto's hier.

En daarna, daarna, daarna kregen we een korte tour door De Librije. Het was kort maar krachtig en ik heb maar één gerecht gezien, niet eens geproefd, en dat zag er al zo spectaculair uit dat ik er absoluut een keer móét eten.

Mylène Farmer door Cparsifal en Nico XXX

Ik zou door alle commotie bijna vergeten dat ik enkele weken geleden mijn grote heldin Mylène Farmer heb gezien. Om weer in de stemming te komen bekeek ik vanavond wat filmpjes van het concert. Meestal vallen die qua beeld en geluid zwaar tegen, maar Nico XXX en Cparsifal hebben het heel goed aangepakt. Ze hebben hun beste beelden en geluidsfragmenten bij elkaar geplakt en tot één geheel gesmeed. Het is helaas nog niet perfect, maar wel verreweg het beste wat er van Mylène te zien en te horen was. Let niet alleen op Mylène, maar ook op de danser vlakbij haar.

Hieronder Désenchantée, haar grootste hit. In het begin neuriet Cparsifal of Nico XXX even mee, dat had-ie niet moeten doen, maar daarna komt het goed.

Vleeswijzer

Gisteren kreeg ik de vleeswijzer opgestuurd door de Stichting Varkens in Nood. Die vleeswijzer geeft aan hoe bepaalde soorten vlees (of vleesvervanger) scoren op het gebied van dierenwelzijn en milieu. Een waanzinnig goed initiatief. En ook wel een eye-opener. Kijk maar eens op het plaatje hierboven. Hoe meer stipjes, hoe beter.

Wat me als eerste opviel was dat zelfs vegetarische producten nog niet per se honderd procent milieu- of diervriendelijk hoeven te zijn. Dat laatste geldt voor Valess (dat qua dierenwelzijn net zo goed scoort als niet-biologisch rundergehakt). Bij nader inzien is dat niet zo gek, want Valess wordt van zuivel gemaakt. En kennelijk geen biologische zuivel. De grotere grazers zijn per definitie minder goed voor het mileu. Kip is op dat gebied relatief weer beter, maar scoort desastreus op het gebied van dierenwelzijn. Dat is niets nieuws, maar ook biologische kip doet het niet heel goed.

Het vreemdst is dat biologisch rundergehakt bijna bovenaan staat (lichtgroen), maar rundvlees staat in dieprood onderaan. Hoe zit dat nou? Rundergehakt wordt gemaakt van melkvee. Die mogen lekker oud worden en hebben een beter leven dan vleeskoeien. Zeker als het om biologische koeien gaat.

Handtekening

Hoeveel handtekeningen zou ik de afgelopen weken gezet hebben? In elk geval duizenden. Tussen de tweehonderd en vierhonderd per dag gedurende veertien dagen. Dat heeft in elk geval voor één positief resultaat gezorgd. Mijn handtekening is drastisch veranderd. Van een lelijke doodgeslagen bibberige langpootmug is het een signatuur met uitstraling geworden. Een paraaf met een visie. Zelfverzekerd, kordaat en vastberaden. Nu ikzelf nog.

Kopregelverzinwedstrijd!

Tja, wat gaan we hier van zeggen?

• Maxime Verhagen verliest weddenschap met Balkenende.
• Victor en Rolf zelf wél tevreden over nieuwe pret-à-porter collectie.
• Tijs van den Brink 127e bij WK tandenborstelkruipen in categorie XL-drag.
• Mat Herben traint voor terugkeer in de politiek.
• Jan Paul Schutten moet nieuwe list verzinnen om weer in de publiciteit te komen na Kinderboekenweek.

Mexicaanse griep voor beginners

Ja! Het RIVM spreekt nu van een officiële (lichte) epidemie, dus...

Veel handen wassen, dat schijnt het best te zijn. En nog even uit mijn buurt blijven. Maar dit is wat mij overkwam toen ik ziek werd. Mocht je dezelfde symptomen krijgen, dan weet je wat je hebt.

Het begint met hevig rillen. Ik werd 's nachts met geen mogelijkheid meer warm. Normaal gesproken kun je douchen om weer warm te worden, maar du moment dat de kraan weer uit is krijg je het verschrikkelijk koud, zodat je weer terug bij af bent. Daarna kreeg ik het afwisselend verschrikkelijk warm of koud. Dat kon een paar keer per minuut zijn(!) en het hield uren aan. De eerste drie nachten had ik hevige koortsdromen. Het begon met dromen over, jawel, spruitjes. De tweede nacht droomde ik over 'gastvoorzitterschap.' De derde over Filip de Winter en Belgische verkiezingen.

De eerste dag voelde ik me nog wel redelijk, maar dat ging snel bergafwaarts. Ik kreeg vooral last van hoofdpijn en was heel erg moe. De volgende dag had kreeg ik hoge koorts. Ook opvallend was een droge hoest die ik nog nooit gehad heb. Ik moest niet extreem vaak hoesten, maar als het gebeurde was het wel heftig. Een antihoestmiddel hielp overigens meteen. Dus dat was fijn. Vanaf dag drie kreeg ik spierpijn in mijn rug. De laatste dagen snotter ik. Vandaag ben ik nog een beetje wiebel, maar het is mijn eerste dag zonder paracetamol.

Conclusie:
Spookverhalen zijn nergens voor nodig. Het is heel vervelend, maar het is niet eens nodig om een arts te bellen. Toch is het ook weer geen gewone griep. Ik ben in geen twintig jaar zolang ziek geweest. Normaal duurt griep bij mij maximaal twee dagen. En ook als je weer beter bent moet je nog even uitkijken. Zowel voor jezelf als risicogroepen in de buurt.

Kortom? Droom je over gastvoorzitterschap? Meteen een aspirine en veel fruit nemen!

Update
Ik word direct terechtgewezen via een akelig bericht: er is een meisje overleden aan de griep. Zij behoorde niet tot een risicogroep en was vooraf gezond.